BAD ENGINEER วิศวะร้ายลองเล่นเพื่อน 3P のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

ณภัทรที่เดินตรงไปยังห้องน้ำโซนด้านหลังของผับเพื่อจะเอาทิชชูเปียกไปให้แฟนสาว แต่พอเดินมาใกล้ ๆ แล้ว ก็บังเอิญได้ยินเสียงที่คุ้นเคย ซึ่งเป็นเสียงของมิชา ที่กำลังพูดคุยอย่างเพลิดเพลินกับใครสักคน ซึ่งพอเขาเห็นหน้าอีกฝ่ายแล้ว ก็สร้างความไม่พอใจเป็นอย่างมาก เนื่องจากเธอกำลังคุยแบบแนบชิดกับผู้ชายคนหนึ่ง"อ้าวภัทร โอ๊ยยย..."มิชาที่เห็นเขาเดินเข้าไปก็กำลังจะโบกมือ แต่เขาดันคว้าจับมือของเธอและกระชากพากลับมาที่ลานจอดรถ"ทำอะไรของนายเนี่ย ฉันเจ็บนะ"ณภัทรก็ไม่สนใจสิ่งที่แฟนสาวพูด แต่กลับจับเธอยัดเข้าไปภายในรถ ตรงเบาะด้านหลังของรถคันหรู ก่อนที่เขาจะก้าวตามเข้าไปติด ๆ แล้วขึ้นคร่อมเธอ โดยไม่สนใจแม้แต่จะปิดประตูรถให้สนิท"นายเป็นอะไรของนายเนี่ย""กล้าดียังไงไปยืนคุยกับผู้ชายคนอื่นนอกจากผมแบบนั้น" ณภัทรตะโกนตอบกลับอย่างโมโหสุดขีด"....." มิชาก็ทั้งตกใจและสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว เธอรู้ว่าแฟนหนุ่มต้องทำอะไรรุนแรงอีกแน่ ๆ และเธอเองก็ยังไม่พร้อมทำอะไรแบบนั้นด้วย“ภัทร ใจเย็น ๆ ก่อนเถอะ ฟังฉันอธิบะ...อื้อ!”ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้พูดอะไรออกมาได้อย่างใจคิด ณภัทรก็ประกบปากจูบเธอ พร้อมทั้งดึงเสื้อผ้าของ

"ร้านนี้เหรอ" มิชาชี้ไปยังร้านชุดคอสเพลย์ที่เพื่อนสาวกำลังจะเดินเข้า"อืม" เฟื่องฟ้าพยักหน้า"แกจะมาซื้ออะไร""ชุดแบบแซ่บ ๆ น่ะ พอดีฉันเห็นในเพจแล้วอยากได้" เฟื่องฟ้าตอบ แล้วก็เดินนำเข้ามาในร้านส่วนเธอก็เดินตามมาติด ๆ พร้อมกับมองชุดคอสเพลย์แนวเซ็กซี่ที่ถูกแขวนตามราวเยอะแยะเต็มไปหมด"แกช่วยฉันเลือกหน่อย ว่าจะเอาชุดพยาบาล หรือว่าชุดตำรวจหญิง""แกชอบอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ""ทำไมจะไม่ชอบล่ะ สวยดีออก เร็วสิ ช่วยเลือกหน่อย""ก็ได้ทั้งสองนะ แต่ฉันว่าแกเหมาะกับชุดพยาบาลมากกว่า""โอเค งั้นเอาชุดพยาบาลค่ะ แล้วก็ชุดซานตาคลอสสองชุดนี้ด้วย เพราะเดี๋ยวใกล้จะคริสมาสต์แล้ว" เฟื่องฟ้ายื่นชุดที่ตัวเองถืออยู่ให้กับพนักงาน แล้วก็เดินเลือกดูชุดอื่น ๆ ต่อ"แกไม่เอาหรือไง""จะเอาไปทำไม" เธอรีบเอ่ยปฏิเสธ เพราะไม่รู้ว่าจะเอาไปทำไม"อ้าว! ก็เผื่อแฟนแกอยากเห็นแกใส่ไง""ฉันไม่กล้าใส่หรอก""แล้วจะอายทำไม แกใส่ให้แฟนแกดูนะไม่ได้ใส่ให้คนอื่นดู" เฟื่องฟ้าหยิบชุดคอสเพลย์ตำรวจหญิงสีน้ำเงินมาทาบกับตัวมิชา "ตัวนี้เหมาะกับแกมาก""ใช่เหรอ""ก็ใช่น่ะสิ หรือแกจะเอาสีอื่น""เอาสีนี้แหละ" ถึงจะอาย แต่ก็อย่างที่เฟื่องฟ้าบอก เธอใส

