Alle Kapitel von รุมรักคนโปรด 4P: Kapitel 21 – Kapitel 30

บทที่ 21โดนจับได้ฉันกับน้ำมนต์ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในรั้วมหาวิทยาลัย กลุ่มของพี่โมเว้นระยะห่างหลังจากถูกพี่ริวขู่ไปวันนั้น ที่สำคัญฉันก็มีพวกพี่เรย์คอยปกป้องดูแลวันนี้เป็นวันเดินทางไปจังหวัดนครนายก แม้จะเดินทางไปไม่กี่ชั่วโมงแต่กิจกรรมบนรถ นอกจากร้องรำทำเพลงพวกนักศึกษาชายก็เอาเกมและไพ่มาเล่นกันสนุกสนานพี่ริวเป็นคนดูแลพวกฉัน ที่สำคัญยังนั่งอยู่เบาะหลังฉันด้วย เพื่อน ๆ ส่งน้ำอัดลมมาให้ฉันดื่ม ฉันก็ดื่มอย่างเอร็ดอร่อย รวมทั้งขนมก็อบแก๊ปที่พี่ริวส่งมาให้"แกเป็นอะไรนั่งยิ้มมาทั้งทางเลยน้ำมนต์ ตื่นเต้นเหรอ""ก็ตื่นเต้นน่ะสิ ฉันจะได้เจอพี่ภีมด้วย แกบอกว่าพี่ภีมจะมาใช่ไหม""อืมใช่ พี่ภีมจะตามมาอาจจะมาถึงเย็น ๆ หรือไม่ก็มืดเลย แต่ดีใจขนาดนี้เลยเหรอ""จะไม่ให้ฉันดีใจได้ยังไง พี่ภีมเชียวนะ"ดูท่าน้ำมนต์จะปลื้มพี่ภีมมาก ฉันหันไปหาพี่ริวเขากำลังเล่นเกมกับพี่เรย์ สองคนนี้นั่งคู่กันด่ากันมาตั้งแต่อยู่มหาวิทยาลัยจนจะถึงนครนายกฉันรู้ว่าที่พักเป็นบ้านพักพูลวิลล่ามีสระน้ำหน้าบ้านอยู่ติดลำธารมีน้ำตกไหลผ่าน บ้านจำนวนหลายสิบหลังในบริเวณนั้นถูกแบ่งแยกออกมาให้แต่ละกลุ่มได้พักอาศัย มันจะดีกว่านี้นะถ้า

บทที่ 23จมน้ำทุกคนเริ่มทยอยลงเรือเพื่อเตรียมล่องแก่ง น้ำมนต์กับฉันได้นั่งคู่กันอยู่ตรงกลาง ด้านหลังมีพี่ริวกับพี่เรย์ ส่วนด้านหน้ามีพี่เพื่อน ๆ นั่งคู่กัน พวกเราค่อย ๆ พายเรือออกมา ช่วงต้นสายน้ำยังไม่ค่อยแรง แต่น้ำใสมากจนเห็นฝูงปลาด้านล่าง บรรยากาศรอบ ๆ มีแต่ต้นไม้มีนกน้อยบินผ่านไปผ่านมาฉันหันไปมองพี่ริวพร้อมส่งยิ้มให้พี่ริวด้วยความตื่นเต้น แต่พอหันมาหาน้ำมนต์เธอกลับไม่ยิ้มทำหน้าบึ้งตึง เอาแต่พายเรืออย่างเดียวพอผ่านพ้นด่านแรกน้ำก็เริ่มแรงขึ้น เริ่มมีโขดหินถี่ขึ้นทำให้เรือยางพุ่งออกไปด้วยความเร็ว ทุกคนสนุกสนานแต่ฉันสังเกตเห็นว่าน้ำมนต์เหมือนจะกลัว ฉันเอื้อมมือไปจับน้ำมนต์ก็ถูกเธอปัดออกจนพี่ริวรีบคว้าตัวฉันไว้"ถ้าเพื่อนตกน้ำขึ้นมาจะทำยังไงครับน้องน้ำมนต์!""ขอโทษค่ะ ฉันแค่ตกใจ""แกเป็นอะไรหรือเปล่าน้ำมนต์ ทำไมจู่ ๆ ก็ไม่พูดกับฉัน ฉันไปทำอะไรให้แกไม่พอใจแกก็บอกได้นะ เราเป็นเพื่อนกันนะน้ำมนต์""ใครเป็นเพื่อนแก ฉันไม่ได้อยากเป็นเพื่อนกับแกเลย คนแบบแกไม่สมควรที่จะมีเพื่อนคบด้วยซ้ำ ชอบแย่งแฟนคนอื่นแถมยังชอบยุ่งกับคนที่เพื่อนชอบ แกไม่ละอายใจบ้างหรือไงข้าวตัง!""แกพูดอะไรของแก ฉันไปแย่ง

