วุ่นรักสาวนักจิ้น

วุ่นรักสาวนักจิ้น

last updateLast Updated : 2026-03-02
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
25Chapters
154views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เขาไม่เคยห้ามเธอติ่ง ไม่เคยห้ามเธอรักศิลปิน แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่า วันหนึ่งจะต้องหึงแฟนตัวเอง กับผู้หญิงด้วยกัน เมื่อความรัก ความหึง และความต้องการทับซ้อนกัน เมื่อความใกล้ชิดของใครบางคน ทำให้หัวใจของเขาเริ่มไม่มั่นคง ความรักที่เคยอบอุ่น จะยังเหมือนเดิมหรือไม่

View More

Chapter 1

01 ค่ำคืนของมัมหมี

Everything was perfect—except for the man she was celebrating.

The candles flickered gently, filling the kitchen with a soft glow. The smell of slow-cooked stew filled the air, and the table was set carefully. Alina moved around the room, humming to herself, but her smile didn’t quite seem real.

She had spent hours making the meal, making sure everything was perfect, hoping that tonight, just for once, he would actually show up. It was their third anniversary, and she had hoped tonight might be different.

She paused by the window and glanced at the clock. He had left hours ago after receiving what he claimed was an urgent call from the office. It wasn’t unusual for his work to pull him away at odd times, but today, she had hoped that would change because there had always been one excuse after another. Still, she held on to the hope that he’d come back soon. And when he did, everything would be ready.

Her phone buzzed on the counter. Wiping her hands quickly on a towel, she picked it up and saw his name flash across the screen.

Kelvin

*I can't make it home, but I'll be at the penthouse. Let's celebrate our anniversary there instead. Xoxo.

Her heart lifted instantly. He hadn’t forgotten. He'd just made other plans to surprise her. A wave of happiness washed over her. Maybe tonight would turn out even better than she had hoped.

She was about to reply when a voice broke through the moment.

“There you are“

Alina turned to see her best friend, Lorraine, standing in the doorway with a deep frown on her face.

“I told you this morning we had plans,"

Alina sighed and set her phone down. “Lorraine, today's our third anniversary. You really thought I wouldn't do something for it?“

Lorraine shook her head, her expression tight. “I get that, Lina. But still... you’ve been doing everything alone. Doesn’t that bother you? He left you to plan, cook, clean like it's your duty or something. A real relationship is about teamwork, not you playing housemaid just to keep love alive.”

Alina bit her lip, a little stung by Lorraine’s words, because deep down, she knew they were true. Still, she quickly forced a smile. “Trust me, Kelvin isn’t like that. He’s been good to me. His job is demanding, and I get that. He’s waiting for me at the penthouse now, we’re going to celebrate there instead.”

Lorraine didn't argue further, she just shrugged. “Fine. Do you need help with anything?”

Alina smiled and nodded toward the pots and dishes still waiting to be finished. “ Yes please ”

Together, they moved quickly, working in sync like they always did. It didn’t take long before everything was ready.

Once done, Alina disappeared into the bedroom to change. She slipped into a simple yet elegant dress, added a touch of makeup, and smiled at her reflection in the mirror. Tonight was going to be special, she could feel it.

She grabbed one of Kelvin’s car keys from his room, returned to the kitchen, carefully packed the dishes into a basket, and looked at Lorraine. “Alright, let’s go.”

With everything in hand, the two of them left the house and headed to the car.

The drive to the penthouse was quiet. Lorraine glanced at Alina now and then but didn’t say much. Alina, on the other hand, kept her eyes on the road, her mind filled with thoughts of how the night would turn out; how it would be far more special than she had imagined.

She smiled softly to herself. Three years. After everything they’d been through, tonight would be proof that their love was still strong. Sure, the last two anniversaries hadn’t worked out because of Kelvin's hectic schedules, but him making time for this one? It meant the world to her. She couldn’t wait to see the look on his face when she showed up with everything she had prepared.

The car came to a halt minutes later in front of the penthouse. Lorraine glanced at Alina, who was gathering the packed food and fixing her hair one last time in the mirror.

“Are you sure you don’t want to come up?” Alina asked hopefully.

Lorraine shook her head immediately. “Nope. I’ll wait here. You know how I feel about Kelvin. I’d rather not fake a smile tonight. Take your time, I’ll be here.”