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา..."อันนี้อร่อยมาก นายลองกินดู" มิชาตักหมูทอดของตัวเอง ยื่นไปป้อนให้กับแฟนหนุ่ม ซึ่งชายหนุ่มก็ยอมอ้าปากรับไปกิน"อร่อยไหม""อร่อยครับ" ณภัทรพยักหน้า"เห็นไหมล่ะฉันบอกแล้ว" มิชายิ้ม แล้วก็นั่งกินข้าวของตัวเองต่อ"พี่ภัทรคะ"โดยระหว่างที่ณภัทรกับแฟนสาวกำลังนั่งกินข้าวกันอยู่นั้น ก็ดันได้ยินเสียงเรียกชื่อของตัวเอง ชายหนุ่มก็เงยหน้าขึ้นมอง ก็พบว่าเป็นนานะน้องรหัสตัวเอง"ว่าไงครับ""คือว่าวันนี้เพื่อนนานะไม่มา นานะขอนั่งด้วยได้ไหมคะ" นานะพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนซึ่งณภัทรก็ไม่ได้สนใจอะไรอยู่แล้ว แต่กลับหันไปจ้องมองแฟนสาวว่าจะอนุญาตให้เด็กสาวมานั่งได้ไหม โดยพออีกฝ่ายพยักหน้า เขาจึงพยักหน้าเช่นกัน ทำให้นานนะขยับลงมานั่งด้านข้างเขา"ว้าว กินผัดกะเพรากุ้งเหมือนกันเลย" นานะยิ้ม แต่พอเห็นว่าพี่รหัสของตัวเองไม่ได้สนใจ หญิงสาวก็ต้องรีบหุบยิ้มแก้เก้อ แล้วนั่งกินข้าวของตัวเองแบบเงียบ ๆ"พอแล้วครับ มิกินเถอะ" มิชาที่กำลังจะยื่นป้อนทอดหมูให้แฟนหนุ่มอีกครั้ง แต่ชายหนุ่มดันส่ายหน้าปฏิเสธ หญิงสาวก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไร นั่งกินของตัวเองต่อ แต่จะมีบางครั้งที่หันไปหาน้องรหัสของแฟนตัวเอง"ตอนบ่าย

วันต่อมา..."ฉันไปก่อนนะ เจอกันตอนเที่ยง" มิชาขยับเข้าไปจุ๊บบริเวณแก้มของแฟนหนุ่ม โดยพอกำลังจะขยับถอยออก ณภัทรที่มองอยู่ก็ตวัดมือไปกอดเอาไว้ พร้อมกับดึงเธอมานั่งลงบนตักของเขา ในท่าหันหน้าเข้าหากัน"อะไรเนี่ย ฉันรีบอยู่นะ" เธอบอกคนที่กำลังกอดเธออยู่ เพราะเหลือเวลาอีกไม่นานก็จะถึงคาบแรกของเธอแล้ว แต่เขากลับเหมือนว่าจะไม่สนใจ ดันดึงเธอเข้ามากอดเฉย "เป็นอะไรเหรอ""ไม่ได้เป็นอะไรครับ แต่ก็แค่อยากกอดมิเฉย ๆ"โดยพอณภัทรบอกว่าอยากกอด เธอก็ยอมนั่งให้เขาก่อนจนอีกฝ่ายพอใจ เขาก็อุ้มเธอมาวางลงที่นั่งคนขับเช่นเดิม"ไปเถอะครับ"หลังจากที่ณภัทรนั่งกอดอยู่เกือบห้านานที อยู่ดี ๆ เขาก็ปล่อยเธอเป็นอิสระ มิชาจึงยิ้มกว้าง เปิดประตูลงจากรถมา แล้วรีบเดินเข้ามาในคณะเรียนของตัวเอง ซึ่งเธอก็บังเอิญพบกับปานวาด น้ำค้างและเกรซที่กำลังนั่งพูดคุยกันอยู่ หญิงสาวเลยเอ่ยทักเพื่อน"ยังไม่ถึงเวลาเรียนเหรอ ทำไมถึงมานั่งพูดคุยเมาท์มอยกันอยู่ตรงนี้ได้""วิชาแรกพวกฉันอาจารย์ยกคลาสน่ะ แล้วคือยกคลาสกะทันหันด้วย พอจะกลับห้องไปนอนก็ขี้เกียจ""เฮ้อออ เมื่อวานฉันก็โดน""เซ็งเนาะ แทนที่จะบอกตั้งแต่เมื่อคืน""ใช่ ๆ""ฉันเห็นรูปที่แก

ด้วยท่วงท่านี้ ทำให้ลำกายของณภัทรสอดใส่เข้าไปลึกกว่าเมื่อรอบที่แล้ว และมันก็ทิ่มเข้าใส่จุดเสียวของมิชาพอดี แม้ว่าเธอไม่ได้ต้องการความรู้สึกนี้ก็ตามความเจ็บปวดและความเสียวซ่าน ผสมปนกันไปหมด จนเธอไม่สามารถแยกแยะออกได้ว่า ตอนนี้กำลังสุขสมหรือกำลังทรมานกันแน่แต่ที่ไม่น่าเชื่อที่สุด คือเลือดสีแดงสดและน้ำสีใสในช่องทางของเธอ ตอนนี้ได้ทำหน้าที่แทนน้ำหล่อลื่น ที่ทำให้ลำเอ็นของณภัทรสอดกระแทกเข้าออกง่ายขึ้นมิชาอดรู้สึกขมขื่นในใจไม่ได้ เธอไม่คิดมาก่อนว่า เขาจะกล้าทำกับเธอถึงขนาดนี้ เพียงเพราะความหึงหวง“ผมจำได้ เบบี๋ชอบให้กระแทกตรงนี้…ใช่ไหมครับ”ณภัทรเอ่ยถามด้วยเสียงเคร่งขรึม พร้อมตอกกระแทกลำเอ็นใหญ่เข้าใส่จุดเสียวของมิชาอย่างรุนแรง และหนักหน่วง หากแต่หญิงสาวกลับจิกปลายเล็บลงบนกระจกด้วยความรู้สึกเจ็บแสบ และทรมานแทนที่จะเสียวซ่านอย่างที่เคยเป็น“อ๊ะ…ไม่ อึก ไม่เอา ฮือ”หญิงสาวครางดังลั่น แม้จะรู้ดีว่า ตอนที่เธออยู่หน้าประตูระเบียงแบบนี้ อาจทำให้เสียงเธอดังแว่วไปถึงไหนต่อไหน แต่เธอก็ไม่อาจกักเก็บมันไว้ได้“หึ!” ณภัทรส่งเสียงหัวเราะพึงพอใจในลำคอ แล้วออกแรงกระแทกกระทั้นมากยิ่งขึ้น จนเรือนกายของมิ