All Chapters of His Poisonous Touch : Chapter 11 - Chapter 20

26 Chapters

Chapter 6.1: Numb

Lalaine's Point of View Tahimik ang buong set. Lahat ng mga mata ay sa'kin lamang nakatingin. Tinungo ko ang pamilyar na tent upang halungkatin ang mga gamit na naiwan ko rito kagabi. Nakasunod sa akin si Vicky. Maraming beses nitong tinawag ang pangalan ko subalit hindi ko ito pinansin. Patuloy ako sa paghahanap sa cellphone ngunit hindi ko mahanap-hanap iyon. Nasa loob lang ng bag 'yun nang maiwan ko. Nilingon ko si Vicky. "Nasaan ang cellphone ko, Vicky?" Batid kong hindi tama ang mang-bintang ngunit ito lamang ang taong pinagkatiwalan ko sa mga gamit na naiwan. "Vicky, nasaan?!" Bahagyang tumaas ang boses ko. "Nasa akin, hija." Nilingon ko si Bross. Ang manager na nagbenta sa'kin kay Mr. Schmidt direkta kay Mr. Valerio. Nakatayo ito malapit sa bukana ng tent. Nakaangat sa ere ang cellphone na hinahanap ko, "... gusto mo bang makuha, heto kunin mo!" Tumakbo ako palabas nang itinapon ni Bross iyon sa loob nang hand-made swimming pool. Nakalublob ang cellphone sa tubig. Hind

Last Updated : 2026-03-03

Chapter 6.2: Pagbabalik

DINALA ako ni Mr. Valerio sa loob ng pamamahay nito. Nagpatawag ito ng doktor. Family Doctor. Inasikaso ako ng mga ito. Dalawang tao ang narito upang suriin ako. Sa kasamaang-palad ay hindi ko pa rin magawang ibuka ang mga mata. Kung ididilat ko man ay kadiliman rin lang ang sumasalubong sa'kin. 6 6Ang bawat kalamnan ko ay nanginginig rin. Hinilot ako ng physical therapist at nagtalaga ng sari-saring makinarya ang doktor. Nakakonekta iyon sa katawan ko at bibig. Nahihirapan rin kasi akong makahinga. Ang sitwasyon na ito ay bago sa akin. Hindi ko naranasan ito noon. "What's happening to her, doc?" Boses ni Mr. Valerio. "Why is she like that?" Sandaling katahimikan, bago ang doktor nagsalita. "She's stressed and soon will upgrade into depression. Her body was way exhausted, Mr. Valerio. She needs a necessary therapy." "Just do everything to make her better. I'll pay any amount." "She will be better the next few hours. Just check on her minute by minute. I'll also leave

Last Updated : 2026-03-05

Chapter 7.1: Balik-Tanaw

LALAINE "Pinapasabi ng photographer na maghanda ka na 'raw para sa isa pang photoshoot, Miss Lalaine." Tumango ako kay Sherra. Nasa loob ako ng make-up room, nag-reretouch kasama ang personal kong hairstylist. Agad naman itong nagpaalam upang umalis na. Mag-d-dalawang taon at limang buwan na ako sa karera na ito. Matagal-tagal na rin kumpara noong baguhan pa ako na palaging madalang ang mga projects. Sandali lang rin ang screen time sa telebisyon. Sa isang iglap, sunod-sunod ang mga alok na ginagampanan ko sa mga palabas, mga teleserye o kahit sa mga advertisment, gustong gawin akong main lead. Ibinalik ko ang paningin sa salamin, hindi ko maikakailang narating at nakayanan ko ang mga pagsubok na dumating sa'king buhay. Ang bunso kong kapatid na si Shawn ay nagsisimula nang mag-aral sa kolehiyo—sa kursong napili at mahal nito. Si mama, sa awa ng Diyos ay nalagpasan ang mga chemotherapy na noon ay hindi ko inaasahang may pag-asa pang bumalik ang sigla. Nag-dusa ang inay