Alina let out a small laugh, though deep down she wished Lorraine would come with her. But she didn’t push. “Alright. I won't be long.”

She stepped out of the car, holding the basket of food carefully, and walked toward the building with a light heart. Everything felt so normal, so right. She was excited to finally relax and celebrate their anniversary properly for the first time in three years.

Inside the penthouse, she headed straight to the dining area and placed the basket neatly on the table. She looked around, but the place was quiet.

“Oh, the bedroom,” she remembered, smiling to herself. Smoothing her dress, she walked down the familiar hallway to the master bedroom. Her hand gripped the doorknob, and she pushed the door open with a soft call.

“Ba...by…”

Her voice caught in her throat, and she froze in place. Her eyes widened. The smile vanished from her face as she took in the scene before her.

There, on the bed, two figures were tangled under the duvet. The soft murmur of voices, slow, throaty groans sent a shiver of dread down Alina’s spine.

Before she could fully process what she was seeing, the duvet shifted. The covers slipped down slightly and Kelvin’s face came into view.

Alina felt her breath catch in her throat.

“Let’s continue, alright?” said a voice. A voice far too familiar.

She stepped fully into the room, her heart pounding painfully in her chest. And then she saw her.

Jennifer.

Her own stepsister, lying in bed with Kelvin, both of them completely exposed in every way that mattered.

Alina staggered back a step, her eyes darting between them, disbelief clouding her vision.

“Kelvin?” she choked out, voice trembling. “Jenny?”

Kelvin didn’t even look at her. He stood up, silent and cold, walking past her like she didn’t exist. He went to the wardrobe and casually pulled on a pair of pants, moving like this was just another ordinary night.

Alina’s hands trembled. Her heart broke into pieces she couldn’t gather fast enough.

Then Jennifer’s voice cut through the silence, sharp, smug, and unforgiving.

“Not exactly how you pictured your night, huh?”

Alina’s eyes met her stepsister’s, and for a moment, she couldn’t breathe. She had imagined this scene in her worst nightmares, but now, standing in the middle of it, it felt far worse than she ever could have dreamed.

She had spent hours preparing a surprise. She had dressed up. She had believed in their love.

And now… this?

