บททั้งหมดของ After Divorce: Triplets For The Second Chance, Mr. Billionai: บทที่ 11 - บทที่ 20

Hindi masyadong pinansin ni Nardo ang kanyang sinasabi.Tumayo siya, at ang matangkad na pangangatawan nito ay nagbigay ng matinding presensya.Unti-unti itong lumapit, at unti-unti rin namang umatras ng hakbang si Amara.Sa sandaling iyon, ang aura ni Nardo na kumakalat mula sa kanyang buong katawan ay puno ng panganib.Sinubukan sanang tumakas ni Amara, ngunit hinawakan siya ni Nardo sa pulso, at isang malakas na puwersa ang humila sa kanya pabalik.Nasa ilalim siya ng pagkontrol ng lalaki at napilitang itulak ni Amara ang mga kamay niya sa pader.Tumingala si Amara at matalim na tinitigan si Nardo, habang sumisiklab ang isang alon ng galit sa kanyang mga mata. "Anong gusto mong gawin?" tanong niya nang may pagtutol.Tinitigan din siya pabalik ni Nardo, napansin ang pagbabago sa kanyang mukha iba na ito mula limang taon na ang nakalilipas; mas pinong mga katangian ng mukha, mas maganda at mas kumpleto ang anyo.Noong panahong iyon, hindi masyadong mahilig mag-makeup si Amara, ngunit

Biglang sumikip ang dibdib ni Amara, tila may kung anong kaba at pangambang biglang sumagi sa kanyang damdamin.“Tita Marah, halika na po agad. Naghihintay kami ni Mommy sa inyo.” Masigla at malinaw ang tinig na iyon mula sa kabilang linya.Bahagyang nagkibit ang labi ni Nardo habang tahimik na nakikinig. Hindi siya nagkamali iyon mismo ang boses ng batang narinig niya kanina.Pagkarinig ni Amara, agad niyang naunawaan ang sitwasyon. Mahinahon siyang nagsalita sa telepono.“Pasensya ka na, baby Miko. May inaasikaso pa si Tita Amara dito, kaya hindi muna ako makakapunta para makipaglaro sa iyo ngayong gabi.” kalmadong tugon ni Amara.Sandaling natahimik ang kabilang linya, saka muling nagsalita ang bata, may halong pagtataka at bahagyang tampo ang tinig.“Bakit po? Tita Amara, ipinangako ninyo po sa akin na pupunta kayo ngayon para makipaglaro sa akin.” malungkot na boses ng paslit.“May nangyari lang dito kay Tita na kailangan kong asikasuhin,” mahinahong paliwanag ni Amara.“Anong na

Sa pagkakataong ito, tatlong munting bata ay matagumpay na nakarating sa hotel gamit ang taxi.Sa isang tungko ng hagdang-hagdang, nakaupo si Miko na may seryosong ekspresyon. Mahusay at mabilis niyang operasyon ang ginagawa sa maliit na computer sa kanyang harapan, ipinapakita ang kanyang kahusayan at determinasyon.Di nagtagal, pinindot ni Mike ang enter button. "Sige, sa isang minuto, mawawala ang kuryente sa lahat ng palapag kung saan naroroon si Mommy. Sasamantalahin natin ang kaguluhan para mailabas si Mommy." matatag na boses ni MikeSeryuso namang nakatitig sina Miko at Sally. "Naiintindihan namin," sabi nila.Samantala, si Amara ay nag-iisip kung paano nga ba siya makakatakas mula sa kwarto.Biglang kumislap ang mga ilaw, bago tuluyang mamatay at napalibutan ng dilim ang paligid.Itinaas ni Amara ang kanyang ulo sa pagtataka kung bakit biglang nawalan ng kuryente.Nang buksan niya ang pinto, narinig niya ang boses ni Mistica mula sa labas: “Nardo Nawala ang kuryente, at natat

“Ano ang ibig sabihin nang litratong ito na ipinakita mo sa akin?” seryusong tanong ni Nardo.“Ito po ang mga pinaghihinalaan.” sagot ni Anton.Bahagyang itinaas ni Nardo ang kanyang kilay at laking gulat na nagtanong, “Tatlong bata?” aniya.Ipinapakita sa larawan ang likod ng tatlong bata, mga apat o limang taong gulang, bawat isa ay may dalang malaking bag.“Tama po. Ito lamang ang tanging taong pinaghihinalaan namin matapos suriin ang surveillance. Natunton na rin namin ang lokasyon ng hacker, at ipinapakita nitong nasa hotel pa rin sila, malapit sa atin, at maaaring hindi pa sila umalis sa palapag na ito.” sumunod na usal ng sekretarya.Mga maliliit na bata… hacker?Hindi agad magkasya sa isip ni Nardo ang dalawang pangyayari na ito.Ngunit isang bagay ang tiyak niya: malinaw ang layunin ng hacker, at sila ang nasa likod ng pag-atake sa kanila.Tungkol sa dahilan kung bakit nila ito ginawa, o kung may iba pa silang layunin, hindi rin makasiguro si Nardo.“Dahil nandito pa sila, ma

Hindi pinansin ni Nardo ang sinabi ni Mistica. Bagkus, hinaplos niya ang bata gamit ang sariling damit at pinulot ito sa kanyang mga bisig.“Tinakpan na kita, wala ng makakakita. Huwag kanang umiyak.” malambing niyang sabi rito.Namula ang mga mata at ilong ni Sally, ngunit ang pagkakabalot sa malaking coat ay nagbigay sa kanya ng pakiramdam ng seguridad, kaya unti-unti siyang huminto sa pag-iyak.“Nag-iisa ka ba rito, o nawalay ka sa mga magulang mo?” tanong ni Nardo nang mahinahon.Hindi masyadong maganda ang pakiramdam ni Sally na sabihin niya kasama niya ang kanyang mga kapatid.“Nag-iisa ako.” agarang sagot ni Sally.Napansin ni Nardo na tila hindi nagsisinungaling ang maliit na bata.Sa kasalukuyang sitwasyon, hindi niya puwedeng iwanan si Sally nang mag-isa rito.Napaisip si Nardo na kailangang imbestigahan nang mabuti bago maibalik ang bata sa kanyang tahanan.“Isasama kita para magpalit ng damit, at pagkatapos hahanapin ko ang mga magulang mo para sunduin ka.” kalmadong tugon