All Chapters of ผัวเด็ก: Chapter 111 - Chapter 120

ช่วงค่ำ บรรยากาศภายในร้านอาหารติดริมทะเลครึกครื้นไปด้วยทีมงานของบริษัทธาวิน นั่งล้อมรอบโต๊ะขนาดกลางกระจายกันไปตามจำนวนคน พร้อมอาหารหลากหลายชนิดวางเต็มพื้นที่ ต่างคนต่างตักอาหารเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย ขณะที่พูดคุยกันอย่างสนุกสนานหลังจากถ่ายงานของวันแรกเสร็จ " นี่ครับ พี่แกะให้ " ธาวินที่นั่งหัวโต๊ะจิ้มเอากุ้งที่แกะเปลือกเรียบร้อย วางลงบนจานของเอลิน เธอยิ้มรับบาง ๆ และเอ่ยขอบคุณเขา " ขอบคุณค่ะ " ขณะเดียวกัน ดวงตากลมโตก็เหลือบมองชายหนุ่มอีกคน ที่นั่งตรงข้าม ก่อนสายตาของคนทั้งคู่จะสบกันเพียงนิด และเป็นไต้ฝุ่นเองที่หลบสายตานั้นด้วยใบหน้าเรียบตึง หันไปตักอาหารใส่จานให้ขนม " กินเยอะ ๆ " เสียงทุ้มเอ่ยข้าง ๆ นางแบบสาว มองมือที่ช้อนอาหารใส่จานเธอจนล้น " พอแล้วฝุ่น~ หนมยังต้องถ่ายงานอยู่นะ เดี๋ยวพุงป่อง " " กลัวอะไร? เดี๋ยวคืนนี้เบิร์นให้... " เขาพูดเสียงดังในประโยคหลัง ราวกับตั้งใจให้คนทั้งโต๊ะได้ยิน โดยที่สายตาก็ลอบมองเอลินไปพลาง ก่อนจะตักข้าวเข้าปากเหมือนไม่มีอะไร ปล่อยให้แววตาใสที่ปรายมองมาหม่นลงช้า ๆ กับความหมายสองแง่สองง่ามที่ทุกคนบนโต๊ะต่างเข้าใจดี เพี๊ยะ! " นี่แหนะ! พูดอะไรเนี่ย~

ขนมเดินจ้ำอ้าวเข้ามาในห้องพัก ก่อนจะปลดเปลื้องชุดคลุมที่สวมใส่พร้อมบิกินนี่ออก แล้วหยิบเอาผ้าขนหนูมาพันรอบตัว " ทำไมไม่รอ? " ไต้ฝุ่นซึ่งตามหลังมาติด ๆ เอ่ยเสียงเรียบ มองไปยังนางแบบสาว " หนมเหนื่อยอ่ะ เลยอยากรีบมาอาบน้ำ " ใบหน้าสวยแสดงออกถึงความเหนื่อยล้าชัดเจน ก่อนก้าวเท้าเดินเข้าห้องน้ำไปทันที ไต้ฝุ่นมองตามหลังเธอเล็กน้อย พยายามทำความเข้าใจว่าขนมคงจะเหนื่อยจริง ๆ ก่อนจะหยิบเสื้อผ้าที่เธอถอดวางไว้บนเตียงไปเก็บให้ แล้วมานั่งรออีกฝ่ายบนเตียง ซ่า~ เสียงน้ำจากฝักบัวไหลรินไม่ขาดสาย คล้ายจะกลบความปวดหน่วงที่บีบรัดหัวใจ ขนมหลับตาลง ปล่อยให้น้ำใสจากดวงตาไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง ก่อนจะถูกชำระล้างไปพร้อมกับสายน้ำเย็นเฉียบ ภาพของไต้ฝุ่น สายตาที่เขาเฝ้ามองเอลินทุกครั้งที่มีโอกาส ยังคงวนเวียนไม่รู้จบ ราวกับตอกย้ำความจริงอันเจ็บปวดในหัวใจดวงน้อยของเธอ ว่าในพื้นที่ลึกที่สุดของเขา ยังมีเอลินอยู่ตรงนั้นตลอด ขนมกำมือแน่น ความรู้สึกจุกแล่นขึ้นมาจนหายใจติดขัด มันไม่ใช่ความโกรธ ไม่ใช่ความอิจฉา หากเป็นความเจ็บที่เงียบงัน เจ็บที่รู้ว่าตัวเองพยายามเท่าไร ก็อาจไม่เคยไปแทนที่ใครบางคนในใจเขาได้ หยดน้ำตาผสม