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
25 Chapters
01 ค่ำคืนของมัมหมี
ท่ามกลางความเงียบสงบยามค่ำคืน เสียงเดียวที่ยังคงดังอยู่ภายในห้องนอนที่คุมโทนด้วยสีชมพูอ่อนตอนนี้ก็คงหนีไม่พ้นเสียงคุยกันในคลับเฮาส์ของกลุ่มมัมหมีน้องเจย์ที่มักจะแอบเต๊าะน้องปอนด์อยู่ตลอดจำนวนสมาชิกในกลุ่มของไข่มุกหลักๆ มีอยู่ร่วมสิบชีวิต แต่มักจะแวะเวียนเปลี่ยนกะมาคุยกันมากกว่า ก็ขึ้นอยู่กับว่าใครจะว่างช่วงไหนที่เหลือก็จะมีขาจรแวะเวียนไปมาบ้างประปราย เพราะพวกเธอไม่ได้ล็อกห้องถ้าจะมากันพร้อมหน้าพร้อมตาหน่อยก็วันที่น้องมีงานนั่นแหละ เรียกว่าเคลียร์งานมาสแตนด์บายรอล่วงหน้าเป็นชั่วโมงๆ กันเลยทีเดียวสำหรับไข่มุกแล้วชีวิตติ่งในวัยทำงานนั้นไม่ง่ายเหมือนสมัยที่เธอเรียน แต่ก็ไม่ได้ยากเกินไปสำหรับความรักมากมายที่เธอมีให้คู่จิ้นสุดฮิตในตอนนี้ที่บอกว่าไม่ง่ายเพราะก่อนนี้ไข่มุกติ่งไอดอลนักร้องเกาหลีมาตลอดแต่ก็ไม่ได้อาการหนักขนาดนี้ เธอไม่มีโอกาสได้ไปเจอตัวเป็นๆ ด้วยซ้ำ ก็ได้แต่อาศัยเซฟรูปศิลปินที่รักจากแอคต่างๆ ที่เอามาลงก็พอใจแล้วจากคนที่เสพแต่ซีรีส์เกาหลี ซีรีส์ฝรั่ง พอได้บังเอิญไปดูซีรีส์วายของบ้านเราที่เป็นผลงานของน้องเจย์เล่นคู่กับน้องปอนด์ไปเรื่องหนึ่งก็ตกหลุมให้กับความหล่อน่ารักของเด็
Read more
02 แพ้ทางเสียงอ้อนของมัมหมี
“เมื่อคืนฉันไม่อยู่ แกดูแลแม่แกดีหรือเปล่าห๊ะ เจ้าเจย์ เจ้าปอนด์”แทนไทเดินมาหยุดคุยกับสแตนดี้ของเจย์ปอนด์ที่มีขนาดเท่าตัวจริงซึ่งอยู่ในแกลเลอรีส่วนตัวของไข่มุก ซึ่งเต็มไปด้วยรูปภาพของเจย์กับปอนด์ ไม่ว่าเป็นโปสต์การ์ด โพลารอยด์ การ์ดขนาดต่างๆ รูปที่ใส่กรอบแล้ว ของแจก ของแถมมากมายที่จะมีหน้าของเจย์ปอนด์เป็นโลโก้ติดอยู่แรกๆ แทนไทเองก็ไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ แต่พอได้ไปกับไข่มุกบ้างในบางงานที่น้องไปติ่ง ได้ฟังไข่มุกพูดถึงเรื่องศิลปินที่ชอบบ่อยๆ เข้าก็เริ่มเข้าใจมากขึ้นความรักที่ไข่มุกมีให้กับศิลปินสองคนนั้นเหมือนกับเป็นแม่ลูกมากกว่าไม่ใช่แบบแฟน นั่นหมายความว่าเขาได้เป็นที่สองรองจากลูกของน้องนั่นเอง จึงทำให้แทนไทไม่ติดใจอะไรแล้วเพราะมันก็เท่ากับว่า พ่อของไอ้เด็กหนุ่มสองคนนี้จะเป็นใครไปได้ถ้าไม่ใช่เรา ความรักของแฟนคลับที่มีต่อตัวศิลปินนั้นมันเป็นความรักที่จริงใจและบริสุทธิ์มากจริงๆจากที่เคยน้อยใจแต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว การที่เห็นน้องมีความสุขกับสิ่งที่รักมันก็ทำให้แทนไทมีความสุขตามไปด้วยเช่นกัน เพราะแบบนี้เองเขาจึงอยากที่จะสนับสนุนทุกความสุขของน้องอย่างน้อยให้ได้ไปรับไปส่ง ได้อำนวยความสะดวกบ้
