All Chapters of His Poisonous Touch : Chapter 1 - Chapter 10

NATIGILAN ako, inangat ang paningin kay Bross. "H-ho?" Awang ang aking bibig, walang naiintindihan sa pinapahiwatig nito. "Nag-request si Mr. Schmidt, Lalaine. Ayaw niyang may extra. Gusto niyang makilala ka nang personal ng kayong dalawa lang, hija." Nakangiting tugon ni Bross. "A-akala ko ba kasama ang buong production team at saka si Vicky rin?" Umiling si Bross. "Bayad na ang oras mo kay Mr. Schmidt, Lalaine. Sige na't lumabas ka na. Naghihintay na marahil sa iyo si Mr. Schmidt sa sasakyan nang mahabang oras." Pagtutulak nito sa akin palayo. "P-pero di'ba ang usapan ay—" pinutol ni Bross ang sasabihin ko. "Pasensyahan muna tayo ngayon, Lalaine. Ayaw ni Mr. Schmidt nang may ibang tao na kasama. Gustong solohin ka niya ngayon." Tumalikod ito. Naiwan akong hindi alam ang gagawin. Natatakot, nagdadalawang-isip. Ni kakarampot na pera noon ay kaya kong tipirin umabot lamang nang isang linggo. Ngayon na abot-kamay ko na ang pangarap ay may balakid naman. Itong karera ng

"MESSED with me then I'll beat you more than this." Saka ako tumalikod upang harapin ang babae. Nakatayo ito sa likuran ng microphone coordinator. Namayani ang takot. Kagat nito ang labi at nilaro-laro ang daliri na hindi nakaligtas sa aking paningin. "Come on, woman. You're already sold to me. Do not waste my time." Nilingon ito ng microphone coordinator. May sinabi ito sa babae dahilan kung bakit nanlaki ang mga mata nito't dahan-dahan na ihinakbang ang mga paa pababa sa entablado upang makalapit sa akin. Her skin was pure white. No bruises, but had some stained like blood. Nahanap ng mga mata ko si Mr. Schmidt. Tuluyang nakababa ang babae sa entablado at nakatayo malapit sa akin. Iminuwestra ko ang kamay kay Mr. Schmidt upang ito ay palapitin. Agad naman itong sumunod na nagkukumahog bumaba mula sa backstage. Tahimik ang babae. Nang makatayo si Mr. Schmidt sa harapan ay napakislot ang babae at umatras nang bahagya. Kumunot ang noo ko, pasimple itong tinapunan nang t

Subalit, isa pala iyong malaking pagkakamali. Tatlong lalaki ang sumalubong sa akin na tila'y inaasahan ang paglabas ko roon. Dahan-dahan akong napaatras. Napansin ng mga ito ang presensya ko sa likuran kaya'y mabilis ng mga ito akong nilingon. Hawak ng mga ito ang sari-sariling armas. Nakangiti ang bawat isa. Iyong klase nang ngiti na nagbigay nang kilabot sa akin. Umatras ako paurong. Mabilis na tumalikod upang bumalik sa pinanggalingan ngunit ang ilaw mula sa flashlight ang nagpatigil sa akin. "Stop right there," napalunok ako. Hindi magawang ihakbang ang mga paa upang makaalis sa lugar na iyon. I was cornered, wala na akong malulusutan. Nakita ko si Mr. Valerio sa unahan at si Black sa tabi nito. Hawak nito ang malaking flashlight, diretsong itinutok sa tatlong lalaki na nasa aking likuran. Natigilan ang tatlong lalaki. Umatras rin ito upang makita si Mr. Valerio at Black. "M-Mr. Valerio." Sabi ng isang lalaki na tila ay ang pinaka-lider. Inilipat nito ang paningin sa'kin.

HINAGILAP ko ang dalawang malalaking paper bags na dala ni Mr. Valerio. Nanatiling nakapatong ang mga iyon sa maliit na lamesa. Nilapitan ko iyon. Dahan-dahan ang mga hakbang na parang takot pumuslit. Walang tunog ang aking hikbi. Natatakot na baka sa muling pagpasok ni Mr. Valerio ay pagbubuhatan ako nito ng kamay. Ngunit hindi iyon nangyari. Nagbigay sa'kin iyon nang katatagan. Ngunit maya-maya ay si Black ang pumasok. Natapos na akong magbihis ngunit hindi pa buo. Hinintay nitong maayos ko ang strap ng bestida, daglian itong tumalikod saka nagsalita. "Hurry, Mr. Valerio is waiting," Umawang ang aking bibig upang magsalita, gustong magtanong kung ano, bakit at saan, subalit pinapahiwatig agad nito ang sumunod ako. Agad itong umalis nang hindi dininig ang aking hinaing. Humarap ako sa gawing pintuan. Nakatunganga lamang nang nakalabas si Black. Hindi ko maiintindihan ang nangyari, sumilip ito nang hindi ako sumunod. "Follow me. Mr. Valerio is waiting patiently. Do not

"YOU'LL be able to go back to your production team tomorrow. But remember, whatever you wanted to do such as escaping. You cannot even leave that simple like you could imagine. Even if I'm not around, I have an eyes on you. So don't you ever dare disobey my orders." Sabi ko. Binigyan siya nang hindi nito makakalimutang titig, "at this point. You'll be sleeping with me. No resistance, no violent actions. If you want your mother and brother live, behave." Naglulumo, lungkot at walang mapagpipilian ay tumalikod ito. Habang ito'y paalis ay nakita ko kung paano tumaas-baba ang balikat nito sa pag-iyak. Nasapo nito ang mukha siguro ay upang pigilan ang sariling hindi humikbi at humagulhol, ngunit narinig ko pa rin. Hinayaan ko itong makalabas sa pribado kong silid. Buhat niyon ay tinawagan ko si Black. Sinabi ang mga bagay na gagawin nito upang panatilihin ang pagmamatyag kay Lalaine. Wala pang limang minuto ay pumasok si Black sa pribado kong silid. Nagpang-abot ang mga mata namin. L