All Chapters of วิศวะทวงคืนรักแฟนเก่าคนโปรด: Chapter 21 - Chapter 30

Ep.21 เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ (น้ำเหนือ)อีกด้านพรึบ! เสียงหยิบของบางอย่างออกจากกระเป๋าเสื้อแล้วโยนสิ่งนั้นให้พอล“กูให้”“เห้ยยย ไอ้แอล มึงดูถูกกูนะ”“...”“ขนาด 56 แต่ของมึง…” พอลถาม แต่พอร์ชเป็นคนตอบ“แก๊งค์เรา 58 ทุกคนโว้ยยย”สิ่งนั้นมันคือถุงยางอนามัยที่ครีมบอกว่าเป็นของฝากให้แอล~~~ วันเวลาผ่านไปไวมาก นี่ก็ใกล้ช่วงสอบแล้ว โนเนอยู่อย่างไม่มีสถานะอะไร เขาเรียกให้ไปหาทำแค่เรื่องอย่างว่า ปล่อยให้นอนแค่บนโซฟาเหมือนเดิม ทุกครั้งเป็นแบบนั้นตลอดมา หัวใจที่ถูกกระทำซ้ำๆ คำพูดที่ทิ่มแทงใจ แววตาอบอุ่นในตอนนั้นได้เปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน ในระหว่างนั้นเขาไปผับแทบทุกคืน กลับมาเรียกให้ไปหาราวกับเป็นที่ระบายอารมณ์ก็เท่านั้น เธอยังแอบเห็นว่าครีมยังโทรหาแอลอยู่บ่อยครั้ง แต่เขาไม่ได้รับสายในทันที เธอคิดว่าก็คงจะไปโทรหากันลับหลังเธอ รู้สึกอะไรก็ต้องอดทน ในเมื่อรับปากไปแล้วนี่ว่าจะชดใช้ให้จนกว่าจะพอใจ แล้วเมื่อไหร่กันล่ะ? ที่เขาจะรู้สึกพอLINE | Good Girl (3)NNNae : คืนนี้ว่างไหมทุกคนKorYha : เราว่างนะ กำลังเหงาพอดีเลยPa-Peach : จะชวนไปไหนย่ะ ทุกทีไม่เคยเอ่ยปากชวนNNNae : ทุกคนจำน้ำเหนือได้ไหมPa-

Ep.23 หมาโบ้หวงก้างวันสอบวันแรก“เป็นไง ทำข้อสอบได้ไหม”“โอ้ย อีหญ้า แกไม่ต้องไปถามเด็กเรียนอย่างโนเนมันหรอก ดูหน้ามันก็รู้ ยิ้มระรื่นขนาดนั้น”“พูดจาติดเหวี่ยงแบบนี้แกทำข้อสอบไม่ได้แน่นอน น้องกอหญ้าคนสวยขอฟันธง”“ทำได้ อย่ามาอะบูละจี้ฉันนะ” (บูลลี่)“ทำได้ หรือ ได้ทำ”“เอ๊ะ อีหญ้า อยากโดนจะเทยตบมากนักใช่ไหม”“ฮ่าๆ ทำได้ก็ทำได้ แหม จะโกรธอะไรขนาดนั้นอ่า”“ไม่ได้โกรธ แค่หงุดหงิดเพราะจะเทยมีรอบเดือน ผู้หญิงอย่างพวกแกไม่เข้าใจหรอก”“ฮ่าๆ / ฮ่าๆ” โนเนที่ยืนฟังเพื่อนรักสองสาวยืนเถียงกันอยู่หน้าห้องสอบก็หลุดขำกับประโยคสุดท้ายของพิชชี่ ถึงแม้จะเถียงกันเก่งมากแต่ก็รักกันเหนียวแน่นเช่นกัน ... ก่อนหน้านี้เคยมีครั้งนึงที่พิชชี่อกหัก คนที่อยู่เป็นเพื่อนพิชชี่บ่อยๆนั่นก็คือกอหญ้า เพราะสองคนนี้บ้านอยู่ใกล้กันมากกว่าโนเน ทำให้กอหญ้าไปหาพิชชี่ได้สะดวกกว่าและบ่อยกว่า ทว่าช่วงนั้นโนเนเองก็เพิ่งฟื้นจากการเสียใจมาหมาดๆ เช่นกัน หน้าที่ดูแลพิชชี่ก็ตกเป็นของกอหญ้าไปโดยปริยาย แต่หลังจากนั้นเมื่อโนเนเริ่มทำใจได้แล้วหลังจากที่รู้อะไรบางอย่างมา เธอก็หายเศร้าเป็นปลิดทิ้งและพร้อมเดินหน้าต่อไป และในเมื่อปิดจบเร

