อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ のすべてのチャプター: チャプター 141 - チャプター 150

เมื่อเห็นว่าที่เจ้าบ่าวของกัลยามาถึง รัชนีก็รีบเดินไปที่ห้องรับแขก พร้อมถือถาดด้วยสองมือรัชนียิ้มหวาน ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้แขกและเจ้าของบ้าน แล้วนั่งยอง ๆ ข้างโต๊ะตัวยาว จากนั้นก็วางแก้วเครื่องดื่มลงบนโต๊ะกระจกทีละแก้ว"เชิญดื่มค่ะ" รัชนีพูดด้วยรอยยิ้มหวาน พร้อมเหลือบมองไปทางชยุตม์ที่ยังคงจ้องไปที่ห้องของกัลยา ‘หล่อเหมือนกันนะ โชคดีชะมัด พี่กัลยาได้ผู้ชายหล่อมาขอแต่งงานอีกแล้ว อดีตสามีก็หล่อ คนใหม่นี่ยิ่งหล่อกว่าอีก หรือพี่กัลยาเล่นของทำมนต์เสน่ห์กันนะ?’ เธอบ่นในใจปรีดีและเกศรามองไปทางรัชนีกับคุณอิสรา พวกเขาเคยเห็นคุณอิสราบ่อยแล้ว แต่เพิ่งเคยเห็นหญิงสาวคนนี้เป็นครั้งแรก"น้องคนนี้ชื่อรัชนีครับ คุณเกศรา คุณปรีดี เธอเป็นหลานสาวของภรรยาผม" ปรีชากล่าวแนะนำปรีดีและเกศราพยักหน้า ในที่สุดความสงสัยในใจก็คลี่คลายรัชนีก้มศีรษะอย่างสุภาพ พร้อมส่งยิ้มให้แขกเป็นระยะ ๆ และแอบเหลือบมองไปทางชยุตม์ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ หวังเหลือเกินว่าเขาจะมองเธอสักครั้ง แต่ก็น่าเสียดาย สายตาของคุณหมอสูตินรีเวชยังคงจับจ้องไปที่ห้องของกัลยา"นั่งสิหนู" ปรีชาพูดพร้อมตบโซฟาข้างตัว "มานี่สิ ต้องมาเป็นพยานตอนสู่ขอของน

"พ่อ เอามือถือหนูมานะ!" รัชนีหน้าตาตื่นตกใจ เมื่อพ่อกระชากโทรศัพท์ออกจากมืออย่างแรง เธอพยายามแย่งกลับมา แต่พ่อกลับยัดมันใส่กระเป๋ากางเกงเล็กพ่นลมหายใจอย่างหงุดหงิด ก่อนกระซิบเสียงแข็งกับลูกสาว "อย่าเล่นโทรศัพท์ งานแต่งนี้เป็นงานส่วนตัวนะ รู้ใช่ไหม! ถ้าลุงกับป้าของเธอรู้ว่าเธอแอบถ่ายรูปกัลยากับสามี เขาต้องโกรธแน่ ๆ พ่อจะต้องอับอายคนอื่นเขา ที่ดูแลลูกไม่ได้ โตแล้วแต่ยังทำตัวเหมือนเด็ก!""หนูไม่ได้ถ่ายนะพ่อ หนูแค่เช็คว่ามีแชทเข้ามาบ้างไหมเอง หนูยังไม่ได้คิดจะถ่ายรูปพี่กัลยากับพี่ชยุตม์เลย"เล็กมองค้อน "คิดว่าพ่อโง่เหรอ? พ่อเห็นกับตาเลยว่าเธอถ่ายรูปพี่ตัวเองกับสามี พ่อไม่ได้ตาบอดนะ!"รัชนีนิ่งเงียบ รู้ดีว่ายังไงก็เถียงพ่อที่เข้มงวดไม่ได้ ทางเดียวคือยอมและรอให้งานจบ แล้วค่อยเอาโทรศัพท์คืน"เงียบ! เข้าใจไหม!" เล็กกัดฟันพูด ระงับอารมณ์เดือดดาลเอาไว้ ยังไม่ลืมเรื่องที่รัชนีแอบไปจาการ์ตาโดยไม่ขออนุญาต เรื่องเดียวเอามาพูดซ้ำได้เป็นเดือน"ค่ะพ่อ ขอโทษค่ะ" รัชนีตอบอย่างขัดใจ ในใจกลับไปเปรียบเทียบท่าทีของปรีชาที่มีต่อกัลยา ซึ่งดูอบอุ่นมาก แม้กัลยาจะเคยทำผิดร้ายแรงอย่างการนอกใจ แต่พ่อของเธอก็

