All Chapters of ควอนเมียรักของพี่บิ๊ก(I'm yours): Chapter 1 - Chapter 10

49 Chapters

1

ไม่เคยคิดว่าต้องได้มาบริหารงานที่สุราษฎร์ธานี แม้ว่าตอนนี้จังหวัดสุราษฎร์ธานีจะเป็นจังหวัดที่เจริญทันสมัย แต่เขาก็ไม่ได้อยากมา แต่พ่อของเขาก็บอกว่าต้องมาดูแลงานที่นี่สองปีเพื่อที่จะได้กลับไปรับตำแหน่งบริหารสาขาใหญ่ที่กรุงเทพฯ ฉะนั้นเขาได้แต่บอกตัวเองว่าอดทนและวันนี้ตอนนี้ก็ชัดเจนแล้วว่าพ่อของเขาไม่ได้พูดเล่น ท่านส่งเขามาดูงานที่บริษัทอาหารทะเลแช่แข็งสาขาสุราษฎร์ธานี แสงโสม ธุรกิจการ หรือบิ๊ก วัย 27 ปี เขาจบปริญญาโทบริหารธุรกิจมาจากเม็กซิโก ชายหนุ่มเป็นลูกชายคนเดียวและเป็นทายาทเพียงหนึ่งเดียวของบริษัทส่งออกอาหารทะเลแช่แข็งรายใหญ่ที่สุดของประเทศ และเป็นอันดับต้นๆ ของประเทศที่ส่งอาหารทะเลไปยังต่างประเทศ วันนี้เขานั่งรอแขกที่พ่อส่งมาให้ พ่อของเขาโทรมาเมื่อตอนหัวค่ำว่าจะให้ลูกชายของเพื่อนมาพักอยู่บ้านกับเขา ซึ่งเขาไม่ค่อยจะยินดีเท่าไหร่หรอกที่จะมีคนมาอยู่ร่วมชายคาเดียวกับเขา แสงโสมเป็นคนรักความสงบและชอบความเป็นส่วนตัวจึงไม่ชอบที่จะมีคนอื่นมาอยู่ด้วย และยิ่งเป็นใครก็ไม่รู้จักอยู่ๆ พ่อของเขาก็บอกว่า ‘ฝากดูแลน้องด้วยนะลูก’ เนี่ยแหละคำสั่งของพ่อเขา ก่อนจะวางสายไป
Read more

2

“ฮะ แต่วันนี้ไปเรียนวันแรกผมยังไม่รู้เลยว่าต้องไปยังไง ผมขอติดรถพี่....”“ไม่ หาวิธีไปเองสิ โตแล้ว” แสงโสมรีบเอ่ยดักทันทีเมื่อรู้ว่าคนหน้าหวานจะขอติดรถตัวเองไปยังมหาลัยด้วย ใช่ มันเป็นทางผ่านไปบริษัทของเขาก็จริง แต่เรื่องอะไรจะให้ติดรถไปด้วยล่ะ“ครับ” ตอบรับเสียงเศร้า แล้วมองเจ้าของบ้านที่หน้าไม่รับแขกลุกเดินจากไป ก่อนจะหันกลับมามองอาหารตรงหน้าของตัวเองแล้วก็ดื่มน้ำเปล่าแล้วลุกขึ้นเดินออกไปเมื่อตอนนี้จุกจนทานอะไรไม่ลงแล้ว“คุณควอนให้ลุงเอกไปส่งก็ได้นะจ๊ะ” ป้าทิพย์เดินเข้ามาบอกเจ้านายอีกคน แม้จะมาเป็นผู้อาศัยแต่ก็เป็นเจ้านายของตนเอง“ขอบคุณครับป้าทิพย์ ดีเหมือนกันลุงเอกไปส่งผมและจะได้บอกผมด้วยว่าขากลับต้องนั่งรถอะไรมา ดีนะเมื่อวานผมเอาที่อยู่ให้รถรับส่งดูเลยมาถูก แต่จะไปมหาลัยวันนี้ผมกลับงงไปไม่เป็นเลยครับ เพราะตอนมาสอบสัมภาษณ์ผมมากับพ่อและแม่ พวกท่านจัดการให้ทุกอย่าง” คุณหนูของเจ้าของโรมแรมหรูใจกลางเมืองกรุงเทพฯ เอ่ยเล่า“ไม่เป็นไรค่ะ ให้ลุงเอกไปส่งทุกวันก็ได้ รถที่บ้านมีตั้งหลายคัน ปกติลุงเอกไม่ได้ไปส่งใครอยู่แล้ว เพราะคุณบิ๊กเขาขับรถไปทำงานเอง เขาไม่ชอบให้ใครไปวุ่นวายด้วยน่ะค่ะ” ป้า
Read more

