All Chapters of อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ: Chapter 121 - Chapter 130

"ที่รัก เมื่อกี้แม่พูดว่าอะไรนะ?" ชยุตม์ถามอย่างสงสัย "ตอนนี้เธออยู่ไหน ที่รัก"กัลยายิ้มกว้าง ลูบท้องที่ใหญ่เกินอายุครรภ์ "ฉันยังอยู่โรงพยาบาล เพิ่งตรวจเสร็จ แล้วหมอบอกว่า ลูกของเราเป็นแฝด"ตึก!ชยุตม์นิ่งเงียบไปกัลยาขมวดคิ้ว ไม่ได้ยินเสียงพ่อของลูกในท้อง ตอนแรกเธอคิดว่าเขาจะดีใจจนตะโกน "พี่ ไม่ดีใจเหรอ?"เงียบ!ไม่มีเสียงตอบกลับ กัลยามองแม่อย่างงง ๆ สโนห์จึงขยับเข้ามา"ฝ้าย ได้ยินที่กัลยาพูดไหม ยังอยู่ไหม?" สโนห์ถาม งงไม่แพ้กันทั้งสองมองหน้ากัน ไม่นานก็ได้ยินเสียงหอบหายใจ"ที่รัก เมื่อกี้เธอว่าอะไรนะ ลูกเราเป็นแฝดเหรอ?" ชยุตม์ถามเสียงหอบเหมือนเพิ่งวิ่งมาแต่กัลยางอนแล้ว ไม่อยากพูดซ้ำ"ที่รัก เธอพูดจริงใช่ไหม ลูกเราเป็นแฝด? ฉันไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม?" เขาย้ำสโนห์หยิบโทรศัพท์จากมือลูกสาว "ใช่ ลูกของพวกเธอเป็นแฝด แล้วเธอหายไปไหน ทำไมดีเลย์ขนาดนี้ กัลยางอนแล้วนะ คิดว่าเธอจะดีใจ""ผมดีใจครับแม่ ดีใจมาก ตอนนั้นผมอยู่ในห้อง พอกัลยาบอก ผมรีบไปบอกพ่อกับแม่ทันที ทั้งสองคนร้องไห้เลย" ชยุตม์ตอบ เสียงสั่นเหมือนกลั้นน้ำตา "กัลยาล่ะครับ ผมอยากคุยกับเธอ"สโนห์ส่งโทรศัพท์คืน "เห็นไหม เข

"หมายเรียกจากตำรวจ?" ด้วยแรงที่เหลืออยู่ เอกชัยพยายามลุกขึ้น มือหนึ่งจับประตูรั้ว อีกมือกำซองจดหมายแน่นพ่อหม้ายไร้ลูกเดินโซซัดโซเซเข้าบ้าน มือบีบกระดาษยับ ก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟายาวในห้องรับแขกอย่างหมดแรงเขาหยิบจดหมายขึ้นมาอ่านอีกครั้ง พิจารณาเนื้อหาอย่างละเอียด "ใครแจ้งความฉัน... หรือว่าเป็นพ่อฉัน?" เขาพึมพำ งงกับคดีที่มีมากกว่าหนึ่งข้อหาอ่านซ้ำไปซ้ำมา เอกชัยวางกระดาษลงบนโต๊ะ แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาใครบางคนคนเดียวที่คิดว่าจะช่วยได้ตอนนี้คือชัยลัย แต่เธอก็ไม่รับสาย"ยายแม่มด! รับสายสิ!" เอกชัยกัดฟัน กำโทรศัพท์แน่นจนมีเสียงดังกร๊อบเขาโทรซ้ำหลายครั้ง แต่ก็ไม่มีใครรับ "บ้าเอ๊ย! ตอนคับขันดันหายหัว หรือว่าตั้งใจจะหลอกใช้ฉัน?" ความคิดเริ่มฟุ้งซ่าน "เลวจริง ๆ !"เขาปล่อยโทรศัพท์ลง แล้วครางอย่างหงุดหงิด มือทั้งสองขยุ้มผมตัวเอง "อ๊าก! ทั้งหมดนี่เพราะไอ้ชยุตม์! ต้องเป็นมันแน่ที่แจ้งความฉัน! แต่...มันรู้เรื่องเงินพันล้านได้ยังไง?"สายตาเขาหันไปที่จดหมายบนโต๊ะ นึกถึงข้อกล่าวหาเรื่องเงินหนึ่งพันล้าน"หรือว่าที่ชัยลัยพูดจะจริง...ชยุตม์ไปที่บันดุงแล้ว?" เขาคาดเดากริ๊ง!เสียงโทรศัพท

