All Chapters of คลั่งรักเมียเด็ก: Chapter 21 - Chapter 30

เสี่ยมงคลไม่รอช้า เขากระชากอาภรณ์ของตนทิ้งจนหมดสิ้น เผยร่างกายกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและรอยแผลเป็นจางๆ จากอดีตที่หล่อหลอมให้เขากลายเป็นเจ้าพ่อผู้โหดเหี้ยม เขาตามลงไปทาบทับร่างเล็กที่นอนหอบสะท้าน ก่อนจะโน้มกายลงไปฝังจมูกสูดดมกลิ่นอายสาวจากกลีบกุหลาบที่บอบช้ำจากการผ่านศึกหนักมาอย่างโชกโชนมงคลใช้ลิ้นร้อนละเลียดชิมน้ำหวานที่รินไหลออกมาจนชุ่มโชก ปลายลิ้นที่ช่ำชองสอดแทรกเข้าไปทักทายภายในโพรงเนื้อนุ่มที่เริ่มผลิบานสั่นระริกตามจังหวะการปรนเปรอที่ดุดัน มือข้างหนึ่งขยับไปบี้เค้นเกสรน้อยที่แข็งชันจนมันชูชันขานรับสัมผัสอย่างเร่าร้อน“อ๊ะๆๆ อื้อออ... พอแล้ว! อย่าพอ ฮื้อๆๆ!” นิรนาทเม้มปากแน่น พยายามกลั้นเสียงครางที่น่าอับยศสุดกำลัง ร่างกายบิดเร่าส่ายหน้าไปมาด้วยความทรมานจากการขัดแย้งระหว่างศีลธรรมที่ยังหลงเหลือกับความต้องการที่พุ่งสูงจนแทบคลั่ง ยามที่ปลายลิ้นของมงคลตวัดรัวเร็วอยู่บนจุดอ่อนไหวที่สุด“เธอยั่วฉันเองนะมิ้น... ตอนนี้จะมาร้องไห้ทำไม ในเมื่อเธอเป็นคนบอกให้ฉันทำเอง ชั้นในเธอก็ถอดเองกะมือ” มงคลเงยหน้าขึ้นจากร่องรักพลางกระซิบเสียงพร่าชิดผิวเนื้อนุ่มที่เปียกชื้น แววตาของเขาเต็มไปด้วยความหิ

บรรยากาศภายในบ้านของปรเมศวร์คึกคักและเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวาตั้งแต่เช้าตรู่ แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าที่สาดส่องผ่านผ้าม่านลูกไม้เข้ามา ดูเหมือนจะสดใสกว่าทุกวันที่ผ่านมา กิจกรรมการเรียนการสอนที่เคยเคร่งครัดถูกพับเก็บไว้ชั่วคราว เพื่อเปิดทางให้กับทริปท่องเที่ยวทะเลหัวหินที่ทุกคนเฝ้ารอคอยหลังจากส่งปรเมศวร์ออกไปทำงาน หนูนา ตัวน้อยที่อยู่ในชุดลำลองพร้อมลุย ก็รีบจูงแขนพลอยนภัสขึ้นมาขลุกอยู่ในห้องนอนทันที กระเป๋าเดินทางใบเล็กสีหวานถูกเปิดกางหราอยู่บนเตียงกว้าง โดยมีเจ้าของกระเป๋ายืนวุ่นวายอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าไม้แกะสลักกับพี่เลี้ยง เพื่อเลือกสรรอาภรณ์ชิ้นที่สวยที่สุดสำหรับการเดินทางครั้งสำคัญนี้“เอาชุดนั้นด้วยค่า! สีชมพูๆ ที่มีโบว์ใหญ่ๆ” นิ้วเล็กป้อมชี้ไปยังชุดกระโปรงตัวเก่งที่แขวนอยู่ใกล้มือพี่เลี้ยง แววตาของเด็กน้อยเป็นประกายระยิบระยับด้วยความตื่นเต้น“แหม... ชุดนี้น่ารักเชียวค่ะหนูนา ไว้ใส่เดินเล่นบนชายหาดคู่กับคุณครูพลอยน่าจะเหมาะที่สุดเลยนะคะ” พี่เลี้ยงเอ่ยแซวพลางคลี่ชุดออกโชว์“เอาด้วย! เอาด้วย! หนูนาจะใส่คู่กับครูพลอย”พลอยนภัสยืนกอดอกยิ้มละไมมองดูภาพนั้นด้วยความเอ็นดูลึกๆ ในหัวใจ ความสดใสของ

