All Chapters of ถึงชั่วก็ผัวเธอ: Chapter 1 - Chapter 10

“ทำไมคะ เรียกทำไมคะ โกรธเหรอคะ ถ้าโกรธก็ช่วยไม่ได้ เพราะฉันก็โกรธเหมือนกันตอนนี้ คุณมันต่ำกว่าที่ฉันคิดเสียอีกค่ะ” ว่าจบก็แกะมือใหญ่ที่ตะปบไหล่ตัวเองออกแล้วหันไปยิ้มเยาะเย้ยผู้หญิงที่เขาพามาด้วยก่อนจะพูด“ส่วนเธอนะ สวยก็สวยแต่ทำตัวต่ำตมยิ่งกว่าสัตว์เสียอีก รู้ทั้งรู้ว่าเขาแต่งงานมีเมียแล้วยังมาเสนอตัวเป็นของฟรีให้เขาอีก น่าสมเพช!”“ดินคะ เมียคุณ...”“เธอไม่ใช่เมียผม” เขาโต้แก้คำของหลินทันที“ทำไมฉันจะไม่ใช่คะ ในเมื่อเราแต่งงานจดทะเบียนกันแล้ว หรือคุณจะเถียงว่ามันไม่จริง อีกอย่างหล่อนจะหน้าด้านทำไม จะอยู่ลดค่าตัวเองทำไม ไปสิ กลับไปสินี่มันเตียงฉัน ที่ของฉัน ส่วนคุณดินถ้าคุณอยากได้เธอก็ไปที่อื่น อย่ามาทำตัวต่ำบนเตียงของฉัน” เตยหอมยิ้มเย้ยดินพร้อมกับมองไปยังผู้หญิงที่เขาพามาด้วย“คุณต้องจัดการให้หลินนะคะดิน” หล่อนอ้อนแล้วขยับไปเกาะแขนของเขา“ผมจัดการให้คุณแน่หลิน วันนี้กลับไปก่อนนะ ผมขอจัดการกับผู้หญิงอวดดีคนนี้ก่อน” เขาลูบหัวทุยของหล่อนที่แนบกับแขนของตน ก่อนจะผลักเธอออกห่าง“ไปนะคะ” ก่อนจะไปหลินก็หอมแก้มสากของเขาแรงๆ แล้วหันไปยิ้มให้กับเมียแต่งก่อนจะจากไปปัง!เสียงประตูกระแทกปิดสนิทและ

“ตอแหล!”“เนียนขอโทษค่ะคุณดิน” สาวใช้เดินผ่านมาได้ยินเสียงสบถของเจ้านายเลยรีบเอ่ยขอโทษเมื่อคิดว่าตัวเองเผลอทำให้เจ้านายไม่พอใจ“ผมไม่ได้ว่าคุณเนียน ผมว่าผู้หญิงมารยาทตอแหลคนนั้นต่างหาก” เขาพูดกำมือแน่นและส่งสายตาเข้าไปในห้องรับประทานอาหาร เนียนมองตามสายตาอำมหิตแล้วก็รู้สึกเสียวสันหลังแทนนายหญิงของตนทันที และก็ไม่เข้าใจทำไมเจ้านายถึงไม่ชอบคุณเตยหอม ทั้งๆ ที่เธอออกจะน่ารักและสวย“ไปไหนก็ไปเถอะ”เขาเอ่ยปากไล่สาวใช้ ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปจากตรงนี้เหมือนกัน เพราะยิ่งอยู่ตรงนี้และเห็นภาพทุกคนเอ็นดูเตยหอมเขายิ่งโกรธ โกรธจนอยากเดินไปกระชากลากเธอโยนออกไปจากบ้านของเขา เขาเกลียดหล่อน ไม่อยากหายใจร่วมกันในสภาพอากาศที่ใกล้กันแบบนี้เลย“ให้ตายสิ!”ส่วนเนียนได้แต่ยกมือเกาหัวตัวเองแล้วมองตามหลังเจ้านายและมองสลับไปยังในห้องรับประทานอาหารอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะเดินไปทำงานของตัวเองบ้างหลังจากมื้อเช้ามณีกับแดนก็นั่งรอลูกสะใภ้ช่วยสาวใช้เก็บโต๊ะอาหารที่ห้องนั่งเล่น ส่วนลมนั้นกลับบ้านไปเรียบร้อยแล้ว และตอนนี้เตยหอมก็ช่วยสาวใช้เสร็จแล้วเดินเข้ามานั่งโซฟาตัวเล็กตรงข้ามนางและสามีด้วยท่าทางสงบเรียบร้อยน่าเอ็นดู

