Semua Bab สามีติดเซ็กส์ [PWP] + [SM25+] #จบแล้ว: Bab 11 - Bab 20

“เหนื่อยไหมที่รัก” เขาเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม เธอเผยยิ้มเช่นกัน“นิดหน่อย” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา และหลับตาลง“นอนเถอะ ผมจะนอนข้างๆ คุณ” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ เธอจึงหลับตาลงช้าๆ เขาจึงมานอนลงข้างๆ เธอ เธอจึงตะแคงข้าง เขาจึงสวมกอดเธอจากด้านหลัง เธอจึงซุกเข้าไปยังอกแกร่งของเขา และดำดิ่งสู่นิทราด้วยความเหนื่อยอ่อน แสงแดดสาดส่องผ่านผ้าม่านทึบเข้ามาในห้องสวีทกว้าง โรซารี่ลืมตาขึ้นช้าๆ มองชายหนุ่มที่นอนเปลือยเปล่าข้างๆ เธอ เธอมองใบหน้าอันหล่อเหลาดั่งพระเอกหนัง ใบหน้าของเขาดูเอิบอิ่มจากการทำสงครามบนเตียงอย่างดุเดือด เธอเองก็ห่างเซ็กส์มานานแรมปีหลังจากเลิกกับแฟนเก่า จนเธอไม่รู้สักอยากมัน แต่ว่าเขากลับทำให้เธออยากมีเซ็กส์อีกครั้ง ปลุกเร้าอารมณ์ทุกวันทั้งที่เธออยากจะเอามันมาสอดใส่ตัวเธอแทบขาดใจเธอเพียงคิดอยากลองใจเขาเพียงแค่นั้น อยากรู้ว่าเขาหยุดได้จริงหรือเปล่า หรือเพียงว่าเขาต้องการเธอเพียงแค่เรือนร่าง เธอจึงไม่ยอมมีเซ็กส์กับเขาเรื่อยมา จนคืนนี้เธอคิดว่าเขาควรจะได้สิ่งมาเติมเต็มจากตัวเธอ เพราะเขาเองไม่ยอมแตะต้องเธอตามคำสัญญาที่เธอขอจากเขาโรซารี่ก้าวลงจากเตียงช้าๆ กลัวว่าจะรบกวนการนอนของเขา เ

โรซารี่นั่งข้างคนขับ โดยมีสารถีคือ นฤดลสามีของเธอ ขณะที่เขาขับมุ่งหน้ากลับบ้านกรุงเทพมหานคร นฤดลเลี้ยวรถเข้าไปยังร้านกาแฟชื่อดังแล้วจอดรถที่หน้าร้าน แล้วปลดสายคาดเบลท์ออก หันมาหาเธอที่ยังคงนอนหลับใหลตั้งแต่ออกมาจากพัทยาเขามองใบหน้าสวยของเธอด้วยรอยยิ้ม เธอทำให้หัวใจของเขาผลิบานทุกครั้งเมื่ออยู่ใกล้เธอ แต่ไม่รู้เมื่อไหร่ที่หัวใจเต้นแรงเช่นนี้ แต่เมื่อก่อนเขามองผู้หญิงเป็นเพียงของเล่น ชื่นชมเพียงแค่เรือนร่าง แต่ไม่เคยทำให้เขาอยากนำพวกเธอมาเป็นคู่ชีวิต จนกระทั่งแม่ของเขาจับคลุมถุงชน แต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน ถึงแม่ของเขาทั้งสองคนจะรู้จักกันแต่งแต่ไฮสคูลก็ตามที เพราะโรซารี่ต้องไปเรียนที่ต่างประเทศ จึงไม่เคยได้เจอกัน ถ้าถามว่าเจอกันครั้งแรกเมื่อไหร่นั้นคือวันก่อนแต่งงานในห้องนอนของเขา อีกทั้งยังมีผู้หญิงหลายคนนอนกับเขาอีกด้วยโรซารี่ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ มองใบหน้าของเขาด้วยรอยยิ้ม เขาก็เผยรอยยิ้มให้เธอเช่นกัน“ถึงบ้านแล้วหรือยัง” โรซารี่เอ่ยถามเช่นนี้ แล้วมองไปโดยรอบ ตรงนี้คือร้านกาแฟ และบอดี้การ์ดหลายคนที่ยืนข้างๆ รถของเขา เพื่อคุ้มกันความปลอดภัย“มาครึ่งทางเอง ผมขับไม่เร็ว เ