Read more
03 หึงนิดหน่อย แต่อยากดูแลทั้งวัน
เมื่อมาถึงที่ทำงาน หลังจากทานมื้อเช้ากับแทนไทเสร็จแล้ว ไข่มุกก็แยกกับคนรักแล้วตรงไปที่โต๊ะทำงานทันที เพราะจะเอาขนมที่ซื้อมาฝากเพื่อนรักกับหลานในท้องไปให้“ทำไมวันนี้มาสายจังอะ” นับพรเอ่ยถามเพื่อนรักทันทีที่เดินมาถึง“เมื่อคืนมัวแต่คุยกับน้องอ้อแล้วก็พวกมัมหมีเรื่องงานที่จะไปวันนี้นี่แหละ” เธอส่งถุงขนมครกร้อนๆ ให้เพื่อนรักที่บ่นอยากกินตั้งแต่เมื่อวานให้นับพรยื่นมือมารับถุงขนมพร้อมส่งยิ้มหวานกลับให้เพื่อนไปหนึ่งทีเป็นการขอบคุณ ไม่วายวกกลับมาคุยเรื่องเพื่อนใหม่ที่ไข่มุกคุยด้วยแทบจะทุกคืนตอนนี้ “คุยกันทุกวันไม่เบื่อมั่งเหรอ?”“แกก็รู้ว่าคุยเรื่องน้องเจย์น้องปอนด์ ฉันก็คุยได้ทั้งวันทั้งคืนอะ”“ฉันหมายถึงน้องอ้ออะไรของแกน่ะ พักหลังนี่เห็นไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยจัง ระวังพี่แทนจะคิดมากเอานะ” ถ้าไปแค่ครั้งสองครั้งนับพรก็จะไม่เอะใจอะไรหรอกแต่ช่วงเดือนสองเดือนที่ผ่านมา ไข่มุกดูสนิทและไปไหนมาไหนกับเด็กที่ชื่ออ้อบ่อยๆ และเธอก็สังเกตเห็นอาการของแทนไท ดูยังไงก็หึงชัดๆ“น้องเขาก็เป็นผู้หญิงมั้ยวะ?” ไข่มุกขมวดคิ้วมุ่นด้วยสงสัยในความคิดของเพื่อน อะไรทำให้นับพรคิดว่าเธอจะหันไปคบผู้หญิงด้วยกัน แค่เพราะเป
Read more
04 วิธีง้อแฟนฉบับมัมหมี
อีกแล้ว น้องอ้ออีกแล้ว ไม่ใช่ว่าแทนไทจะไม่รู้จักหรือไม่เคยเจอน้องอ้ออะไรนี่ แต่ก็เพราะเคยเจอบ่อยๆ นั่นแหละถึงทำให้แทนไทรู้สึกขัดใจมาจนตอนนี้ทุกครั้งที่ได้ไปกับเด็กคนนั้น แทนไทจะรู้สึกเหมือนตัวเองค่อยๆ กลายเป็นส่วนเกินแบบไม่รู้สาเหตุ สิ่งที่ไข่มุกคุยกับต้นอ้อคำบางคำแทนไทก็ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าหมายถึงอะไรบางครั้งเขาก็เห็นว่าน้องยังไม่ได้พูดอะไรกับเด็กคนนั้นด้วยซ้ำ แต่ก็เหมือนกับว่าแค่มองตาก็เข้าใจ แล้วแบบนี้จะให้แทนไทรู้สึกดีได้ยังไงที่น้องจะไปกินข้าวกับเด็กนั่นแค่สองคนแต่แล้วแทนไทจะทำอะไรได้ ถ้าออกอาการกว่านี้ก็กลัวว่าน้องจะมองว่าเขางี่เง่าเกินไปแล้วจะเบื่อ“อ๋อ... เหรอ งั้นก็ ทานกันให้อร่อยนะ แล้วเดี๋ยวพอพี่เลิกงานแล้วพี่จะแวะไปรับนะครับ”ภายในรถหรูคู่ใจคันเดิมของคนรักที่ไข่มุกนั่งมานับครั้งไม่ถ้วน ทว่าไม่เคยรู้สึกอึดอัดเท่าครั้งนี้มาก่อนปกติพี่แทนของเธอมักจะชอบหยอด ชอบชวนคุยสร้างเสียงหัวเราะกันไปเรื่อยแต่วันนี้กลับเอาแต่ทำหน้านิ่ง รอยยิ้มที่ส่งให้เธอก็ดูเฝื่อนๆ ยังไงชอบกล ยอมรับว่าเธอเองก็ผิดที่ปล่อยให้แทนไทรอ แม้ว่าเธอจะบอกไปแล้วก็ตามว่าไม่ต้องมารับแต่พี่แทนก็คือพี่