บทที่ 25พบแม่ใหญ่หลังจากที่ฉันได้คุยแล้วปรับความเข้าใจกับน้ำมนต์ ฉันก็ยอมบอกกับมันไปตรง ๆ ว่าสถานะของฉันกับสามหนุ่มแห่งบ้านระเบียงดาวแท้จริงแล้วมันเป็นยังไง น้ำมนต์ได้ยินเธออึ้งจนต้องหยิบยาดมขึ้นมาดม พอได้สติเธอกลับมองว่ามันเป็นเรื่องแปลก แต่ถ้าเกิดมันเป็นความต้องการและเป็นรสนิยมมันก็ไม่ผิดอะไรฉันกลับมาเล่าให้ทั้งสามหนุ่มฟังที่บ้าน ทุกคนก็พอเข้าใจและอยากให้ฉันระวังยังไงโมก็ไม่มีทางจบแค่นี้ ผู้หญิงคนนี้ชอบรังควานคนที่อ่อนแอกว่า และจะโจมตีทุกครั้งที่เหยื่อเผลอฉันไม่ได้มองว่าพี่โมเป็นคนเก่งนะแต่เป็นคนที่ชอบเรียกร้องความสนใจ แต่ก็ช่างเถอะใครทำยังไงก็ย่อมได้แบบนั้น วันนี้แกล้งฉันรังแกฉันสารพัด วันข้างหน้าพี่โมอาจจะเจอคนที่พร้อมชนก็ได้รถเบนซ์ของพี่ภีมขับมาในถนนชนบท เวลานี้เป็นเวลาบ่ายโมง ฉันโทรหาแม่ใหญ่เพื่อบอกว่าจะมีรุ่นพี่มาด้วยอีกสามคน แม่ใหญ่ไม่รู้ว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายแต่ท่านดีใจมาก รีบเรียกคนงานมาช่วยกันก่อฟืนก่อไฟทำกับข้าวชุดใหญ่ไว้รอต้อนรับอย่างที่ฉันเคยบอกว่าครอบครัวของฉันเคยเป็นแม่ครัวเก่าในวังมาตั้งแต่สมัยโบร่ำโบราณ อาหารวันนี้จึงเป็นอาหารชาววังและอาหารไทยโบราณที่หาทานยา