ปรีดีนิ่งเงียบไปเมื่อได้ยินข่าวร้ายจากกฤษณ์ ค่อย ๆ กลั่นกรองข้อมูลที่เพื่อนสนิทเล่าให้ฟังผ่านไปไม่กี่วินาที ชายวัยกลางคนเอ่ยขึ้นว่า “ข้อหาหมอผิดพลาดทางการแพทย์นี่อ้างอิงจากอะไร? ถ้าเขาหาหลักฐานเรื่องโปรแกรมตั้งครรภ์ที่กัลยาทำในโรงพยาบาลไม่เจอ มันก็เอามาเป็นหลักฐานไม่ได้อยู่ดี ยิ่งสิ่งที่ชยุตม์ทำกับกัลยา ก็ไม่ได้ทำให้กัลยาเสียหายอะไรเลยด้วยซ้ำ”“อืม ฉันก็รู้เรื่องนั้นอยู่แล้ว ข้อหาหมอทำผิดพลาดทางการแพทย์ของเอกชัยน่าจะไม่ถึงขั้นเข้าสู่การสอบสวน แต่เรื่องชู้สาวนี่สิ กำลังถูกดำเนินการอยู่ นายก็รู้กฎหมายใหม่ใช่ไหม ที่บอกว่าคดีนอกใจสามารถเอาผิดทางอาญาได้ ยิ่งลูกชายของนายเป็นหมอสูตินรีเวชด้วย ซึ่ง...ควรจะยึดมั่นในคำสาบานวิชาชีพ แต่ถ้าพิสูจน์เรื่องชู้สาวไม่ได้ ลูกนายก็จะไม่ผิด”ปรีดีถอนหายใจแรง พลางเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก “ฉันรู้เรื่องกฎหมายใหม่นั่น แต่มันจะเริ่มใช้ปีหน้า แล้วลูกฉัน...กับกัลยาก็หย่าจากคู่ของตัวเองแล้วด้วย อีกอย่างตอนชยุตม์หย่ากับชัยลัย ฝ่ายนั้นก็หาหลักฐานมือที่สามไม่ได้ เพราะงั้นชยุตม์ควรจะปลอดภัย”“อืม ก็จริง ลูกนายได้เปรียบตรงที่หย่าก่อน”“อย่าลืมว่าเอกชัยกับกัลยาก็หย่ากั

สายตาของชายวัยกลางคนจับจ้องไปที่ปรีดีและเกศรา ก่อนจะยิ้มอย่างเป็นมิตร พร้อมพยักหน้าอย่างสุภาพโดยไม่รอให้ว่าที่พ่อตาถาม ชยุตม์ก็แนะนำพ่อแม่ที่ยืนอยู่ด้านข้างทันที "นี่พ่อกับแม่ผมครับ""โอ้..." ปรีชาทำปากเป็นรูปตัว O "พาคุณพ่อคุณแม่มาด้วยเหรอ?" เขาหันไปมองชยุตม์"ครับ" พ่อม่ายหนุ่มหล่อพยักหน้า ยิ้มกว้าง "ขอโทษนะครับ ที่ไม่ได้บอกล่วงหน้าทางโทรศัพท์"ปรีดีกับเกศรามองหน้ากัน ยังไม่อยากเชื่อว่าบ้านหลังใหญ่ตรงหน้าจะเป็นบ้านของว่าที่ลูกสะใภ้"คุณปรีดีใช่ไหมครับ?" ปรีชายื่นมือไปหาอดีตตำรวจปรีดีพยักหน้า ยิ้มเกร็ง ๆ ก่อนจับมือแน่น "ใช่ครับ ผมปรีดี พ่อของชยุตม์ และนี่ภรรยาผมครับ" เขาหันไปทางเกศรา "ที่พวกเรามาที่นี่คือ...""ไปคุยกันข้างในดีกว่าครับ ดึกแล้ว ข้างนอกอากาศเย็น เชิญครับ" ปรีชาตัดบท พร้อมเปิดทาง "ตาฝ้าย เอารถเข้าไปจอดข้างในนะ" เขาเปิดประตูรั้วกว้างปรีดีกับเกศราเดินเข้าไปในลานบ้านกว้างหน้าคฤหาสน์สีขาวดำ ส่วนชยุตม์กลับไปขับรถเข้าจอดในโรงรถเจ้าของกิจการข้าวเกรียบที่มีชื่อเสียงไปทั่วประเทศ เชิญแขกทั้งสองนั่งบนโซฟายาวในห้องรับแขก โซฟาสีเบจเนื้อนุ่มยิ่งทำให้บ้านดูหรูหรายิ่งขึ้นป

ขณะอยู่ในครัว พ่อแม่ของชยุตม์ก็เดินเข้ามา ทั้งสองฝ่ายแนะนำตัวกัน ก่อนจะกลับมาคุยเรื่องสำคัญเกี่ยวกับแผนเดินทางไปจาการ์ตาในเช้านี้“แล้วสรุปยังไงครับพ่อ เราจะไปจาการ์ตากันไหม?” ชยุตม์ถามหลังได้ยินข่าวดีจากพ่อ“ไปแน่นอน กัลยาต้องไปให้ปากคำเพิ่มเติม เพื่อให้คดีของเอกชัยไม่ถูกดำเนินต่อ” ปรีดีตอบอย่างหนักแน่นปรีชาพยักหน้าเห็นด้วย “ก่อนจะไปจาการ์ตา มากินข้าวเช้ากันก่อนนะครับคุณปรีดี” เขาดึงเก้าอี้เชิญเกศรา ปรีดี และชยุตม์นั่งฝั่งหนึ่ง ตรงข้ามกับกัลยา สโนห์ และปรีชาบนโต๊ะมีอาหารทั้งคาวหวานเต็มไปหมด ฝีมือสโนห์และกัลยาเกศรามองอาหารอย่างทึ่ง ก่อนจะเหลือบมองกัลยา หญิงสาวที่ทำให้ลูกชายหลงจนถอนตัวไม่ขึ้น“ไม่แปลกใจเลยที่ลูกอยากแต่งกับเธอเร็ว ๆ สวยมากจริง ๆ ” เกศรากระซิบ “สวย ทำกับข้าวเก่ง แถมเป็นลูกนักธุรกิจแต่ไม่ถือตัว ครบเครื่องเลย”ชยุตม์ยิ้ม “ผมเลือกเก่งใช่ไหมครับ” พลางมองกัลยา“เก่งก็จริง แต่ดันโดนเอกชัยตัดหน้า ถ้าได้เธอตั้งแต่ยังโสด ป่านนี้แม่คงมีหลานเต็มบ้านแล้ว”บทสนทนานั้นปรีดีได้ยิน ขณะที่เขากำลังอธิบายเรื่องไปจาการ์ตาคนที่ตั้งใจฟังมีแค่กัลยา ปรีชา และสโนห์ ส่วนชยุตม์กับเ