Read more
05 งอนทีเดียว สว่างคาตา
สาบานเลยว่าตอนแรกแทนไทไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลย แต่ท่าทีขวยเขินอยู่ตลอดตอนที่พูด บวกกับแก้มที่แดงลามไปจนถึงหูแบบนั้นของน้องทำให้เขาเข้าใจคำว่าทำแบบนั้นของน้องได้ดี แต่ก็ยังอยากแกล้งอยู่ดี “ทำแบบนั้นนี่... แบบไหนเหรอ” “….” ไข่มุกไม่ได้ตอบคำถามนั้น แต่เลือกที่จะทำให้ดูแทนคำตอบ มือเรียวเล็กค่อยๆ บรรจงปลดหัวเข็มขัดออกตามด้วยตะขอกางเกงแล้วรูดซิปลงจนสุดขนาดว่าเธอยังไม่ได้สัมผัสด้วยซ้ำยังดูคับแน่นขึ้นรูปขนาดนี้ ความตื่นเต้นทำให้ไข่มุกรู้สึกเหมือนหายใจติดขัด ริมฝีปากบางแห้งผากจนเธอเผลอเอาปลายลิ้นน้อยๆ ออกมาแลบเลียริมฝีปากตัวเองไปพลางท่าทางแบบนั้นของน้องทำเอาแก่นกายของแทนไทรู้สึกปวดหนึบ เพราะว่ามันเริ่มจะตื่นและขยายตัวใหญ่ขึ้นจนอึดอัดไปหมดยิ่งน้องค่อยๆ บรรจงถอด มันก็ยิ่งสร้างความตื่นเต้นและปลุกความต้องการของเขาให้มากขึ้น ทว่าน้องกลับไม่ยอมจับเอาน้องชายของเขาออกมาจากปราการชิ้นสุดท้ายสักที“ไม่ง้อต่อแล้วเหรอครับ”ไข่มุกเงยหน้าขึ้นมองสบตาคนรัก ก่อนจะแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองช้าๆ มือเรียวค่อยๆ ลูบไล้ตามท่อนแข็งผ่านผ้าเนื้อบางปราการชิ้นสุดท้ายทั้งที่สายตายังจับจ้องเ
Read more
06 ตีตราให้รู้ว่าเป็นของใคร
เขาลูบไล้ผิวเรียบลื่นใต้ผ้าห่มไปมาจนมาหยุดอยู่ที่ภูเขาสองลูกก่อนจะออกแรงบีบนวดเบาๆ ปลายนิ้วสากไม่วายแวะไปเขี่ยตุ่มไตที่กำลังชูชันเป็นการทักทาย “พะ... พี่แทน นี่มันไม่ใช่กอดเฉยๆ แล้ว” ปากก็พูดไป ทั้งที่ใจไข่มุกรู้ดีว่าอาการแบบนี้ของแทนไทคือต้องการอะไร “…” เขาไม่ได้ตอบอะไรเธอแต่ลากปลายนิ้วมือลงไปลูบไล้เวียนวนเรื่อยลงไปบนเนินอวบอูมด้านล่างเป็นการทักทายน้องสาวเธอแทน ไข่มุกจัดการตอบกลับข้อความของต้นอ้อให้จบๆ ไป ว่ายังไม่ว่าง แค่นี้ก่อนนะ จัดการปิดเสียงแจ้งเตือนให้เรียบร้อยก่อนจะวางมือถือกลับคืนที่เดิม แล้วพลิกตัวขึ้นไปคร่อมอยู่บนตัวของแทนไท “พี่แทนกินจุขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” เธอจะไม่ถามเลยถ้าไม่ใช่ว่าเมื่อคืนจนถึงเช้า พวกเธอก็แทบจะไม่ได้พักกันขนาดว่าขอตัวไปอาบน้ำเพราะรู้สึกเหนียวตัวไปหมด พี่แทนของเธอก็ยังตามไปกินต่อในห้องน้ำ กว่าจะอาบน้ำเสร็จก็เล่นแทบจะทุกท่าจนครบทุกมุมของห้องน้ำกันเลยทีเดียว“ก็ตั้งแต่ที่เมียพี่เริ่มร้อนแรง มากขึ้นทุกวันนี่ไง สงสัยต้องตีตราจองสักหน่อยแล้ว”“แล้วพี่แทนอยากจะตีตราตรงไหนดีคะ ตรงนี้ หรือตรงนี้ดี
Read more
07 รอยยิ้มที่ฝืนไว้ทั้งวัน
