อ๊ายยย สุดยอดเลยพี่อาทิตย์! (Ah! Mantap Mas Ramli )

"สี่หมื่นบาท ยังไม่พออีกเหรอ?"

ชายคนหนึ่งกำลังต่อรองข้อตกลงบางอย่างกับคนใช้ที่ทำงานอยู่ในบ้านของเขา

อาทิตย์ ชายวัยประมาณสามสิบห้าปี กำลังคิดหนักอย่างจริงจัง ก่อนจะตัดสินใจอะไรลงไป

เขาเป็นคนรับใช้ในบ้านของ ชาตรี และ ชลิตา

สองสามีภรรยาที่กำลังหาทุกวิถีทาง เพื่อจะมีลูกให้ได้ในเร็ววัน

"หน้าที่ของนายมีอย่างเดียว… ทำให้ภรรยาฉันท้อง" ชาตรีพูดต่อ เขาคือสามีของชลิตา

ภรรยาอย่างชลิตา ยืนอยู่ข้างสามีด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความอึดอัด ไม่สบายใจ

เธอเองก็ไม่เข้าใจ ว่าทำไมตัวเองต้องยอมมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับผู้ชายที่เป็นเพียงคนใช้ในบ้านตัวเอง

ชาตรีย้ำจุดประสงค์อีกครั้ง ว่าเขาต้องการชวนอาทิตย์มาร่วม "ข้อตกลง" นี้ให้ได้

เพราะเขารู้ดีว่า อาทิตย์กำลังเดือดร้อนเรื่องเงินมากแค่ไหน

โดยเฉพาะค่าใช้จ่ายของลูกทั้งสามคนที่อยู่ต่างจังหวัด

"นี่สำหรับเงินค่ามัดจำล่วงหน้า หลังจากที่ชลิตาท้องจริง ๆ ฉันจะจ่ายที่เหลือให้ครบหนึ่งร้อยล้าน ฉันว่าเงินจำนวนนี้ น่าจะพอสำหรับอนาคตของลูก ๆ นายที่บ้านนอก แถมยังเหลือด้วยซ้ำ ว่าไง สนใจไหม? ไม่ต้องกังวล ฉันไม่เอาเรื่องนายหรอก หลังจากชลิตาท้องแล้ว นายก็ใช้ชีวิตตามปกติได้เลย มีข้อแม้อย่างเดียว… นายต้องปิดเรื่องนี้ให้มิด ห้ามให้ใครรู้เด็ดขาด"

ชาตรีพูดอย่างสบาย ๆ ราวกับเป็นเรื่องเล็กน้อย

อาทิตย์ ชายหน้าตาคมเข้ม รูปร่างไม่ได้ดูดีอะไรนัก แต่สายตาคมกริบ ผมดำหยักศก เลยทำให้เขาดูโดดเด่น

รูปร่างสูงแข็งแรงเกือบจะสมบูรณ์แบบ

กล้ามเนื้อเป็นสัดส่วนเหมือนคนเล่นเพาะกาย เพราะครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นยามประจำฟิตเนสในหมู่บ้าน

ไม่แปลกที่เขาจะมีรูปร่างสมส่วนและดูแข็งแรงน่าเกรงขาม

"แต่คุณผู้ชาย… แบบนี้มันเกินไปหรือเปล่าครับ? คุณชลิตาเป็นภรรยาของคุณนะครับ คุณรับได้จริง ๆ เหรอ ที่ให้ภรรยาตัวเองถูกผู้ชายอย่างผมแตะต้อง? ผมว่ามันฟังดูไม่สมเหตุสมผลเลย" อาทิตย์ตอบกลับ พยายามรักษาเกียรติของเจ้านาย

"หึ ช่างหัวเรื่องพรรค์นั้นเถอะ สิ่งที่เราสองคนต้องการมีแค่อย่างเดียวคือ 'ลูก' ถ้าไม่มี ชีวิตคู่ของเราต้องเป็นฝ่ายเสียสละ และฉันอาจต้องสูญเสียทุกอย่างที่สร้างมา

สิ่งที่ฉันสร้างมาตลอดชีวิตต้องพังพินาศ ฉันไม่อยากให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด!"

