LOGINแฟนเก่าไม่ได้หายไปไหน แค่ย้ายจากหัวใจลงไปอยู่ส้นตีน (แฟนเก่าคนโปรด)
View More앙상한 뼈만 남은 메마른 가지에도 이 겨울을 잘 견디어 내면 또 다시 봄이 오고, 또 새로운 내일과 풍성한 다음이 기약 되어 있기에 두렵지 않은 것일 테지.
그러나 나은은 오늘 몹시도 두렵고, 슬펐고, 또 아팠다.
그러함에도 불구하고 표현할 수는 없었다. 마지막일지 모를 그녀가 부디 평온하게 웃으며 떠날 수 있길 바라는 마음으로, 참고 견디어 내보려 한다.
아론서울병원 VIP실에는, 사랑하는 가족들이 모여 두 모녀를 바라보며 숨을 죽이고 있었다.
터져 나오는 눈물도, 흐느낌도 최대한 절제하며 가는 목소리들에 집중하려 애쓰고 있었다.
"엄마.. 내 엄마가 되어 줘서 고마웠어."
엄마의 표정은 어느 때보다 편안해 보였다.
사랑하는 딸의 눈, 코, 입, 귀 어느 것 하나도 놓치지 않고 고이고이 가슴에 새겨 넣으려는 듯 옅은 미소를 지으며 찬찬히 얼굴을 훑어 본다.
그리고, 그녀가 진심을 꾹꾹 담아 내어 놓은 마지막 말,
"우리... 딸... 사랑...해..."
그 말을 끝으로, 그녀는 조용히 눈을 감았다.
띠---
"안세희님. 20**년 1월 10일 오전 10시 12분 사망하셨습니다."
"흐으...으...엄마..."
이번 겨울은 유난히 눈 소식이 적었다.
한 달 전부터 병실 안에서만 시간을 보낸 엄마는, 어느 날인가 창가를 보며 혼잣말을 했었다.
<올해는 눈 보기가 힘드네... 마지막으로 예쁜 눈 한 번 보고 갔으면 좋겠는데...>
그렇지만 한 달 내도록 엄마의 바람은 이루어지지 않았다.
창밖을 바라볼 여유조차 없었던 나은은, 아까부터 흩날리고 있었던 새하얀 눈 발을 눈치채지 못했다.
***
=아론그룹 전 회장 안세희, 78세로 영면. 장례는 회사장으로 간소하게=
=아론그룹 안세희 전 회장이 작고 하자, 전 세계 아론 직원 애도 이어져=
=(故)안세희의 유일한 직계 가족은 올해 26세가 된 딸 안나은=
아론서울병원 장례식장은 끊이지 않는 화환과, 애도의 발길로 어느 때보다 시끌벅적한 상황이었다.
안세희의 유일한 직계 가족인 나은과, 안세희의 조카이자 나은의 사촌 오빠인 안서후 회장 가족이 함께 자리를 지키며 손님을 맞았다.
"당고모, 방에 가서 좀 쉬다가 와."
파리한 얼굴로 눈물조차 제대로 흘리지 못하고 서 있는 나은을 안타까운 눈으로 바라보던 이준은 나은의 등을 토닥이며 말했지만, 나은은 가만히 이준을 올려다 볼 뿐이었다.
촌수로는 조카이지만, 나이는 자신보다 두 살이나 많은 이준은, 어릴 적 나은이 입양되어 올 때부터 친동생처럼 나은을 보살펴 주던 친오빠 같은 사람이었다.
나은은, 이준의 말이라면 무엇이든 따르는 편이었다.
평소라면 고갤 끄덕이며 방으로 향했을 그녀였지만, 지금은 텅 빈 눈으로 가만히 이준을 쳐다만 볼 뿐 어떠한 행동도 취하지 못하고 있었다.
마치, 머리가 고장 난 사람처럼, 전원은 들어오지만 기능은 멈춰버린 기계처럼.
*
자정이 넘어가니, 손님들의 발길도 뜸해지고, 시끌벅적했던 장례식장도 조금은 공허한 느낌이 들었다.
벽에 기대 앉아 가만히 영정사진을 바라보던 나은은, 미소 짓고 있는 엄마를 따라 옅은 미소를 지어 보였다.
"우리 엄마 좋겠다. 보고 싶었던 아빠 볼 수 있어서..."
나은은 가만히 눈을 감았다.
하루가 어떻게 지나갔는지 머릿속에 남아 있는 것이 하나도 없었다.
그저 반복되어지는 사실 하나, '엄마가 떠났다' 그 것만이 유일했다.
이미 마음의 준비를 하고 있었던 터였지만, 그것이 슬픔의 무게를 줄여주지는 못했다.
***
[다음 날]
둘째 날 아침부터 해외 지사 임직원들이 속속들이 도착하기 시작했다.
아직 26살 밖에 안된 나은에게는 대부분이 낯선 얼굴들 이었다.
그런 나은 대신, 사촌오빠인 안서후 회장이 그 옆에서 일일이 이름과 직함을 불러주며 감사의 마음을 전했다.
그렇게 또 하루가 지나가고 있었다.