3

แม้จะเจ็บปวดใจแต่การได้แอบรักได้ดูแลได้ทำอะไรให้สำหรับควอนมันก็มากพอแล้ว และวันนี้เป็นวันหยุดวันที่เขาไม่มีเรียนเขาจึงช่วยป้าทิพย์ พี่นิ้งกับลุงเอกทำงานบ้านและดูแลสวน หนุ่มหน้าหวานออกไปซื้อต้นไม้มาปลูกโดยมีลุงเอกช่วยขุดพรวนดิน ควอนซื้อต้นกุหลาบขาวกับกุหลาบแดงมาปลูกที่สวนหลังบ้าน และพอทำเสร็จก็เข้ามาช่วยนิ้งทำความสะอาดบ้าน และกว่าจะเสร็จก็เล่นเอาบ่าย พอตกบ่ายก็ออกไปตลาดซื้อของสดมาทำมื้อเย็น โดยมีผมเป็นผู้ช่วยของป้าทิพย์ และป้าทิพย์ชอบที่ได้มีผู้ช่วย ควอนไม่ถือตัว ควอนชอบช่วยเหลือตลอดเวลาที่มาอยู่ที่นี่แถมยังร่วมทานข้าวกับพวกนางและนิ้งกับลุงเอกทุกวัน ด้วยเหตุผมว่าทานคนเดียวไม่อร่อย และเนี่ยทำให้หนุ่มหน้าหวานเป็นที่รักที่เอ็นดูของทุกคนในบ้านยกเว้นเจ้าของบ้าน ตอนนี้ผมก็มาอยู่บ้านหลังนี้ได้สองเดือนกว่าแล้วแต่ความสัมพันธ์ของเจ้าของบ้านกับผมก็ยังเหมือนวันแรกที่รู้จักกันวันเวลาเดินเร็วกว่าที่คิดเผลอแป๊บเดียวก็สองเดือนกว่า เขาคุ้นชินกับแถวนี้ดีและก็สนิทกับทุกคน และยังมีเพื่อนรักเพื่อนสนิทที่มหาลัยด้วย กลุ่มของเขามีกันอยู่สี่คน มีชานม กับชาเขียว ทั้งสองเป็นแฝดชายหญิง และอีกคนคือทัพฟ้า คนนี้หนุ
Read more

4

กับข้าวมื้อเย็นวันนี้มีผัดพริกแกงไก่ ผัดผักรวม ผัดผักบุ้ง แกงเขียวหวานเนื้อ และไข่เจียวหมูสับ ทุกอย่างล้วนเป็นเมนูอาหารที่แสงโสมชอบทั้งนั้น ป้าทิพย์บอกมา และตอนนี้ผมก็นั่งรอพี่เขาลงมาทานมื้อเย็นพร้อมกับผม ผมยอมรับตอนนี้ผมยิ้มแทบปากจะฉีก ก็ผมดีใจที่จะได้นั่งทานมื้อเย็นกับพี่เขา และเวลาที่รอคอยก็มาถึงเมื่อพี่เขาเดินเข้ามาในห้องรับประทานอาหารด้วยชุดลำรอง กางเกงขาสั้นเสื้อยืดคอวี ตอนนี้พี่เขานั่งลงหัวโต๊ะแล้ว ผมจึงพยักหน้าให้พี่นิ้งตักข้าว แสงโสมมองอาหารตรงหน้า และก็อดยิ้มในใจไม่ได้เพราะบนโต๊ะมีแต่เมนูที่เขาชอบทั้งนั้น ก่อนจะเริ่มลงเมื่อทานเมื่อนิ้งตักข้าวให้โดยไม่ปริปากพูดอะไรออกมาและถามเพื่อนร่วมโต๊ะวันนี้เลยสักคำ เขาไม่ชอบหน้าหวานๆ ใสซื่อของควอน ยิ่งเห็นยิ่งรำคาญ มองยังไงเขาก็หงุดหงิด ซึ่งแสงโสมเองก็ไม่รู้และหาสาเหตุให้ความรำคาญตาให้ตัวเองให้กับเรื่องนี้ไม่ได้เลย จนทุกวันนี้เขาก็ยังไม่เข้าใจความหงุดหงิดรำคาญที่มีต่อควอนจนตอนนี้ “อร่อยไหมครับพี่บิ๊ก” ผมรวบรวมความกล้าถามพี่เขาเมื่อพี่เขาตักข้าวคำแรกเข้าปาก “อือ ก็ใช้ได้” ไม่ใช่แค่ใช้ได้แต่ม
Read more

