All Chapters of ถึงชั่วก็ผัวเธอ: Chapter 11 - Chapter 20

เช้าวันใหม่ทุกคนพร้อมหน้าพร้อมตากันที่ห้องรับประทานอาหาร เป็นครั้งแรกที่บ้านหลังนี้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันสามีภรรยา น้องชายเจ้าของบ้าน จะว่าไป บ้านหลังใหญ่หลังนี้แตกหักกันไปตั้งแต่ว่องไวบอกกับคล่องแคล่วว่าจะแต่งงานกับมรุลี พอแต่งงาน สามีภรรยาก็แตกกันไปคนละทาง แต่วันนี้ทุกคนก็มานั่งพร้อมหน้าพร้อมตากันในห้องรับประทานอาหาร ทำให้ป้าสมจิตแม่บ้านเก่าแก่และสาวใช้ต่างแปลกใจและไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง“น้องคล่องกลับมาอยู่บ้านเรานะ” ว่องไวบอกน้องชาย วันนี้อย่างน้อยก็มีเรื่องดี ๆ ตื่นมาเจอน้องชายร่วมโต๊ะทานข้าวเช้าด้วย ก่อนจะหันไปมองภรรยาของตน แล้วหันกลับมาสนใจอาหารตรงหน้า“ครับ น้องจะกลับมาค้างบ้านเรา วันนี้พี่ว่องดูเพลีย ๆ นะครับ” คล่องแคล่วถามพี่ชายด้วยความเป็นห่วง ดูตาที่คล้ำโบ๋ของพี่มันบอกชัดเจนว่าเมื่อคืนพี่ชายของเขานอนไม่หลับ“นิดหน่อยน่ะ รีบทานกันเถอะ ป้าสมจิตตักข้าวเลยครับ” ทุกคนบนโต๊ะไม่คิดจะทักทายหนึ่งสาวร่วมโต๊ะแม้แต่น้อย ทำให้ป้าสมจิตและสาวใช้รีบทำงานหน้าที่ของตนแล้วถอยออกไปจากห้องรับประทานอาหาร เพราะบรรยากาศมันดูตึงเครียดยังไงก็ไม่รู้มรุลีรู้สึกน้อยใจเมื่อถูกมองข้าม ถูกมองเป็นส่วนเ

   “ครับ ๆ” นับหนึ่งไม่พูดต่อก้มหน้าก้มตาทานข้าวได้สองสามคำก็ต้องเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า ไหนบอกรีบ ๆ ทานกลับไม่ยอมทาน เอาแต่มองไปทางโต๊ะของสามีกับผู้หญิงอื่นจนเขาต้องพูดอีกครั้ง “ถ้ารุลีนั่งอยู่ตรงนี้ไม่รู้นะว่าเขามากับใคร ไปทักเขาสิ” “รุลีไม่ได้อยากรู้สักหน่อย เขาจะมากับใครจะไปมีอะไรกับใครก็ไม่เกี่ยวกับรุลี” หล่อนตอบหลบตา ทั้ง ๆ ที่หล่อนกังวล “เกี่ยวสิ รุลีเป็นภรรยาของคุณว่อง เป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย” พูดจบนับหนึ่งก็ลุกขึ้นเดินไปยังโต๊ะของว่องไวทันที โดยที่ไม่คิดจะอยู่รอฟังคำตอบของมรุลี ส่วนมรุลีเมื่อเห็นนับหนึ่งเดินไปทักทายสามีของตนที่ทานข้าวเธอก็รีบลุกขึ้นเดินตามไป “สวัสดีครับคุณว่อง” ว่องไวหยุดพูดกับจริงใจหันมามองคนทักทายตัวเองข้าง ๆ แล้วก็ยิ้มตอบกลับ ก่อนจะ

