로그인"ฉันหวังว่าเธอคงไม่โง่พอปล่อยให้ตัวเองท้องหรอกนะ รู้ใช่ไหมว่าลูกฉันจะต้องไม่เกิดจากผู้หญิงอย่างเธอ" และนั่นคือคำพูดของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี "รู้ค่ะ โรสรู้ตัวเองดีว่าอะไรควร อะไรไม่ควร" "รีบเซ็น! นี่แหละธุระที่ฉันอยากจะคุยกับเธอวันนี้ ฉันให้ทนายส่วนตัวเตรียมมันไว้ ตั้งแต่วันแรกที่เราจดทะเบียนกัน" ข้างในคือเอกสารการหย่าพร้อมลายเซ็นของชายหนุ่มที่ถูกเซ็นไว้แล้วเรียบร้อย "เธอรู้ใช่ไหมโรสรินว่าสักวันหนึ่งอย่างไรเธอก็ต้องเซ็นมันแล้วคืนอิสระภาพให้กับฉัน" "ค่ะ" แม้แต่กระดาษแผ่นเดียวมังกรก็ไม่อยากให้เธอผูกมัดเขาเอาไว้ "เธอกำลังขอร้องให้ฉันรักเธออยู่เหรอ" "ได้ไหมละคะ เราจะลืมเรื่องราวทุกอย่างแล้วเริ่มต้นใหม่ เรามาสร้างครอบครัวด้วยกันมีคุณมีโรสแล้วก็ลูกของเรา" "ฉันหวังว่ากลับมาแล้ว คงจะไม่เจอเธออยู่ที่นี่แล้วนะ" โรสรินตัดสินใจโผลเข้ากอดร่างสูงก่อนที่เขาจะไป "ขอให้โรสกอดคุณมังกรแบบนี้สักพักนึงนะคะ" เธอจะซึมซับความอบอุ่นนี้เอาไว้ให้ได้มากที่สุด อยากให้ลูกรับรู้ไว้ว่าครั้งหนึ่งเขาก็เคยได้กอดพ่อ
더 보기และมังกรก็เต็มใจจะยอมแพ้เอามากๆหญิงสาวทิ้งรอยจูบไว้ประปรายตามแผงอกกว้าง แล้วค่อยๆ ไล่เลียลิ้นร้อนผ่าวเคลื่อนต่ำลงมาหยุดอยู่ตรงกึ่งกลางกายชาย ซึ่งมังกรเคยประกาศกร้าวเอาไว้ว่ามันเป็นจุดอันตราย!โรสรินช้อนสายตามองเจ้าของมันนิดนึงคล้ายจะขออนุญาต แล้วก็ต้องยกยิ้มอย่างพึงพอใจ เมื่อได้รับคำตอบผ่านสาตาคมคู
เมียถือเป็นที่สุดในดวงใจอยู่เหนือกว่าสิ่งใดทั้งปวง…เป็นคติประจำใจที่มังกรคิดขึ้นมาเอง แล้วก็ใช้มาตลอดหลายปี แถมยังมีอีกอย่างที่ต้องท่องให้ขึ้นใจ คือ…เมียไม่เคยผิด“ส่งลูกเข้านอนแล้วหรอคะ”โรสรินถามขึ้นทั้งที่ยังไม่ลืมตา เมื่อรู้สึกได้ว่าพื้นบนที่นอนข้างกายยุบตัวลง แล้วจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากสามีจอ
หนูน้อยภาคินน์วัยแปดขวบ…ณ งานสังคมงานหนึ่งคับคั่งไปด้วยผู้คนมากมาย แขกเหรื่อที่มาร่วมงานล้วนมีแต่บรรดาลูกผู้ลากมากดี แต่โรสรินในตอนนี้ค่อนข้างชินชาและทำตัวกลมกลืนไปกับคนพวกนี้เสียแล้ว เพราะหลายปีมานี้มังกรมักจะควงเธอแล้วก็หอบหิ้วเอาลูกชายตัวน้อยไปออกงานด้วยเสมอทว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนต้องสนใจในต
“อย่ามาทำสำออยไปหน่อยเลย โรสไปอาบน้ำดีกว่าง่วงแล้ว” โรสรินตัดบทเพราะรู้สึกง่วงจริงๆ สงสัยจะนอนนิ่งๆ อยู่ที่โรงพยาบาลนานเกินไปเลยขี้เกียจจนเคยตัว“งั้นพี่ไปผสมน้ำอุ่นให้อาบนะ โรสจะได้สบายตัว”ชายหนุ่มวิ่งแจ้นหายเข้าไปในห้องน้ำทันทีโดยไม่รอฟังคำทัดทานอะไรจากหญิงสาว พอมาอยู่หน้างานจริงๆ เข้า มังกรกลับ
“ทำไมวันนี้มาแต่เช้าเลยละมะปราง” โรสรินถามคนที่เดินหน้ามุ่ยเข้ามาในครัว“ก็ย่านะสิพี่โรส เคาะห้องเรียกปรางตั้งแต่ไก่ยังไม่ขัน ตามให้ลุกขึ้นมาใส่บาตร ไม่ถามสักนิดว่าคนบาปหนาอย่างปรางอยากทำบุญหรือเปล่า”โรสรินยิ้มตามท่าทางกระฟัดกระเฟียดของเด็กสาว ถึงมะปรางจะดูแก่นไปบ้างแต่ก็ถือว่าเป็นเด็กดีมากคนนึงเชี
“รอบนี้ฉันให้เงินเธอแค่นี้นะ เพราะมันไม่ค่อยเร้าใจเหมือนครั้งก่อนๆ”มังกรกลับมาอีกครั้งพร้อมกับเงินจำนวนสองพันบาทในมือ เขาโยนมันใส่โรสรินที่ยังนอนนิ่งอยู่บนเตียง ทำราวกับเธอเป็นสิ่งของไร้ค่า ไร้ราคา และไม่มีชีวิต“ถ้าบีบน้ำตาเสร็จแล้วก็รีบไสหัวลงมานอนข้างล่าง ก่อนที่ฉันจะออกมาจากห้องน้ำ”คำกล่าวร้าย
เป็นอย่างที่ท่านกล่าวหิรัญพอจะเห็นแล้วก็รับรู้มาบ้าง ว่าโรสรินต้องใช้ความอดทนและต้องทุกข์ทรามานมากแค่ไหนที่ต้องทนอยู่กับลูกชายของท่านเด็กผู้หญิงคนนี้คงจะหมดความอดทนแล้วถึงได้กล้าเดินเข้ามาขอตรงๆ ท่านคงคิดผิดไปจริงๆ ว่าสักวันนึงมังกรจะรักและเห็นค่าในตัวโรสรินเด็กสาวดีๆ คนนี้“ไม่ได้นะคะคุณ! แล้วเรื่
หญิงสาวหอบเอาหัวใจอันแสนบอบช้ำพร้อมกับลูกในท้อง ขึ้นรถโดยสารประจำทางจากกรุงเทพฯ ข้ามมาไกลหลายจังหวัดเป็นระยะทางมากกว่าสี่ร้อยกิโลเมตร เพื่อมาลงยังจุดหมายปลายทางซึ่งก็คือ ‘จังหวัดพิจิตร’เป็นที่ที่เธอตัดสินใจเอาชีวิตมาตายเอาดาบหน้า แท้จริงแล้วโรสรินเป็นคนพิจิตรตั้งแต่กำเนิด ทั้งป้าและมารดาของเธอต่างก