Semua Bab ควอนเมียรักของพี่บิ๊ก(I'm yours): Bab 21 - Bab 30

49 Bab

21

เช้าของวันใหม่ร่างเล็กขยับพลิกตัวไปมาบนเตียงนุ่มของตัวเองด้วยความเมื่อยล้าและปวดร้าวช่องเสียวสวาทที่ถูกกระแทกกระทั้นอัดดันตลอดคืนจนเกือบเช้า หนุ่มลูกครึ่งหน้าหวานยิ้มเขินหน้าแดงซ่านเมื่อภาพของเมื่อคืนมันฉายซ้ำในหัวย้ำว่ามันคือความจริงไม่ใช่ความฝัน และตอนนี้ตนเองก็นอนในอ้อมกอดของผู้ชายปากร้ายด้วยมือใหญ่ที่พาดกอดเอวเล็กหลวมๆ และหน้าที่หลับสนิท จากบทรักที่หนักหน่วงตลอดคืนเกือบเช้าทำให้แสงโสมหลับสนิทด้วยความอ่อนเพลียจนไม่รู้สึกตัวว่าตอนนี้คนที่ตนนอนกอดนั้นได้ตื่นแล้ว และตอนนี้ก็เช้าแล้วผมขยับพลิกตัวนอนตะแคงนอนจ้องมองหน้าพี่ของเขา เวลาพี่เขานอนหลับแบบนี้ยิ่งทำให้ผมรัก ยิ่งทำให้ใจผมสั่น มือเล็กอดยื่นไปแตะริมฝีปากหนาและปลายจมูกโด่งของพี่เขาไม่ได้ แล้วจังหวะนั้นเองพี่เขาก็ลืมตาตื่นขึ้นมา แล้วผมก็ทำอะไรไม่ถูกได้แต่จ้องตาเขานิ่งไม่กล้าขยับไหวติ่ง“แอบมองแบบนี้พี่คิดค่ามองนะ” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยกระเส่าแล้วกอดรั้งเอวเล็กเข้ามาบดเบียดกับร่างตัวเองให้แนบชิดกว่าเดิม
Baca selengkapnya

22

ควอนมองค้อนคนตัวโตที่ขำตนเองแต่ก็เปลี่ยนเป็นยิ้มน้อยๆ ทักทายทุกคนที่อยู่ในห้องรับประทานอาหารด้วย“สวัสดีฮะป้าทิพย์ พี่นิ้ง ลุงเอก”“ค่ะ / ครับ” สามเสียงทักทายกลับพร้อมกันแล้วถามต่อ“เดี๋ยวป้าให้พี่นิ้งตักข้าวต้มไก่หมูยอให้นะคะคุณควอน” ป้าทิพย์บอกแล้วก็ส่งสายตาให้นิ้งที่ยืนข้างๆ ไปทำตามที่ตนพูด“ครับ”“กินเยอะๆ ล่ะ ผอมจนลมจะพัดปลิวแล้ว” บอกคนตัวเล็กแล้วก็ยกถ้วยกาแฟตรงหน้าขึ้นจิบผมก็ได้แต่พยักหน้าตอบ เพราะตอนนี้ผมอายสายตาที่พี่เขากำลังจ้องมาทางผม ผมอิ่มสายตาของพี่เขาจนแทบจะกินข้าวไม่ลงแล้วตอนนี้“คุณบิ๊กพูดดีๆ กับคุณควอนก็เป็นเหรอคะ” ป้าทิพย์เอ่ยถาม“ก็ไหนๆ ก็ต้องอยู่บ้านด้วยกันผมเลยไม่เห็นว่าไม่จำเป็นที่จะไม่ผูกมิตรกับน้องมันไว้ รีบกินฉันจะสายแล้ว เดี๋ยวจะได้ออกไปพร้
Baca selengkapnya