รัชนียิ้มเจ้าเล่ห์ทันทีที่ได้ยินข้อเสนอจากชัยลัย ข้อเสนอที่ล่อตาล่อใจแบบที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน"ตอบฉันมาเดี๋ยวนี้!" ชัยลัยเร่งให้คำตอบขณะที่รัชนีกำลังจะอ้าปากตอบ เธอก็สะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้ห้องครัว ตามมาด้วยเสียงอ้อนของกัลยารัชนีรีบเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า แล้วทำเป็นยุ่งอยู่กับการล้างอ่างล้างจาน"จะไปไหนคะ?" กัลยาเรียกหยุดชยุตม์ที่หน้าประตูครัว"จะมาหาน้ำดื่ม" ชยุตม์ตอบ พลางหันไปมองกัลยา "เธอจะดื่มด้วยไหม?" เขายิ้มหวานกัลยาส่ายหน้า ทำหน้างอเล็กน้อย พลางเหลือบมองไปทางครัวที่เธอรู้ว่ารัชนีอยู่ "ในบ้านนี้มีน้ำดื่มแล้วเหรอ เพิ่งย้ายมาเองนะ บนโต๊ะมีน้ำแก้วอยู่แล้ว ทำไมไม่ดื่มอันนั้นล่ะ?"ชยุตม์รู้ว่าภรรยากำลังสงสัย ทั้งที่จริงเขาแค่อยากดูว่ารัชนีกำลังทำอะไร "ผมแค่อยากเดินดูบ้านของเราเฉย ๆ นะที่รัก" เขาโอบเอวกัลยาแล้วพาเดินออกห่างจากครัวส่วนทางด้านในครัว รัชนีทำหน้าหงุดหงิดเมื่อได้ยินเสียงอ้อนของกัลยา 'อ้อนเก่งจริง ๆ ปล่อยให้พี่ชยุตม์เข้ามาก็ไม่ได้ คงอยากมาหาฉันล่ะสิ'เมื่อมั่นใจว่าข้างนอกปลอดภัย รัชนีก็รีบย้ายที่ แล้วหันไปมองชยุตม์กับกัลยาที่เดินไปทางหลังบ้า

ปัง!รัชนีปาข้าวของหลายชิ้นใส่ประตู เสียงดังลั่นก้องไปทั่วห้องที่เงียบงันทั้งร้องไห้ทั้งตะโกน หญิงสาวยังคงขว้างปาสิ่งของลงพื้นเละเทะไปทั่วทุกมุม"พ่อใจร้าย!" รัชนีตะโกน ก่อนจะทรุดนั่งหมดแรงบนที่นอนบนพื้น หลังจากร้องไห้จนพอใจ "ทำไมฉันต้องเกิดมาในครอบครัวนี้ ถ้าชีวิตมีแต่ต้องถูกทำร้ายแบบนี้ ทำไมกัน!"น้ำตาไหลไม่หยุด สงสารชะตาตัวเองที่เกิดมาเป็นลูกของเล็ก พ่อค้าของทอดที่ทั้งดุและเห็นแก่ตัวตั้งแต่เด็ก เธอไม่เคยได้สัมผัสความสุขแบบกัลยา ที่มีแต่คนรอบตัวคอยรักและเอาใจใส่ ชีวิตของพวกเธอสองคนต่างกันลิบลับถ้ากัลยาเรียนหนังสือเสร็จแล้วได้พักอยู่บ้าน รัชนีกลับต้องช่วยพ่อแม่ขายของ ออกแรงเข็นรถเข็นแม้โตมาแล้ว โชคดีก็มักเข้าข้างกัลยา ส่วนเธอ…เหมือนถูกเคราะห์ร้ายตามติด"ถ้าพี่เอกชัยไม่ติดคุก ตอนนี้เขาคงมารับฉันแล้วพาไปจาการ์ตา" รัชนีสะอื้น "ฉันไม่อยากแต่งงานกับผู้ชายคนนั้น พ่อเขายังเจ้าชู้ขนาดนั้น ลูกก็คงไม่ต่างกัน"หลังจากร้องไห้จนเหนื่อย รัชนีก็นอนลงบนที่นอนชื้น ๆ หันหลังให้ประตู "พ่อกับแม่แม่ใจร้ายแบบนี้ตลอด!" เธอสะอื้นเบา ๆยังไม่ทันหลับ ก็ได้ยินเสียงเปิดประตู เธอลืมไปว่าพ่อแม่มีกุญแ

"คืนนี้คือคืนที่ฉันรอคอยมานาน" ชยุตม์กระซิบข้างหูกัลยาอย่างอ่อนโยน ทำให้หญิงสาวหลับตาพริ้ม รับไออุ่นจากลมหายใจของสามีบนเตียงนุ่มที่มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ทั้งคู่เริ่มต้นค่ำคืนของการเป็นสามีภรรยา แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกของพวกเขาแล้วก็ตามชยุตม์ที่ไม่อาจกลั้นความต้องการได้อีก โอบกอดร่างกัลยาไว้ แล้วจูบริมฝีปากหวานของภรรยาหลังจากลิ้มรสริมฝีปากแดงนั้นจนพอใจ ริมฝีปากของคุณหมอก็ค่อย ๆ ไล่ลงต่ำ สัมผัสความนุ่มแน่นของทรวงอกที่อวบอิ่มเสียงครางแผ่วเริ่มดังขึ้นในห้องที่เงียบสงบ และมีเพียงแสงสลัวกัลยาค่อย ๆ เคลิ้มไปกับสัมผัสซุกซนของสามี ต่างจากตอนอยู่กับเอกชัยโดยสิ้นเชิง ตอนนั้นไม่ใช่แค่ไม่รู้สึกดี แต่เธอแทบไม่เคยส่งเสียงเลย"อืม...พี่..." กัลยากัดริมฝีปากล่างเบา ๆ รับสัมผัสจากชยุตม์บนอกอิ่ม มือหนึ่งจิกผมสีดำของเขา พร้อมครางเบา ๆสัมผัสของเขาค่อย ๆ ไล้ลงไปตามร่างนุ่มนั้นอย่างอ่อนโยนจุ๊บจูบอ่อนโยนหยุดลงที่หน้าท้องที่เริ่มนูน ชยุตม์ยิ้ม แล้วกระซิบกับลูกทั้งสอง "พ่อรักหนูนะ แข็งแรง ๆ อยู่ในนั้นนะ"กัลยายิ้ม มองสามีที่ลูบท้องเธอ "ลูกเราสบายดีค่ะ ทำเบา ๆ นะ"ชยุตม์พยักหน้า มือหนึ่งหยิบทิชชู่มาเช็