ดินไม่สนใจหรอกว่าเตยหอมจะอยู่ข้างหน้าห้องหรือไม่ เพราะตอนนี้เขาสนใจแต่ร่างอวบอิ่มของหลินมากกว่าที่จะสนใจผู้หญิงหิวเงินคนนั้น เขาปลดเปลื้องชุดของตัวเองออกและหลินเองก็เช่นกัน เพียงเวลาไม่นานเขาและหล่อนก็เหลือแต่ร่างเปลือยเปล่า เขาเคลื่อนตัวไปนั่งปลายเตียงขนาดเล็กหย่อนขากับพื้นกระท่อม แยกขาแข็งแรงทั้งสองออกกว้าง โดยมีหลินเคลื่อนกายมาคุกเข่าหน้าหว่างขาทั้งสองของเขา สองมือเล็กลูบไล้ต้นขาที่มีเส้นไหม้นุ่มประดับท่อนขาแข็งแรง และความเป็นบุรุษของเขาก็กำลังขยับตัวขยายกายแกร่ง“อือ...หลินคิดถึงดินจังเลยค่ะ” มือน้อยลูบไล้พวงสวรรค์ของบุรุษไปมาพร้อมกับโน้มหน้าลงไปจูบความเป็นชายของชายหนุ่มแล้วอ้าปากน้อยครอบครองดูดเม้มหนักหน่วงเป็นจังหวะเหมือนที่เคยทำ“โอว์...คุณรู้ใจผมเหลือเกินหลิน อือ...” เขาคำรามเสียวเมื่อปากน้อยเป็นงานของหลินกำลังรุกเร้าความเป็นชายของเขาอยู่ มือใหญ่ที่จับขอบเตียงทั้งสองข้างก็เคลื่อนมากดหัวทุยน้อยของหล่อนไปซุกไซ้กลางหว่างขาตัวเองอย่างเอาแต่ใจและต้องการความแนบอิงแล

หลังจากอุบัติเหตุของคล่องแคล่ว ว่องไวก็คิดทบทวนตัวเอง แต่พอมองไปยังหญิงที่เข้ามาครอบครองหัวใจตัวเองจึงทำให้เกิดงานแต่งงานในครั้งนี้ หลังจากคล่องแคล่วออกจากโรงพยาบาลได้สองอาทิตย์ งานแต่งานจัดเรียบง่าย มีแค่แขกของเขา ส่วนแขกของเจ้าสาวไม่มี แม้แต่เพื่อนของเธอ เธอก็ยังไม่ชวน ว่องไวมองหาน้องชายตั้งแต่งานเริ่มจนตอนเขาและมรุลีถูกส่งตัวเข้าห้องหอก็ยังไม่เห็นเงาของน้องชาย แอบหวังว่าคล่องแคล่วจะโผล่มาตอนตักบาตรทำบุญเช้า แต่ก็ไม่มา หวังว่าจะมาตอนที่เจ้าหน้าที่มาจดทะเบียนสมรสของเขาและมรุลีแต่ก็ไม่มา จนตอนนี้สามทุ่มกว่า เขานั่งบนเตียง รอเจ้าสาวเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด คิดว่าระหว่างรอคล่องแคล่วจะมาเคาะห้อง แต่ก็ยังเงียบ จนตอนนี้เจ้าสาวออกมาจากห้องน้ำ แทนที่จะเป็นชุดนอน แต่กลับเป็นชุดเหมือนว่าเธอกำลังจะออกไปข้างนอกในคืนเข้าหออย่างไรอย่างนั้น และไม่ปล่อยให้ความสงสัยอยู่นาน เขาจึงถามเสียงนุ่ม“รุลีจะไปไหนครับ” เห็นสาวเจ้าสาวของตัวเองถอดชุดไทยทิ้งมาเป็นชุดเดรสยาวรัดรูปผูกคอสีดำเว้าหลังถึงเอวเล็กคอด“ไปเที่ยวยังไงคะ” หล่อนตอบเสียงเย็นชาไร้ความรู้สึก จนคนฟังสัมผัสได้ถึงความเยือกเย็นในประโยคบอกเล่าของภรรยา

“เธอทำทุกอย่างเพื่อหลอกให้พี่รัก และมันก็สำเร็จ พี่รักรุลี รักจริง ๆ แต่เธอไม่ได้รักพี่ เธอแค่แสดงว่ารักพี่เฉย ๆ”มันคือความจริงที่เจ็บชาไปถึงขั้วหัวใจ เมื่อหญิงที่ทำให้เขารักและทำให้เขาทรยศหักหลังน้องชายกลับเป็นคนบดขยี้หัวใจเขาด้วยน้ำมือของหล่อนเอง แต่ทำไมเขาถึงยังรักหล่อน พยายามจะทำทุกอย่างเพื่อให้มรุลีรักเขาจริง ๆ และทำให้ความอาฆาตแค้นของหล่อนจางหายไปจากใจ แต่เขายังไม่รู้ว่าเพราะอะไรมรุลีถึงแค้นเขาได้ถึงเพียงนี้คล่องแคล่วไม่เข้าใจในสิ่งที่พี่ชายพูด มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน มรุลีรักพี่ชายเขาเขามองออก มันจะเป็นแค่การแสดงได้ยังไง มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ ๆ ระหว่างสองคนนี้“มันจะเป็นไปได้ยังไงครับพี่ รุลีรักพี่ ผมดูออกว่าเธอรักพี่”“ไม่ใช่หรอก เธอทำทุกอย่างเพื่อจะแก้แค้นพี่ต่างหาก” เขาแย้งคำพูดน้องชาย แล้วปากระป๋องเบียร์ในมือทิ้งลงพื้น แล้วหยิบบรั่นดีที่ซื้อมาด้วยออกมาเปิดขวดกระดกขึ้นดื่ม“พะ...พอก่อนพี่ว่อง ดื่มแบบนั้นเมาตายกันพอดี” เขาแย่งขวดบรั่นดีจากมือพี่ชายมาถือเก็บไว้“ให้พี่ดื่มจนตาย รุลีก็ไม่สนใจพี่หรอก” เขาพยายามแย่งขวดบรั่นดีคืน แต่คล่องแคล่วจับไว้แน่น“พี่รู้ไหมว่าใครต่อใครก็