“สวัสดีค่ะ”[เสียงแบบนี้ รู้เลยนะว่าเพิ่งตื่นน่ะ]“จริงๆ ก็ตื่นนานแล้ว แต่ก็หลับไปอีกอะ วันหยุดก็ต้องนอนให้คุ้มมั้ยล่ะ ว่าแต่โทรมามีเรื่องไรวะ”[เดี๋ยวนี้นี่โทรหาแกต้องมีเรื่องก่อนเหรอ พอมีเพื่อนสนิทคนใหม่แกก็จะทิ้งฉันเลยเหรอ]“เพื่อนมง เพื่อนใหม่อะไรล่ะ อ้อก็แค่น้องที่ติ่งด้วยกัน” คงไม่ได้มีแต่คนรักเธอแล้วแหละที่จะน้อยใจเรื่องต้นอ้อ เพราะดูเหมือนเพื่อนรักเธอก็น่าจะน้อยใจไม่แพ้กัน[ก็ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าหมายถึงน้องอ้ออะ ร้อนตัวนะเราน่ะ]“เบื่อคนท้องว่ะ แล้วสรุปที่โทรมานี่มีไรให้รับใช้คะ”[พรุ่งนี้ไปเดินเที่ยวห้างกัน หาไรกินด้วยแล้วก็เผื่อว่ามีหนังน่าดูก็จะได้ดูหนังด้วย อ้อ... พี่คิณบอกว่าให้ย้ำพี่แทนเลยนะว่าต้องไป]“สามีแกนี่จริงๆ เลยนะตามใจเมียจนจะเสียนิสัยแล้วเนี่ย แล้วนี่อยู่ที่โรงแรมพี่คิณปะ เดี๋ยวเดินไปคุยด้วย”[ป่าวอะ... ตอนนี้อยู่บนรถ ไปหาหมอมากำลังกลับ]“พี่แทนไปด้วยเหรอ ถึงว่าตื่นมาก็ไม่เห็นเลย”[พี่แทนไม่ได้มา ฉันมากับพี่คิณแล้วก็คุณนัย]“อ้าวเหรอ งั้นก็สงสัยไปทำงานให้สามีแกอีกตามเคย บอกพี่คิณใช้งานแฟนฉันเบาๆ หน่อยได้ปะ”[อย่ามาใส่ความ พี่คิณบอกช่วงนี้ว่างย่ะ ฉันถึงชวนแกกับพ
Read more
08 ใกล้เกินไปสำหรับคำว่าเพื่อน
ต้นอ้อ นักศึกษาจบใหม่ที่อยู่ในระหว่างหางาน ทำให้ช่วงนี้เธอมีเวลามาติ่งอย่างเต็มที่ เธอว่างมากพอที่จะไปมันทุกงาน ทุกอีเวนต์ที่เป็นงานเปิดเลยก็ว่าได้“ใช่จ้ะ” พอเห็นสายตาของต้นอ้อมองไปยังนับพร ไข่มุกก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่เคยแนะนำให้สองคนนี้รู้จักกัน “อ้อ... นี่พี่นับนะเป็นเพื่อนสนิทพี่ ส่วนนี่น้องต้นอ้อไงแกที่เป็นมัมหมีน้องเจย์ด้วยกันอะ”“สวัสดีค่ะพี่นับ พี่นับสวยจังค่ะ กินกันไม่ลงกับพี่มุกเลย” ต้นอ้อยกมือขึ้นไหว้นับพรตามมารยาทดีๆ ที่คนเด็กกว่าพึงกระทำ“สวัสดีค่ะ” นับพรยกมือขึ้นรับไหว้พร้อมส่งรอยยิ้มหวานกลับไปให้ “น้องต้นอ้อเนี่ย พูดเหมือนกับไม่รู้ตัวว่าตัวเองก็สวยมากยังงั้นแหละ”“แกก็ไปยิ้มหวานให้น้องมัน เดี๋ยวสามีแกมาเห็นก็ได้ฆ่ายัยอ้อตายคามือพอดี พี่คิณยิ่งขี้หึงอยู่”‘พี่แทนไม่ขี้หึงเลยมั้ง นี่แกห่วงหรือหวงน้องกันแน่ห๊ะ’ นับพรกระซิบเบาๆ ให้ได้ยินกันสองคน‘พูดอะไรของแกเนี่ย’ ไข่มุกกระซิบกลับเช่นกัน ก่อนจะหันไปคุยกับต้นอ้อต่อ “แล้วนี่ อ้อมานานหรือยัง แล้วเดี๋ยวจะไปไหนต่อเหรอ”“ก็มาได้สักพักแล้วค่ะ เดินจนครบทุกชั้นแล้วด้วย นี่ก็กำลังคิดอยู่ว่าหรือจะดูหนังดีแต่คิดอีกทีก็ไม่อยากดูแล้วค่ะ
Read more
09 ความไม่สบายใจของคนขี้หึง
