อ๊ายยย สุดยอดเลยพี่อาทิตย์! (Ah! Mantap Mas Ramli )

อาทิตย์เกาหัวเบา ๆ ในฐานะผู้ชายที่ผ่านการแต่งงานมาแล้วและเป็นพ่อคน เขารู้ดีว่าตัวเองต้องรักษาภาพลักษณ์ในฐานะ "พ่อหม้ายที่ดี" คนหนึ่ง ไม่ใช่ผู้ชายเหลวไหลที่คิดแต่เรื่องสนุกชั่วคราวเขามาทำงานในบ้านของชลิตาและสามี ก็เพราะคำชวนของชาตรีเอง ในฐานะการ "ตอบแทนบุญคุณ" ที่อาทิตย์เคยช่วยชีวิตเขาจากการถูกพวกนักเลงทำร้าย"ผมรู้ฐานะตัวเองดีครับคุณผู้ชาย ผมเป็นแค่คนใช้ในบ้านนี้ หน้าที่ผมมีแค่ทำความสะอาด ดูแลความปลอดภัยบ้านของคุณ แปลกเหมือนกันนะครับ ที่จู่ ๆ จะให้ผมไปทำเรื่องแบบนั้นกับคุณชลิตา แล้วคุณชลิตาจะไม่รังเกียจผมเหรอครับ? ปกติคุณชลิตาก็อยู่กับคุณผู้ชายที่ทั้งหล่อ ทั้งดูดี จู่ ๆ ต้องมามีอะไรกับคนหน้าตาบ้าน ๆ อย่างผม ผมกลัวอย่างเดียวว่า…คุณชลิตาจะวิ่งหนีก่อนถึงเวลา 'ปฏิบัติการ' ซะก่อนน่ะสิครับ"คำพูดของอาทิตย์ ทำเอาชาตรีหลุดหัวเราะเสียงดัง ส่วนชลิตากลับยืนเงียบ สีหน้าเรียบเฉยปนขมวดคิ้วนิด ๆสิ่งที่อาทิตย์พูด… มันก็มีส่วนจริงอยู่ เธอเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะมีอารมณ์ร่วมกับคนอย่างอาทิตย์ได้ยังไง"อาทิตย์ นายนี่พูดไปเรื่อยเลยนะ เลิกคิดมากได้แล้ว ภรรยาฉันตกลงแล้ว เป้าหมายของฉันก็คือภายในเดือนหน้า

ประตูค่อย ๆ ปิดลง เป็นภาพใบหน้าของสามีที่ชลิตาเห็นเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ในห้องนี้ เธอจะต้องหันมาเผชิญหน้ากับผู้ชายอีกคนหนึ่งเธอสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด อย่างคนที่พยายามรวบรวมความกล้า หัวใจด้านในกำลังตะโกนปฏิเสธทุกอย่าง แต่เพราะความรักที่มีให้สามีมากเกินกว่าจะนับได้ ทำให้เธอยอมทำในสิ่งที่ตัวเองยังมองว่า "บ้าบิ่น" การมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับคนใช้ของตัวเองอากาศในห้องนั้นค่อนข้างเย็น แต่สำหรับชลิตาแล้ว เธอกลับรู้สึกร้อนราวกับอยู่ในเตาไฟ ร้อนพอ ๆ กับความอึดอัดในใจที่อยากจะหนีออกไปจากห้องนี้ให้เร็วที่สุดกระทั่งในที่สุด เสียงทุ้มของผู้ชายคนหนึ่งก็ดังขึ้นเรียกเธอ"คุณชลิตา ดื่มน้ำก่อนนะครับ"อาทิตย์หยิบแก้วน้ำที่เตรียมไว้มาเสนอให้ เป็นเครื่องดื่มที่คุณชาตรีสั่งเอาไว้โดยเฉพาะสำหรับทั้งสองคน เขาตั้งใจสั่งเบียร์มาให้ดื่มด้วยกันชลิตาหันมองเขาด้วยสายตาเย็นชาแท้จริงแล้ว ในใจเธอไม่เคยอยากทำเรื่องบ้า ๆ แบบนี้เลย แต่แรงกดดันจากสามีและครอบครัว ทำให้เธอตัดสินใจเดินเข้ามาในเส้นทางที่รู้ดีว่าเป็นบาปร้ายแรง แม้ว่าคนส่วนใหญ่จะพูดกันว่า การอยู่กับคนรักตามธรรมชาติของสามีภรรยานั้นเต็มไปด้วยความสุขก็ตาม

