ควอนเมียรักของพี่บิ๊ก(I'm yours)

ไม่เคยคิดว่าต้องได้มาบริหารงานที่สุราษฎร์ธานี แม้ว่าตอนนี้จังหวัดสุราษฎร์ธานีจะเป็นจังหวัดที่เจริญทันสมัย แต่เขาก็ไม่ได้อยากมา แต่พ่อของเขาก็บอกว่าต้องมาดูแลงานที่นี่สองปีเพื่อที่จะได้กลับไปรับตำแหน่งบริหารสาขาใหญ่ที่กรุงเทพฯ ฉะนั้นเขาได้แต่บอกตัวเองว่าอดทนและวันนี้ตอนนี้ก็ชัดเจนแล้วว่าพ่อของเขาไม่ได้พูดเล่น ท่านส่งเขามาดูงานที่บริษัทอาหารทะเลแช่แข็งสาขาสุราษฎร์ธานี แสงโสม ธุรกิจการ หรือบิ๊ก วัย 27 ปี เขาจบปริญญาโทบริหารธุรกิจมาจากเม็กซิโก ชายหนุ่มเป็นลูกชายคนเดียวและเป็นทายาทเพียงหนึ่งเดียวของบริษัทส่งออกอาหารทะเลแช่แข็งรายใหญ่ที่สุดของประเทศ และเป็นอันดับต้นๆ ของประเทศที่ส่งอาหารทะเลไปยังต่างประเทศ วันนี้เขานั่งรอแขกที่พ่อส่งมาให้ พ่อของเขาโทรมาเมื่อตอนหัวค่ำว่าจะให้ลูกชายของเพื่อนมาพักอยู่บ้านกับเขา ซึ่งเขาไม่ค่อยจะยินดีเท่าไหร่หรอกที่จะมีคนมาอยู่ร่วมชายคาเดียวกับเขา แสงโสมเป็นคนรักความสงบและชอบความเป็นส่วนตัวจึงไม่ชอบที่จะมีคนอื่นมาอยู่ด้วย และยิ่งเป็นใครก็ไม่รู้จักอยู่ๆ พ่อของเขาก็บอกว่า ‘ฝากดูแลน้องด้วยนะลูก’ เนี่ยแหละคำสั่งของพ่อเขา ก่อนจะวางสายไป

แม้จะเจ็บปวดใจแต่การได้แอบรักได้ดูแลได้ทำอะไรให้สำหรับควอนมันก็มากพอแล้ว และวันนี้เป็นวันหยุดวันที่เขาไม่มีเรียนเขาจึงช่วยป้าทิพย์ พี่นิ้งกับลุงเอกทำงานบ้านและดูแลสวน หนุ่มหน้าหวานออกไปซื้อต้นไม้มาปลูกโดยมีลุงเอกช่วยขุดพรวนดิน ควอนซื้อต้นกุหลาบขาวกับกุหลาบแดงมาปลูกที่สวนหลังบ้าน และพอทำเสร็จก็เข้ามาช่วยนิ้งทำความสะอาดบ้าน และกว่าจะเสร็จก็เล่นเอาบ่าย พอตกบ่ายก็ออกไปตลาดซื้อของสดมาทำมื้อเย็น โดยมีผมเป็นผู้ช่วยของป้าทิพย์ และป้าทิพย์ชอบที่ได้มีผู้ช่วย ควอนไม่ถือตัว ควอนชอบช่วยเหลือตลอดเวลาที่มาอยู่ที่นี่แถมยังร่วมทานข้าวกับพวกนางและนิ้งกับลุงเอกทุกวัน ด้วยเหตุผมว่าทานคนเดียวไม่อร่อย และเนี่ยทำให้หนุ่มหน้าหวานเป็นที่รักที่เอ็นดูของทุกคนในบ้านยกเว้นเจ้าของบ้าน ตอนนี้ผมก็มาอยู่บ้านหลังนี้ได้สองเดือนกว่าแล้วแต่ความสัมพันธ์ของเจ้าของบ้านกับผมก็ยังเหมือนวันแรกที่รู้จักกันวันเวลาเดินเร็วกว่าที่คิดเผลอแป๊บเดียวก็สองเดือนกว่า เขาคุ้นชินกับแถวนี้ดีและก็สนิทกับทุกคน และยังมีเพื่อนรักเพื่อนสนิทที่มหาลัยด้วย กลุ่มของเขามีกันอยู่สี่คน มีชานม กับชาเขียว ทั้งสองเป็นแฝดชายหญิง และอีกคนคือทัพฟ้า คนนี้หนุ