ชาตรีพูดด้วยน้ำเสียงแน่วแน่

ชลิตาก้มหน้าลง

จริง ๆ แล้ว เธอไม่ได้เห็นด้วยกับข้อเสนอของสามีเลย

เพราะมันหมายถึงเธอกับอาทิตย์จะต้องมีช่วงเวลาที่ "ใกล้ชิดเกินไป" ในแบบที่ไม่ควรเกิดขึ้นเลย

"พี่แน่ใจเหรอ ว่าอยากให้ฉันทำแบบนี้? ทำไมฉันรู้สึกลังเลแปลก ๆ"

ชลิตาหันไปพูดกับชาตรี สามีของเธอ

หญิงสาวสวยผู้เป็นลูกสาวมหาเศรษฐีใหญ่ในเมือง

"เราไม่มีทางเลือกแล้วจริง ๆ เธอก็รู้ว่าคุณพ่อของเธออยากอุ้มหลานแค่ไหน ในขณะที่เธอก็รู้ดี… หลังจากอุบัติเหตุครั้งนั้น หมอบอกชัดเจนว่าฉันเป็นหมัน ไม่มีทางมีลูกได้ แต่ฉันรักเธอมาก ฉันไม่อยากเสียเธอไป ชลิตา…

เพราะงั้น เราจำเป็นต้องใช้วิธีนี้"

ชลิตาพยายามเข้าใจ

เพราะเธอรู้ดีว่าสามีของเธอมีปัญหาเรื่องระบบสืบพันธุ์จริง ๆ

สองปีก่อน หลังจากเกิดอุบัติเหตุครั้งใหญ่

หมอวินิจฉัยว่าชาตรีไม่สามารถมีลูกได้อีก

อัณฑะของเขาได้รับความเสียหายจากการสัมผัสสารเคมี

ยิ่งไปกว่านั้น… ครอบครัวของทั้งคู่ก็เร่งเร้าให้พวกเขามีลูกให้ได้ในเร็ววัน

เพราะทั้งคู่แต่งงานกันมาแล้วถึงห้าปี แต่จนถึงตอนนี้ ชลิตาก็ยังไม่เคยตั้งครรภ์เลยสักครั้ง

ชลิตาเองก็รักสามีอย่างสุดหัวใจ

เธอไม่อยากเห็นอนาคตและหน้าที่การงานของชาตรีต้องพังลง

เพราะเขาทำงานอยู่ในบริษัทของพ่อแม่เธอโดยตรง

ท้ายที่สุด ชลิตาก็จำต้องยอมทำตามคำขอของสามี

ทั้งที่ในใจยังสับสนและฝืนทนอย่างหนัก

เธอต้องพยายามยอมรับว่า อาทิตย์จะเป็นคนมอบ "เมล็ดพันธุ์" ให้เธอตั้งครรภ์

แม้เธอจะยังลังเลอยู่ตลอด เพราะสำหรับเธอ เขาเป็นเพียงแค่คนใช้ในบ้านเท่านั้น

"ก็ได้… ฉันยอมก็ได้ แต่พี่… ฉันไม่มั่นใจเลยว่าอาทิตย์จะให้สายเลือดที่ดีอะไรกับเราได้ พี่ก็รู้ เขาเป็นแค่ผู้ชายบ้านนอก ใบหน้าก็ดูเชย ๆ มากนะพี่"

ชลิตามองสำรวจรูปลักษณ์เรียบง่ายของอาทิตย์ตั้งแต่หัวจรดเท้า

อาทิตย์ก็พอจะรู้ตัวว่าตัวเองกำลังถูกเจ้านายพูดถึง

เขาก้มมองสภาพตัวเอง

เขายกแขนขึ้นมาดมกลิ่นเหงื่อตัวเองเบา ๆ กลิ่นตัวออกเปรี้ยว ๆ และเหม็นอับ

ยังไม่รวมกางเกงขาเต่อที่ใส่ไว้สำหรับงานทำความสะอาด

ภาพรวมทั้งหมดทำให้เขารู้ตัวดีว่า…

ในสายตาผู้หญิงส่วนใหญ่ เขาดูไม่น่าดึงดูดเอาเสียเลย

"คุณชลิตาจะยอมเข้าใกล้ผู้ชายอย่างเราเหรอ…

คุณชลิตาเองก็ทั้งสวย ทั้งดูดี

ส่วนเรา…แค่กลิ่นตัวก็อย่างกับแพะแบบนี้ จะไปทำให้เขาท้องได้ยังไงกัน"

อาทิตย์คิดในใจด้วยความสับสน

ไม่แปลกเลยที่ชลิตาจะรู้สึกไม่ปลื้มเวลาเห็นเขา

เธอเป็นถึงสาวสังคมชั้นสูงที่คุ้นเคยกับคนรวยแต่งตัวดี

แล้วถ้าคนทั้งวงสังคมรู้ว่าเธอตั้งท้องจากคนใช้ในบ้าน จะมองกันแบบไหน

ชาตรียังคงเกลี้ยกล่อมภรรยาให้ยอมทำตามแผนของเขา

"ช่างเถอะที่รัก มันไม่ได้เลวร้ายอย่างที่เธอคิดหรอก อาทิตย์แม้จะเป็นคนใช้จากต่างจังหวัด แต่ฉันไม่เคยสงสัยใน 'ความสามารถ' ของเขา ถ้าไม่ได้เขา วันนั้นฉันคงไม่รอดมือพวกอันธพาลพวกนั้นแน่

