“พี่เขาเป็นห่วงมึงมากนะไอ้ควอน” ทัพฟ้าบอกเพื่อนเมื่อแสงโสมเดินขึ้นบันไดไปแล้ว“คุณควอนคะป้ากับพี่นิ้ง ลุงเอกกินข้าวไม่อร่อยเลยค่ะตอนรู้ว่าติดต่อคุณควอนไม่ได้” นิ้งวิ่งไปตามป้าทิพย์และลุงเอกเมื่อเห็นว่าตอนนี้ควอนกลับมาถึงบ้านแล้ว และพอมาถึงป้าทิพย์ก็เดินไปโอบกอดร่างเล็กหุ่นบางทันที“ขอโทษครับป้าทิพย์ ลุงเอก พี่นิ้ง” ควอนยกมือไหว้ขอโทษทั้งสาม“ไม่เป็นไรหรอกคุณควอน คุณควอนกลับมาบ้านปลอดภัยก็ดีแล้ว แล้วเนี่ยกินอะไรมารึยังครับ” ลุงเอกถาม“ผมไม่หิวฮะลุงเอก ขอบคุณนะครับ”“ไม่หิวมึงก็ต้องกินนะไอ้ควอน” ทัพฟ้าเอ่ยขึ้นก่อนจะพูดต่อ “วันนี้พวกกูจะค้างกับมึงด้วย พวกกูเป็นห่วงมึง มึงมีอะไรเล่าได้นะเราเพื่อนกัน”“กูอยากอยู่คนเดียว ขอบคุณพวกมึงนะที่อยู่ข้างกูตลอด”“ควอนเป็นอะไรรึเปล่า คว
Baca selengkapnya