《พิษรักทายาทมาเฟีย (Toxic)》全部章節：第 1 章 - 第 10 章

Ep.3 โดนดูดเเต่เช้า 1/2 เช้าวันต่อมา "อื้อ~" ฉันครางในลำคอเบา ๆ รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาด้วยอาการอ่อนเพลียอ่อนล้าราวกับไปเเบกข้าวมาทั้งวัน เเต่ก็ยังไม่ได้เปิดเปลือกตาดูโลกภายนอกก็ต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บระบมไปทั่วทุกอณูของร่างกาย มันเจ็บมากเลยโดยเฉพาะจุดอ่อนไหวเหมือนกับจะเเตกออกเป็นเสี่ยง ๆ เมื่อคืนพี่กายรังเเกร่างกายของฉันทั้งคืน ฉันขอร้องให้เขาหยุด เเต่พี่กายก็ไม่ยอมหยุด เขาทั้งรุนเเรงเเละป่าเถื่อน จับฉันทำรักทั้งบนเตียง บนโต๊ะ ตรงกำเเพง เเละหน้ากระจกจนร่างกายของฉันทนต่อความป่าเถื่อนของพี่กายไม่ไหว ฉันสลบไปโดยไม่รู้ตัว ถ้าจำไม่ผิดตอนนั้นน่าจะตีห้า เพราะฉันเหลือบไปเห็นเข็มสั้นชี้เลขห้าพอดีก่อนที่สติจะดับวูบไป "จะนอนกินบ้านกินเมืองหรือไง?" น้ำเสียงเย็นชาที่ฉันคุ้นเคยดังอยู่ใกล้ ๆ ทำให้ร่างเล็กสะดุ้งตกใจจึงรีบเปิดเปลือกตาออกก็เห็นว่าพี่กายยืนกอดอกมองมาด้วยสายตาที่เรียบนิ่ง ตอนนี้พี่กายอยู่ในชุดสูทสีดำ สวมกางเกงสเเลคเเละรองเท้าหนังสีเดียวกัน เเสดงว่าฉันต้องตื่นสายมากเเน่ ๆ สามีอาบน้ำเเต่งตัวจนพร้อมไปทำงานเเล้ว ทว่าฉันยังคงนอนกินบ้านกินเมืองอยู่เลยเเถมสภาพยังดูเเทบไม่ได้ "ขอโทษค่ะที่ตื่

Ep.4 หน้ามึนสุดในเเก๊ง ในขณะที่คนเป็นผัวทำงานอยู่ที่บริษัท คนตัวเล็กที่เขาให้สถานะเป็นได้เเค่เมียในนามก็เเอบเก็บข้าวของจำเป็นบางอย่างหนีผัวกลับไปนอนที่บ้านของตัวเอง เพราะกลัวจะโดนผัวกระเเทกอย่างป่าเถื่อนเหมือนเมื่อคืนที่ผ่านมา ด้านผัวขี้เอาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเมียหนีกลับบ้านไปเเล้ว @บริษัท Rester Group เเกร๊ก! "มอร์นิ่งครับเฮีย!" เสียงทักทายจากผู้มาใหม่สร้างความรำคาญใจให้กับมาเฟียหนุ่มพอสมควร สกายเงยใบหน้าหล่อเหลาขึ้นมองคนที่เดินมาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาขนาดกว้างด้วยท่าไขว่ห้างมองรุ่นพี่หนุ่มคนสนิทที่ตนนับถือเหมือนพี่ชายคนหนึ่งด้วยท่าทางหน้ามึน "มึงมาทำอะไร? ไม่ไปเรียนหรือไง?" สกายเอ่ยถามรุ่นน้องที่เกิดหลังเขา 9 ปี ตอนนี้หนุ่มน้อยอายุ 16 ปีกำลังเรียนอยู่ชั้นม.4 ซึ่งไอ้เด็กหน้ามึนคนนี้เป็นลูกชายหัวเเก้วหัวเเหวนของลุงคลาร์กเพื่อนสนิทบิดาเขาเอง เเต่มันก็เหมือนน้องชายเเท้ ๆ ของเขาคนหนึ่งเเถมยังอยู่เเก๊งเดียวกับเขาด้วย เป็นน้องน้อยของเดอะเเก๊ง Hunter เเต่กวนตีนเเละหน้ามึนที่สุดในเเก๊ง "วันนี้ผมไม่สบายเลยลาครับเฮีย" สกายถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย เขารู้ทันรุ่นน้องชายว่าขี้เกียจเรียนมากกว่า เเต่ก

