บททั้งหมดของ เจ้าสาวแสนชัง: บทที่ 11 - บทที่ 20

 ใบตองมองแฟนหนุ่มที่เป็นสามีของคนอื่นไปแล้วในตอนนี้ ตอนนี้เขากำลังเตรียมมื้อเย็นเพื่อจะดินเนอร์กับหล่อน แล้วภรรยาของเขาล่ะ หล่อนกลับไปแล้วหรืออยู่ที่ไหน แต่ตอนนี้อะไรก็ไม่เท่าตอนนี้เธอมีเขาอยู่ตรงนี้เธอรู้ว่ามันผิดบาปที่ตัวเองยังคงคบหากับสามีคนอื่นอยู่แบบนี้ แต่ทำยังไงได้หัวใจมันรักไปแล้ว ความรักมักทำให้เราไม่รู้จักดีจักชั่วเสมอ และตอนนี้เธอกำลังทำบาปเธอรู้ดีว่าการเป็นชู้กับคนมีเจ้าของแล้วมันผิดศีลธรรม ดินเนอร์วันนี้ธรรพ์ตั้งใจทำอาหารสุดฝีมือให้แฟนสาว เขาจัดริมระเบียงห้องที่มองไปเห็นบรรยากาศยามค่ำคืนของท้องฟ้าได้สวยงาม และท้องฟ้าคืนนี้ก็มีหมู่ดาวส่องสว่างเต็มฟ้า เขาจัดเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยก็ประคองใบตองมานั่งที่เก้าอี้ที่เขาเตรียมไว้ให้เธอแล้วตัวเองก็ไปนั่งตรงข้ามเธอ “วันนี้ผมทำสเต๊กแซลมอนที่ตองชอบเลยนะ” “คุณดีใส่ใจตองเสมอ ตองรักคุณดีนะคะ”  เธอวางมือทาบทับบนมือของเขาที่วางอยู่บนโต๊

       แอค!                เสียงประตูห้องถูกผลักเข้ามาคนที่เฝ้ารอบนเตียงก็นอนนิ่งแกล้งกรนหายใจสม่ำเสมอ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ตัวเองกระวนกระวายเป็นห่วง ใช่เป็นห่วงกลิ่นจันทร์เขาไม่อยากเชื่อว่าความคิดนี้มันผุดขึ้นมาในหัวเขา แต่มันก็เป็นไปแล้ว เมื่อรู้ว่าเธอมาก็ถึงใจสงบไม่ร้อนรน                ด้านกลิ่นจันทร์มองไปยังเตียงและเสียงกรนที่ดังสนั่นลั่นห้องก็ได้แต่ยิ้มขันแล้วเดินไปปิดไฟก่อนจะเดินไปนอนที่โซฟา เธอไม่อยากนอนกับเขา อีกอย่างเธอไม่ได้อาบน้ำเพราะมีชุดใส่ด้วย ส่วนคนที่แกล้งหลับเมื่อเห็นว่าในห้องมืดสนิทแถมที่นอนข้างๆ ก็ว่างเปล่าเขาจึงลืมตาขึ้นในความมืดพร้อมกับขมวดคิ้วเป็นปมคำถามสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมเธอไม่มานอนกับตัวเอง           &

ธรรพ์คุยโทรศัพท์กับแฟนสาวเสร็จก็เดินกลับเข้ามาในห้องก็เห็นภรรยาแต่งของตัวเองนอนอยู่บนเตียง หนึ่งเดือนแล้วที่เขาอยู่กับหล่อน ที่มีกลิ่นจันทร์เป็นภรรยา สังคมรับรู้ ทุกคนรับรู้ว่าเขาแต่งงานกับเธอเมื่อเดือนที่แล้ว และเขาก็ไม่อาจหักห้ามความต้องการของตัวเองได้ที่ตอนนี้มันกำลังตื่นตัวปวดร้าวอีกแล้ว ให้ตายสิ เขาต้องการหล่อน ทั้งๆ ที่กลิ่นจันทร์ไม่ได้ยั่วยวนเปลือยโป๊รอท่าบนเตียง แค่เห็นหน้าหล่อนเขาก็พร้อมจะฟาดฟันกับหล่อนบนเตียงเสียแล้วอึก!เสียงกลืนน้ำลายของธรรพ์ดังออกมาพร้อมกับมือกับโทรศัพท์ในมือแน่น ยิ่งมองไปที่เตียงยิ่งทำให้เขาทรมานความเป็นชาย ให้ตายสิเขาเสพติดภรรยาแสนชังคนนี้ไปได้ยังไง เขาต้องการหล่อนไปได้ยังไงกัน เขาก้าวเดินตรงไปยังเตียงแล้ววางโทรศัพท์ในมือไว้โต๊ะข้างหัวเตียงเหมือนทุกครั้งแล้วคลานขึ้นไปบนเตียงสอดตัวเข้าไปในใต้ผ้าห่มเดียวกับกลิ่นจันทร์กลิ่นจันทร์รับรู้ได้ถึงการไหวยวบของพื้นที่เตียงข้างๆ จึงขยับตัวเล็กน้อยเพื่อไม่ให้ตัวเองและเขาบดเบียดกันบนเตียงกว้าง