Last Updated : 2026-03-06

Chapter 7.2: Going Back Home

LUCIAN is my screen partner. Mabait naman ito at palakaibigan. Magaling manamit sapagkat may passion ito sa estilo ng isusuot. Gwapo. Mayaman. At higit sa lahat mabango. Matangkad rin at matangos ang ilong. Ang hindi ko lamang maiintindihan ay bakit hindi ko man lang nararamdaman ang pisikal na interaksyon sa kanya bilang isang lalaki. An opposite gender of me. Walang sparks. Kagaya nang sinasabi nang iilan na 'butterfly in my stomach' ay hindi ko mahalukay sa puso at diwa. Lucian tried his best to make me feel special. Ngunit wala e. Hindi ko magawa-gawa. Matunog rin ang aming loveteam sa masa. Hindi ko nga alam kung bakit pumatok ang chemistry naming dalawa, marahil ay magaling rin itong magdala ng babaeng makakapartner on screen. He's already popular nang umusbong ang pangalan ko. Nang ako'y baguhan pa lamang ay itinambal kami sa iisang proyekto, at iyon ang series na mas ginaganahan ang mga kabataan higit naman sa mga may edad na. Iyon ang simula nang aming love tea

Last Updated : 2026-03-08

Chapter 8.1: Hospitalized

LALAINE Kabi-kabilaan ang naging product endorsements ko at mga teleserye. Masyado akong naging busy na hindi napagtuonan nang pansin ang kalusugan. Kayod-kalabaw, bumagsak ang katawan ko't narito ako sa ospital. Hindi naman ganoon ka-lala. Mild depression lamang and too much exhaustion base sa analysis report ng doktor. Kasama kong narito si Lucian. I'm a bit thankful to him dahil si inay ay hindi pa makakayanan ang makapagbyahe nang medyo may kalayuan sa amin. Si Shawn naman ay ayaw ko ring ma-purnada ang klase kaya'y hindi ko nalang sinabi sa kanila kung ano ang rason sa hindi ko pag-uwi nang tatlong araw—ikalawang araw na sa ngayon. Mahigpit na inihabilin sa'kin ng doktor na wala pa munang pisikal movements na magaganap. Umalma ako, sinabing kailangan kong magtrabaho. Ang doktor mismo ang nagsabi na mas lalong lalala ang sitwasyon kung patuloy kung sasairin ang natitirang kakayahan ko upang ilaan sa pagpapagamot. "...umuwi ka muna sa inyo, Lucian. Kaya ko naman rito. Bibisi

Last Updated : 2026-03-09

Chapter 8.2: Pamilya

SANDALI akong hindi nakaimik. Bago tumango. "Yes! Finally. Napapayag ka rin. Sinabi mo iyan ha? Wala nang bawian." Paninigurado nito. "Oo," sagot ko na lang. "You know I never promised anyone if I can't do it." "Yeah, thank you, Lalaine. Sasabihin ko agad sa kanila. Everyone really wanted to hang out with you. Ikaw lang itong palaging hindi ma-reach." Hilam akong ngumiti. Sandali lamang at natanaw ko na ang pamilyar na ambiance ng lugar namin. Lucian has been here for a couple of times. Malapit lang kasi ang tirahan namin sa isang sikat na hotel and resort—kilala sa isang water activities na pinagbibidahan ng mga whale sharks. Palabas ako ng sasakyan nang tinawag ako ni Lucian. It was his first time coming here in my house. Nakabusangot ang mukha nito na nakatingin sa bahay. Nagbibiro ang reaksyon na sinabing, "hindi mo man lang ba ako pa papasukin upang ipakilala sa pamilya mo?" "Ha?" Nakangiting umiling ito. "Never mind. Sa susunod nalang siguro. Alam kong na-mi-miss mo na

Last Updated : 2026-03-11

Chapter 9.1: Plano

LALAINE "Okay ka lang ba dito, Lalaine? Pasensya na't hindi nakapaghanda ng light drinks. Akala ko kasi ay umiinom ka nang matapang na inumin." Nakaupo ako sa couch. Paharap ay ang lamesa sa pinakagitna. Lahat ng mga imbitadong co-stars ay nakapaikot roon nang si Karen ay lumapit sa'kin. Tumango ako. Although hindi ako sanay uminom, gusto kong makibagay at makihalubilo sa mga co-stars. Marami sa kanila ay may pa-warm welcome sa'kin. Milagro 'raw at napapayag ako ni Lucian. Sinabi ko nalang na gusto ko ring subukan. It will be my first time attending a party na maraming mga celebrity ang nakasalamuha. Si Lucian ay nasa karatig baranggay lang rito sa syudad. Katulad namin na ipinagdiriwang ang bachelorettes party, naroon siya kasama si Ahmad at ang iba pa. Parehong nagpa-reserved ng hotel sa magkaibang lokasyon nga lang. Hinatid lamang ako ni Lucian rito sa hotel at susunduin rin naman pagkatapos upang ihatid ako sa pag-uwi. Subalit tumanggi ako. Maraming beses ko na siyang na