โดยไม่รู้ตัวว่าตัวเองกำลังพิงอยู่กับอกของอาทิตย์ ชลิตาดูผ่อนคลายมาก ราวกับลืมไปชั่วขณะว่าเขาเป็นเพียงคนใช้ในบ้านอาทิตย์ค่อย ๆ ลูบแขนเธอเบา ๆ ให้ความรู้สึกปลอบโยน เพราะเขารู้ดีว่าชลิตาเอง ก็ต้องยอมทำเรื่องนี้ด้วยเหตุผลที่คล้ายกับเขา ต่างฝ่ายต่างทำเพราะคนที่ตัวเองรักพอรู้สึกตัวว่าตัวเองกำลังกอดอยู่กับคนใช้ ชลิตาก็เงยหน้าขึ้นอย่างตกใจ แล้วรีบขยับตัวออกห่าง"ขอ ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ…""ไม่เป็นไรครับ" อาทิตย์ขัดขึ้น "งั้น…ดื่มอะไรสักหน่อยไหมครับ แล้วค่อยเริ่ม เรื่องของเรามีเวลาไม่มาก คุณชาตรีบอกว่าให้แค่สองชั่วโมงเท่านั้น"เขาพูดพลางเทเบียร์ใส่แก้ว"ขอโทษนะ ฉันไม่ดื่มเบียร์" ชลิตาปฏิเสธทันที"ลองนิดเดียวก็ได้ครับคุณ ไม่ได้แย่อย่างที่คิดหรอก ผมเองก็ไม่ได้ชอบอะไรมาก แค่ดื่มสักสองแก้วให้ร่างกายอุ่น ๆ หน่อย แต่ถ้าคุณไม่ดื่มก็ไม่เป็นไรครับ… เดี๋ยวผมนี่แหละ จะช่วยทำให้ตัวคุณอุ่นเอง"คำพูดท้ายประโยคของอาทิตย์ ทำให้ชลิตาถึงกับกลอกตาใส่เธอเงยหน้ามองนาฬิกาแขวนผนัง เห็นเวลาเกือบหนึ่งทุ่มครึ่ง คุณชาตรีให้เวลาไว้ถึงสามทุ่ม นั่นหมายถึงยังเหลือเวลาอีกชั่วโมงครึ่งให้ทั้งคู่ได้ปรับตัว ก่อนจะไป

ริมฝีปากของชลิตาเผยอออกเล็กน้อย ดวงตาเบิกกว้างไม่ต่างจากหัวใจที่เต้นระส่ำชุดราตรีที่เคยปกปิดสัดส่วนงดงามของเธอ ตอนนี้ตกลงไปกองอยู่บนพื้นอย่างหมดรูปภายใต้ชุดนั้น เธอมีเพียงชุดชั้นในท่อนล่างแบบเรียบง่ายสีชมพูอ่อน ส่วนด้านบน เธอไม่ได้สวมบรามาตั้งแต่แรก เพราะตัวชุดราตรีมีโครงและฟองน้ำในตัวอยู่แล้วเธอกลืนน้ำลายลำบาก เหมือนในลำคอเต็มไปด้วยเข็มเล็ก ๆ ทิ่มแทงอยู่ในขณะที่มือของอาทิตย์ค่อย ๆ ลูบไล้จากต้นขาเนียนของเธอ ไล่ลงไปถึงปลายเท้า"ฮ่ะ…" ชลิตารู้สึกได้ถึงกระแสเลือดที่สูบฉีดแรงขึ้นอย่างชัดเจน ทั้งมุ่งไปที่หัวใจและอีกหลายจุดในร่างกายที่เธอไม่กล้าคิดถึงเมื่ออาทิตย์ค่อย ๆ ช่วยถอดชั้นในชิ้นสุดท้ายของเธอออกด้วยความระมัดระวัง เธออดไม่ได้ที่จะหันไปมองร่างของตัวเองที่ตอนนี้เปลือยเปล่าเกือบทั้งหมดเขายังคงอยู่ด้านหลัง และยังคงประทับจูบเนิบช้าบนผิวตั้งแต่ข้อเท้าขึ้นมาจนถึงช่วงต้นขา เป็นสัมผัสที่สามีของเธอไม่เคยให้มาก่อนเลยสำหรับชาตรี เขามักข้ามทุกขั้นตอนเหล่านี้ไปอย่างรวดเร็ว ไม่เคยใส่ใจ "การเริ่มต้น" เท่าไรนัก"เอ่อ… อาทิตย์ ต้องมีขั้นตอนแบบนี้ก่อนทุกครั้งเลยเหรอ ไม่…เข้าไปเลยได้ไหม?

หลังจากได้ยินเสียงขอร้องเบา ๆ จากนายผู้หญิง อาทิตย์จึงค่อย ๆ เพิ่มจังหวะของสะโพก จากระดับปกติไปเป็นเร็วขึ้นเล็กน้อย เขาไม่อยากพุ่งสุดกำลังในทีเดียว กลัวว่าชลิตาจะรับไม่ไหว"แบบนี้ล่ะครับ… พอไหม ยังรู้สึกว่าช้าไปหรือเปล่า" เขาถามขณะยังเคลื่อนไหว พร้อมทั้งบางจังหวะก็หมุนสะโพกสร้างสัมผัสที่ต่างออกไป"ใช่… แบบนั้นแหละ แต่ถ้าเร็วกว่านี้อีกนิด… น่าจะดีกว่า…" แทนที่เธอจะให้เขาช้าลง กลับกลายเป็นว่าเธอร้องขอให้เพิ่มมากขึ้น"ครับ งั้นผมจะเร่งให้อีกนิดนะ"ไม่มีใครคิดว่าคำพูดเล่น ๆ พวกนี้ จะทำให้เขาเพิ่มความร้อนแรงของจังหวะได้จริงชลิตาที่เมื่อครู่ยังพอหายใจทัน ตอนนี้ถึงกับต้องเอามือโอบบ่าอาทิตย์แน่น เธอรู้สึกเหมือนด้านล่างของตัวเองเกือบรับแรงทั้งหมดไม่ไหว"อ๊ะ… อาทิตย์… ของฉันจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม แบบนี้มันโหดไปแล้วนะ!" เธอร้องทั้งหวาดกลัวทั้งเสียวซ่าน ขณะที่จังหวะการเคลื่อนไหวของเขาราวกับรถไฟเหาะที่เร่งความเร็วขึ้นเรื่อย ๆแม้แต่เตียงที่ทั้งคู่อยู่ก็ยังส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดดังสนั่น เหมือนพื้นห้องกำลังสั่นสะเทือนตามแรงเคลื่อนไหวของพวกเขา"ไม่ต้องห่วงหรอกครับ คุณจะปลอดภัย ผมขอโทษด้วยนะครับ… แค่