23

“ให้มันน้อยๆ หน่อยทัพฟ้า กูรู้ว่ามึงรักน้องกูแต่มึงอย่าออกนอกหน้ามากนัก” ชาเขียวอดหมั่นไส้เพื่อนไม่ได้ ก็ตั้งแต่เปิดตัวว่ารักชานมเนี่ยก็ตามติดเป็นเงาน้องสาวฝาแฝดของเขาเลย และตอนนี้อีกก็เดินตามถือกระเป๋าและหนังสือให้ จนตอนนี้ชานมเริ่มอึดอัดและรำคาญแล้ว เขารู้ว่าน้องสาวรู้สึกแบบที่พูด เพราะพวกเขาเป็นแฝดกันย่อมรู้ความนึกคิดของกันและกัน“ชาเขียวช่วยชานมที ทัพฟ้ามันตามติดน้องจนน้องรำคาญ” ชานมบอกพี่ชายฝากแฝดทันทีเมื่อนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆ พี่ชาย“พี่บอกมันได้ที่ไหนชานม ก็ดูมันเถอะตั้งแต่บอกว่ารักเราน่ะมันเป็นผู้เป็นคนขึ้นนะ มาเรียนก็ตรงเวลา แถมยังขยันอ่านหนังสือด้วย มันก็ดีนะชานม” ชาเขียวอดแหย่น้องสาวไม่ได้“ไม่ไหวแล้วชาเขียว ชานมไม่ไหวแล้ว ทัพฟ้ามึงกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ไหมกูอึดอัด” ชานมตัดสินใจบอกความรู้สึกตัวเองออกไป เพราะตอนนี้อึดอัดจริงๆ“ที่กูทำกับมึงทุกวันมันเป็นความน่ารำคาญเหรอชาน
Baca selengkapnya

24

แสงโสมเสร็จประชุมในตอนเช้าก็ออกไปโรงงานไปตรวจห้องเย็นเก็บอาหารแช่แข็งของบริษัทของตัวเอง พอตรวจงานเสร็จก็กลับมาเคลียร์งานที่บริษัทต่อเพื่อรอเวลาไปรับหนุ่มหน้าหวาน และพอมาได้เวลาเขาก็ส่งไลน์ไปบอกคนตัวเล็กว่ากำลังจะออกไปรับให้รอที่หน้าตึก แล้วก็ได้รับไลน์ส่งกลับมา เขาก็อมยิ้มแล้วเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋าเสื้อสูทข้างในแล้วเดินออกจากห้องทำงานไป“ผมกลับก่อนนะคุณบุญเติม” บอกผู้ช่วยหน้าห้องของตัวเองทันทีเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังนั่งทำงานอยู่“ครับคุณบิ๊ก ว่าแต่วันนี้ทำไมกลับไวครับ”“พอดีผมมีนัดน่ะครับ ไปล่ะ คุณเองก็กลับไปหาลูกกับเมียได้แล้ว เดี๋ยวเมียกับลูกคุณก็ว่าผมใช้งานคุณเลยเวลาอีกหรอก”“ครับคุณบิ๊ก สรุปผลการประชุมครั้งนี้เสร็จผมก็จะกลับแล้วครับ”“ครับ เจอกันพุ่งนี้คุณบุญเติม”“ครับ”แล้วแสง
Baca selengkapnya

25

“อือ ไม่มีหรอก ถนนเส้นนี้ไม่ค่อยมีรถพี่ขับผ่านทุกวัน อีกอย่างพี่ไม่ได้จะทำอะไรเลยแค่จะจูบทำโทษคนดื้อ”“ผมไม่ได้ดื้อ พี่บิ๊กนั่นแหละพูดไม่รู้เรื่อง พี่บิ๊กบังคับผมเกินไป”“มึงอึดอัด”“ครับ”หึหึ“แต่กูมีสิทธิ์หวง เพราะมึงเป็นเมียกูนะไอ้ควอน”พูดจบก็ไม่ปล่อยโอกาสให้ปากน้อยพูดสวนกลับเขาก็แนบริมฝีปากหนาลงไปบดบี้ปากน้อยของควอนที่กำลังอ้าปากจะโต้ตอบทันที และจังหวะนั้นแสงโสมก็ฉวยโอกาสสอดแทรกเรียวลิ้นสากเข้าไปควานรสหวานในโพรงปากนอ้อย ดูดคลอเคลียลิ้นเล็กของควอน แม้อีกฝ่ายจะจูบตอบแต่ก็เป็นจูบที่ไร้ประสบการณ์ มือใหญ่เคลื่อนมากดไหล่เล็กของคนใต้ร่างไว้กับเบาะแล้วเขาก็บดจูบปากน้อยของอีกฝ่ายจนพอใจ ก่อนจะผละออกมาไล่เลียริมฝีปากที่ชื้นแฉะน้ำลายแล้วกัดเม้มริมฝีปากของอีกฝ่ายเคลื่อนไล้มายังซอกคอเล็ก มือที่กดไหล่ก็ดึงผ้าพันคอผืนเล็กออกจากคอของอีกฝ่าย
Baca selengkapnya