คำเตือน : นักเขียนไม่สนับสนุนความรุนแรง เนื้อหาที่ปรากฏในงานนี้เป็นเพียงจินตนาการเท่านั้น และไม่ได้สะท้อนพฤติกรรมหรือแนวทางที่เหมาะสมในชีวิตจริง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน    ----------------------------    ขนมตวาดกลับเสียงดังอย่างเหลืออด ความร้อนผ่าวตีตื้นขึ้นรอบดวงตา จนน้ำใส ๆ แทบเอ่อคลอ ดวงตากลมสั่นระริกด้วยทั้งโกรธและเจ็บปวด " หรือมันไม่จริง! ผู้หญิงดี ๆ ที่ไหน ยอมให้ผู้ชายเอาตั้งแต่เข้าห้องเค้าครั้งแรก!? " ประโยคถัดมาหลุดออกมาจากปากไต้ฝุ่นด้วยอารมณ์ที่ถาโถมจนควบคุมไม่อยู่ น้ำเสียงแข็งกร้าว ปนดูถูกโดยไม่ทันคิดให้ถี่ถ้วน ขณะที่คนฟังอย่างขนม ได้แต่นิ่งอึ้งกับคำพูดจากปากเขา 'คนที่เธอรัก' คนที่เธอยอมทุกอย่างในตลอดเวลาที่ผ่านมา เพราะเธอชอบคนตรงหน้าจริง ๆ แต่เขากลับมองความรักของเธอไร้ค่า ยอมนอนกับเขาเพราะว่าเธอง่ายเองงั้นเหรอ? " ถ้าหนมไม่ดีก็ปล่อยสิ! " เสียงเธ

คำเตือน : นักเขียนไม่สนับสนุนความรุนแรง เนื้อหาที่ปรากฏในงานนี้เป็นเพียงจินตนาการเท่านั้น และไม่ได้สะท้อนพฤติกรรมหรือแนวทางที่เหมาะสมในชีวิตจริง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ---------------------------- แก่นกายใหญ่ยังคงถูกแช่อยู่ในรูร่องเล็ก ก่อนที่ไต้ฝุ่นจะโน้มตัวลงมาดูดปากอวบอิ่มตามแรงอารมณ์ที่ยังคั่งค้างอยู่ โดยที่คนตัวเล็กใต้ร่างได้แต่นอนแน่นิ่ง จุ๊บ~ จ๊วบ~ เสียงเฉอะแฉะดังคลอเสียงเครื่องปรับอากาศในห้องเงียบ มีเพียงไต้ฝุ่นที่พยายามจูบดูดดึงริมฝีปากเธอ ขณะที่อีกฝ่ายไม่มีการตอบสนองสัมผัสนั้นแม้แต่นิดเดียว " เปิดปาก " คำสั่งเข้มเอ่ยขึ้น ระหว่างที่เลื่อนใบหน้าคมลงไปยังซอกคอขาวเธอแทน " ไม่! อยากทำอะไรก็ทำ " ขนมปฏิเสธ ก่อนหันหน้าหนีคนเด็กกว่า แสดงชัดถึงความไม่เต็มใจในการกระทำของอีกฝ่าย " ดื้อ! " ปากหนาเคลื่อนขึ้นมาประกบดูดดึงแรงขึ้น เมื่อเห็นว่าเธอแข็งข้อใส่เขาอีกครั้ง " อื้ออ~ " " ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็เปิดปาก " ใบหน้าสวยที่เคยหลบหลีกการจู่โจมของคนตัวโตหยุดนิ่งมองอย่างจำนน ก่อนที่จะโดนตะโบมจูบดุเดือดลงมาอีกระลอก เธอจำต้องเปิดปากรับเรียวลิ้นร้อนแรงที่ตวัดเลียไปทั่วทั้งโพรงปากเล็ก พร้อ

สายวันต่อมา ขนมลืมตาตื่นก่อนใครในห้อง ความเมื่อยล้ายังคงเกาะกุมร่างกาย เธอสูดลมหายใจเบา ๆ ก่อนลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำของห้องนั่งเล่นด้านนอก เพราะห้องน้ำในห้องนอนยังใช้ไม่ได้ ซึ่งเป็นเหตุให้เมื่อวานไต้ฝุ่นต้องใช้ห้องนั้นแทน และบังเอิญได้ยินบทสนทนาระหว่างเธอกับน้ำหนึ่งเข้า จนทำให้ความหึงหวงที่ควบคุมไม่ได้ และอารมณ์ที่เลยเถิด ทิ้งร่องรอยช้ำไว้บนตัวเธอจนถึงเช้านี้ กระจกเงาสะท้อนภาพร่องรอยสีเข้มบนผิวขาว รอยจูบ รอยดูด และความรุนแรงของอารมณ์เมื่อคืนยังปรากฏชัด เธอหลับตาลงครู่หนึ่ง แล้วหยิบโทรศัพท์ที่ถือติดเข้ามาด้วยโทรหาผู้จัดการส่วนตัวทันที เสียงสนทนาสั้น ๆ จบลงด้วยการยกเลิกงานทั้งหมดในสัปดาห์นี้ " ทำงานสภาพนี้ไม่ได้แน่ ๆ " ขนมพูดเสียงเรียบ พร้อมรับปากว่าจะรับผิดชอบค่าเสียหายเอง น้ำเสียงที่ตอบกลับมาทำให้ขนมรับรู้ด้วยว่าน้ำหนึ่งไม่พอใจเป็นอย่างมาก ที่ไต้ฝุ่นทำเธอเสียการเสียงานขนาดนี้ ก่อนที่ขนมจะวางสายสนทนาไป หลังจากชำระร่างกายเรียบร้อย เธอก็เดินช้า ๆ กลับเข้ามาในห้องนอน สายตาเหลือบมองคนบนเตียงที่ยังหลับสนิท ใบหน้าคมดูอ่อนโยนกว่าตอนตื่น ก่อนเดินไปทรุดตัวนั่งลงยังโต๊ะเครื่องแป้งซึ่งอยู่ไม