All Chapters of อ๊ายยย สุดยอดเลยพี่อาทิตย์!: Chapter 451 - Chapter 460

อาทิตย์รีบถามทันทีว่าปฐมเห็นอะไร"เฮ้ ปัญญา! เมียนายแน่ใจนะว่าเห็นแตงกวา? ลองเช็กให้แน่ใจอีกทีสิ ฉันมั่นใจมากว่าเมียนายต้องมองผิดแน่!" อาทิตย์ขอร้อง ปัญญาที่ได้ยินคำพูดของบอส ก็รีบถามภรรยาของตัวเองทันที"เธอแน่ใจนะว่าเห็นแตงกวา ที่รัก? อยู่ตรงไหน?"ปฐมรีบเงยหน้ามองสามีด้วยสีหน้าตื่นตระหนกและหวาดกลัว ดูเหมือนว่าเธอจะโกหกสามีต่อไปไม่ได้อีกแล้วปฐมชี้ไปทางกระท่อมนั้นและตอบด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างอึกอัก "อยู่ตรงนั้นค่ะ!"ทันใดนั้น ปัญญาก็หันตัวกลับไปทันที เมื่อรู้ว่าภรรยาชี้ไปทางด้านหลัง ชายหนุ่มตกใจแทบตายเมื่อเห็นร่างของไพโรจน์ที่กำลังเปลือยอยู่ตรงนั้น"อ้าว! ที่แท้ก็เป็นนาย!"ในที่สุดปัญญาก็เพิ่งเข้าใจว่าแตงกวาที่ภรรยาเห็น ก็คือแตงกวาก๊อปของไพโรจน์ที่กำลังถูกมดรุมอยู่นั่นเอง"ก็แตงกวานั่นไงคะ พี่ อี๋ แล้วพี่จะอยากได้แตงกวาน่าเกลียดแบบนั้นไปทำไม ขยะแขยงจะตาย! ของพี่ยังดีกว่าตั้งเยอะ!" ปฐมพูดอย่างหน้าตาเฉยปัญญาตบหน้าผากตัวเอง ที่แท้ความสงสัยของอาทิตย์ก็เป็นเรื่องจริง ที่ปฐมเห็นไม่ใช่แตงกวาจริงๆ "เฮ้อ ไม่ใช่ฉันที่อยากได้แตงกวา แต่เป็นบอสต่างหาก!""อ้าว คุณเกรียงไกรอยากได้แตงกว

อาทิตย์รู้ตัวว่ามีชาวบ้านหลายคนกำลังมองเขาอยู่ โดยเฉพาะวิโรจน์ที่มองเขาด้วยสายตาเหยียดๆ แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้สนใจมากนัก ตรงกันข้าม เขายิ่งตั้งใจทำตัวหวานใส่ให้ดูเว่อร์กว่าเดิมอาทิตย์โอบไหล่ชลิตาพลางยิ้มให้เพื่อนบ้าน ราวกับกำลังแสดงให้เห็นว่าเขาก็สามารถมีผู้หญิงสวยๆ อยู่ข้างกายได้เหมือนกันแน่นอนว่านั่นยิ่งทำให้วิโรจน์กับยุวดีเดือดกว่าเดิม ในตอนนั้น กำนันสั่งให้วิโรจน์พาไพโรจน์กลับบ้านและขังเขาไว้ สุริยะผิดหวังกับเรื่องที่เกิดขึ้นมากจริงๆลูกชายที่เขาภูมิใจนักหนา กลับกล้าทำให้ชื่อเสียงของเขาในฐานะกำนันต้องมัวหมอง"วิโรจน์! พาพี่ชายแกกลับบ้านไป พ่ออายที่มีลูกแบบมัน!" กำนันสบถอย่างไม่อยากมองหน้าลูกชายตัวเอง ส่วนไพโรจน์เองก็โกรธมากเหมือนกัน วันนี้มันเป็นวันซวยของเขาจริงๆวิโรจน์รีบเอาเสื้อผ้ามาให้พี่ชาย แต่ในตอนนั้นเองไพโรจน์ก็จู่ๆ นึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนได้ ตอนที่เขาเห็นชลิตาอยู่กับอาทิตย์จริงๆ แล้วเขาไปที่ร้านกาแฟสลัวๆ แห่งหนึ่ง และดื่มเบียร์ไปสองขวดจนเมา หลังจากนั้นเขาก็จำได้ว่าตัวเองเจอกับชลิตา" ชลิตา! เมื่อคืนเธออยู่กับฉันไม่ใช่เหรอ?"ไพโรจน์พูดด้วยเสียงค่อนข้างดัง ทันใดนั้นชาวบ้

