All Chapters of พ่อเพื่อน: Chapter 21 - Chapter 25

"หอมจัง"หัวใจของวาดฝันเต้นระรัว เมื่อคนด้านหลังกระซิบที่ใบหูของเธออย่างแผ่วเบา ทั้งยังค่อยๆ โอบกอดเอวคอดของเธออย่างนุ่มนวลจนเธอต้องกลืนน้ำลายลงคอ ใหญ่เกยคางลงบนไหล่สวยเปลือยเปล่าอย่างแผ่วเบา นัยน์ตาคมเสมองใบหน้าสวยด้านข้างอย่างวาววับ ใหญ่รู้สึกพอใจกับปฏิกิริยาของเด็กไม่ทันโลกของวาดฝันเหลือเกิน ยิ่งกับพวงแก้มเนียนที่กำลังขึ้นสีอย่างเขินอายตรงหน้าเขานี่ด้วย"วาด....วาดอยากอาบน้ำแล้วค่ะ"เสียงเล็กทำให้ใหญ่ยกยิ้ม ก่อนจะยอมผละออกจากร่างเล็กกลิ่นหอมอย่างว่าง่าย นัยน์ตาคมททอดมองคนที่วิ่งเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ใหญ่ค่อยๆหย่อนตัวนั่งลงบนเตียง ก่อนที่ประตูห้องน้ำจะเปิดออกพร้อมกับร่างเล็กที่จับเกาะอกไว้แน่นพลางวิ่งแจ้นออกมาคว้าถุงเสื้อผ้าและวิ่งกลับเข้าไปอย่างรวดเร็วโดยไม่สบตาใหญ่"หึ"ไม่นานนักเรียวขาเล็กก็ค่อยๆ ก้าวออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดนอนสีขาวตัวสั้น ก่อนที่วาดฝันจะมองซ้ายมองขวาเพื่อให้แน่ใจว่าคนตัวโตไม่ได้อยู่ในห้องแล้ว เรียวขาเล็กเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยรอยยิ้ม เมื่อเธอมั่นใจแล้วว่าใหญ่ไม่ได้อยู่ในห้องอีกต่อไป"อาบนานจังนะ"วาดฝันหันไปมองตามต้นเสียงอย่างตกใจ ก่อนที่ใหญ่จ

"อ๊ะ! นี่คุณ!"ริมฝีปากสวยหยุดลงทันที เมื่อคนตัวโตจับเอวคอดของเธอไว้แน่น ท่าล่อแหลมที่เธอนั่งตักเขาบนรถแบบนี้ไม่เป็นผลดีต่อเธอสักนิด สายตาคมที่กำลังมองสบเธอนิ่งๆนี่อีก พาลให้พริกแกงอยากจะอารมณ์เสียใส่เขาจริงๆ"คุณทำแบบนี้ฉันเสียหายนะคะ พ่อแม่ฉันจะคิดยังไง"ว่าคิ้วขมวดไปมือเล็กก็จับมือหนาและพยายามแกะมันออกจากเอวของเธอสุดแรง"ฉันจะรับผิดชอบเอง"พริกแกงผงะ ก่อนจะมองใบหน้าคมที่อยู่ชิดด้วยความตกใจ แต่ใบหน้าคมของคนตรงหน้ากลับจริงจังจนหัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำ"ฉันไม่ต้องการค่ะ ผู้ชายที่มีตำหนิ ฉันไม่เอา!"ไซม่อนผงะ มองเด็กสาวบนตักที่กำลังโมโหเขาพร้อมกับพูดสิ่งที่เขาไม่เคยคิดว่าจะได้ยินจากปากเธอมาก่อน"ฉันขอโทษ""ขอโทษสำหรับทุกเรื่อง หรือเรื่องไหนคะ เพราะมันเยอะจนฉันคิดไม่ออก ว่าคุณอยากจะขอโทษฉันเรื่องไหน"ไซม่อนผงะ เมื่อเห็นท่าทีของเด็กสาวบนตัก เธอคงไม่หายโกรธเขาง่ายๆอย่างแน่นอน เพราะดูจากสีหน้าและแววตาแล้ว ดูท่าว่าพริกแกงคงจะโกรธ แล้วก็น้อยใจเขามากเลยทีเดียว"ขอโทษเรื่องที่ฉันเข้าใจเธอผิด แล้วก็ขอโทษที่ฉันไม่ได้บอกเธอเรื่องงานแต่ง เเล้วก็....แล้วก็เรื่องอาทิตย์ก่อนด้วย"นัยน์ตาสวยทอดมองนัยน์ตา

พริกแกงเเหวเสียงดัง ก่อนจะย่นคอหนีคนตัวโตที่ยกมือขึ้นกักกันเธอไว้ในอ้อมแขน ใบหน้าของไซม่อนขยับเข้าไปชิด นัยน์ตาทั้งสองคู่ประสานกันเหมือนต่างคนต่างพยายามอ่านความรู้สึก ผ่านสายตาของอีกฝ่าย"เดี๋ยวก็หมั้นกันแล้ว....ทำยังไงเธอถึงจะยอมยกโทษให้ฉัน"เสียงทุ้มถามเด็กสาวด้วยนัยน์ตาแวววาว มือก็ยกขึ้นเกลี่ยพวงแก้มสวยอย่างเบามือ"แต่ตอนนี้ยังไม่ได้หมั้นค่ะ คุณเป็นแค่คู่นอนของฉัน แล้วอีกอย่าง ฉันไม่ยอมยกโทษให้คุณง่ายๆหรอกค่ะ"ไซม่อนชะงัก พอเป็นฝ่ายโดนเรียกว่าคู่นอน ก็รู้สึกแปลกๆขึ้นมา แต่นั่นก็ไม่ได้แย่นักในความคิดเขา"ถ้าอย่างนั้น คืนนี้ฉันก็จะพยายามทำหน้าที่ตัวเองให้ดี จนกว่าเธอจะยอมยกโทษให้ ดีไหม"คิ้วสวยขมวดมุ่น มองรอยยิ้มของคนตัวโตด้วยความระแวง"หมายถึงอะไรค อื้อ!!!"ริมฝีปากหนาประกบลงบนปากอิ่ม ก่อนจะบดจูบอย่างหนักหน่วง มือก็กอดรัดคนตัวเล็กเข้ามาแนบชิดกับตนเองแน่น ลิ้นร้อนสอดเข้าไปในโพรงปากอุ่น ก่อนจะคว้านชิมความหวานไปทั่วโพรงปากของคนในอ้อมแขน ลิ้นร้อนกอดเกี่ยวลิ้นเล็กอย่างช่ำชอง จนคนตัวเล็กร้องท้วงในลำคอ พลางดันอกหนาสุดแรงแต่ก็ไม่เป็นผลจ๊วบ!เมื่อชิมความหวานในโพรงปากเล็กจนหนำใจ ไซม่อนก็ค่อย