26

“แต่ในรถ”“ก็ในรถแล้วจะทำไม ไม่ต้องห่วงหรอกไม่เจ็บหรอก เพราะเนี่ยไม่ใช่ครั้งแรกของกูกับมึงแล้วควอน” แสงโสมบอกคนตัวเล็กแล้วผละหน้าออกจากหว่างขาเล็กให้ควอนขยับพลิกตัวหันหลังโก่งก้นให้ตนเองผมทำตามที่พี่เขาบอกมือทั้งสองของผมเท้ายันเบาะที่ปรับนอนแล้วก้นของผมก็โก่งแอ่นเด้งรอให้พี่เขาขึ้นมาคร่อมทับจากทาบด้านหลัง ผมเอี้ยวหน้าหันไปมองพี่เขาที่กำลังปลดกระดุมกางเกงและล้วงเข้าไปในกางเกงนำความแข็งแรงของพี่เขาออกมาจ่อเสียดสีถูไถไปมากับร่องเสียวของผม“อือ พี่บิ๊กรีบหน่อย เดี๋ยวมีคนมาเห็น อืม”“มึงใจร้อนกว่ากูอีกนะไอ้ควอน” แสงโสมเอ่ยแซว“ก็กลัวคนมาเห็น”“ไม่มีใครเห็นหรอกเชื่อกู กูผ่านบ่อยถนนเส้นนี้” ใช่ ก็เขาขับรถผ่านทุกวันถนนเส้นนี้ มันเป็นถนนที่ไม่ค่อยมีรถวิ่งผ่านจริงอย่างเขาบอก แสงโสมจับเอ็นร้อนของตัวเองมาบดเบียดถูไถไปมากับก้นเนียนสวยของคว
Baca selengkapnya

27

เสียงนาฬิกาที่ตั้งปลุกไว้หลังจากที่พี่เขากลับห้องดังขึ้นปลุกให้ควอนตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวเก็บกระเป๋าเพื่อจะไปเจอเพื่อนๆ ที่ขนส่ง เพราะวันนี้เป็นวันที่จะไปเที่ยว ควอนมองดูตัวเองแล้วก็อยากจะตะโกนลั่นบ้าน ตามซอกคอและหน้าอกมีแต่รอยกัดเม้มของพี่เขา และยิ่งไปกว่านั้นเขาจะใส่เสื้อตัวไหนดี ใส่ผ้าพันคอก็ร้อน เมื่อวานก็อดทนทั้งวัน และวันนี้เขาต้องปกปิดรอยพวกนี้อีก เพราะมันชัดกว่าเดิมเพราะเขากัดซ้ำผมเลือกเสื้อคอสูงที่ปิดคอและเผอิญก็ผิดได้พอดีจึงทำให้ไม่มีใครเห็นรอยกัดเซาะของพี่เขา พอเสร็จผมก็สะพายกระเป๋าเป้เดินทางของผมออกจากห้องไป พอมาถึงชั้นล่างก็เจอพี่นิ้งอยู่บ้านคนเดียว ผมจึงบอกพี่เขาว่าผมจะไปภูเก็ตกับเพื่อนๆ และพี่นิ้งก็รับรู้“คุณควอนเอาแซนวิชไปกินด้วยค่ะ จะได้ไม่หิวระหว่างทาง” นิ้งร้องบอกแล้วเดินไปเอาแซนวิชใส่กล่องให้คนน่าเอ็นดู“ขอบคุณครับพี่นิ้ง” ควอนยืนรอแซนวิชที่นิ้งไปนำมาให้“เอาไปกินนะคะ กว่าจะถึงภูเก็ต แล้วเนี่ยคุณบิ๊กร
Baca selengkapnya

28

จังหวัดสุราษฎร์ธานีเพล้ง!เสียงข้าวของถูกปัดกระจายจากโต๊ะทำงานด้วยความหงุดหงิด เมื่อถูกคนหน้าหวานตัดสายทิ้งไม่พอ แล้วยังมาปิดเครื่องหนีตนเองอีก เขามองโทรศัพท์ในมือแล้วก็ปาทิ้งลงไปอีกครั้งจนแตกกระจายไม่เหลือชิ้นดี ทำเอาบุญเติมที่นั่งหน้าห้องเจ้านายตกใจรีบเปิดประตูเข้ามาถามว่าเจ้านายเป็นอะไรถึงได้เสียงดัง แต่พอมาเห็นสภาพห้องที่ไม่เหมือนห้องก็ไม่ได้ซักถามอะไรอีกยิ่งสายตาที่ตวัดมองมาทำให้บุญเติมรีบออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว“มึงจะเล่นกับกูแบบนี้ใช่ไหมไอ้ควอน” พึมพำกำมือแน่นแล้วคว้าโทรศัพท์ตั้งโต๊ะมาต่อสายหาคนที่บ้านเพื่อสอบถามว่าควอนไปเที่ยวที่ไหน“ไอ้ควอนไปเที่ยวไหน” ทันทีปลายสายรับก็กระแทกเสียงถามทันที“คุณบิ๊กเหรอคะ” นิ้งถามกลับ“เออ ไอ้ควอนมันไปเที่ยวไหน” เขาถามย้ำคำเดิม“ไปภูเก็ตค่ะคุณบิ๊ก” นิ้ง
Baca selengkapnya

