Alle Kapitel von รุมรักคนโปรด 4P: Kapitel 11 – Kapitel 20

บทที่ 11เมดสาว NC"เธอพูดอะไรของเธอ รู้ไหมว่าเรื่องพวกนี้มันไม่ใช่สิ่งที่จะมาพูดเล่น อีกอย่างการที่ฉันอยากมีอะไรกับผู้หญิงสักคนหนึ่ง มันมีหลายอย่างที่ต้องตกลงกัน ฉันไม่ชอบผูกมัดกับใคร แล้วก็ไม่อยากคบกับใครจริงจังด้วย""ฉันก็แค่ถามดูเพราะเห็นว่าพี่ดูเครียด ๆ พี่ส่งเสียฉันช่วยเหลือฉัน อะไรที่ฉันตอบแทนพี่ได้ฉันก็ต้องทำ""อยากมีผู้ชายมารุมเหมือนที่เคยเห็นหรือไงข้าวตัง""ก็ดูผู้หญิงพวกนั้นชอบนี่นา" "มันก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะรู้สึกดี ของแบบนี้มันอยู่ที่รสนิยมทางเพศ บางคนเข้ามาหาพวกฉันก็ใช่ว่าจะมีความสุขแบบที่คิด""งั้นลองดูไหมเผื่อฉันทำให้พี่หายเครียดได้ พี่จะได้ไม่ต้องออกไปหาผู้หญิงข้างนอกกินแบบเมื่อก่อนไง"พี่ภีมนั่งเงียบมองนาฬิกาที่ข้อมือ ฉันชะเง้อไปมองตามก็ถูกพี่ภีมจับรวบลงมานอนราบไปกับโซฟา ฉันหลับตาปี๋เพราะถูกพี่ภีมหอมแก้มดังฟอด เขาจ้องหน้าฉันจนฉันลืมตาขึ้น เราสองคนสบตากันหวานซึ้ง "เด็กดื้อรู้ไหมว่ากำลังยั่วอารมณ์ของฉันอยู่" "ฉันไปยั่วอารมณ์พี่ตอนไหน""ก็สิ่งที่เธอทำอยู่นี่ไงเขาเรียกว่ายั่วอารมณ์ มันไม่มีผู้หญิงที่ไหนเดินมาขอให้ผู้ชายรุมสวิงกิ้งหรอกนะ"พี่ภีมค่อย ๆ โน้มใบหน้าลงมาหอมแก

บทที่ 13สกิลปากพี่ไนท์ "เซ็กซ์!" ฉันร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ วิธีคลายเครียดของพี่ไนท์คือเรื่องบนเตียง พี่ไนท์เดินเข้ามาหาฉัน ฉันเผลอนั่งลงไม่รู้ว่าเพราะขาอ่อนแรงหรือเปล่า"เธอมันขี้โกง จะกินหมดทั้งสามคนเลยใช่ไหม?""เปล่าสักหน่อยฉันไม่ได้กิน มีแต่กินน้ำพี่ภีมคนเดียว อุ๊ปส์!" "นั่นไง! เธอแม่งไม่รู้จักบุญคุณฉันเลย ฉันพาเธอไปซื้อของแถมยังไปจัดการปัญหาที่เธอไปก่อเรื่องเอาไว้ที่มหาวิทยาลัย รวมทั้งคุยกับเจ้าของบ้านเรื่องที่เธอชอบต้มน้ำปลาร้าดึก ๆ ดื่น ๆ"เพราะไนท์สนิทกับเจ้าของบ้านมาก เจ้าของบ้านเช่าเป็นญาติของเขาเองที่ทำโครงการบ้านจัดสรรบ้านเช่าและหอพัก จริง ๆ เขาสามารถหาที่อยู่ให้ข้าวตังได้ตั้งแต่วันแรกที่เธอเข้ามาด้วยซ้ำ แต่เพราะว่าเห็นเธอลำบาก ไหนจะเรื่องค่าใช้จ่ายต่าง ๆ จึงยอมตามใจให้ภีมรับข้าวตังมาอยู่ด้วย"อะไรของพี่ เรื่องวันนั้นมันเป็นอุบัติเหตุต่างหากล่ะ ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดเลย""กล้าพูดนะว่าไม่ได้ทำอะไรผิด เธอมันแสบมากข้าวตัง"แม้ทั้งสองจะเถียงกันยังไงเธอก็ยังยืนยันว่าเธอไม่ได้ทำอะไรผิด ไนท์เดินหนีขึ้นห้องเพราะรู้ว่าเถียงไปเขาก็ไม่ชนะ เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงไนท์เดินลงมาอีกที รถข

