Alle Kapitel von วุ่นรักสาวนักจิ้น: Kapitel 11 – Kapitel 20

หลังจากนับพรกลับไปแล้ว ไข่มุกก็นั่งคุยเล่นกับยิ้มและพี่เปิ้ลต่ออีกแป๊บหนึ่งก่อนจะปล่อยให้ทั้งสองคนเคลียร์งานต่อ เพราะถ้าขืนเธอยังชวนคุยอยู่แบบนี้งานของสองคนนี้ก็คงไม่เสร็จง่ายแน่ๆพี่เปิ้ลกับยิ้มชอบอยู่เคลียร์งานเอกสารหลังเลิกงาน บอกทำตอนที่คุยกับลูกค้าไปด้วยแบบที่ไข่มุกกับนับพรทำไม่ได้จริงๆ แยกประสาทไม่ออก ไข่มุกจึงหยิบมือถือขึ้นมาตามข่าวสารของศิลปินที่รัก ลงโพสต์บ้าง ไล่ตอบคอมเมนต์บ้าง พอหมดแล้วก็กดเข้าไปดูความเคลื่อนไหวภายในกลุ่ม ไม่น่าเชื่อว่าหายมาทำงานครึ่งวันมีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายอยู่เหมือนกัน แต่ดีที่น้องเจย์ปอนด์ของเธอไม่มีดราม่าอะไร เธอจึงกดกลับไปที่หนักจอหลักเพื่อลงโพสต์ ^-^ คิดถึงนะครับ #เจย์ปอนด์ แรงใจวัยทำงาน ^-^โพสต์สั้นๆ พร้อมรูปคู่ของน้องเจย์ปอนด์ที่กำลังหันหน้าเข้าหากันแล้วยิ้มทั้งหัวเราะให้กันอย่างสนุกสนาน เป็นภาพที่ไข่มุกแคปหน้าจอมาตอนที่กำลังดูรายการหนึ่งที่น้องๆ ไปออกด้วยกัน เธอจำโมเมนต์ตอนนั้นได้ดีว่าเป็นช่วงที่ทางรายการให้น้องทั้งสองคนติดเตาถ่านเพื่อทำอาหาร แล้วเด็กๆ ก็กวนกันไปแกล้งกันมา ตอนนั้นเธอเ

ระหว่างที่ริมฝีปากกำลังฝากรอยรัก มือหนาก็ลูบไล้เรื่อยมาจนถึงเนินอกอวบที่ไม่ได้น้อยไปตามตัวของไข่มุกเลย ความต้องการที่ท่วมท้นทำให้แทนไทเผลอบีบเค้นแรงจนเนินเนื้อปริขึ้นตามร่องนิ้วทั้งที่ทำกันก็ออกจะบ่อย แต่ครั้งนี้กลับไม่เหมือนทุกที วันนี้พี่แทนของเธอดูเร่าร้อนและรุนแรงเหลือเกิน แรงบีบเคล้นที่หน้าอกแม้จะเจ็บแต่กลับมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกยิ่งปลายนิ้วสากบีบบี้ บดขยี้ที่ปลายยอด ยิ่งสร้างความซ่านสยิวให้เธอเป็นอย่างมาก จนเธอเผลอปล่อยเสียงครวญครางออกมา “อ๊ะ... อ๊า... พะ พี่แทนขา อ๊าห์”“ขาาา ชอบมั้ยคะ” แทนไทไม่ถามเปล่า ก้มลงไปตวัดเลียที่ปลายยอดปทุมถันที่ชูชันล่อตาล่อใจเขาเหลือเกินหลังจากที่เขาจัดการกับปราการสุดท้ายออกไปแล้วเขาดูดดุนอยู่ไม่นานก็แข็งขึ้นเป็นตุ่มไต ดูยั่วยวนชวนให้อยากฟัดจนแทนไททนไม่ไหวบีบเอาก้อนเนื้อนุ่มทั้งสองข้างให้ปลายยอดเข้ามาอยู่ใกล้กัน แล้วดูดสลับไปมา“อื้อออ… อะห์”ยิ่งน้องครวญครางเท่าไร แทนไทก็ทั้งดูด ทั้งดุน ทั้งเลียสลับกันไปมา และน้องคงจะเสียวมากทีเดียวตอนนี้ถึงได้จับทึ้งหัวของเขาเอาไว้แน่นอย่างต้องการหาที่ยึดเมื่อฟัดสองเนินอวบจนพอใจแล้ว เขาก็ลากลิ้นเรื่อยมาที่หน้า

เมื่อเข็มนาฬิกาชี้บอกเวลาอยู่ที่หกโมงซึ่งเป็นเวลาตื่นปกติของแทนไท ทันทีที่รู้สึกตัวมือหนาก็ควานหาคนตัวเล็กที่นอนอยู่ด้านข้างด้วยความเคยชินแม้จะยังไม่ลืมตาตื่นก็ตาม ทว่าวันนี้ไม่เหมือนกับทุกวัน ด้านข้างที่เคยมีคนรักนอนอยู่ว่างเปล่า เขาลืมตาตื่นทันทีเพื่อมองหาว่าไข่มุกอยู่ที่ไหนในห้องนอนนี้ แต่ก็ไม่เห็น แทนไทลุกขึ้นทันทีแล้วเดินตรงไปที่ห้องน้ำก็ไม่เจอ “ตัวเล็ก” เขาส่งเสียงเรียกหาแต่ก็ไม่มีใครตอบ เดินออกไปดูที่ห้องนั่งเล่นก็ไม่เห็น หันไปมองทางห้องครัวก็ว่างเปล่า เขาเดินวนหามือถืออยู่พักหนึ่ง พอนึกออกว่าน่าจะอยู่ที่บนชั้นวางรองเท้าจึงเดินไปหยิบมาเช็กดูข้อความ แต่ก็ไม่เห็นมีบอกอะไรไว้“ออกไปแล้วเหรอ แล้วทำไมถึงไม่ปลุกให้ไปส่ง” แทนไทรู้ว่าวันนี้น้องลางานเพื่อจะไปให้กำลังใจลูกชายคนโปรด แม้ว่าน้องจะไม่ได้บอกเขาโดยตรงก็เถอะ ที่จริงเขาตั้งใจจะถามรายละเอียดน้องตั้งแต่เมื่อคืนแล้วว่าไปกี่โมง ไปที่ไหนกับใครบ้าง เพราะที่แทนไทรีบเคลียร์งานให้เสร็จเมื่อวานก็เพื่อจะไปกับน้องด้วยนั่นแหละ จะว่าตามไปเฝ้าเมียก็ได้เพราะมันก็เป็นแบบน