บทที่ 27เข้าบ้านพี่ภีมวันนี้ฉันกับทุกคนต้องเดินทางกลับกรุงเทพฯ เพราะว่าทุกคนยังมีงานต้องไปทำ แม้ฉันจะอยากอยู่ต่อแต่ก็ต้องมีภารกิจสำคัญ นั่นก็คือไปเปิดตัวที่บ้านของคุณยายพี่ภีมพรุ่งนี้ฉันจะเดินทางไปกับพี่ภีม แม่ใหญ่ฉันบอกเอาไว้ว่าต้องรู้จักเอาใจ ต้องอ่อนน้อมถ่อมตนพูดจาให้มีหางเสียง ช่วยงานบ้านโดยเฉพาะงานในครัว สิ่งที่ติดตัวฉันมามันจะทำให้ฉันมัดใจผู้ใหญ่ฝ่ายพี่ภีมได้เป็นอย่างดีกลับมาถึงบ้านระเบียงดาวพวกฉันขนผลหมากรากไม้เข้ามาเก็บในบ้าน วันนี้พี่ภีมยังเครียดและวิตกกังวล ฉันจึงขออนุญาตพี่ริวกับพี่ไนท์ไปนอนกับพี่ภีมโดยที่ไม่มีอะไรกัน แม้ทั้งสองคนจะทำสีหน้าไม่สบายใจ แต่พอเห็นสีหน้าของพี่ภีมที่อมทุกข์เหมือนแบกโลกไว้ทั้งใบทั้งสองจึงอนุญาตให้ฉันขึ้นไปนอนกับพี่ภีมได้ที่บอกว่าไม่ได้ทำอะไรกันเต็มที่ก็แค่นอนกอดแล้วก็จูบกันแค่นั้น อาจจะเป็นเพราะว่าเมื่อคืนฉันถูกจัดหนักทั้งหน้าทั้งหลังและปาก ทำให้ฉันรู้สึกไม่สบาย พี่ภีมไม่อยากให้ฉันแย่ไปมากกว่านี้"ฉันรักพี่นะ""จริงเหรอ?""ก็จริงน่ะสิ ฉันจะโกหกพี่ทำไม ฉันพาพี่ไปเปิดตัวกับแม่ใหญ่แล้วก็เท่ากับว่าฉันมั่นใจในตัวพวกพี่ ไม่ใช่แค่รักพี่แค่คนเดียว แต่

บทที่ 29คุณพ่อของพี่ริวและพี่ไนท์กลับมาถึงบ้านพักพี่ริววกับพี่ไนท์รีบมาถามไถ่เรื่องราว ฉันจึงเป็นคนตอบว่าตอนนี้คุณหญิงยายอนุญาตให้ฉันคบกับพี่ภีมแล้ว ทุกคนดีใจมากวันนี้จึงมีการเลี้ยงฉลองชาบูหม้อไฟกันที่บ้านเพราะพี่ไนท์เป็นคนไปซื้อวัตถุดิบมารอเอาไว้แล้ว ส่วนสถานที่และอุปกรณ์ต่าง ๆ พี่ริวเป็นคนจัดการเตรียมเอาไว้ พวกเขารู้ว่าฉันกับพี่ภีมคงจะกินข้าวกันไม่ได้ "พรุ่งนี้พ่อฉันกับพ่อไอ้ไนท์จะมาที่นี่ เธอพร้อมไหมข้าวตัง""นี่ฉันต้องสู้รบกับพ่อของพวกพี่สองคนด้วยใช่ไหม มาเลยฉันพร้อม""พ่อฉันสองคนใจดีมาก พวกท่านรู้เรื่องของเธอมาบ้างแล้วล่ะ"ได้ยินแบบนี้ฉันก็สบายใจขึ้นมาหน่อย อย่างน้อยก็ไม่ต้องปวดหัวเหมือนครอบครัวของพี่ภีม ฉันเตรียมเช็กเมนูอาหารสำหรับวันพรุ่งนี้โชคดีที่ในตู้ยังมีวัตถุดิบอยู่หลายอย่าง เช้าวันต่อมาฉันลุกมาทำกับข้าวตั้งแต่ตีสี่ รีบทำงานบ้านทุกอย่างให้เสร็จก่อนเจ็ดโมง เพราะตอนแปดโมงคุณพ่อของพี่ริวและคุณพ่อของพี่ไนท์จะเดินทางมาด้วยกัน พี่ริวบอกว่าทั้งสองเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเรียน จึงมีอะไรคล้าย ๆ กัน โดยเฉพาะนิสัยของพวกเขาสองคนรถตู้อัลฟาร์ดสีดำขับมาจอดหน้าบ้าน พี่ริวกับพี่ไนท