บทที่ 15ไปเรียนวันแรกฉันเดินลงจากรถพี่ริวด้วยท่าทางที่แสนเหนื่อยล้า พี่ริวพาฉันมาส่งให้กับรุ่นน้องและเพื่อน ๆ ของเขา เพราะฉันต้องไปทำกิจกรรมรับน้องนอกจากออกไปเต้นแร้งเต้นกา ฉันก็ไม่รู้ว่าไอ้กิจกรรมนี้มันมีประโยชน์อะไร นั่งอยู่ครึ่งวันฉันยังไม่มีเพื่อนเลยสักคน"เธอ ๆ เราขอนั่งกินข้าวด้วยสิ"ฉันเงยหน้ามองสาวสวยที่ดูเรียบร้อย สวมแว่นตาหนาเตอะดูเป็นเด็กเนิร์ด และดูท่าจะเรียนเก่งมาก "นั่งสิตามสบายเลยนะ ไม่มีเพื่อนเหมือนกันใช่ไหม""อื้ม ไม่มีเพื่อนเหมือนกัน ไม่กล้าทักใครด้วย เราเห็นเธอนั่งอยู่คนเดียวตั้งนานแล้วเลยอยากเข้ามาทำความรู้จัก เผื่อเราจะเข้ากันได้""ฉันเป็นคนง่าย ๆ คุยง่ายเป็นเด็กติดตลกเซ่อ ๆ ฉันชื่อข้าวตังนะเป็นเด็กต่างจังหวัด ตอนนี้ฉันไปอยู่บ้านพักระเบียงดาวอยู่กับพี่ริวพี่ปี 3""อ๋อ บ้านระเบียงดาว มีแต่คนอยากไปอยู่ที่นั่นนะ ได้ข่าวว่าสมาชิกบ้านระเบียงดาวหล่อทุกคนเลย""เรื่องหน้าตาก็จริงแบบที่เขาว่ากันนั่นแหละ แต่ละคนหล่อมากส่วนนิสัยก็แตกต่างกันออกไป""เราชื่อน้ำมนต์นะ บ้านเราอยู่ที่กรุงเทพฯ แต่ไม่ค่อยมีเพื่อนหรอก วัน ๆ ไม่เคยได้ออกไปไหน""ก็เหมือนกันนั่นแหละ มาอยู่กรุงเทพฯ