“โธ่! เด็กดีของแม่ คุณดีไม่ให้ไปทำงานด้วยแม่ไปฝากงานที่อื่นให้ดีไหมลูก และถ้าวันไหนหนูทนไม่ไหวบอกแม่ วันไหนหนูพร้อมจะตัดใจไม่สู้ต่อบอกแม่ แม่จะจัดการเรื่องหย่าให้หนูทันที”“หนูไปทำงานกับแผนได้ค่ะ ส่วนเรื่องหนูกับคุณดีหนูจะรอก่อนค่ะ เพิ่งเดือนเดียวเองที่เราแต่งงานกัน ถ้าหลังจากนี้หนูท้องแล้วคุณดียังเป็นแบบนี้หนูจะหย่าค่ะ เพราะตอนนั้นหนูต้องโฟกัสที่ลูกและตัดเขาออกไปจากใจของหนู ในเมื่อเขาไม่ต้องการหนูกับลูกแต่แรกหนูก็ควรจะเดินออกไปใช่ไหมคะคุณแม่”“เข้มแข็งไว้นะลูกสาวแม่ ถึงตอนนั้นแม่พร้อมสนับสนุนหนู หนูอยากไปอยู่เมืองนอกแม่ก็จะจัดการให้ทุกอย่าง แม่มีน้องสาวอยู่ที่สวิส แม่จะให้หนูไปอยู่ที่นั้นและคลอดเจ้าตัวเล็กที่นั้นถ้าหนูท้องนะลูก”“ขอบคุณนะคะคุณแม่ งั้นวันนี้หนูขอตัวไปนอนพักผ่อนก่อนนะคะ รู้สึกเพลียๆ ค่ะ”“ไปเถอะลูก พักผ่อนให้เต็มที่นะลูก จำไว้หนูก็เหมือนลูกสาวของแม่ถึงแม้ไม่ใช่ลูกแท้ๆ แต่แม่ก็เลี้ยงหน

ธรรพ์ลากกลิ่นจันทร์ออกมาคุยกันที่ริมสระว่ายน้ำ เขามองจ้องร่างเล็กตรงหน้า เธอสวยใช่เธอสวยมาตลอดแต่เขาเพิ่งจะมองเห็นวันนี้ว่าหล่อนสวยมากแม้ว่าแววตานั้นจะเศร้าหมองแต่ก็ยังคงสวยสดงดงาม ให้ตายสิเดือนกว่าที่แยกจากกันไม่เจอหน้ากันเขาอยากโถมกายเข้าหาแล้วบดจูบปากน้อยที่เม้มแน่นของหล่อน“อธิบายมาสิว่าเธอกับมันเป็นอะไรกัน” พูดพร้อมกับชี้มือไปยังคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอ“เพื่อนค่ะ” เธอตอบสั้นๆ เพราะสำหรับเธอแล้วขุนแผนคือเพื่อนเท่านั้น“งั้นเหรอ เพื่อนที่ไปไหนมาไหนด้วยกันเหมือนแฟนเนี่ยนะ”“คุณดีรู้ได้ยังไงคะว่าเราไปไหนมาไหนด้วยกัน”“เรื่องของฉัน บอกฉันมาว่าคิดจะสวมเขาให้ฉันใช่ไหม”“ระหว่างเรามันน่าจะไม่มีอะไรแล้วนะคะคุณดี ตอนนี้เราแยกกันอยู่แม้จะมีทะเบียนสมรสก็ตามเถอะ แต่คุณดีบอกว่าตัดขาดจากจันทร์แล้ว และตอนนี้จันทร์ก็กำลังท้องด้ว