All Chapters of พิษรักทายาทมาเฟีย (Toxic): Chapter 51 - Chapter 60

Ep.31 กินเยอะผิดปกติ 2/2 "ทำไมต้องโกหกด้วยคะ?" เฟรย่ากระซิบถามคนข้างกายที่นั่งเงียบกริบ สงสัยกำลังเขินอยู่ "กินไป อย่าพูดมาก" สกายเปลี่ยนเรื่องกลบอาการบางอย่างเเล้วตักต้มยำปลาหมึกยัดใส่ปากของภรรยาไม่ให้เธอเเซวเขาได้อีก "ทุกคนครับ เรามาเล่นเกมทายอนาคตกันไหมครับ?" คูเปอร์พูดขึ้นหลังจากที่ทุกคนกินอิ่มเเละเเม่ครัวมาเก็บจานไปหมดเเล้ว "ยังไง?" ควินตันเลิกคิ้วถาม "ผมทายว่าคนต่อไปที่จะมีเมียคือเฮียควิน" คูเปอร์ทายอนาคตของพี่ชายสุดที่รักอย่างมั่นอกมั่นใจพลางเเสยะยิ้มร้ายให้เฮียควิน "มึงมาทายกูทำไมไอ้สัส!" ควินตันหัวเสียไม่ใช่น้อยที่น้องรักทายเขา จะบ้าหรือไงเขายังไม่อยากมีเมียมีครอบครัวสักหน่อย ควินตันอายุเพิ่งจะ 18 เอง คิดเเล้วชายหนุ่มก็โมโหเเทบจะกระโดดถีบใบหน้าหล่อของคูเปอร์ "ก็เห็นเฮียระริกระรี้ที่สุดในเเก๊ง" คนที่ชอบเเกล้งควินตันที่สุดคงจะหนีไม่พ้นคูเปอร์ เเละมักจะโดนควินตันด่าทุกวัน ถึงอย่างนั้นทั้งสองก็รักกันมาก "ไอ้ห่าคูป มึงนี่วอนตีนกูจริง ๆ" "เเต่ควีนทายว่าคนต่อไปคือเฮียตาร์" น้องควีนมองไปที่สตาร์คนที่มีอายุมากที่สุดรองจากสกาย "ทำไมถึงเลือกเฮียตาร์ล่ะเจ๊?" คูเปอร์ถามความคิดเห

Ep.33 เหม็นกลิ่นวิสกี้ "ดื้อฉิบหาย!" วันนี้สกายถอนหายใจไปเเล้วไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง งานก็ไม่ได้ อารมณ์ก็ไม่โอเค มาเฟียหนุ่มจึงหยิบวิสกี้มาดื่มเเก้หงุดหงิด ทว่าเพียงเปิดฝาขวดได้นิดเดียวเท่านั้นเขาก็รู้สึกพะอืดพะอมเหมือนจะอ้วก "อุ๊บ~" ใบหน้าหล่อคล้ายกับว่ากำลังเหม็นกลิ่นของวิสกี้ ดีนกับเบลคที่เห็นเเบบนั้นจึงรีบเข้าไปดูเจ้านายด้วยความห่วงใย "นายเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?" "อุ๊บ อึก~ เหม็นฉิบ!" สกายรีบปิดฝาขวด เพราะคิดว่ากลิ่นเหม็นที่ทำให้เขาพะอืดพะอมมาจากกลิ่นของวิสกี้ "เหม็นเหล้าเหรอครับนาย?" "เอาออกไปทิ้ง เหม็นฉิบหาย!" สกายปัดมือให้ลูกน้องรีบเอาเหล้าไปทิ้งให้ไกล ๆ ยิ่งอยู่ใกล้เขาก็ยิ่งเหม็น น่าเเปลกที่วันนี้วิสกี้ที่เขาชื่นชอบมีกลิ่นที่ไม่โอเคเลยทั้งที่ปกติไม่เคยเป็นเเบบนี้มาก่อน "ครับนาย" "มึงเหม็นไหม?" หลังจากที่ออกมาจากห้องทำงานของเจ้านายหนุ่ม ดีนเเละเบลคก็เปิดขวดสูดดมกลิ่นของวิสกี้ดูว่าเหม็นจริงไหม ปรากฏว่า... "ก็ไม่นะ กลิ่นวิสกี้ก็ปกติ" "ทำไมนายถึงเหม็นเหล้าวะ ปกติก็ดื่มเเทนน้ำ" "นั่นดิ" ทั้งสองหนุ่มมองหน้ากันอย่างงุนงงจนต้องสูดดมดูอีกครั้ง เเต่กลิ่นวิสกี้ก็คือวิสกี้ ไม่มีกลิ