บทที่ 17ทำโทษ!หลังจากที่ฉันลงจากรถพี่ริว ฉันก็ต้องเดินโซซัดโซเซไปหาน้ำมนต์ เมื่อคืนแทบไม่ได้นอนวันนี้ง่วงก็ง่วง แถมรู้สึกเหมือนจะเป็นไข้อีกต่างหากน้ำมนต์รีบจับหน้าผากฉันเพราะรู้สึกว่าฉันตัวรุม ๆ แต่ฉันก็ยังฝืนที่จะทำกิจกรรมกับเพื่อน ๆ ต่อไม่อยากทำตัวให้เป็นปัญหาคนอื่น ๆ "ไม่ไหวรีบบอกนะจะได้บอกรุ่นพี่ อย่าฝืนเดี๋ยวจะแย่เอา""ฉันไหวไม่ต้องห่วงหรอก ฉันพอรู้แล้วว่าพี่รหัสฉันเป็นใคร เหลือแต่เธอนั่นแหละน้ำมนต์""เฮ้อ พอคิดแล้วก็เครียดไม่รู้จะไปหาที่ไหน ฉันได้ข่าวมาว่ากลุ่มของแพรเจอพี่รหัสกันหมดแล้วนะ เป็นพวกพี่นิดกับพวกพี่ครามที่มาทำกิจกรรมเมื่อวานนี้ไง""งั้นไปหาพี่รหัสของเธอกันก่อนดีกว่า ขอดูหน่อยพี่รหัสของเธอมีคำใบ้อะไรบ้าง""เมื่อเช้าตอนฉันเข้าห้องน้ำอยู่ ๆ ก็มีกระดาษปาเข้ามา มีคำใบ้เพิ่มว่าสีแดง""สีแดง? หรือต้องเอาขวดไปตีหัวใครให้แตกจะได้เห็นเลือดสีแดง""ฮ่า ๆ ๆ ข้าวตังเธอคิดอะไรอยู่เนี่ยไปทำแบบนั้นก็ติดคุกกันพอดี"แม้คำใบ้ที่ได้มามันจะมืดแปดด้าน แต่ฉันสองคนก็ยังช่วยกันถอดรหัส คอยสังเกตดูว่ามีอะไรที่เป็นจุดเด่นสีแดงบ้างจนกระทั่งมีสาวสวยคนหนึ่งเดินเข้ามา เพียงแค่เห็นเธอเดินเข้ามาฉ

บทที่ 19เดทแรกร้านอาหารเรือนกระจกร้านอาหารไทยที่ขึ้นชื่อมีเหล่ายูทูบเบอร์ และนักท่องเที่ยวต่างแวะเวียนมาชิมลงรีวิวกันกระหน่ำ ฉันมาทานข้าวพร้อมกับพี่เรย์ แต่ก็ไม่คิดว่าพี่ภีม พี่ไนท์ และพี่ริวจะตามมาด้วยบรรยากาศที่แสนอึดอัด พี่เรย์ทำหน้าตาเบื่อหน่าย แค่เขาจะตักกับข้าวให้ฉันก็ถูกทั้งสามหนุ่มยกจานขึ้นมารอรับอาหารชิ้นนั้น จนพี่เรย์หมดอารมณ์ที่จะทาน"พวกพี่ไม่มีมารยาทเลย!" "พวกฉันเป็นห่วงเธอกลัวว่าเธอจะถูกไอ้เรย์มันหลอก ไอ้นี่มันไว้ใจไม่ได้มันเสือผู้หญิง ชอบหิ้วผู้หญิงนักศึกษาไปกินทุกวัน""พูดมาไม่พ้นตัวเองเลย ที่ฉันมาทานข้าวกับพี่เรย์ก็เพราะว่าฉันต้องมามอบตัวเป็นน้องรหัส""ฉันเป็นลุงรหัสเธอนะ!""พี่ริวเนี่ยนะเป็นลุงรหัสฉัน""ก็ใช่น่ะสิ"หลังจากนั้นทุกอย่างก็ดูวุ่นวายมาก ไม่ว่าฉันจะตักอะไรพวกพี่ ๆ ก็แย่งกันตักให้ฉัน ตอนนี้กับข้าวอยู่เต็มจานจนฉันไม่รู้จะทานยังไงให้หมด ขอใส่ถุงกลับบ้านได้ไหม เหนื่อยใจ"ฉันอิ่มแล้ว พี่ดูสิฉันไม่ใช่หมานะที่เอาทุกอย่างมาเทรวมกันแบบนี้"ทุกคนมองมาที่จานข้าวของฉัน สภาพตอนนี้ไม่ต่างจากชามข้าวหมาใครจะไปกินลง "พี่สั่งไอศกรีมมะพร้าวอ่อนให้ดีกว่า"พี่เรย์หันไปส