 ในห้องแสงไฟสว่าง มรุลีนอนสะอื้นไห้หันหลังให้คนนอนหลับสนิทข้าง ๆ หล่อนเสียใจและเกลียดตัวเองที่ปล่อยให้ว่องไวเอาเปรียบได้ ทั้ง ๆ ที่ไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับตน หล่อนไม่โทษชายหนุ่มแต่ฝ่ายเดียว เพราะตัวเธอเองก็หลงละเลิงเคลิบเคลิ้มไปกับความแปลกใหม่ของชายหญิงไม่ต่างกัน"ฮือ ๆ ๆ"ว่องไวไม่ได้นอนหลับอย่างที่มรุลีคิด เขานอนหลับตาครุ่นคิดเรื่องราวที่เกิดขึ้น เมื่อคิดว่าเขาไม่ควรฉวยโอกาสและหักหาญน้ำใจของมรุลี แต่เธอก็ไม่ได้ขัดขืนเขาให้หยุด เขาขยับตัวพลิกตะแคง มองจ้องแผ่นหลังเนียนที่สั่นไหวตามแรงสะอื้นไห้ มือใหญ่ยกขึ้นหมายจะจับไหล่มนเพื่อปลอบแต่ก็หยุดชะงัก แล้วลุกขึ้นแต่งตัวมรุลีกำผ้าห่มแน่นหันไปมองสามีแต่งตัว แล้วเธอก็พูดถึงความต้องการของตัวเอง“รุลีต้องการหย่าค่ะ”“ไม่มีวัน! รุลีเป็นเมียพี่ พี่ไม่หย่า” เขาชะงักมือที่กำลังติดกระดุมเสื้อทันทีเมื่อได้ยินความต้องก

 ขวัญฟ้ามองตามแผ่นหลังกว้างของเขาหายไปจากร้านก่อนจะเดินกลับเข้าไปหาเพื่อน ๆ ข้างในหลังร้าน และไม่ลืมเก็บจานอาหารของชายหนุ่มที่สั่งมานั่งดม เขาไม่แตะมันสักคำเลยก็ว่าได้ เพราะเขาตั้งใจมานั่งมองหล่อนทำงาน พอเข้ามาในร้านก็หน้าแดงระเรื่อ เมื่อเพื่อน ๆ ต่างก็ถามและแซวเธอกับคล่องแคล่ว “วันนี้ว่องอยู่กับจริงไม่ได้เลยเหรอคะ” หลังจากเซ็นสัญญาและทานข้าวมื้อเที่ยงด้วยกันอิ่ม ว่องไวขอตัวกลับไปเคลียร์งานที่ออฟฟิศต่อ แต่จริงใจออดอ้อนให้เขาอยู่คุยกันต่อที่บริษัทเธอ“เห็นทีจะไม่ได้ครับจริง ผมต้องกลับทำงานที่ค้างต่อให้เสร็จครับ”เป็นการปฏิเสธอย่างสุภาพ แม้งานที่ค้างจะไม่สำคัญ แต่เขาไม่อยากอยู่กับจริงใจนานกว่านี้ เพราะทุกวันนี้ใคร ๆ ก็คิดว่าเขาและจริงใจเป็นแฟนกัน ซึ่งมันไม่ใช่ เขามีภรรยาอยู่แล้ว และการทำแบบนี้มันเหมือนเป็นการหักหลังภรรยาของเขายังไงก็ไม่รู้ แม้ว่ามรุลีจะไม่แคร์แต่เขาแคร์

 “น้องสาวของลดา คนที่คุณทำเธอท้องแล้วไม่รับผิดชอบยังไงล่ะคุณประพจน์” ว่องไวเป็นคนตอบให้กระจ่าง คล่องแคล่วถึงกับอ้าปากค้างเมื่อได้รู้ความจริง“ผมขอตัวนะครับ” เมื่อรู้ว่าตัวเองควรทำยังไง คล่องแคล่วก็ขอตัวออกไปจากห้องทำงานของพี่ชายโดยไม่รอให้ใครอนุญาต“รุลีขอโทษพี่ว่อง ขอโทษเรื่อง ๆ ทุก ๆ อย่าง รุลีอายเหลือเกิน ถ้าพี่ว่องเข้าใจรุลี ได้โปรด...อึก! ได้โปรดหย่ากับรุลีเถอะนะคะ” หล่อนอายเหลือเกินที่จะอยู่เคียงข้างชายที่รัก หล่อนไม่กล้าที่จะอยู่สู้หน้าของบุรุษตรงหน้าต่อ เขาช่างแสนดีกับเธอเหลือเกิน มีแต่เธอที่ไม่คู่ควร จิตใจเต็มไปด้วยความแค้น พอทุกอย่างเปิดเผยว่าเขาไม่เกี่ยวกับการฆ่าตัวตายของพี่สาวตน เธอยิ่งต้องไปจากชีวิตของเขา“ไม่ ๆ ๆ ไม่รุลี ไม่หย่า เราจะไม่หย่ากันที่รัก” ว่องไวรวบร่างเล็กสะอื้นไห้ตัวสั่นเข้ามาโอบกอดแนบแน่น พลางพรมจูบใบหน้างามเปื้อนน้ำตาไปมาอย่างปลอบประโลม ยิ่งว่องไวดีและรักเธอเธอยิ่งรู้สึก