“มาทำไรคนเดียววะ” ภคิณเอ่ยถาม เพื่อนหน้าหล่อที่แม้ว่าตอนนี้จะไม่ได้เป็นศิลปินแล้ว แต่ก็ยังคงออร่าของความเป็นสตาร์เอาไว้อยู่ จนคนที่เดินผ่านไปผ่านมาอดไม่ได้ที่จะเหลียวมองก็เล่นมายืนหล่อออร่าพระเอกกองรวมกันสามคนแบบนี้ จะไม่ให้มีใครมองเลยนั่นคงจะน่าแปลกกว่า“กูจะมาเดินเที่ยวคนเดียวบ้างไม่ได้?”“ก็ปกติกูเห็นมึงมีเพื่อนเที่ยวตลอดนี่หว่า หรือว่ารออยู่” คราวนี้เป็นแทนไทที่ออกปากแซวบ้างที่ผ่านมา ก่อนที่แทนไทกับภคิณจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนก็ต้องยอมรับเลยว่านิสัยคบไปทั่วควงไปเรื่อยที่ทิวไผ่เป็นอยู่ตอนนี้ พวกเขาเองก็ไม่ต่างกันแต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาทั้งสามคนก็ป้องกันอยู่เสมอแล้วก็ไม่เคยให้ความหวังใคร“หึ... วันนี้กูมาคนเดียว ช่วงนี้เบื่อๆ ว่ะ ไม่อยากควงใคร” ทิวไผ่ตอบไปตามตรง เพราะช่วงนี้เขารู้สึกแบบนั้นจริงๆ“ได้ไงวะ”“ได้ดิ กูเบื่อก็เลยมาเดินเล่น กูไม่อยากควงใครกูก็เลยมาคนเดียว ก็แค่นั้น” แต่ดูจากหน้าตาของเพื่อนแล้วเหมือนจะไม่เชื่อ อธิบายไปก็เท่านั้น การเปลี่ยนเรื่องคุยน่าจะง่ายกว่า“ว่าแต่กู พวกมึงเหอะมากันสองคนเหรอวะ ปกติเห็นติดเมียกันฉิบหาย” ก็ตั้งแต่พากันเปิดตัวจริงจัง ทิวไผ่เองยังไม่เคยเห็นภค
Read more
10 ไม่เหมือนเดิม
“ก็กูชอบงานนี้อะ ถ้าทำที่บริษัทตัวเองใครจะกล้าใช้กู แล้วที่บริษัทอื่นก็ไม่มีใครให้กูทำ อีกอย่างกูขี้เกียจไปแย่งกับน้องกูด้วย ปล่อยให้มันทำไปนั่นแหละ”แทนไทตอบกลับเร็วๆ เพื่อให้จบบทสนทนาตรงนี้ไปก่อนที่น้องจะมาถึง ที่จริงก็ไม่ได้เป็นความลับอะไร ยังไงก่อนจะแต่งงานกันเขาก็ต้องพาน้องไปรู้จักกับครอบอยู่ดีที่ผ่านมาเขาก็แค่ยังไม่มีโอกาสได้บอกน้อง แล้วไข่มุกก็ดันเป็นคนไม่สงสัย ไม่ซักไซ้เรื่องส่วนตัวเขาเลย นั่นยิ่งทำให้แทนไทไม่รู้จะเริ่มต้นบอกยังไง“มาแล้วค่ะ อ้าวพี่ทิว มาได้ไงคะเนี่ย สวัสดีค่ะ” นับพรเอ่ยทักด้วยเสียงหวานนุ่มหูเช่นเคย ก่อนจะเดินเข้าไปหาภคิณที่กางแขนรอรับเมียคนสวยไว้ตั้งแต่เห็นเมียเดินมาใกล้ๆ แล้ว“หวัดดีค่ะ พี่ทิว วันนี้มาคนเดียวเหรอคะ” ไข่มุกเองก็เอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงสดใสตามๆ กันมา แล้วหยุดยืนอยู่ข้างแฟนหนุ่มที่ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นอะไรถึงได้หน้าตาบึ้งตึงขนาดนั้นทั้งที่เธอพยายามปรับอารมณ์แทบตายเพื่อนจะกลับมายิ้มให้เขาได้ทั้งยังมีเรื่องคาใจในตัวเขาอยู่แท้ๆ“แหมน้องมุก เห็นพี่เป็นคนยังไงคะเนี่ย”“เดี๋ยววันนี้ไอ้ทิวมันดูหนังกับเราด้วยนะ จะให้ปล่อยมันไปนั่งดูคนเดียวก็สมเพช” แทนไทบ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status