รุมรักคนโปรด 4P

บทที่ 1แข่งกันสามคู่ในย่านนี้จะมีบ้านพักนักศึกษาอยู่หลายสิบหลัง ทั้งหอพักนักศึกษาอีกจำนวนมาก นักศึกษาส่วนใหญ่พื้นฐานครอบครัวค่อนข้างมีฐานะ มีกำลังทรัพย์ในการส่งเสียลูก โดยเฉพาะบ้านพักระเบียงดาวใคร ๆ ก็รู้ ฟ้าดินรู้ เหล่านักศึกษาและอาจารย์ก็รู้ว่า สมาชิกบ้านพักระเบียงดาวล้วนแต่เป็นลูกชายของครอบครัวมหาเศรษฐียกเว้น....ข้าวตัง ยัยเด็กใสซื่อที่สอบชิงทุนได้อันดับที่ 2 ไม่รู้ว่าผีจับยัดหรือเป็นเพราะเธอไปบนบานเจ้าแม่ปลาบู่ทองเอาไว้ นักศึกษาที่สอบชิงทุนได้อันดับที่ 1 เกิดแพ้ปลาบู่แป๊ะซะทำให้ไม่สามารถมารายงานตัวได้ทางโรงเรียนมัธยมศึกษาจึงได้ส่งข้าวตังมาแทน เพื่อสร้างชื่อเสียงให้กับโรงเรียน แต่ว่าเธอตระเวนหาหอพักแล้วเธอสู้ราคาไม่ไหว จึงได้โพสต์ลงโซเชียลทาง facebook IG ต้องการหอพักราคาถูกพอมีคนมาเสนอราคาเดือนละ 6,000 - 7,000 บาท เธอก็ต้องหันหน้าหนี เพราะเธอสู้ไหวแค่เดือนละ 1,500 บาทเท่านั้น"ส่งฉันมาทำไมก็ไม่รู้ อยู่บ้านนอกก๋วยเตี๋ยวชามละ 25 บาทมาอยู่กรุงเทพฯ ชามละ 60 บาทไม่รู้จะขายสร้างตึกหรือไง!" ข้าวตังไม่รู้เรื่องไม่รู้ราวเธอเดินเตร็ดเตร่เข้ามาในหมู่บ้านนักศึกษาไฮโซ บ้านแต่ละหลังจะมีชื

บทที่ 3ข้าวตังเป็นเด็กซื่อๆแค่งูแมวเซาฉันป่วยทุกคนเป็นอะไรกันล่ะเดินหนีฉันหมดเลย แต่ก็ช่างเถอะใครจะเป็นยังไงก็ช่าง ตอนนี้ฉันมีเจ้านายเพียงคนเดียวนั่นก็คือพี่ภีม เพราะฉะนั้นฉันต้องดูแลพี่ภีมทุกอย่าง ส่วนคนอื่นช่างหัวมันค่ะตกเย็นวันนี้ฉันก็เตรียมทำเมนูที่คิดว่าน่าจะเหมาะกับพี่ภีม นั่นก็คือสลัดโรล มีปูอัด ไข่กุ้ง ยำสาหร่าย ของพวกนี้ฉันเดินออกไปซื้อที่เซเว่นหน้าปากซอยมา รถพี่ไนท์ขับเข้ามาจอดที่โรงจอดรถ ฉันก็ทำได้แค่ยิ้มหวานแล้วก็หันไปมองพี่ริวที่เดินลงมาจากรถอีกคัน ฉันยิ้มให้ทั้งสองคนจนกระทั่งรถของพี่ภีมขับเข้ามา เขาลงจากรถฉันก็รีบวิ่งดุ๊ก ๆ ไปหาเพื่อรับเสื้อผ้าเสื้อกาวน์ของพี่ภีมมาเก็บใส่ตะกร้า "ดูแลประดุจเมีย""ไอ้ไนท์มึงพูดถูกใจกูจริง ๆ""พี่ภีมวันนี้ฉันทำสลัดโรลด้วย มีอกไก่ ไข่ต้ม ข้าวโพด ไข่กุ้ง ยำสาหร่าย ส่วนผลไม้ก็มีแอปเปิล องุ่น เงินที่พี่ให้ฉันมานั่นแหละฉันเอาไปซื้อของมาไว้ให้พี่""มีใช้หรือเปล่า ไปซื้อของมาหมดไปเท่าไหร่""หนึ่งพันบาทค่ะ ฉันซื้อพวกเครื่องครัวมาด้วย เดี๋ยวฉันไปยกมาให้พี่เลยนะ พี่เอาน้ำส้มไหมฉันคั้นเอาไว้ให้ พอดีฉันไปเดินตลาดนัดเจอแม่ค้าขายส้มสายน้ำผึ้ง ผิวมัน

บทที่ 5สนามรบ กลางดึกฉันตื่นขึ้นมาเพราะเสียงเนื้อกระทบกันดังป๊าบ ๆ ๆ เมื่อตอนเย็นฉันเพิ่งจะพูดไปหยก ๆ ตกดึกเอาอีกแล้ว ออกล่าหิ้วผู้หญิงมากินกันอีกแล้วฉันต้องนอนฟังเสียงไปจนถึงเมื่อไหร่ หิวก็หิวกินไปแต่ผลไม้กับผักไม่ได้ทำกับข้าว แต่ฉันลืมไปว่าวันนี้ซื้อมาม่ากับโจ๊กคัพติดมาด้วย จะออกไปกินจะมีใครว่าอะไรฉันไหมแต่จะให้ทนรอไปถึงเมื่อไหร่ครึ่งชั่วโมงก็แล้ว หนึ่งชั่วโมงก็แล้วเสียงร้องอื้อ ๆ ยังดังไม่หยุดเลย"ไม่ไหวแล้วหิวก็หิว ออกไปหามาม่ากินดีกว่า"ฉันเดินเข้ามาในครัวไม่อยากเปิดไฟเพราะกลัวว่าจะถูกบ่น จึงนั่งอยู่ในมุมมืดกินมาม่า แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าบ้านหลังนี้มันจะกลายเป็นสนามรบ ฉันเห็นผู้ชายสามคนกำลังรุมผู้หญิงหนึ่งคนที่บันได พากันลากลงมาที่ห้องนั่งเล่น พี่ไนท์ปล่อยให้สาวสวยอมไนท์น้อยของตัวเอง ส่วนพี่ริวกับพี่ภีมกำลังให้สาวสวยนั่งขัดลำปืนอย่างเมามัน เพลงในหัวของฉันมันก็ดังขึ้นมาทันทีถิ่นพงไพรเขาท่องไปทุกเขตคามนักรบนิรนามแห่งสยามเมืองยิ้มหลับกลางดิน กินก็ไม่ค่อยอิ่มหน้าเปื้อนสนิมดินปืนและความตายกอดไกปืนทั้งเที่ยงคืนถึงเที่ยงวันหนาวร้อนช่างมันปล่อยสวรรค์จางหายขาดแฟนควง ดวงเหมือนดั่