5

“คะ....คือผมจะมาเก็บกระเป๋าให้พี่บิ๊กครับ” ควอนก้มหน้ามองมือที่สอดประสานอยู่หน้าตักของตัวเองตอบออกไปเสียงสั่น “ฉันใช้นายเหรอถึงต้องมา” “ไม่ครับ” “แล้วเสนอหน้ามาเพื่อ?” “ผมขอป้าทิพย์มาเองครับ” “ยุ่ง ไสหัวไปไหนก็ไป ฉันจะเก็บกระเป๋าเอง อ้อ อย่าเข้ามาในห้องคนอื่นโดยที่เจ้าของเขาไม่อนุญาตอีก ฉันไม่ชอบ” “ขอโทษครับ” “ขอโทษเสร็จก็ออกไปรำคาญ” น้ำตาของควอนปริ่มล้นสองดวงตาทันทีเมื่อสิ้นคำของแสงโสม ร่างเล็กลุกขึ้นโดยไม่เงยหน้ามองอีกฝ่ายด้วยกลัวว่าเขาจะเห็นว่าตัวเองร้องไห้ หนุ่มหน้าหวานเดินก้มหน้าออกจากห้องไปและก็ไม่วายได้ยินเสียงบ่นพึมพำของเจ้าของห้องที่ไล่หลังมา “น่ารำคาญจริงๆ เลยเว้ย! ” พึมพำแล้วมองประตูห้องของตัวเอง และพอเห็นว่าร่างเล็กแทรกตัวออกไปแล้วและประตูห้องปิดสนิทแสงโสมก็ยกมือขึ้นกุมอกของตัวเอง ส่วนมืออีกข้างก็แตะริมฝีปากหนาของตัวเอง สัมผัสเมื่อกี้เขาจำได้ว่ามันช่างอ่อนนุ่มแค่ไหน และยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เขาควบคุมหัวใจตัวเองไม่ได้
Read more

6

       ผมตื่นแต่เช้าเพื่อจะได้ทันพี่เขาไปกรุงเทพฯ ผมยืนก้มหน้าทางเชิงบันไดหน้าบ้าน ผมมาดักรอพี่เขา และก็ได้เจอ แต่ผมก็ไม่กล้าจะทักพี่เขาก่อน เพราะเรื่องเมื่อคืนผมยังไม่กล้าพอจะเงยหน้ามองพี่เขาเต็มตา ทำได้แค่แอบมองและชำเลืองตามองเท่านั้น                ด้านแสงโสมเมื่อลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กของตนเองมาถึงควอนตั้งใจจะไม่สนใจ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับเต้นเร่ารุนแรงหนักหน่วงผิดจังหวะจนหงุดหงิดแล้วเอ่ยถามอีกฝ่ายออกไปอย่างห้ามปากตัวเองไม่ได้                “มายืนโง่ทำไมตรงนี้” แสงโสมก็คือแสงโสม อย่าหวังจะได้ยินคำพูดอ่อนโยนนุ่มนวลจากปากแข็งกระด้างของเขา                “คะ...คือผมมารอส่งพี่บิ๊กครับ”
Read more

7

ผมตื่นแต่เช้าเพื่อจะได้ทันพี่เขาไปกรุงเทพฯ ผมยืนก้มหน้าทางเชิงบันไดหน้าบ้าน ผมมาดักรอพี่เขา และก็ได้เจอ แต่ผมก็ไม่กล้าจะทักพี่เขาก่อน เพราะเรื่องเมื่อคืนผมยังไม่กล้าพอจะเงยหน้ามองพี่เขาเต็มตา ทำได้แค่แอบมองและชำเลืองตามองเท่านั้นด้านแสงโสมเมื่อลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กของตนเองมาถึงควอนตั้งใจจะไม่สนใจ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับเต้นเร่ารุนแรงหนักหน่วงผิดจังหวะจนหงุดหงิดแล้วเอ่ยถามอีกฝ่ายออกไปอย่างห้ามปากตัวเองไม่ได้“มายืนโง่ทำไมตรงนี้” แสงโสมก็คือแสงโสม อย่าหวังจะได้ยินคำพูดอ่อนโยนนุ่มนวลจากปากแข็งกระด้างของเขา“คะ...คือผมมารอส่งพี่บิ๊กครับ”“ฉันขอให้นายมาส่งเหรอถึงต้องมารอส่ง” ตอนนี้เวลาหกโมงเช้า และตอนนี้ป้าทิพย์ นิ้งกำลังเตรียมมื้อเช้าให้คนหน้าหวานตรงหน้าอยู่ ส่วนลุงเอกก็รดน้ำต้นไม้ที่สวนหลังบ้าน“ไม่ครับ ควอนอยากมาส่งเองฮะ”“น่ารำคา
Read more