Last Updated : 2026-03-13

Chapter 9.2: Lucky

KUNG tatawagan ko naman si Shawn ay baka makatunog si Cheska, Brittany, Karen at ang iba pa. Kung alam ko lang ang masamang hangarin ni Lucian. Hindi na sana ako sumang-ayon sa party na ito. Kaya pala ni minsan ay hindi ako nakaramdaman nang kapayapaan sa lalaking iyon dahil may sa demonyo pala ang laman. Sa likod nang maamo nitong mukha ay ang demonyong pagnanais at gagawin ang lahat makuha lamang ang gusto. I have to think wisely. Magpapangap akong naggising. Ininat ko ang kamay, bahagya ring umungol. Natigilan ang mga ito sa pag-uusap upang lingunin ako. They really thought I fell asleep. "L-Lalaine, okay ka lang ba?" Mabilis akong nilapitan ni Karen. She was totally worried about me. Ngunit ang katotohanan na kasabwat ito sa naging plano ni Lucian at long time best friend na si Cheska ay nagbago ang pananaw ko rito. Ginamit nila ang bachelorettes party upang maisasakatuparan ang plano. "I-I need to go to the bathroom. I think I need to throw up." Pagsisinungaling ko. "O

Last Updated : 2026-03-15

Chapter 10.1: Lamesa

LALAINE Isang mahaba at masuyong haplos ang pumukaw sa'kin. Nang imulat ko ang mga mata ay nakita ko ang pigura ng isang tao ngunit malabo. Kinusot ko ang mga iyon gamit ang likurang bahagi ng palad upang makita ko nang mas klaro. Lalaki. Naaninag ko ang mukha. Nang mapagtanto kung sino iyon ay nagulat ako. Natigilan. Nanlaki rin ang mga mata at napaawang ang bibig. Ang buong pagmumukha nito na masyadong pamilyar sa'kin ang bumungad. Nanumbalik ang isang ala-ala na hinding-hindi ko makakalimutan roon sa Berlin. Magkalapit ang aming mga mukha. Ni hindi nito nag-abalang ilayo ang sarili kahit nakikita nitong iilang dangkal na lamang ay magkakahalikan na kami. Sa halip ay tinitigan ako nito nang mariin. "Magandang Umaga, tulog mantika." Bati nito sa akin. Magaspang ang boses, halatang kakagaling pa lamang sa kama. "Bumangon ka riyan at nang makapaghanda. May importante tayong gagawin at pag-uusapan." Kinintilan ako nito nang maikling halik sa ilong hanggang sa pumadausdos iyon

Last Updated : 2026-03-16

Chapter 10.2: Asawa

NATAPOS akong kumain nang tumayo naman si Mr. Valerio. Inayos nito ang damit bago si Black tinapunan nang paningin. "Kay Black ka sumunod," sabi nito nang hindi sa'kin nakatingin saka nagsimulang maglakad paalis. Sumunod ako kay Black kagaya nang iniutos nito. Wala mang ideya ay sumunod ako sa kanila. Ako ang pinakahuling pumasok sa elevator nang may pag-aalangan. Nakatingin sa'kin si Mr. Valerio. "Hindi lang ikaw ang hinihintay nitong elevator paakyat. Pumasok ka na rito." "O-okay," idiniposito ko ang sarili. Nasa likuran ko si Mr. Valerio at Black. Tahimik. Walang kahit anong tunog kundi ay ang ingay nang umaandar na elevator paakyat. Nakita kong pinidot ni Black ang numero ng rooftop. Kumunot ang noo ko. Gusto ko mang linawin ang mangyayari ngunit walang lumabas na salita mula sa aking bibig. "Malalaman mo ang mangyayari oras na makarating tayo sa rooftop. At this point, quit asking." Sabi nito. Mapanganib ang boses lalo at masyado rin iyong malalim. Kinutuban ako nang ma

Last Updated : 2026-03-18

1 2 3

SCAN CODE TO READ ON APP