All Chapters of อ๊ายยย สุดยอดเลยพี่อาทิตย์!: Chapter 61 - Chapter 70

"รดน้ำพรวนดินทุกวันเลยเหรอ?" อาทิตย์ตอบพร้อมยิ้ม ชลิตาพยักหน้าพร้อมเอานิ้วชี้แตะเบา ๆ บนหน้าอกของเขา"จริง ๆ แล้วที่อยากให้รดน้ำ เป็นแม่หรือเป็นลูกในท้องกันแน่?" อาทิตย์พูดต่อ ชลิตาเขินอายพร้อมเอาหน้าเข้าใกล้ไปคนรับใช้หนุ่ม"ทั้งคู่เลย!" หญิงสาวตอบพร้อมเอามือทั้งสองลูบใบหน้าของอาทิตย์ เธอยืนเขย่งปลายเท้าขณะที่ริมฝีปากของทั้งคู่สัมผัสและจูบกันเบา ๆอาทิตย์ปล่อยจากการจูบ แล้วเขาก็เคลื่อนตัวลงมานั่งยอง ๆ ตรงหน้าชลิตา ลมหายใจของชลิตาเริ่มผิดจังหวะเมื่อริมฝีปากของอาทิตย์จูบที่ท้องของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าชลิตากำผมอาทิตย์แน่นและกัดริมฝีปากของตัวเอง เมื่อรอยจูบนั้นรู้สึกเหมือนกระแสไฟฟ้าพันโวลต์ เธอตั้งใจปล่อยให้อาทิตย์สัมผัสตัวเธอ เพราะนั่นคือสิ่งเดียวที่เธอเพลิดเพลินได้ในตอนนี้อาทิตย์เงยหน้ามองใบหน้าของชลิตาที่ดูโหยหาอยากได้อย่างเห็นได้ชัด "ขอทักทายลูกของเราหน่อยได้ไหม?" เขาเอ่ยขอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ชลิตาพยักหน้าพร้อมยิ้มบาง ๆจากนั้นอาทิตย์ก็แนบหูของเขาไปที่ท้องของชลิตา ราวกับว่าเขาอยากสัมผัสลูกน้อยที่ยังคงเป็นเพียงก้อนเลือดเล็ก ๆ อยู่"สวัสดีลูกคนที่สี่ของพ่อ ลูกคนสุดท้องที่ทำให้พ่อวิง

อาทิตย์ยิ้มอย่างเป็นมิตรพลางวางเครื่องดื่มและของว่างลงบนโต๊ะ ชลิตาจ้องมองชายหนุ่มอย่างไม่กะพริบตา เช่นเดียวกับสายชลที่ยังคงตะลึงกับร่างกายและซิกแพ็กของคนใช้หนุ่มคนนั้น"นี่คือเครื่องดื่มของคุณนะครับ รับไว้ได้เลย!" อาทิตย์พูดขณะวางอาหารลงบนโต๊ะ ขณะนั้นธีรเนติสังเกตเห็นสีหน้าของภรรยาที่กำลังยิ้มหวานเมื่อเห็นอาทิตย์เดินเข้ามา ผู้ชายคนนั้นรู้ดีว่าภรรยาของตัวเองชอบผู้ชายที่มีกล้ามเนื้อ ในขณะที่ตัวเองมีร่างกายค่อนข้างเล็กและผอมแห้ง"ขอบคุณนะ อาทิตย์!" ชลิตาพูด ธีรเนติก็อยากรู้ว่าพี่สะใภ้ได้คนใช้อย่างอาทิตย์มาจากไหน"นี่ใครเหรอครับพี่?" ธีรเนติถามด้วยความสงสัย เพิ่งจะถามเสร็จ ชลิตายังไม่ทันตอบ สายชลก็รีบพูดแทรกขึ้นมาก่อน"อ๋อ เขาชื่ออาทิตย์ คนใช้ของพี่ชลิตาน่ะ เท่ดีนะ กล้ามแน่นและเซ็กซี่มากเลย แถมยังขยันอีกด้วยนะคะ ทั้งที่เป็นผู้ชาย แต่ขยันทำความสะอาด ล้างจาน ซักผ้า ทำอาหาร ทำได้ทุกอย่างเลย เก่งมากเลยนะ!" สายชลพูดชื่นชม แน่นอนว่าธีรเนติไม่ค่อยพอใจที่ภรรยาชมอาทิตย์มากเกินไปเช่นนี้อาทิตย์รู้สึกไม่สบายใจที่ได้ยินสายชลชมตัวเองต่อหน้าสามีของเธอ ในฐานะผู้ชายที่มีจิตใจของความเป็นชาย อาทิตย์เข้