밤이 깊어지자, 사람들의 발길도 조금씩 뜸해지기 시작했다.
오늘도 늦게 까지 남아 있는 방문객들에 의해 사촌오빠와 새언니는 식당에 발이 묶였다.
나은이 걱정되어 식당을 빠져 나온 이준이 빈소로 들어가려던 찰라, 발길이 멈췄다.
"남선우... 이 시키."
"나 왔어."
순간 울컥하고 치밀어 오른 이준이 선우를 끌어 안았다.
6년 만에 돌아온 남선우였다.
예를 갖추고 꽃을 올리는 선우의 옆모습을 믿기지 않는 표정으로 바라보고 서 있던 나은은 파르르 떨고 있는 자신의 두 손을 의식하지 못했다.
이준은 두 사람을 위해 일부러 떨어진 곳에 서서 바라보고 있을 뿐이었다.
몸을 돌린 선우가 자신을 바라보고 있는 나은과 눈을 맞췄다.
텅 비어 있는 나은의 눈을 마주하는 순간 선우의 두 눈이 조금씩 붉게 물들기 시작했다.
6년의 시간이 아무것도 아니었다는 듯.
"나은아..."
ตอนพิเศษ เราทั้งสองคนเรียนจบแล้วนะ ฉันจบปริญญาตรี ส่วนพี่แอลจบปริญญาโทร พี่แอลทำธุรกิจโชว์รูมรถนำเข้า ซึ่งหุ้นส่วนก็แน่นอนว่าเป็นใครไปไม่ได้นอกจากพี่พอร์ชกับพี่พอล และได้ยินอีกว่าอนาคตอาจจะทำธุรกิจสนามแข่งรถด้วย สามหนุ่มชอบความเร็วมาตั้งแต่เด็กๆ แต่ผู้ชายก็มีความชอบไม่กี่อย่าง ไม่รถก็ปืน แต่เรื่องปืนอย่าเลย ฉันกลัว ขอไว้เรื่องนึงก็แล้วกันฉันในตอนนี้ก็ช่วยดูแลกิจการของทางบ้านก่อน คุณพ่อไม่ได้เป็นคนเลือกให้นะ ฉันเลือกเอง ในอนาคตฉันมีความคิดอยากเปิดร้านขายเพชรซึ่งมันสอดคล้องกับธุรกิจที่บ้านฉันทำอยู่ด้วย ส่วนธุรกิจของทางบ้านพี่แอล หากฉันมีเวลาว่างจากงานตัวเองก็จะเข้าไปดูแลช่วยสอดส่องบ้าง“หม่ามี๊ค้าบ”ลืมบอกไปสินะ ฉันมีลูกชายตัวน้อยกับพี่แอลแล้วนะ พี่แอลรีบทุกอย่าง เรียนจบก็แต่งงานทันที แถมยังรีบปั๊มลูกอีกด้วย แล้วก็ได้ลูกชายสมใจเขาล่ะ“ว่าไงคะ น้องอิล”“อิลอยากทานกุ้งค้าบ”“มื้อเย็นวันนี้เหรอคะ”“ค้าบ ได้มั้ยค้าบหม่ามี๊”“ทำตาหวานใส่หม่ามี๊ขนาดนี้ หม่ามี๊ก็ต้องทำให้ทานสิคะ”“เย้ หม่ามี๊น่ารักที่สุด อิลรักหม่ามี๊ค้าบ” ประจบประแจงแม่เรียบร้อย เด็กน้อยวัยห้าขวบก็สวมกอดผู้เป็นแม่ทันที อิลเ
Ep.37 กันและกันตลอดไปสามเดือนผ่านไปทุกเรื่องราวของเราผ่านได้ด้วยดีและมีความสุขมาก ฉันรับรู้ถึงความรู้สึกถูกรัก ถูกเอาใจใส่เป็นอย่างดี มันอบอุ่นหัวใจอย่างยากที่จะอธิบาย เราทั้งคู่ต่างก็เติมเต็มกันและกัน ทดแทนวันเก่าๆ เหล่านั้น หากเป็นเมื่อก่อนเพียงแค่คิดหรือพูดถึงฉันยังคงรู้สึกเจ็บปวดกับมันอยู่ แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว เพราะแฟนคนโปรดของฉันลบรอยแผลในใจให้เป็นอย่างดี อีกสองเดือนพี่แอลก็เรียนจบแล้ว แต่เขาบอกฉันว่าจะเรียนปริญญาโทต่อเพื่อรอฉัน ในระหว่างนั้นพี่แอลก็จะทำธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์ควบคู่ไปด้วย ซึ่งมันเป็นความชอบของพี่แอลมากๆ ส่วนฉันหากเรียนจบพี่แอลจะให้ไปช่วยงานของธุรกิจครอบครัวเขาเอง นั่นก็คือห้าง Zen-Group ส่วนธุรกิจของทางบ้านฉันคือเปิดร้านขายทองขนาดใหญ่และมีโรงรับจำนำของมีค่าต่างๆ รวมไปถึงสินค้าแบรนด์เนม ในส่วนนี้ฉันต้องปรึกษาคุณพ่อก่อนว่าต้องการให้ฉันช่วยงานท่านหรือเปล่า เรื่องนี้ฉันก็แล้วแต่คุณพ่อจะตัดสินใจเลย“วันนี้อยากไปไหนไหม”“อยากทานอาหารทะเลค่ะ ร้านไหนก็ได้”“งั้นก็ไปอาบน้ำครับ”ฉันอาบน้ำแต่งตัวใช้เวลาไม่นานมาก การแต่งกายวันนี้ฉันใส่ชุดเดรสสายเดี่ยวยาวถ
