His Poisonous Touch 의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

DINALA ako ni Mr. Valerio sa loob ng pamamahay nito. Nagpatawag ito ng doktor. Family Doctor. Inasikaso ako ng mga ito. Dalawang tao ang narito upang suriin ako. Sa kasamaang-palad ay hindi ko pa rin magawang ibuka ang mga mata. Kung ididilat ko man ay kadiliman rin lang ang sumasalubong sa'kin. 6 6Ang bawat kalamnan ko ay nanginginig rin. Hinilot ako ng physical therapist at nagtalaga ng sari-saring makinarya ang doktor. Nakakonekta iyon sa katawan ko at bibig. Nahihirapan rin kasi akong makahinga. Ang sitwasyon na ito ay bago sa akin. Hindi ko naranasan ito noon. "What's happening to her, doc?" Boses ni Mr. Valerio. "Why is she like that?" Sandaling katahimikan, bago ang doktor nagsalita. "She's stressed and soon will upgrade into depression. Her body was way exhausted, Mr. Valerio. She needs a necessary therapy." "Just do everything to make her better. I'll pay any amount." "She will be better the next few hours. Just check on her minute by minute. I'll also leave

LUCIAN is my screen partner. Mabait naman ito at palakaibigan. Magaling manamit sapagkat may passion ito sa estilo ng isusuot. Gwapo. Mayaman. At higit sa lahat mabango. Matangkad rin at matangos ang ilong. Ang hindi ko lamang maiintindihan ay bakit hindi ko man lang nararamdaman ang pisikal na interaksyon sa kanya bilang isang lalaki. An opposite gender of me. Walang sparks. Kagaya nang sinasabi nang iilan na 'butterfly in my stomach' ay hindi ko mahalukay sa puso at diwa. Lucian tried his best to make me feel special. Ngunit wala e. Hindi ko magawa-gawa. Matunog rin ang aming loveteam sa masa. Hindi ko nga alam kung bakit pumatok ang chemistry naming dalawa, marahil ay magaling rin itong magdala ng babaeng makakapartner on screen. He's already popular nang umusbong ang pangalan ko. Nang ako'y baguhan pa lamang ay itinambal kami sa iisang proyekto, at iyon ang series na mas ginaganahan ang mga kabataan higit naman sa mga may edad na. Iyon ang simula nang aming love tea

SANDALI akong hindi nakaimik. Bago tumango. "Yes! Finally. Napapayag ka rin. Sinabi mo iyan ha? Wala nang bawian." Paninigurado nito. "Oo," sagot ko na lang. "You know I never promised anyone if I can't do it." "Yeah, thank you, Lalaine. Sasabihin ko agad sa kanila. Everyone really wanted to hang out with you. Ikaw lang itong palaging hindi ma-reach." Hilam akong ngumiti. Sandali lamang at natanaw ko na ang pamilyar na ambiance ng lugar namin. Lucian has been here for a couple of times. Malapit lang kasi ang tirahan namin sa isang sikat na hotel and resort—kilala sa isang water activities na pinagbibidahan ng mga whale sharks. Palabas ako ng sasakyan nang tinawag ako ni Lucian. It was his first time coming here in my house. Nakabusangot ang mukha nito na nakatingin sa bahay. Nagbibiro ang reaksyon na sinabing, "hindi mo man lang ba ako pa papasukin upang ipakilala sa pamilya mo?" "Ha?" Nakangiting umiling ito. "Never mind. Sa susunod nalang siguro. Alam kong na-mi-miss mo na

KUNG tatawagan ko naman si Shawn ay baka makatunog si Cheska, Brittany, Karen at ang iba pa. Kung alam ko lang ang masamang hangarin ni Lucian. Hindi na sana ako sumang-ayon sa party na ito. Kaya pala ni minsan ay hindi ako nakaramdaman nang kapayapaan sa lalaking iyon dahil may sa demonyo pala ang laman. Sa likod nang maamo nitong mukha ay ang demonyong pagnanais at gagawin ang lahat makuha lamang ang gusto. I have to think wisely. Magpapangap akong naggising. Ininat ko ang kamay, bahagya ring umungol. Natigilan ang mga ito sa pag-uusap upang lingunin ako. They really thought I fell asleep. "L-Lalaine, okay ka lang ba?" Mabilis akong nilapitan ni Karen. She was totally worried about me. Ngunit ang katotohanan na kasabwat ito sa naging plano ni Lucian at long time best friend na si Cheska ay nagbago ang pananaw ko rito. Ginamit nila ang bachelorettes party upang maisasakatuparan ang plano. "I-I need to go to the bathroom. I think I need to throw up." Pagsisinungaling ko. "O

NATAPOS akong kumain nang tumayo naman si Mr. Valerio. Inayos nito ang damit bago si Black tinapunan nang paningin. "Kay Black ka sumunod," sabi nito nang hindi sa'kin nakatingin saka nagsimulang maglakad paalis. Sumunod ako kay Black kagaya nang iniutos nito. Wala mang ideya ay sumunod ako sa kanila. Ako ang pinakahuling pumasok sa elevator nang may pag-aalangan. Nakatingin sa'kin si Mr. Valerio. "Hindi lang ikaw ang hinihintay nitong elevator paakyat. Pumasok ka na rito." "O-okay," idiniposito ko ang sarili. Nasa likuran ko si Mr. Valerio at Black. Tahimik. Walang kahit anong tunog kundi ay ang ingay nang umaandar na elevator paakyat. Nakita kong pinidot ni Black ang numero ng rooftop. Kumunot ang noo ko. Gusto ko mang linawin ang mangyayari ngunit walang lumabas na salita mula sa aking bibig. "Malalaman mo ang mangyayari oras na makarating tayo sa rooftop. At this point, quit asking." Sabi nito. Mapanganib ang boses lalo at masyado rin iyong malalim. Kinutuban ako nang ma