นับพรไม่ได้ตอบภคิณได้แต่หันไปมองเขาอย่างคาดโทษ ก็ถ้าเรื่องที่พี่แทนเล่ามาทั้งหมดคือความจริง พี่คิณก็มีเรื่องที่โกหกเธอเช่นกัน แม้จะเป็นการโกหกเพื่อช่วยเพื่อนก็เถอะ“เรื่องนั้น พี่แทนไว้ไปบอกกับมุกเองเถอะค่ะ แล้วนี่มุกหายไปตั้งแต่กี่โมงคะ พี่แทนโทรหามุกหรือยัง”“พี่ก็ไม่รู้ว่าตัวเล็กออกไปตอนไหน ตื่นมาก็ไม่เจอแล้ว ส่งข้อความไปก็ไม่อ่าน ล่าสุดที่โทรไปตัวเล็กน่าจะปิดเครื่องไปแล้ว ติดต่อไม่ได้เลย”“เขาปิดเครื่องหรือเขาบล็อกมึง เอาดีๆ” ภคิณถามย้ำให้แน่ใจเพราะครั้งหนึ่งที่นับพรงอนเขา ตอนนั้นเขาก็ติดต่อน้องไม่ได้แบบนี้แหละ เขาเองก็คิดว่าน้องปิดเครื่องที่ไหนได้ น้องบล็อกเบอร์เขา“นับช่วย...” แทนไทกำลังจะขอให้นับพรช่วยโทรหาคนรักให้ แต่ดูเหมือนว่าเมียของเพื่อนคนนี้ก็จะห่วงเพื่อนตัวเองไม่น้อยเธอหยิบมือถือขึ้นมากำลังจะต่อสายหาไข่มุก แต่ก็คิดขึ้นได้ ถ้ามุกยังไม่อยากได้ยินเสียงพี่แทนล่ะ “นับจะเข้าไปโทรในห้อง ห้ามใครตามเข้าไปเด็ดขาดนะคะ”ถึงจะเป็นเพื่อนสนิทของสามี แต่ถ้ามาทำให้เพื่อนรักเธอเสียใจแม้จะบอกว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันก็เถอะ นับพรก็ไม่อยากจะเข้าข้างเธอขอฟังเรื่องราวจากฝั่งเพื่อนตัวเองบ้างแ

รอไม่ไหวถึงขนาดต้องออกมาตามหาเลยเหรอต้องรีบคุยให้จบวันนี้เลยใช่ไหมขอเวลาให้ทำใจอีกสักวันก็ยังไม่ได้เลยเหรอ“พี่แทน ทนไม่ไหวขนาดนั้นเลยเหรอคะ แค่รอให้มุกกลับไปเอง ขอเวลาให้มุกได้ทำใจสักนิดนึงก็ไม่ได้เลยเหรอคะ” เธอคงฟิวส์ขาดของจริงสินะ ถึงได้พูดทุกอย่างที่คิดออกมาหมดแบบนี้“ไม่ใช่แบบนั้นตัวเล็ก คือ...” ทั้งที่พยายามอธิบาย แต่ตัวเล็กกลับไม่เปิดโอกาสให้เขาเลย“ได้ค่ะ มุกจะกลับไปกับคุณแทนไทเอง คุยให้จบๆ ไปเลยก็ดีเหมือนกันค่ะ คุณแทนไทรอแป๊บนึงนะคะ มุกขอหยิบของก่อน”สรรพนามที่เปลี่ยนไปแบบนั้นทำเอาแทนไทเข่าแทบทรุด แต่ก็ยังคงฝืนเอาไว้ ยังไงก็ต้องง้อตัวเล็กกลับคืนมาให้ได้ ยิ่งเห็นสีหน้าที่ดูเหมือนว่าตัวเองชนะแล้วแบบนั้นของต้นอ้อก็ยิ่งต้องทำให้เด็กมันรู้ไข่มุกคือคนของแทนไท และก็จะเป็นของแทนไทแค่เพียงคนเดียวเท่านั้น... ตลอดไป“ช่วยรออยู่ตรงนี้นะคะ ไม่สะดวกให้คนไม่สนิทเข้าห้อง”ถ้าไม่ติดว่าเป็นผู้หญิง แทนไทก็อยากจะซัดหน้าต้นอ้อสักที ให้กับไอ้ท่าทีเหยียดๆ แบบนั้น เขาก็ไม่รู้หรอกว่าต้นอ้อรู้เรื่องมากน้อยแค่ไหน แต่ที่แน่ๆ สิ่งที่เด็กคนนี้รู้มันไม่จริงตลอดทางไข่มุกไม่ยอมมองหน้าเขาเลยแม้แต่น้อย พอเ