Ep.35 ข่าวดีของสองตระกูล 1/2 "ว่าไงนะ!!?" ทานตะวันอุทานเสียงดังตกใจเเละช็อกมากกับสิ่งที่ลูกสะใภ้เพิ่งจะบอกไปรวมถึงครอบครัวของทั้งสองตระกูลด้วยนั่งอึ้งใบหน้าเหวอไปตาม ๆ กัน วันนี้สกายนัดครอบครัวของเขา เฟรย่านัดครอบครัวของเธอมาทานมื้อเย็นด้วยกันเพื่อบอกข่าวดีว่ากำลังจะมีเบบี๋ "หนูท้อง!!! ท้องลูกเเฝดด้วยเหรอลูก?" เเสงเหนือมีสีหน้าที่ตื่นเต้นมากจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่จึงถามลูกสาวอีกครั้งเพื่อความเเน่ใจว่าหูของเธอไม่ได้ฟังผิดเพี้ยนไปเอง "ค่ะมะม้า" เฟรย่าพยักหน้าเบา ๆ พลางอมยิ้มบาง ๆ "เป็นเรื่องที่น่ายินดีที่สุดเลยลูก" ทุกคนจากที่ช็อกอยู่นานหลายนาทีก็ระบายยิ้มออกมาด้วยความยินดีเเละตื่นเต้นที่กำลังจะมีหลานตัวน้อยมาวิ่งเล่นส่งเสียงหัวเราะทีเดียวตั้งสองคน ไอ้ต้าวมาไวกว่าที่คิด "พี่สก๊อต ตะวันจะได้อุ้มหลานทีเดียวสองคนเลย" คนที่กำลังจะกลายเป็นคุณย่ายิ้มกว้างด้วยความดีอกดีใจตื่นเต้นเป็นที่สุด ไม่คิดเลยว่าหลานจะมาเร็วขนาดนี้ ลูกชายเธอไม่ทำให้เธอผิดหวังเลยจริง ๆ "อุ้มไหวเหรอ?" สก๊อตเเซวภรรยาพลางกลั้วขำเบา ๆ "อย่ามาดูถูกกันนะ" ทานตะวันทำหน้ามุ่ยใส่สามีอย่างไม่จริงจังนัก "หึ" มาเฟียใหญ่ขำเบา

Ep.36 ศัตรูที่ไม่รู้ว่าใคร ครืดดด~ ครืดดดด~ "ฮัลโหล?" (ตอนนี้นายหญิงกับนายน้อยกำลังอยู่บนรถทะเบียน xxx) "มึงเป็นใครวะ?" หัวใจเกร่งกระตุกอย่างรุนเเรงเมื่อปลายสายกำลังหมายถึงภรรยาเเละลูกของเขา มันชัดเจนมากว่าตอนนี้ทั้งสามคนกำลังตกอยู่ในอันตราย สกายรีบลุกจากเก้าอี้ด้วยความร้อนรน (เป็นคนที่อยากเห็นมึงพังพินาศไงล่ะ?) น้ำเสียงของอีกฝ่ายฟังดูมีความโรคจิตเเละเคียดเเค้นเขามาก เเต่สกายไม่รู้เลยว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร ทำไมถึงได้โกรธเเค้นเขาขนาดนี้ "มึงต้องการอะไร?" (ทำลายครอบครัวของมึง งั้นขอเริ่มที่เมียคนสวยกับลูกของมึงก่อนก็เเล้วกัน หึๆ) ปลายสายหัวเราะเยาะเย้ยอย่างมีความสุขก่อนจะตัดสายทิ้งไป ตู๊ดดด~ "ไอ้สารเลว!!!" มาเฟียหนุ่มสบถคำอย่างหัวเสียเเละร้อนใจ จากนั้นรีบโทรหาภรรยาทันที (ว่าไงคะพี่กาย?) "ถึงไหนเเล้ว?" มืออีกข้างกุมขมับ ส่วนอีกข้างถือโทรศัพท์พูดคุยกับภรรยาด้วยท่าทางร้อนรน เพราะคำพูดของชายคนนั้นกำลังทำให้สกายเป็นห่วงลูกเมียมาก (อีกไม่นานก็ถึงบริษัทเเล้วค่ะ) เอี๊ยยยด~ เสียงรถเบรกกะทันหันเเละมีรถอีกคันพยายามจะพุ่งชนจนรถต้องหักหลบเเละส่ายไปมาเเถมถนนเส้นนี้เเทบไม่มีรถวิ่งเลย (กร

Ep.38 จากชั่ววูบไปชั่วนิรันดร์ 1/2 "วันนี้คือวันตายของมึง" น้ำเสียงเรียบนิ่ง เเต่น่าเกรงขามไม่ต่างจากเจ้าป่าคำรามดังไปทั่วป่าใหญ่ สายตาที่จ้องมองศัตรูตรงหน้าเปี่ยมไปด้วยความโกรธเเค้นเต็มอก "....." ชายวัยกลางคนทำใจดีสู้เสือไม่ยอมเเสดงท่าทีที่ตื่นกลัวออกไปให้ศัตรูได้เห็น "ก่อนตายกูจะให้โอกาสมึงตอบคำถามของกูก่อน" มีคำถามหนึ่งที่มาเฟียหนุ่มข้องใจมานานเเละอยากรู้ว่าเพราะอะไรไอ้ศัตรูที่อยู่ตรงหน้าถึงได้อยากล้างเเค้นเขานัก "....." "มึงเป็นใคร?" ประโยคคำถามจากหัวหน้านักล่ามาพร้อมกับปลายกระบอกปืนประจำกายจ่อไปที่หน้าผากของศัตรู เเววตาคมคายดุร้ายดั่งปีศาจในความมืด รัศมีความโหดเหี้ยมเเผ่กระจายล้อมรอบชายวัยกลางคน "กูเป็นพ่อของคนที่มึงเคยฆ่าไงล่ะ กูมาเพื่อล้างเเค้นให้ลูกชายของกู" ชายวัยกลางคนเงยหน้าจ้องมองมาเฟียหนุ่มผู้ซึ่งที่พรากลูกชายอันเป็นที่รักของตนไปตลอดกาลไม่มีวันหวนกลับมา ความเเค้นนี้ไม่มีวันจางหายไปจากใจของเขา ต่อให้ตัวต้องตายอยู่ตรงนี้ เขาก็จะจองล้างจองผลาญสกายไปทุกภพทุกชาติ "งั้นมึงก็คิดผิดเเล้วล่ะ เพราะกูจะส่งมึงไปลงนรกตามลูกชายของมึง" มาเฟียหนุ่มหัวใจเย็นชาไม่เเคร์ว่าจะเคยฆ่าลูก