29

มาถึงคอนโดแนนนี่ก็ให้ลุง รปภ. มาช่วยพยุงแสงโสมไปส่งบนห้องของตนเอง หล่อนจ้องมองคนสิ้นฤทธิ์ที่นอนแผ่ราบบนเตียงของตนเองก็แสยะยิ้มเย้ยออกมา สุดท้ายแล้วแสงโศมก็ต้องพ่ายแพ้หล่อนอยู่ดี เธอจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าของแสงโสมออกจนเหลือแต่กายเปลือยเปล่า หล่อนมองหุ่นสมบูรณ์แบบที่เคยแนบซบและจูบไซ้ก็อดเสียดายไม่ได้ที่ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นเจ้าของมัน แต่ในเมื่อตอนนี้เขาไม่ใช่ของหล่อนอีกต่อไปแล้ว และครั้งนี้เธอทำเพื่อแก้แค้นเขาเมื่อจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าของชายหนุ่มเสร็จแล้วเธอก็ถอดชุดของตัวเองออก แล้วเดินไปคว้าผ้าเช็ดตัวมาพันรอบอกของตนเองแล้วดึงลากคนตัวโตขึ้นไปนอนดีๆ บนเตียง แล้วเธอก็ขึ้นไปนอนเบียดข้างๆ เข้าแล้วดึงรั้งผ้าห่มมาห่มคลุมร่างของตนและเขาไว้“คุณบังคับฉันเองนะบิ๊ก คุณเป็นคนเลือกแบบนี้เอง” หล่อนพึมพำขณะจัดแจงท่าให้เขาโอบกอดตนเองแล้วเธอก็คว้าโทรศัพท์ในกระเป๋าที่วางไว้ใกล้ๆ ออกมาเพื่อกดถ่ายรูปไว้แบล็คเมล์“ฉันจะเก็บรูปไว้ทำลายคุณกับคนรักใหม่ของคุณ ฉันอยาก
Baca selengkapnya

30

“แน่นอนพี่กู ชานมจ๊ะวันนี้น่ารักนะ” ทัพฟ้าหันมาชมคนที่ยืนข้างกาย“อือ รู้ตัวว่าน่ารัก” ชานมตอบแล้วก็เดินมายืนข้างควอน“เด็กๆ พร้อมรึยังจ๊ะ โทษทีนะมาช้า เดี๋ยวรถตู้ที่บริษัทจะมารับนะ วันนี้พี่จองห้องพักที่เกาะพีพีไว้ จะพาพวกเราไปค้างคืนที่นั่นนะ เด็กๆ โอเคไหมจ๊ะ” เทียมฟ้าจัดการทุกอย่างโดยไม่ปรึกษาทั้งสี่คนเลย“ขอบคุณครับพี่ฟ้า ของฟรีพวกผมต้องโอเคอยู่แล้ว” หนุ่มหน้าหวานเอ่ยขึ้นแล้วก็ล้วงโทรศัพท์ของตนออกมาจากกระเป๋าเพื่อเปิดเครื่อง ใช่ ตั้งแต่เมื่อวานที่ตัดสายของแสงโสมทิ้งและปิดเครื่องหนีจนตอนนี้เขาเพิ่งจะเปิดเครื่อง พอเปิดเครื่องเสร็จก็ปิดเสียงการแจ้งเตือนเอาเก็บไว้ในกระเป๋าเหมือนเดิม“หิวกันรึยังจ๊ะเด็กๆ ชาเขียวมองพี่มีอะไรรึเปล่าจ๊ะ” ถามแล้วก็มาเห็นว่าชาเขียวเอาแต่จ้องมองตัวเองตั้งแต่เดินลงมาเลยถามไปอีกในท้ายประโยค“ปะ...เปล่าครับ ผมแค่มองคนสวย” เขาบอกไปต
Baca selengkapnya
Sebelumnya
12345
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status