Ep.25 เล่นเบื่อแล้วคอนโด -L-แอลกระชากร่างเล็กรถจากรถจนเสียหลักและล้มลง เข่าที่กระแทกพื้นซ้ำรอยเดิมกับครั้งก่อนหน้านี้ที่ผับ มันถลอกและมีเลือดซึม สองครั้งแล้วที่โนเนต้องล้มจนเจ็บตัวเพราะแอล แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าจะทำให้แอลจะรู้สึกผิดอะไรกับการกระทำของตัวเอง บุญมิได้นำพา... แอลอุ้มโนเนพาดบ่ารีบสาวเท้าเดินเข้าลิฟต์ ระหว่างทางเดินเงียบงันได้ยินเพียงแค่เสียงสะอื้นร้องไห้ของโนเน เมื่อเดินมาถึงหน้าห้องเขารีบแตะคีย์การ์ดแล้วพาโนเนเข้าห้องนอนทันที ล็อกประตูเพื่อไม่ให้โนเนหนีออกไป จากนั้นก็โยนร่างอันบอบบางลงบนเตียงขนาดใหญ่ตุบ!ไม่มีเสียงร้องเจ็บจากการโดนเหวี่ยงอย่างแรงลงบนเตียง มีแต่เสียงร้องไห้ที่เจ็บจากภายในใจมากกว่า“กล้าดียังไงถึงได้ไปจูบกับคนอื่น”“...”“ตอบ!!!” แอลตะคอกคนตัวเล็กอย่างเอาแต่ใจ ทั้งยังเอามือหนาบีบคางเธอแน่น จนเกิดรอยแดงตามกรอบหน้า“ก็แค่อยากลองจูบกับคนอื่นดูบ้างเหมือนที่พี่แอลทำอยู่” แอลชะงักเมื่อได้ยินโนเนตอบกลับมาแบบนั้น มันยิ่งไปสะกิดต่อมความรู้สึกให้เขายิ่งโมโหมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า พูดแบบนี้มาได้ยังไง“ฉันไม่เคยทำ”“อย่ามาโกหกเลยค่ะ”... “เนรู้และเห็นทุกอย่างที

Ep.27 ขอเวลารักษาแผลใจ & BEHIND STORYJapanโนเนเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นหลังจากที่ออกจากโรงพยาบาล ก่อนหน้านี้กอหญ้ารู้สึกเป็นห่วงเพราะโนเนมาที่นี่คนเดียวและมาเป็นครั้งแรก แต่โนเนยืนยันนอนยันว่าดูแลตัวเองได้ และเธอก็ให้เหตุผลไปตามตรงว่าขอมารักษาแผลใจ จะกลับไทยไปอีกทีก็ตอนใกล้เปิดเทอมเลยที่โนเนเลือกเดินทางมาที่นี่เพราะเป็นประเทศที่เธอชอบ เมืองสวย และที่พักที่โนเนเลือกมาพักผ่อนก็คือ หมู่บ้านมรดกโลก ที่ขึ้นชื่อเรื่องความสงบและสวยงาม ตั้งอยู่ในหุบเขาที่ห่างไกลและขนาบข้างด้วยภูเขาหลายลูกของจังหวัดกิฟุ ทำให้ที่นี่เรียกได้ว่าเป็นอีกหนึ่งสถานที่ที่จะทำให้ตัดขาดจากโลกภายนอกได้อย่างง่ายดาย ทั้งยังอุดมสมบูรณ์ไปด้วยป่าภูเขาที่กินพื้นที่เกือบ 96% ของพื้นที่หมู่บ้านโนเนเลือกแล้วที่นี่แหละเหมาะสำหรับกระต่ายน้อยแบบเธอที่จะหลบมารักษาสภาพจิตใจ โนเนอดทนเป็นอย่างมากที่ไม่ร้องไห้ต่อหน้ากอหญ้าที่โรงพยาบาล เธออยากร้องไห้ให้มันสุดเสียงสะอื้น รีดความเสียใจออกมาให้หมด เธอเดินทางมาเพื่อสิ่งนี้หวังว่าที่นี่จะรักษาใจเธอให้หายในเร็ววัน และแน่นอนว่าโนเนก็จมอยู่กับความเสียใจมาเกือบสัปดาห์ จนรู้สึกว่าตัวเองต้องออกไปเจ

Ep.29 ตามง้อวันเปิดภาคเรียน“ชะนี หน้าตาสวยสดใสขึ้นนะเนี่ย”“ก็สวยเป็นเรื่องปกตินะ”“โอเค จะเทยไม่อยากเถียง”“ฮ่าๆ ทำไมวันนี้ยอมแพ้ล่ะเพชร”“อีหญ้า ตบปากตัวเองเดี๋ยวนี้ บอกแล้วไงว่าชื่อพิชชี่ๆๆ”“ว่าแต่แต่สนุกมากไหมเน ปิดเทอมหน้าพวกเราไปเที่ยวด้วยกันดีไหม”“สนุกดี สงบด้วยนะ เรายังเที่ยวไม่ครบตามที่แพลนไว้เลย เสียดายมากๆ”“งั้นรอบหน้าเราไปเก็บให้ครบทุกที่เลยดีไหม”“จะเทยเตรียมรอแล้วนะ แต่ตอนนี้ไปทานข้าวกันเถอะหิวแล้ว อาจารย์ปล่อยช้ามาก”ทั้งสามคนเดินไปยังโรงอาหารและตอนนี้ก็เหลือโต๊ะว่างเพียงไม่กี่โต๊ะเท่านั้น พิชชี่จึงไปจองโต๊ะไว้และให้สองสาวไปซื้ออาหารมาก่อนเดี๋ยวเธอจะไปซื้อทีหลังเอง จนกระทั่งทั้งสามคนได้อาหารตามที่ต้องการ พร้อมทั้งมีบิงซูและผลไม้รวมใส่จานใหญ่วางอยู่ตรงกลางสำหรับทานสามคน โนเนเริ่มกลับมาดูแลตัวเองเจริญอาหารมากขึ้น เธอทานไปหัวเราะไปกับเพื่อนอย่างมีความสุข ในขณะที่อีกคนชีวิตเริ่มขม ยืนหลบมุมมองโนเนอยู่ในที่ไกลๆ เพื่อนที่เห็นแล้วว่าทรงนี้ไม่น่ารอดพวกเขาต้องออกโรงอีกตามเคย“น้องพิชชี่ครับ พวกพี่ขอนั่งด้วยได้ไหม ไม่มีโต๊ะว่างเหลือเลย” พอลที่รู้ว่าพิชชี่ปลื้มเขา เขาจึงเป็นฝ