8

“แล้วทำไมควอนหน้าแดง” ชานมถามอย่างสงสัย“ก็อากาศร้อน ลดอุณหภูมิแอร์ก่อนนะ ร้อนมากขนาดเปิดยี่สิบห้าองศาแล้วนะเนี่ย” พูดพร้อมกับเอื้อมไปคว้ารีโมทแอร์มากดปรับอุณหภูมิให้ต่ำลง“ร้อน....ร้อนก็ร้อน” ชาเขียวเอ่ยเบาๆ แล้วก็หันมาสนใจรายงานตรงหน้าตัวเองต่อ“คืนนี้เราจะทำอะไรกินดีพวกมึง กูว่าเราไปตลาดกันไหม ซื้อมาทำกินเองดีกว่า ไม่อยากรบกวนพี่นิ้งกับป้าทิพย์ว่ะ” ทัพฟ้าเอ่ยเสนอเมื่อตอนนี้เห็นว่าหาข้อมูลทำรายงานใกล้จะเสร็จแล้ว“ใช่ๆ ฉันเห็นด้วยกับทัพฟ้า” ชานมเอ่ยดัน“เอางั้นก็ได้ งั้นพอแค่นี้ก่อนคืนนี้ค่อยมาทำต่อก็ได้ เหลือไม่เยอะแล้วเนาะ” ผมบอกเพื่อนๆ พร้อมกับก้มมองนาฬิกาที่ข้อมือของตัวเอง“อือ เอางั้นก็ได้ตอนนี้สี่โมงเย็นแล้ว” ชาเขียวปิดโน้ตบุ๊กพร้อมกับปิดหนังสือตรงหน้าตัวเองลงทันทีแล้วควอน ทัพฟ้า
Read more

9

“อย่าสนใจมันเลย มันโมโหหิวน่ะ” ชาเขียวบอกคนที่เพิ่งนั่งลงที่ม้านั่งที่ว่าง“ถ้าหิวก็เอานี่ไปกิน ของชอบมึงเลยนะไอ้ทัพฟ้า” ชานมยืนซาลาเปาไส้หมูให้คนหน้าบึ้งตึงทัพฟ้ารับซาลาเปาไส้หมูของโปรดตัวเองไปอย่างยิ้มๆ ดีใจที่ชานมจำได้ว่าตนเองชอบอะไร ความไม่พอใจก่อนหน้าจึงถูกลบหายไปทันที“ขอบใจ” ทัพฟ้าขอบคุณแล้วกัดซาลาเปาทันที“ส่วนของพี่ชาเขียวมาม่าคัพรสต้มยำกุ้งใส่น้ำร้อนมาให้แล้ว” แล้วเธอก็ส่งให้แฝดพี่ของตัวเอง“และเนี่ยของควอนนมถั่วเหลืองของโปรด” ชานมถึงจะห้าวแต่ก็ใส่ใจเพื่อนในกลุ่มและจำได้ว่าทุกคนชอบกินอะไรไม่ชอบอะไร“ขอบคุณนะ” ควอนขอบคุณเสียงหวาน”“อือ ไม่ต้องขอบคุณหรอกก็เราไปด้วยกัน อีกอย่างเพื่อนกัน และเนี่ยของฉันก็เป็นจีบกุ้งของโปรด” ชานมพูดแล้วก็เริ่มเอาของตัวเองออกจากถุงมาทานบ้าง เมื่
Read more

10

ควอนเดินขึ้นมาถึงชั้นสองและระหว่างทางจะเดินไปห้องนอนของตัวเองนั้นต้องผ่านห้องของแสงโสม ควอนหยุดเดินแล้วไปหยุดตรงหน้าประตูห้องของคนตัวใหญ่เพื่อชั่งใจว่าควรจะเคาะประตูห้องบอกพี่เขาดีไหมว่าตอนนี้ตัวเองกลับมาแล้ว และถามพี่เขาด้วยว่าพี่เขามีธุระอะไรกับตนเองรึเปล่าถึงได้ถามถึง“จะยืนอยู่หน้าห้องนานไหม จะเข้ามาก็เข้ามา ห้องไม่ได้ล็อก”เสียงห้วนห้าวดังออกมาจากข้างในห้องนอน ทำให้ควอนสะดุ้งเล็กน้อย ด้วยแสงโสมรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่ามีคนเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องของตัวเอง และเสียงนั้นก็นิ่งเงียบที่หน้าห้องของตนเองโดยไม่ขยับเคลื่อนไหวไปไหนเขาจึงตะโกนออกมาเพื่อตัดความน่ารำคาญ“คะ...ครับพี่บิ๊ก ขออนุญาตนะครับ” ผมไม่ลืมขออนุญาตก่อนจะเปิดผลักประตูห้องพี่เขาเข้าไป เพราะครั้งก่อนผมโดนตำหนิเรื่องไม่ขออนุญาตครั้งนี้ผมเลยต้องขออนุญาต“นายมีอะไรกับฉัน” มือใหญ่ปิดหนังสือหุ้นในมือแล้วหันไปถามทันทีเมื่อคนตัวเล็กเมื่อควอนปิดประตูห้องเ
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status