Lahat ng Kabanata ng สถานะลุ้นรัก: Kabanata 31 - Kabanata 40

“คุณยาย ทำอย่างนี้ๆ น้า พริกหวานเคยมาหลายครั้ง แม่แม่พามา พริกหวานทำสวยนะ นี่ค่ะ เสร็จแล้ว พริกหวานทำสวยไหม”สตรีสูงวัยอยู่บ้านเหงาๆ ไม่มีหลานให้อุ้ม ได้มาเจอพริกหวาน หลงรักความร่าเริงสดใสของหนูน้อยจนไม่อยากกลับบ้าน จากวางแผนจะแยกกันในร้านอาหาร กลับขอติดตามมาเที่ยวด้วยกัน ท่านเข้าไปด้านในสวนสนุกไม่ได้ก็คอยนั่งมองจากวีลแชร์ ให้ธารธาราเข้าไปดูแลลูกสาว รอจังหวะเด็กน้อยเหนื่อย วิ่งออกมาดูดน้ำปั่น เติมพลังจึงจะได้พบหน้า แต่ก็แค่ครั้งละไม่ถึงหนึ่งนาที ธารธาราสังเกตเห็นความสุขในแววตาท่าน อยากให้ท่านมีโอกาสใกล้ชิดหลานมากกว่านี้ อุ้มลูกออกจากสวนสนุกเด็กมาเพ้นท์สีลงบนตุ๊กตาปูนขาว เพื่อคุณภาวินีสามารถระบายสีด้วยได้พริกหวานเลือกตุ๊กตาปูนขาวลายโดราเอม่อนมาสามตัว ให้คุณแม่ คุณยาย และให้ตัวเอง นำพู่กันเล็กจุ่มในสีน้ำมาระบายหน้าสีหนึ่งตัวสีหนึ่ง ตามจินตนาการที่ไม่ค่อยเป็นรูปเป็นร่าง“สวยที่สุดเลยค่ะ เก่งมาก” คุณยายติไม่เป็น ชมหลานอย่างเดียว ปรบมือแปะๆ ให้โดราเอม่อนกำเนิดใหม่สีแดงปานเลือดยันตาดำ“แล้วของคุณยายล่ะคะ สวยหรือเปล่า”“สวยค่ะ ของแม่แม่ ก็สวยนะ สีเหมือนคุณยายเลย”“คุณแม่กับคุณยายชอบสีฟ้า ระ

รถสองคันโดยคนสองวัยขับออกจากคฤหาสน์เจ้าสัวนพ ออกจากสมุทรปราการกลับสู่กรุงเทพมหานคร ผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่าคุณจิรัช บิดาของเจนจิราไม่ยอมแซงขึ้นหน้า ไม่ว่าเขาจะเร่งความเร็วหรือลดความเร็วก็ยังตามหลัง ภารนัยยอมแพ้ นำรถเข้าจอด ณ จุดพักรถเพื่อพูดคุยกับท่าน คุณจิรัชก็ดีแสนดี เขาเพิ่งจะขอถอนหมั้นกับลูกสาวท่าน ท่านไม่โกรธเขาเลย รับฟังด้วยหัวใจที่เย็นราวกับมันถูกแช่แข็งไว้“กี่ขวบแล้ว” ฟังความทั้งหมดจนกระจ่าง จึงถามคำนั้นกลับ“สองขวบครึ่งครับ เริ่มรู้ความเวลาผู้ใหญ่คุยกันหมดแล้ว”“น่าเจ็บใจ แต่ก็เอาเถอะ อย่างน้อยก็ดีกว่าโกหกไปตลอดรอดฝั่ง ถือเป็นโชคดีของยัยเจน จะได้ไปเจอคนใหม่ที่รักและจริงใจมากกว่า”“ผมขอโทษนะครับที่ทำให้อาจิรัช น้องเจน กับคุณปู่ต้องผิดหวัง”“อารับคำขอโทษ ไม่ต้องคิดมากเรื่องอาหรอกนะ ไปคิดมากเรื่องปู่ของนัยจะดีกว่า รายนั้นใครมาแตะต้องหลานนิดๆ หน่อยๆ ไม่เคยยอม เอาใจ ตามใจ จนเสียคน สมัยก่อนตอนที่พี่วัตขอถอนหมั้นกับลูกสาวท่าน ก็หนักไม่น้อย พรุ่งนี้เช้าอาแนะนำให้รีบเข้าบริษัท เรียกประชุมด่วนก่อนตลาดหุ้นเปิด”“ขอบคุณครับ” มาถึงจุดนี้ จะทำอะไรได้นอกจากขอบคุณคำเตือนด้วยความหวังดี อาการน่