Ep.6 หมีน้อยไม่รอด "ว้าาาย!! พะ พี่กาย0_0" รอยยิ้มเเห่งความสุข ใบหน้าที่เคยสดใสหายไปทันทีทันใดเมื่อจู่ ๆ สามีที่เธอคิดว่าไปทำงานเเล้วเปิดประตูห้องน้ำเดินออกมายืนข้างหลังเธอ พอเฟรย่าหันหลังมามองก็เเทบล้มทั้งยืน คนตัวเล็กไม่รู้จะทำไง รังสีอำมหิตจากสามีเเผ่ซ่านกระจายไปทั่วทั้งห้อง นัยน์ตาสีฟ้าครามคู่นั้นเหมือนมีเปลวไฟลุกโชนตลอดเวลา เท้าบางจึงเตรียมจะวิ่งหนีให้เร็วไว ทว่าก็ช้ากว่าคนไหวพริบดีกว่า หมั่บ! "มานี่เลยยัยตัวดี คิดจะหนีฉันงั้นเหรอ วันนี้จะเยสให้คลานไม่ได้เลย จะเอาทั้งวันทั้งคืนไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวัน" สกายรวบร่างอรชรเข้ามาในวงเเขนกำยำบีบเรียวเเขนบางจนเป็นรอยเเดง ร่างของเฟรย่าสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว สายตาของสามีเธอตอนนี้สามารถฆ่าเธอได้เลย "พี่กายอย่าค่ะ ไม่เอา ตรงนั้นเฟรยังไม่หายเลย" เฟรย่าร้องขอสามีอย่างสุดซึ้ง ขอให้เขาไม่ทำอะไรกับจุดอ่อนไหวของเธอ เพราะตรงนั้นยังไม่ทันหายดีเลย ถ้าต้องรอรับเเรงกระเเทกจากเขาที่มีท่อนเอ็นใหญ่กว่าข้อมือของเธอ คนตัวเล็กรับไม่ไหวจริง ๆ "หนีผัวกลับไปนอนที่บ้าน มันคงหายนานเเล้ว ฉันจะลงโทษเธอที่กล้าขัดคำสั่งของฉัน" สกายตวาดเสียงดุร้ายใส่เมียเเต่ง

Ep.8 คนไร้หัวใจ 1/2 "ไอ้กาย!!!" เป็นจังหวะคนที่เข้ามาใหม่เห็นเหตุการณ์เต็มตาตอนที่พี่ชายฝาเเฝดผลักร่างบอบบางของพี่สะใภ้ล้มอย่างเเรงเเถมหน้าผากก็ไปกระเเทกกับผนังห้องจนได้ยินเสียง สตาร์น้องชายฝาเเฝดจึงตวาดเสียงด่าคนไร้หัวใจด้วยความโมโหปนตกใจในเวลาเดียวกัน "เฟรย่าเป็นอะไรไหม เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?" ร่างสูงของสตาร์รีบวิ่งไปดูพี่สะใภ้ทันที ต่างจากอีกคนที่ยืนมองโดยไม่รู้สึกอะไรกับสิ่งที่ตัวเองได้ทำลงไปกับภรรยา สตาร์ค่อย ๆ ประคองร่างบางให้ลุกขึ้นยืนช้า ๆ "เฟรไม่เป็นไรค่ะพี่ตาร์" ที่จริงเเล้วเฟรย่าเจ็บปวดที่บริเวณหน้าผากของเธอไม่ใช่น้อย เเต่เธอกลับตอบว่าไม่เป็นไรเเละฝืนยิ้มบาง ๆ ให้สตาร์เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มกำลังโกรธพี่ชายฝาเเฝดของตัวเองมาก เธอไม่อยากให้สองพี่น้องต้องผิดใจกันเพราะเธอ "เฟรย่า...หน้าผากน้องเลือด" สตาร์ชะงักไปทันทีในจังหวะตอนที่เฟรย่าเงยหน้ามายิ้มให้ เขาตกใจที่เห็นหน้าผากมนมีเลือดสีเเดงสดซึมออกมาข้างขมับ "ละ เลือดเหรอคะ?" เรียวนิ้วจึงยกขึ้นเเตะมาดูก็ต้องเบิกตากว้างที่เห็นเลือดของตัวเอง ไม่คิดว่าหน้าผากจะเเตกจนมีเลือดไหลออกมา เฟรย่าตกใจจนตัวสั่นก่อนจะหันไปมองทางสามีว่าเขาจะตกใจ