บททั้งหมดของ เธอที่เขาไม่โปรด: บทที่ 41 - บทที่ 50

ช่วงสายของวันโรสรินหอบหิ้วเอาวัตถุดิบที่ซื้อมาจากตลาดสำหรับเตรียมทำขนมในวันพรุ่งนี้ เดินอุ้ยอ้ายเข้ามาในซอยบ้านอย่างเคยทว่ายังไม่ทันเดินไปถึงประตูรั้วก็เป็นอันต้องหยุดชะงัก หน้าบ้านของเธอตอนนี้มีชายหนุ่มร่างสูงโปรงที่โรสรินคุ้นหน้าเป็นอย่างดี กำลังยืนชะเง้อคอเหมือนมองหาอะไรอยู่ซึ่งเป็นคนที่โรสรินค

“กลับไปอยู่ด้วยกันดีไหม โรสกับลูกจะได้ไม่ต้องมาลำบากแบบนี้ไง”“ให้โรสกลับไป ‘ขายตัว’ ให้คุณเหมือนเดิมน่ะเหรอคะ” คำตอบที่ได้รับกลับมาทำเอามังกรหาเสียงตัวเองไม่เจอไปพักใหญ่ ไม่มีคำแก้ตัวใดๆ เพราะเขาเหยียบย้ำศักดิ์ศรีของเธอจนป่นปี้ด้วยตัวเขาเองจริงๆ“โรสพี่ขอโทษนะ พี่รู้ว่ามันกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว

มังกรนอนไม่หลับไม่ได้นอนแทบทั้งคืน เพราะไม่คิดว่าระเบียงริมน้ำในตอนดึกจะหนาวเหน็บถึงเพียงนี้ ทั้งที่เขานอนอยู่ภายใต้หลังคาหยดน้ำค้างไม่ได้กระเด็นโดนกายเลยสักเม็ดทำให้ความทรงจำเมื่อครั้งเก่าก่อนที่เขาเคยทำไว้กับโรสรินหลั่งไหลเข้ามาไม่หยุด มังกรเคยไล่หญิงสาวออกไปนอนนอกระเบียงที่ไม่มีแม้กระทั่งหลังคาป

“พี่หิวข้าว พี่ไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว”เสียงท้องร้องโครกครากเป็นสิ่งยืนยันได้ว่าว่าชายหนุ่มนั้นพูดจริง โรสรินหยิบเอาแบงค์ยี่สิบสองใบออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้คนตรงหน้าถึงมังกรจะงุ่นงงกับการกระทำของหญิงสาวแต่เขาก็รับไว้แต่โดยดี“ค่าจ้างที่ช่วยโรสขนขนมมาขายในตลาด โรสไม่ได้ใจร้ายถึงขนาดใช้

พอตกดึกอากาศก็เริ่มหนาว โรสรินจึงเดินลงมาพร้อมกับผ้าห่มผืนหนาแล้วก็หมอนอีกหนึ่งใบ เพราะทนสงสารคนตัวโตที่นอนขดอยู่ศาลาริมน้ำไม่ไหวประกอบกับที่มะปรางไปบอกเล่าเกี่ยวกับรอยยุงกัดตามร่างกายของชายหนุ่ม ยิ่งทำให้โรสรินอดเพิกเฉยไม่ได้ ที่เธอทำไปไม่ใช่เพราะใจอ่อนให้มังกร แค่เห็นแก่เพื่อนมนุษย์ร่วมโลกกันก็เท