‘ให้เวลาคิดทบทวนถึงเก้าโมงเช้า ถ้าเธอยังยืนยันคำเดิม ฉันจะไม่ปรานีเธอในฐานะหลาน แต่จะปฏิบัติกับเธอในฐานะศัตรู’ ข้อความจากเจ้าสัวนพปลุกภารนัยให้ตื่นนอนในเวลาตีห้า เพิ่งจะสองชั่วโมงเท่านั้นที่เขาล้มตัวนอนข้างธารธารากับลูกสาว แต่ตื่นเสียแล้ว อาจเพราะเครียดเรื่องงานทำให้ในหัวของเขามีเรื่องให้คิดมากจนส่งผลกระทบต่อการใช้ชีวิต ถอนตัวออกมาไกลถึงขนาดนี้ จะให้เขากลับไปอยู่จุดเดิมอีกเหรอ เลือกที่จะไม่ตอบ เมื่อไม่มีการตอบกลับจากเขา เจ้าสัวนพจะเข้าใจด้วยตัวของท่านเองว่าเขาคำไหนคำนั้น ไม่กลับคำพูดภารนัยพยายามจะข่มตานอนเอาแรงไว้ต่อสู้กับสึนามิลูกใหญ่ที่จะโหมกระหน่ำเข้าใส่ แต่ในหัวของเขาคิดเรื่องงานไม่หยุด จึงไม่นอนมันแล้ว ย่องเบาลงจากเตียงหยิบกระเป๋าเอกสารกับแมคบุ๊คออกไปนั่งทำงานทำไปหนึ่งชั่วโมง ท้องฟ้านอกหน้าต่างเริ่มจะมีแสงสว่าง ทว่าชายหนุ่มกลับเริ่มง่วง เขาเข้าครัวไปหากาแฟมาดื่ม ยืนงงหน้าเครื่องชงกาแฟ มันยี่ห้ออะไรล่ะเนี่ย จีนแดงตัวใหญ่เบิ้ม ธารธาราซื้อมาใช้เพราะราคาถูกเหรอ?ภารนัยฟังพูดภาษาจีนได้ แต่อ่านเขียนเขาไม่สามารถ แค่เรียนไว้เป็นความรู้พื้นฐานเพื่อสื่อสารกับพนักงานโรงงานผลิตชิ้นส่วนยาน

“หลังจากคลิปนั้นเผยแพร่ออกไป แรงซื้อเพิ่มขึ้นมหาศาล นักลงทุนรายใหญ่ รายย่อยให้ความสนใจลงทุนในหุ้น Triple.P มองว่าปัญหาไม่ได้มาจากการบริหารหรือปัญหาภายใน แต่มาจากปัจจัยแวดล้อมภายนอก ซึ่งไม่ส่งผลกระทบต่อการลงทุน ในส่วนของหุ้นที่ท่านสั่งขายออกไป คาดว่าภายใน 2-3 วันจะขายหมด ถ้าวัดกันที่กำไร-ขาดทุน ท่านเจ้าสัวถือหุ้น Triple.P มานาน กำไรอยู่แล้วครับ แต่ท่านจะเสียโอกาสการรับรายได้มากถึง... ต่อปี จากเงินปันผล”“ทางคุณจิรัช และคณะผู้บริหารทราบข่าว ต่างแสดงความกังวลต่อการตัดสินใจของท่าน ถ้าท่านจะกรุณาฟังคำแนะนำจากผม ผมอยากให้ท่านยุติการขายไว้เท่านี้ หุ้น Triple.P ไม่ใช่หุ้นเน่าเสีย หรือเร่งด่วนให้เทขายครับ”กำไรทางโอกาสที่เสียทิ้งไปเพราะอคติส่วนตัว มากมายมหาศาลเกินกว่าที่นักวางแผนการเงินและการลงทุนจะปล่อยผ่านไปโดยไม่คัดค้านหนึ่งจุดเจ็ดพันล้านหุ้นที่ท่านครอบครอง แบ่งย่อยออกเป็นในนามบริษัทอินฟินิตี้ และภายใต้ชื่อท่าน ส่วนที่ท่านสั่งขายออกไป แค่ในส่วนที่ท่านถือครองในชื่อตัวเองเท่านั้น คุณจิรัช และคณะผู้บริหารทุกท่านจึงให้ความสนใจและจับตามองการเคลื่อนไหว เพราะหากท่านจะตัดขาดจากภารนัยให้สิ้นซาก อาจ

“คุณยาย!” โถงทางเดินในคฤหาสน์กว้างขวางและแปลกใหม่ คนในบ้านกระจายตัวตามจุดต่างๆ แอบชะเง้อคอมองทำให้หนูน้อยไม่กล้าวิ่งต่อ จนกระทั่งสังเกตเห็นวีลแชร์เลื่อนมาทางนี้ หนูน้อยไม่รอช้าก้าวขาสั้นวิ่งต่อไปหยุดตรงหน้าท่านกระโดดโหย่งๆ เป็นกระต่ายสองขา “คิดถึง... พริกหวานไหมคะ พริกหวานมาหา มากับพ่อพ่อ กับแม่แม่นะ”“คิดถึงค่ะ คิดถึงมากที่สุด มา... มาให้คุณยายกอดหน่อยนะ” น้ำตาจวนเจียนจะไหลลงมาแต่คุณภาวินีสัญญากับแม่น้อมไว้แล้ว จะปรับเปลี่ยนตัวเองให้เป็นคนใหม่ที่สดใสมากขึ้นหนูน้อยทุลักทุเลปีนขึ้นวีลแชร์จะพากันล้มทั้งคู่“สมใจ ช่วยฉันที” แล้วหลานสาวก็ขึ้นมานั่งบนตักท่าน ผู้สูงวัยตื้นตันใจจนพูดไม่ออก“ขอคุณย่าหอมแก้มพริกหวานหน่อยนะคะ”“คุณย่า เหมือน คุณย่าน้อม ใช่ไหม”“ใช่ค่ะ ต่อไปพริกหวานเรียกคุณย่านะคะ ไม่เรียกคุณยาย”“ทำไมคะ”“เพราะว่า มันเพราะกว่ายังไงล่ะคะ คุณย่าชอบให้พริกหวานเรียกคุณย่า ไหน ลองเรียกให้ฟังได้ไหมคะ”“คุณย่า” พริกหวานว่าง่าย“น่ารักจังเลย หลานย่า”เม้มริมฝีปากหอมแก้มหลานให้จมูกท่านสูดดมกลิ่นอ่อนๆ จากผิวแก้มหลาน สลับข้างหอมแก้มซ้ายขวาหลายต่อหลายครั้ง“คุณย่าหอมแก้มพริกหวาน แก้มพริ