นฤดลลืมตาตื่นในยามเช้าของอีกวัน เขาเผยยิ้มเมื่อมองผ่านกระจกใสในห้องน้ำ เขาเห็นภรรยาของเขาที่เรือนร่างเปลือยเปล่าอวบอิ่มมีน้ำมีนวลอยู่ใต้เรนชาวเวอร์ ขณะที่ยืนหันหน้าเข้าผนัง และใช้มือเรียวลูบไล้ไปตามตัว เขามองเธอราวกับได้ดูหนังสด เขามองเธออยู่สักพักหนึ่ง จนเธอปิดน้ำถูสบู่ตามเรือนร่างราวกับว่าเธอกำลังยั่วยวนสายตาเขาอยู่ เพราะเธอหันลำตัวมาทางกระจกใส ทำให้เขามองเรือนร่างของเธอที่เต็มไปด้วยสบู่ เขาไม่รอช้าที่จะก้าวลงจากเตียงนอน ตรงเข้าไปหาเธอในห้องน้ำ ทั้งที่เธอไม่รู้ตัวว่าเขาก้าวเดินเข้ามา เขาก้าวเดินไปที่ชักโครกเพื่อปลดปล่อยถ่ายเบา และกดน้ำทิ้ง ทำให้เธอรู้ว่าเขาเดินเข้ามาแล้ว เธอจึงเผยยิ้มให้เขา เขาก็ยิ้มให้เธอเช่นกัน ขณะที่เขาก้าวเดินเข้ามาหา ที่ด้านหลัง เขาจึงขยำอกอวบอิ่มของเธอที่ลื่นจากสบู่ ทำให้เธอร้องครางแผ่วเบา ราวกับว่าร่างกายถูกกระตุ้นให้ต้องการเซ็กส์ เพราะความเป็นชายของเขาที่ยังหลับใหล กำลังถูหลังของเธออยู่ เขาเข้ามาจูบที่พวกแก้มนุ่มแผ่วเบาและเอ่ยบอก“ผมจะถูหลังให้คุณ” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ เขาเดินไปหยิบใยขัดตัวสีขาวและเอาไปรองที่หัวจ่ายสบู่ ไม่ช้าสบู่ก็ไหลออกมา เขาจึงเอามาถูหลังเธ

โรซารี่ก้าวเดินมานั่งที่เก้าอี้ข้างๆ นฤดล นฤดลหันมาหาเธอด้วยรอยยิ้ม และเอ่ยถามเธอ “คุณเข้าห้องน้ำนานจัง” นฤดลเอ่ยถามเช่นนี้“พอดีเพื่อนโทรมา ฉันเลยคุยเพลินไปหน่อย” โรซารี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ทันใดนั้นน้ำผึ้งก้าวเดินมาพร้อมกับถาดที่มีแก้วไวน์ห้าใบส่ง เธอส่งให้แม่บ้านถือ แล้วแม่บ้านอีกคนก้าวเดินเข้ามาจะมาเสิร์ฟไวน์แดงให้พวกเขา แม่บ้านจึงเก็บแก้วเก่าไป“ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจัดการวางเอง” น้ำผึ้งเอ่ยบอกเช่นนี้ เธอจึงวางแก้วให้อมรา“ขอบใจจ้า” อมราเอ่ยบอกน้ำผึ้งด้วยรอยยิ้ม น้ำผึ้งยิ้มให้เธอ เธอจึงวางแก้วอีกใบให้อาทิตย์เสร็จ เธอมาวางให้โรซารี่ แล้วมาวางให้ตัวเอง และแก้วใบสุดท้ายวางให้นฤดล โรซารี่เห็นกระดาษที่แปะใต้ฐานแก้วด้วยน้ำ นฤดลหมายจะยกแก้วไวน์แดงดื่ม โรซารี่จึงมองมาทางเขาและเอ่ยบอก“ดล ฉันอยากเปลี่ยนแก้วกับคุณ ฉันเห็นว่าแก้วคุณมีไวน์น้อยกว่าฉัน” โรซารี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ทำให้อมราเผยยิ้มที่เขาทั้งสองมีความสัมพันธ์ที่ดีขึ้น หลังจากกลับมาจากฮันนีมูนเมื่อหลายวันก่อนนฤดลจึงส่งแก้วให้โรซารี่ โรซารี่จึงส่งแก้วให้เขา เธอจึงดื่มไวน์แก้วนั้นจนหมดแก้วโดยทันที แล้วเธอก็มองไปยังน้ำผึ้ง ที่มองเธอด้ว

โรซารี่ตื่นขึ้นมาในยามเช้าของวันใหม่เธอมองข้างตัวเธอกลับไม่เห็นนฤดลที่นอนเคียงข้างเช่นเมื่อคืน เธอคิดว่าเขาคงออกไปบริษัทแล้ว เธอค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงนอนลงมา เดินไปที่เคาน์เตอร์บาร์ลิ้นชักตู้ แล้วหยิบแผงยาคุมมาไว้ในมือและกินทันที หยิบแก้วคริสทัลมาใส่น้ำเปล่า และยกขึ้นดื่ม เธอเดินไปยังห้องแต่งตัว เห็นกระดาษสีขาวที่มีตัวอักษรเขียนอยู่ เธอจึงหยิบขึ้นมาดู ในข้อความเขียนว่า‘ผมรอคุณที่ด้านล่างนะที่รัก’ เธออ่านข้อความจบ และทอดสายตามองเสื้อคอสีขาวเต่าสีขาวสะอาดตา ลักษณะรัดรูป เสื้อหนังสีดำ เข็มขัด และกางเกงสแล็คสีดำราคาเหยียบหมื่น เธอสงสัยว่าเขาจะพาไปขึ้นดอยหรืออย่างไง ถึงได้จัดชุดให้หนาขนาดนี้โรซารี่ก้าวเดินลงมาจากบันไดหน้าบ้านหลังใหญ่ เห็นว่านฤดลยืนข้างรถเก๋งหรูสีดำ กำลังคุยกับนพพลข้าประตูรถ เหมือนกับว่าพวกเขากำลังคุยเรื่องความปลอดภัย เธอจึงก้าวเดินไปหานฤดล เขาหันมามองเธอ และเผยยิ้ม“คุณสวยมากที่รัก” นฤดลเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“เราจะไปไหนกัน” โรซารี่เอ่ยถาม“ไปเที่ยวกัน”“แล้วไปที่ไหนเล่า”“ไม่บอก เดี๋ยวถึงเครื่องบินคุณก็รู้เอง”นฤดลเอ่ยบอกเช่นนี้ เธอจึงกลอกตาใส่เขาทันทีและก้าวเดินไปนั่งที่