All Chapters of The Scorned Wife’s Billionaire Revenge On Her Scumbag Husban: Chapter 101 - Chapter 110

Sinalubong ni Maliya ang titig ni Sebastian, isang matipid at magalang na ngiti ang nasa kanyang mga labi—bagaman ang kanyang mga mata ay nanatiling malamig at may distansya. Matapos ang maikling sandali, sumagot siya, “Sige.” Nagpaalam muna si Sebastian kay President Merano bago sila lumipat sa lounge sa unang palapag. Naupo silang magkatapat sa gitna ng katahimikan. Si Maliya ang unang nagsalita, ang kanyang tono ay magaan pero may bakas ng sarkasmo. “Is President Davino here para i-interrogate ako?” Pagkatapos ng lahat, sinampal niya si Angela sa kabila ng lahat ng ginawa para maayos ang sitwasyon. Isang sampal, pero tila parehong determinadong protektahan ito nina Luke at Sebastian. Naintindihan ni Sebastian ang kahulugan sa likod ng kanyang mga salita, pero tiningnan lang siya nito nang kalmado. “I’m not here to interrogate you.” Bahagyang itinabingii ni Maliya ang kanyang ulo. “Then ano ba talaga ang gustong mong pag-usapan natin, President Davino?” Hindi agad ito sumagot

Matapos ang kanyang trabaho, tinawagan ni Maliya si Professor Zandro. “Hindi ka man lang nag-abalang tumawag noong may nangyari,” reklamo ni Zandro sa kabilang linya. Mabilis na humingi ng paumanhin si Maliya. “Naging busy po kasi ang Ron lately, kaya medyo nakaligtaan ko. Are you free tonight, Prof? Gusto ko po sana kayong bisitahin at magpasalamat nang maayos.” Suminghal si Zandro. “Ang isang retired na matandang tulad ko ay maraming oras.” Napangiti nang bahagya si Maliya. Saka biglang nagtanong ang matanda nang diretsahan, “So ano ba talaga ang ginawa mo para ma-offend ang kung sino? Don’t tell me nalaman na ng Pamilya Argente ang tungkol sa’yo?” Nang malaman ni Zandro na si Mrs Argente ang nagpa-suspend sa programa ni Maliya, agad niyang tinawagan si Leandro at binigyan ito ng matinding sermon. Walang nagawa si Leandro kundi makinig at nangakong mag-iimbestiga bago magbigay ng maayos na paliwanag. Tapat na sumagot si Maliya, “Mrs. Argente probably doesn’t know me. Ay

Napatigil sa paglakad si Maliya. Naroon pala ito at naghihintay sa buong oras na iyon. Hinithit ni Luke ang huling usok ng kanyang sigarilyo, pinitik ang upos sa lupa, at mariing tinapakan ito. Saka lamang siya bumaling para tingnan ang babae. Ang madidilim niyang mga mata ay hindi mabasa—malalim, mabigat, at mapanganib. Likas na naramdaman ni Maliya ang paninikip ng kanyang dibdib. Hinawakan niya nang mahigpit ang kanyang bag at yumuko, naglakad patungo sa kanyang sasakyan. Doon niya lang napagtanto na nakaharang ang kotse ng lalaki sa kanya. Huminto siya. “President Argente, please move your car. Kailangan ko nang umalis.” Hindi kumilos si Luke. Walang senyales na susunod ito sa gusto niya. “Since we owe Miss Liya an explanation,” he said calmly, “we should settle this properly.” Tiningnan siya ni Maliya nang walang emosyon. “Then gagawin ko itong simple—huwag mo nang hayaang makita pa kita. That’s the best solution.” Isang mahinang tawa ang kumawala sa lalaki. “Miss Liy

Matapos pakalmahin ang sarili, dahan-dahang binitawan ni Maliya si Maumau mula sa kanyang yakap. “Laging mahal ni Mommy si Maumau,” malambing niyang sabi. “Wala lang siyang choice kundi umalis muna nang sandali. Pero babalikan ka niya, sigurado iyon.” Tumingala sa kanya si Maumau. Inabot nito ang kanyang maliit na kamay at pinunasan ang mga luha sa mukha ni Maliya. “Bakit po umiiyak si Aunt Liya?” nag-aalala nitong tanong. Hinawakan ni Maliya ang munting kamay ng anak at pilit na ngumiti nang banayad. “Auntie is fine. ’Di ba gustong mag-paint ni Maumau? Let’s paint together.” Agad na tumango si Maumau, muling sumigla ang kanyang pakiramdam. Sa may pintuan ng studio, tumalikod si Luke at tahimik na lumisan. Sa loob ng art studio, nanatili si Maliya sa tabi ni Maumau habang nagpipinta ito, matiyaga siyang nagbibigay ng gabay. Hindi nagtagal, ang lungkot na bumalot sa bata kanina ay tuluyan nang naglaho. Sa ibaba, nakaupo si Luke sa sofa nang biglang tumunog ang kanyang phone.

“Siguro nga.” Dahil nakitang wala namang balak magpaliwanag si Luke, hindi na muna nagtanong pa si Andrew tungkol sa bagay na iyon. Hindi nagtagal, dinalaw na ng gutom ang mga bata. Inakay nina Maliya at Yannah sina Maumau at Helena patungo sa indoor lounge, kung saan ang mga staff ay nakapaghanda na ng iba't ibang pagkain para sa afternoon tea. Masayang kumuha si Maumau ng maliit na piraso ng cake at isinuibo ito kay Maliya. Yumuko si Maliya at kumagat nang kaunti, saka marahang tinapik ang ulo ng bata. Habang tinitingnan ang namumulang mga pisngi nito, mahina niyang sinabi, “Eat on your own, Maumau. Ikaw na ang kumain niyan.” Si Yannah, na nakaupo sa tapat nila, ay pinapanood ang tagpong iyon nang may mainit na ngiti. “Maumau and Miss Liya seem very close.” Tinugon siya ni Maliya ng isang matipid na ngiti. “I’ve always liked children.” Naging natural ang daloy ng kanilang usapan. Nagpakita si Yannah ng banayad na kilos ng isang taong lumaki sa isang pino at edukadong pamilya