Ep.36 ย้อนวันวานหลายเดือนต่อมา“เน คุณครูธิดาได้ติดต่อเนมาบ้างไหม”“ติดต่อมาเมื่อวานนี้เอง เราว่าจะคุยเรื่องนี้กับหญ้ากับพิชพอดีเลย”“มีอะไรชะนีว่ามา”“ช่วงก่อนปิดเทอม คุณครูจะให้พวกเรากลับไปที่โรงเรียนน่ะ อยากให้รุ่นพี่กลับไปแนะแนวน้องๆ ที่กำลังเข้าจะเตรียมสอบเข้ามหาลัยว่าต้องเตรียมตัวยังไงประมาณนี้ ฉันว่าจะชวนพวกเธอไปด้วยกัน”“เราไปๆ เพราะคุณครูก็โทรมาเหมือนกัน” กอหญ้าก็เป็นคนที่คุณครูอยากให้ช่วยกลับไปแนะแนวเช่นกัน“อ้าว คุณครูไม่โทรหาจะเทย จะเทยงอน จะเทยไม่ไปเด็ดขาด”“ฮ่าๆ จะเทยอย่างอนเลย คุณครูฝากชวนพิชด้วยนะ บอกว่าติดต่อพิชไม่ได้น่ะ”“อุ้ย จะเทยลืมว่าจะเทยเปลี่ยนเบอร์นี่นา ขอโทษคุณครูธิดานะคะ” พิชชี่พูดขอโทษพร้อมยกมือขึ้นไหว้เหนือหัวอย่างติดตลก“งั้นก็ตามนี้แล้วกันเนอะ อาจารย์ยังบอกอีกด้วยนะว่าวันที่พวกเรากลับไปตรงกับวันปัจฉิมพอดีเลย และมีนักเรียนรุ่นเก่าหลายคนกลับไปด้วยนะ สนุกแน่นอนเลยได้เจอเพื่อนเก่าๆ ด้วย” โนเนกล่าวอย่างดีใจ รั้วโรงเรียนเป็นอะไรที่สนุกที่สุดแล้วสำหรับเธอ ถึงแม้ว่าในช่วงเวลานั้นเคยมีเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้จำฝังใจ แต่สุดท้ายแล้วที่แห่งนั้นก็เป็นจุดเริ่มต้นของ
Ep.35 แฟนเก่าคนโปรด อยู่ในโหมดแฟนคนปัจจุบันวันนี้แอลพาโนเนกลับไปที่คอนโดของเธอเพื่อเอาชุดนักศึกษาและของใช้บางอย่างมาไว้ที่คอนโดของเขา ส่วนอย่างอื่นเขาจัดการให้ซื้อครบหมดแล้ว เสื้อผ้าอื่นๆ ของใช้ที่จำเป็น และไม่ลืมที่จะซื้อถุงน้ำร้อนมาให้คนตัวเล็กด้วย เขาจำได้ว่าโนเนปวดท้องประจำเดือนในตอนนั้น มานอนที่ห้องของเขาซึ่งมีเพียงแก้วเก็บอุณหภูมิที่โนเนใช้เพื่อบรรเทาอาการปวดท้อง ในตอนนั้นเขาขัดใจกับการกระทำของตัวเองอยู่ไม่น้อยที่ใจร้ายกับโนเน แต่ตอนนี้เขาจำทุกรายละเอียดที่เกี่ยวกับตัวโนเนทุกอย่าง ที่บอกไว้ว่าจะตามใจและดูแลเป็นอย่างดีเขาก็ทำมันอย่างไม่บกพร่องเช่นกันในเมื่อโนเนให้โอกาสเขาแบบนี้ เขาก็ไม่รอช้าที่จะฉวยโอกาสเอาเธอมาอยู่ข้างกาย เขาไม่ปล่อยให้โนเนอยู่คนเดียวอีกต่อไปแล้ว แอลไม่อยากปล่อยให้เวลามันสูญเปล่า ที่ผ่านมาเรื่องราวของทั้งสองคนที่ต่างก็เข้าใจผิดกัน ระยะเวลาสองปีเต็มมันนานเกินไปที่จมอยู่กับความเจ็บปวด มาถึงตอนนี้เป็นช่วงเวลาของการตักตวงความสุข ชดเชยทุกอย่าง เขาจะไม่พลาดแม้แต่วินาทีเดียว โนเนต้องมีเขาอยู่ในชีวิตและเขาก็ต้องการเพียงแค่โนเนคนเดียวเท่านั้นเช่นกันมหาลัย KLA“เรียนเส