ฉันมั่นใจว่าอาทิตย์ต้องช่วยเราได้แน่นอน ยิ่งเขามีลูกมาแล้วตั้งสามคน อย่างมากก็แค่คืนสองคืน เธอก็น่าจะตั้งท้องแล้ว"

สำหรับชาตรี ตอนนี้ในหัวของเขามีเพียงเรื่องเดียว

คือเขาต้องรักษาอาชีพและตำแหน่งของตัวเองเอาไว้ให้ได้

ชลิตาได้แต่ยอมจำนนต่อสถานการณ์

เพราะความรักที่มีต่อสามีมากเกินกว่าเธอจะปฏิเสธได้ลง

"ก็แล้วแต่คุณแล้วกัน แต่ถ้าลูกที่ออกมาหน้าตาไม่เหมือนคุณ แต่ไปเหมือนเขาแทน อย่ามาว่าฉันทีหลังแล้วกันนะ"

ชลิตาตอบด้วยสีหน้าอ่อนล้า

ชาตรียิ้มบาง ๆ ก่อนจะก้มลงจูบหน้าผากภรรยาเบา ๆ

"เรื่องหน้าตาไม่ต้องห่วงหรอก ที่สำคัญคือเธอต้องท้องและมีลูกให้เรา แค่นั้นก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ" เขาพูดปลอบ

จากนั้น ชาตรีก็เดินกลับไปหาอาทิตย์ ที่ยังคงยืนก้มหน้าเงียบ ๆ

ใบหน้าของเขาดูตื่นเต้นปนกังวลไม่น้อย

เพราะงานครั้งนี้ไม่ใช่งานธรรมดา แต่เป็นงานที่แม้ดูเหมือนจะ "ง่าย" แต่ก็เสี่ยงมากในอีกมุมหนึ่ง

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังสัญญากับลูกคนที่สองเอาไว้ว่าจะซื้อจักรยานคันใหม่ให้

"อาทิตย์ เป็นไงบ้าง ข้อเสนอของฉัน? ภรรยาฉันตกลงแล้วนะ ตอนนี้ก็เหลือแค่นายคนเดียวเท่านั้น จำไว้นะ นายต้องใช้เงินเยอะสำหรับอนาคตลูก ๆ ของนาย นายไม่อยากให้พ่อแม่กับลูก ๆ อยู่สบายขึ้นเหรอ? เงินก้อนนี้ ถ้านายเอาไปซ่อมบ้านก็ไม่ต้องกลัวฝนตกหลังคารั่วอีกต่อไป ลองคิดดูดี ๆ ข้อเสนอแบบนี้ ฉันให้เป็นกรณีพิเศษกับนายคนเดียว เพราะฉันเชื่อว่านายช่วยฉันได้"

แน่นอน ในฐานะคนรับใช้ธรรมดาคนหนึ่ง มันแทบเป็นไปไม่ได้เลย ที่เขาจะกล้าแตะต้องภรรยาของเจ้านาย

มันเป็นเรื่องต้องห้ามและผิดจารีตอย่างรุนแรง

แต่เมื่อมองเห็นสภาพการแต่งงานของชลิตากับชาตรีที่กำลังเปราะบาง

อาทิตย์ก็เริ่มลังเล

ยิ่งเขามักได้ยินทั้งคู่ทะเลาะกันเรื่อง "ลูก" อยู่เสมอ

ทำให้ในหลาย ๆ ครั้ง เขาอดสงสารชลิตาที่มักร้องไห้หลังจากการทะเลาะเหล่านั้นไม่ได้

หลังจากคิดแล้วคิดอีกนับครั้งไม่ถ้วน

ท้ายที่สุด อาทิตย์ก็ตัดสินใจยอมรับข้อเสนอ และร่วมมือกับทั้งคู่

"ได้ครับคุณผู้ชาย ผมยินดีช่วยพวกคุณ บอกผมเถอะ… ว่าต้องทำยังไงบ้าง"

เขาพูดด้วยความซื่อ

ชาตรีถึงกับหัวเราะออกมา กับคำถามแสนใสซื่อของอาทิตย์

"โธ่อาทิตย์ นายมีลูกตั้งสามคนแล้วยังจะมาถามอีก ว่าต้องทำยังไงเนี่ยนะ"

ชาตรีพูดขึ้น ทำเอาชลิตาเผลอหลุดยิ้มขำออกมานิดหนึ่งเหมือนกัน

ติดตามตอนต่อไป