อาทิตย์ดูเหมือนจะอดใจรอฟังข่าวนั้นไม่ไหวแล้ว"มีอะไรครับ แม่? อย่าทำให้ผมลุ้นแบบนี้สิ! เมียผมไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ?" อาทิตย์เร่งถามด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล"เมียเธอไม่เป็นอะไร เธอสบายดี แถมยังมีข่าวที่รับรองว่าเธอกับเด็กๆ ต้องดีใจแน่!" คุณดาราตอบพร้อมรอยยิ้ม ส่วนอาทิตย์ยังไม่เข้าใจคำพูดของคุณดาราอยู่ดี"ผมยังไม่เข้าใจว่าแม่หมายถึงอะไรครับ!" อาทิตย์พูดพลางเกาหัว ทั้งที่หัวไม่ได้คันเลยสักนิดอีกด้านหนึ่ง คำพูดของคุณดารากลับทำให้ชลิตาเข้าใจทันที เธอเริ่มคิดและนึกทบทวนว่า ครั้งสุดท้ายที่ประจำเดือนมาคือเมื่อไหร่ ยิ่งรวมกับพฤติกรรมแปลกๆ ของตัวเองช่วงนี้ด้วยแล้ว ตั้งแต่ไม่อยากเห็นหน้าจริงของเกรียงไกรไปจนถึงการที่เธอติดกลิ่นรักแร้ของอาทิตย์อย่างหนัก"เดี๋ยวนะ หรือว่าที่แม่หมายถึงคือ ฉัน... ท้อง!" ชลิตาพึมพำ หลังจากรู้สึกว่าสิ่งที่คุณดาราคาดไว้นั้นน่าจะเป็นความจริงคุณดาราจึงรีบบอกข่าวดีนั้นให้ชลิตากับอาทิตย์รู้ แม้ว่าจะมีปัญหาเล็กน้อยอยู่ก็ตาม"เมียเธอท้องแล้วนะ อาทิตย์!" คุณดาราพูดตามสิ่งที่เธอเพิ่งสัมผัสได้หลังจากตรวจร่างกายของชลิตาอาทิตย์เบิกตากว้าง ร่างแข็งค้างราวกับกำลังยืนอยู

เสียงหัวเราะคิกคักของทั้งสองคนดึงความสนใจของลูกๆ อาทิตย์ที่กำลังเล่นน้ำฝนอยู่ในลานบ้าน ฝาแฝดพิรุณกับรวิวรรณเดินเข้ามาหาพ่อของพวกเขาที่กำลังหัวเราะคิกคักอยู่กับปัญญา"พ่อหัวเราะอะไรเหรอ? มีอะไรตลกเหรอครับ?" พิรุณถามขึ้นกะทันหัน อาทิตย์รีบเบิกตากว้าง แล้วส่งสัญญาณให้ปัญญาทันที ปัญญาจึงหยุดหัวเราะอย่างรวดเร็ว จากนั้นอาทิตย์ก็รีบยิ้มให้ลูกแฝดทั้งสอง เพื่อเลี่ยงไม่ให้ถูกถามต่อ"ไม่มีอะไรหรอก พ่อไม่ได้หัวเราะใครทั้งนั้น เอ้า พวกหนูรีบไปอาบน้ำได้แล้ว ถ้าเล่นฝนนานเกินไป เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอานะ!" อาทิตย์สั่งลูกทั้งสองคนเพราะเด็กๆ เล่นน้ำเล่นฝนกันมานานพอสมควรแล้ว พวกเขาจึงยอมเชื่อฟัง แต่ก่อนที่ทั้งสองคนจะไป จู่ๆ ดวงตาแหลมคมของรวิวรรณก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างในถังสีดำที่อาทิตย์ถืออยู่"นั่นอะไรเหรอคะ พ่อ?" รวิวรรณชี้ไปที่ของในถังใบนั้นอาทิตย์รีบหันไปมองทันที"อ๋อ นี่น่ะเหรอ อันนี้เรียกว่าหอยทาก!" อาทิตย์ตอบ"หอยทาก! ว้าว น่ารักจังเลย รูปร่างก็น่ารัก!"ดูเหมือนว่าลูกสาวของอาทิตย์คนนี้จะไม่รู้สึกรังเกียจเจ้าสัตว์ตัวนิ่มนั่นเลยแม้แต่น้อย เด็กหญิงกลับหยิบมันขึ้นมาแล้วชูเจ้าสัตว์นิ่มๆ ตัวนั้นไว

แน่นอนว่าอาทิตย์ไม่มีทางปฏิเสธ มีเพียงชลิตาเท่านั้นที่ทำให้ความปรารถนาของเขาถูกปลุกขึ้นมาและคึกคักได้"คุณตั้งใจจะยั่วผมใช่ไหมเนี่ย แต่ผมยังไม่ได้อาบน้ำเลยนะ! เสื้อผ้าผมเปียกหมดแล้ว ต้องเปลี่ยนก่อน!" อาทิตย์พูด แน่นอนว่าเพราะข้างนอกยังมีฝนตกปรอยๆ และสภาพเสื้อผ้าของอาทิตย์ก็เปื้อนโคลนเปื้อนดินไปหมด"งั้นก็ได้ เดี๋ยวฉันอาบให้นายเอง มานี่!" ชลิตารีบจูงมือสามีไปยังห้องน้ำที่อยู่หลังบ้านบรรยากาศในหมู่บ้านของคุณดารายังคงร่มรื่นเป็นธรรมชาติมาก มีต้นไม้หนาทึบอยู่ข้างบ้านทั้งซ้ายและขวา ระยะห่างระหว่างบ้านแต่ละหลังก็ค่อนข้างไกลกันวันนี้ชลิตากับอาทิตย์ไปที่ห้องน้ำหลังบ้านด้วยกัน ลูกๆ ของพวกเขาอยู่ในบ้านแล้ว และกำลังอยู่กับยายกับย่าของพวกเขา ตอนนี้ถึงตาชลิตาที่ต้องดูแลสามีก่อนที่พวกเขาจะกินมื้อกลางวันและพักผ่อน"มาเร็ว!" ชลิตาดึงมืออาทิตย์เมื่อทั้งคู่มาถึงหน้าประตูห้องน้ำที่ผนังยังทำจากแผ่นไม้และมุงหลังคาด้วยฟาง มันเรียบง่ายมาก แต่กลับดูมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูกหลังจากทั้งสองคนเข้าไป ชลิตาก็รีบปิดประตูและล็อกจากด้านใน จากนั้นเธอก็ดูแลสามีอย่างจริงจัง เธอค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าของอาทิตย์ออกทีละชิ้น