ดวงตะวันรำไรสีส้มแก่ค่อยๆ เคลื่อนคล้อยลงต่ำจนเกือบจะจมหายไปในผืนน้ำสีคราม เมื่อทุกคนขึ้นจากน้ำทะเลที่เริ่มเย็นจัด หนูนาหันกลับไปมองผืนน้ำกว้างด้วยสายตาครุ่นคิดฉงนสงสัย จนพลอยนภัสต้องเอ่ยทัก“มองอะไรเหรอคะหนูนา?”“ทำไมในทะเลไม่เห็นมีปลาซักตัวเลยล่ะคะ ไม่เหมือนในทีวีเลย” ปรเมศวร์ที่เดินตามมาหัวเราะจนเห็นฟันเรียงสวย“มีสิครับ แต่เขาอยู่ลึกๆ ไว้หนูนาโตกว่านี้อีกหน่อย ลุงจะพาไปดำน้ำดูปลาตัวเป็นๆ เลยนะ”“จริงนะค้า!” เด็กน้อยตาโตด้วยความตื่นเต้น“จริงซี” ปรเมศวร์รับคำพลางหิ้วถังของเล่น ปล่อยให้ห่วงยางอยู่ในมือพลอยนภัส ภาพของทั้งสามคนที่เดินจูงมือกันกลับที่พัก โดยมีเด็กน้อยเดินกึ่งกระโดดอยู่ตรงกลางกุมมือลุงเมศวร์และครูพลอยไว้คนละข้าง ดูไม่ต่างจากภาพครอบครัวพ่อแม่ลูกที่แสนอบอุ่นหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจอาบน้ำชำระล้างความเหนื่อยล้า กลิ่นหอมสะอาดของสบู่และแชมพูอบอวลไปทั่วห้องพัก ปรเมศวร์ในชุดลำลองสวมสบายกึ่งนั่งกึ่งนอนเอนกายอยู่บนเตียงหนานุ่ม สายตาคมกริบที่มักจะดูเคร่งขรึมเสมอ บัดนี้กลับฉายแววอ่อนโยนขณะทอดมองภาพตรงหน้าพลอยนภัสกำลังใช้ไดร์เป่าผมให้หนูนาอย่างเบามือ เสียงไดร์ดังหึ่งๆ สลับกับเสียงหัว

“มาให้ผัวทำโทษซะดี ๆ ที่รัก...” น้ำเสียงทุ้มต่ำที่แหบพร่าของ ปรเมศวร์ ไม่ใช่คำขออนุญาต แต่มันคือคำสั่งประกาศสิทธิ์ มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อพับขาเนียนนุ่มแล้วรั้งแยกออกกว้างอย่างรวดเร็ว ปรเมศวร์ในเวลานี้ดูดิบเถื่อนและคุกคามจน พลอยนภัส หายใจติดขัด เขาไม่เสียเวลาเล้าโลมให้มากความ แต่ก้มใบหน้าคมเข้มเข้าหาความเร้นลับที่แสนหอมหวานในทันที“อุ๊ย! พี่เมศวร์...” หญิงสาวสะดุ้งสุดตัวจนแผ่นหลังไม่ติดพื้นเตียง เมื่อความเจ็บปนเสียวแปลบแล่นปราดเข้าสู่ใจกลางความรู้สึก เส้นไหมนุ่มสีอ่อนถูกมือหนาขยุ้มรั้งจนตึงแน่น บังคับให้เธอต้องแอ่นหยัดรับสัมผัสจากเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ ฟันขาวสะอาดของสามีหนุ่มขบกัดลงบนติ่งเกสรสีระเรื่ออย่างมันเขี้ยว เน้นย้ำความรุนแรงที่เป็นดั่งการทำโทษอันแสนหวาม สะโพกกลมมนลอยเด่นขึ้นจากที่นอน พลอยนภัสสะบัดหน้าไปมา เส้นผมกระจายเต็มหมอน ร่างกายตอบโอนอ่อนพ่ายแพ้ต่อบทรักที่แสนดุดันนี้อย่างราบคาบ“อื้อ!!! พี่เมศวร์ขา... อื้อๆ ๆ... อ่าห์...” เสียงครางหวานใสดังระงมไม่ขาดสาย มือบางจิกแน่นลงบนที่นอนจนยับย่น ก่อนจะเปลี่ยนมาสอดเข้าไปในกลุ่มผมดกหนายาวประบ่าของเขา ขยำระบายความซ่านสยิวที่โถมเข้าใส่ จม

พายุสิเน่หาที่โหมกระหน่ำอยู่ภายในห้องหอสุดหรูยังคงไม่มีทีท่าว่าจะมอดดับลงง่าย ๆ มีแต่จะทวีความรุนแรงขึ้นตามแรงปรารถนาของเจ้าบ่าวหนุ่ม พลอยนภัส บิดเร่าร่างกายไปมาอย่างทรมานปนซ่านสยิว กระแสความร้อนรุ่มลุกลามไปทั่วทุกอณูผิว เมื่อปลายนิ้วร้ายของ ปรเมศวร์ หยอกเย้าอยู่กับยอดถันไม่ยอมห่าง ในขณะที่ริมฝีปากหนาพรมจูบไปทั่วซอกคอระหง ก่อนจะเลื่อนต่ำลงมายังเนินอกคู่อวบ สูดดมความหอมกรุ่นที่เขาแสนโหยหามานานนับเดือนชายหนุ่มจ้องมองผลเชอร์รีสีหวานที่ชูชันเชื้อชวนอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาที่ลุกโชน ก่อนจะอ้าปากครอบครองกลืนกินอย่างเมามัน เขาใช้ลิ้นตวัดรัวระริกหยอกล้อกับยอดปทุมถันจนร่างกายหญิงสาวดิ้นพล่าน ความปรารถนาที่สะสมมานานแตกกระจายดั่งพลุไฟ สาดประกายความเสียวซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ก่อนจะไปหลอมรวมกันเป็นกลุ่มก้อนความร้อนระอุที่ใจกลางความสาวภายในห้องหอที่สว่างไสวด้วยแสงไฟสีสลัว บรรยากาศนวลตาชวนให้ลุ่มหลง ปรเมศวร์ยังคงไม่หยุดปรนเปรอเจ้าสาวของเขา ร่างสูงสง่าคุกเข่าลงแทรกกายอยู่กลางเรียวขาสวยที่แยกออกกว้าง สายตาคมกริบจ้องมองความสวยงามตรงหน้าด้วยความคลั่งไคล้ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปมอบสัมผัสที่ทำให้พลอยนภัสต้องสะ