ในขณะที่ทั้งชลิตาและสายชลกลับไปยังห้องของตัวเองแล้ว ทั้งชลิตาและสายชล ตอนนี้อาทิตย์กำลังพูดคุยกับใครบางคนอยู่หลังครัว ในบริเวณห้องเก็บของ"ทุกอย่างอยู่ในการควบคุมแล้วใช่ไหม?" ชายคนนั้นพูดพลางกอดอกด้วยสีหน้าจริงจัง จ้องมองชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้า เหมือนกับว่าตัวเองกำลังรอรับรายงานจากลูกน้อง"เรียบร้อยแล้วครับนาย ทุกอย่างเรียบร้อยปลอดภัยดี ท่านเชษฐ์ไม่สามารถเข้ายึดบริษัทของท่านได้แน่นอน โชคดีที่คุณนายรัตนาฉลาดมากในการปิดบังตัวตนของท่าน เพราะที่ผมได้ยินมาคือท่านเชษฐ์เริ่มสงสัยและตามสืบแล้วว่าท่านยังมีชีวิตอยู่ ดังนั้นท่านต้องระวังตัวด้วยครับ!" ชายคนนั้นพูด ซึ่งที่จริงแล้วเขาก็คือสามีของสายชล ธีรเนติ"งั้นผู้ชายคนนั้นก็สงสัยว่าฉันยังมีชีวิตอยู่?" อาทิตย์ หรือที่แท้จริงคือเกรียงไกร เริ่มคิดหนักเพราะท่านเชษฐ์สามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อตามหาตัวเขา"ใช่ครับท่าน เพราะผมบังเอิญได้ยินท่านเชษฐ์คุยกับลูกน้องและสั่งให้จับตัวท่าน จะเป็นหรือตายก็ได้ครับ!" ธีรเนติตอบ ซึ่งที่จริงแล้วเขาเป็นหนึ่งในลูกน้องของเกรียงไกร ที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลคุณนายรัตนา ญาติของเกรียงไกร ที่เป็นตัวแทนดูแลบริษัทในช่วงที่

ชายทั้งสองหัวเราะด้วยกัน ธีรเนติรู้ดีถึงนิสัยของเจ้านาย แท้จริงแล้วเกรียงไกรเป็นคนที่โหดเหี้ยมสำหรับศัตรู แต่ถ้าความตลกของชายคนนั้นถูกจุดขึ้นมาเมื่อไหร่ สิ่งที่เขาพูดออกมาก็มักจะทำให้คนอื่นหัวเราะได้เสมอ"แล้วท่านจะกลับบ้านเมื่อไหร่ครับ? น่าสงสารคุณนายจิตสุดามากเลย เธอถามหาท่านตลอดเวลา ผมฟังจนเบื่อแล้ว ยิ่งกว่าเพลงคร่ำครวญของลูกเลี้ยงเสียอีก!" ธีรเนติพูดต่อ"ฉันต้องกลับบ้านแน่นอน ใจเย็น ๆ ก็แล้วกัน! แต่ตอนนี้ยังกลับไม่ได้!" อาทิตย์ตอบ ซึ่งธีรเนติก็รีบพูดขึ้นมาทันที"อย่าบอกนะครับว่าท่านหลงใหลในลูกพลับของพี่ชลิตา เอ่อ หมายความว่าในรอยยิ้มของพี่ชลิตาครับ!" ธีรเนติรีบแก้คำพูดที่รู้สึกว่าไม่สุภาพนัก"ฉันไม่คิดจะปิดบังหรอกนะ มันเป็นหนึ่งในสาเหตุจริง ๆ นั่นแหละ!" อาทิตย์พูดตรง ๆ"โอ้โห! ผมเดาถูกเผงเลย แล้วปัญญารู้ไหมครับว่านายทำข้อตกลงบ้า ๆ นั่น?" ธีรเนติพูดต่อ ซึ่งเขาเป็นเพื่อนร่วมงานที่สนิทกับปัญญา"ฉันยังไม่ได้บอกเขา เขากำลังยุ่งกับการดูแลลูก ๆ ของฉัน เขารู้แค่ว่าชลิตาเป็นใคร ปล่อยไว้ก่อนก็แล้วกัน เดี๋ยวก็รู้เองแหละ!" อาทิตย์ตอบแต่คำพูดของอาทิตย์ถูกโต้แย้งโดยธีรเนติ ที่รู้เรื่องที

ยามรักษาความปลอดภัยคนหนึ่ง มองเห็นคุณนายดาราและหลาน ๆ ทั้งสามคน แน่นอนว่าพวกเขามาพร้อมกับปัญญาที่นำทางมาพบอาทิตย์"จะมาหาใครครับ? ที่นี่ไม่รับบริจาคนะ!" ยามรักษาความปลอดภัยพูดถากถาง พลางมองดูการแต่งกายเรียบง่ายของคุณนายดาราและหลาน ๆปัญญาตอบโต้และก้าวออกมายืนตรงหน้ายามนิสัยไม่ดีคนนั้น"พวกเขาเป็นครอบครัวของอาทิตย์ครับ พนักงานที่บ้านหลังนี้ นี่คือลูก ๆ ของเขาครับ!" ปัญญาพูดพลางชี้ไปข้างหลัง แน่นอนว่าเขาก็ทำตามคำสั่งของเจ้านายให้แกล้งทำเป็นคนบ้านนอกด้วย"โอ๋ งั้นนี่ก็คือลูก ๆ ของอาทิตย์เหรอ! ทำไมหน้าตาต่างจากอาทิตย์มากเลยนะ?" ยามพูดพลางสังเกตหน้าตาลูก ๆ ของอาทิตย์ทีละคน ตั้งแต่คุณนายดาราไปจนถึงมนัส อนงค์ และคนสุดท้องคือนิรันดร์ยามถลึงตาเมื่อเห็นผู้หญิงสูงอายุที่ยืนเคียงข้างกับเด็กทั้งสามคน"นี่เป็นลูกด้วยเหรอ? แก่มากเลยนะ!" ยามพูดออกมา ซึ่งปัญญาก็รีบพูดขึ้นมาทันที"โอ้โห ไอ้ยามหน้าโง่! นี่มันแม่ยายของเขาต่างหาก งี่เง่า! เป็นยามแต่แยกไม่ออกระหว่างหน้าเด็กกับหน้าผู้ใหญ่ เด็กอนุบาลยังรู้เลย แปลกใจจริง ๆ ที่ยามแบบนี้ยังทำงานที่บ้านนี้อยู่ได้ โอ้พระเจ้า!" ปัญญาจงใจโต้ตอบคำพูดของยามที่