“คะ....คือผมจะมาเก็บกระเป๋าให้พี่บิ๊กครับ” ควอนก้มหน้ามองมือที่สอดประสานอยู่หน้าตักของตัวเองตอบออกไปเสียงสั่น “ฉันใช้นายเหรอถึงต้องมา” “ไม่ครับ” “แล้วเสนอหน้ามาเพื่อ?” “ผมขอป้าทิพย์มาเองครับ” “ยุ่ง ไสหัวไปไหนก็ไป ฉันจะเก็บกระเป๋าเอง อ้อ อย่าเข้ามาในห้องคนอื่นโดยที่เจ้าของเขาไม่อนุญาตอีก ฉันไม่ชอบ” “ขอโทษครับ” “ขอโทษเสร็จก็ออกไปรำคาญ” น้ำตาของควอนปริ่มล้นสองดวงตาทันทีเมื่อสิ้นคำของแสงโสม ร่างเล็กลุกขึ้นโดยไม่เงยหน้ามองอีกฝ่ายด้วยกลัวว่าเขาจะเห็นว่าตัวเองร้องไห้ หนุ่มหน้าหวานเดินก้มหน้าออกจากห้องไปและก็ไม่วายได้ยินเสียงบ่นพึมพำของเจ้าของห้องที่ไล่หลังมา “น่ารำคาญจริงๆ เลยเว้ย! ” พึมพำแล้วมองประตูห้องของตัวเอง และพอเห็นว่าร่างเล็กแทรกตัวออกไปแล้วและประตูห้องปิดสนิทแสงโสมก็ยกมือขึ้นกุมอกของตัวเอง ส่วนมืออีกข้างก็แตะริมฝีปากหนาของตัวเอง สัมผัสเมื่อกี้เขาจำได้ว่ามันช่างอ่อนนุ่มแค่ไหน และยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เขาควบคุมหัวใจตัวเองไม่ได้

ผมตื่นแต่เช้าเพื่อจะได้ทันพี่เขาไปกรุงเทพฯ ผมยืนก้มหน้าทางเชิงบันไดหน้าบ้าน ผมมาดักรอพี่เขา และก็ได้เจอ แต่ผมก็ไม่กล้าจะทักพี่เขาก่อน เพราะเรื่องเมื่อคืนผมยังไม่กล้าพอจะเงยหน้ามองพี่เขาเต็มตา ทำได้แค่แอบมองและชำเลืองตามองเท่านั้นด้านแสงโสมเมื่อลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กของตนเองมาถึงควอนตั้งใจจะไม่สนใจ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับเต้นเร่ารุนแรงหนักหน่วงผิดจังหวะจนหงุดหงิดแล้วเอ่ยถามอีกฝ่ายออกไปอย่างห้ามปากตัวเองไม่ได้“มายืนโง่ทำไมตรงนี้” แสงโสมก็คือแสงโสม อย่าหวังจะได้ยินคำพูดอ่อนโยนนุ่มนวลจากปากแข็งกระด้างของเขา“คะ...คือผมมารอส่งพี่บิ๊กครับ”“ฉันขอให้นายมาส่งเหรอถึงต้องมารอส่ง” ตอนนี้เวลาหกโมงเช้า และตอนนี้ป้าทิพย์ นิ้งกำลังเตรียมมื้อเช้าให้คนหน้าหวานตรงหน้าอยู่ ส่วนลุงเอกก็รดน้ำต้นไม้ที่สวนหลังบ้าน“ไม่ครับ ควอนอยากมาส่งเองฮะ”“น่ารำคา

“อย่าสนใจมันเลย มันโมโหหิวน่ะ” ชาเขียวบอกคนที่เพิ่งนั่งลงที่ม้านั่งที่ว่าง“ถ้าหิวก็เอานี่ไปกิน ของชอบมึงเลยนะไอ้ทัพฟ้า” ชานมยืนซาลาเปาไส้หมูให้คนหน้าบึ้งตึงทัพฟ้ารับซาลาเปาไส้หมูของโปรดตัวเองไปอย่างยิ้มๆ ดีใจที่ชานมจำได้ว่าตนเองชอบอะไร ความไม่พอใจก่อนหน้าจึงถูกลบหายไปทันที“ขอบใจ” ทัพฟ้าขอบคุณแล้วกัดซาลาเปาทันที“ส่วนของพี่ชาเขียวมาม่าคัพรสต้มยำกุ้งใส่น้ำร้อนมาให้แล้ว” แล้วเธอก็ส่งให้แฝดพี่ของตัวเอง“และเนี่ยของควอนนมถั่วเหลืองของโปรด” ชานมถึงจะห้าวแต่ก็ใส่ใจเพื่อนในกลุ่มและจำได้ว่าทุกคนชอบกินอะไรไม่ชอบอะไร“ขอบคุณนะ” ควอนขอบคุณเสียงหวาน”“อือ ไม่ต้องขอบคุณหรอกก็เราไปด้วยกัน อีกอย่างเพื่อนกัน และเนี่ยของฉันก็เป็นจีบกุ้งของโปรด” ชานมพูดแล้วก็เริ่มเอาของตัวเองออกจากถุงมาทานบ้าง เมื่