Lahat ng Kabanata ng สถานะลุ้นรัก: Kabanata 61 - Kabanata 65

ทะเบียนสมรสเพื่อแสดงสถานภาพภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย รอนานถึงสามปีครึ่งกว่าธารธาราจะได้มาครองเจ้าสาวสวมชุดไทยแสนสวยยืนข้างเจ้าบ่าวถ่ายรูปคู่ทะเบียนสมรสไว้เป็นที่ระลึก ก่อนจะไปสู่ขั้นตอนถัดไปในพิธีช่วงเช้า แขกเหรื่อมาร่วมงานมากหน้าหลายตา ธารธารารู้จักหลายคนในช่วงที่ภารนัยพาไปตระเวนแจกการ์ดแนะนำตัวหล่อนให้ผู้ใหญ่รู้จักชื่อเสียงเรียงนามได้ชื่อภรรยาของภารนัย ไม่มีใครดูถูก หรือไม่ให้เกียรติหล่อน ทุกคนเต็มใจร่วมแสดงความยินดีให้กับความรักป้าน้อมเข็นวีลแชร์คุณแม่เข้ามา“แม่ดีใจที่หนูธารเข้ามาในชีวิตลูกชายแม่ มีความสุขอยู่แล้วขอให้มีความสุขเพิ่มขึ้นอีกนะจ๊ะ”“พริกหวาน อยากทำบ้าง”ตัวเล็กนั่งมากับวีลแชร์ย่าภารดน้ำสังข์ไปแล้ว ต่อไปย่าน้อมย่าจับมือหลานรดไปด้วยกัน“ป้ารักคุณทั้งสองนะคะ ดีใจที่ได้ดูแลคุณธารกับคุณนัย”“แม่แม่ขา พริกหวาน อยากเอาเก้าอี้ตรงนั้น มานั่งด้วยได้ไหมคะ”“งานแต่งพ่อกับแม่จะมานั่งด้วยได้ยังไงคะ” ภารนัยรีบเบรกก่อนลูกสาวจอมยุ่งจะไปลากเก้าอี้มานั่งกับพ่อแม่จริงๆ “ไปกินไอศกรีมกับย่าน้อมนะคะ คุณพ่อสั่งมาจากร้านที่พริกหวานชอบ เอามาให้กินเยอะเลยค่ะ”คุณย่าทั้งสองรวบตัวหลานน้อยออก

ตอนพิเศษ(1)รถกระบะรับจ้างขนย้ายข้าวของเข้านอกออกในหมู่บ้านจัดสรรโครงการดังหลายครั้ง เพื่อลำเลียงย้ายข้าวของเครื่องใช้จากบ้านเดี่ยวไปยังคฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลพิภพจักรวาล ซึ่งนับต่อจากนี้จะกลายเป็นที่อยู่อาศัยหลักของสมาชิกทุกคนในครอบครัวเล็กๆ ของภารนัยและธารธารา หญิงสาวเคยคิดว่าของใช้ส่วนตัวมีไม่มาก ให้รถรับจ้างพร้อมคนยกเข้ามาขนรอบเดียวก็หมด มาลองเก็บจริงๆ อันนั้นก็สำคัญ อันนี้ก็อยากเอาไปด้วย รถรับจ้างขับวนกลับมายกของสามรอบกว่าจะเอาของไปครบทุกรายการสมบัติของธารธาราส่วนมากจะเป็นเสื้อผ้าแฟชั่นรอขาย และอุปกรณ์สำหรับแพ็คสินค้า ของพริกหวานไม่ใช่ธรรมดา เพิ่งจะรู้ว่าเสื้อผ้าลูกเยอะกว่าเสื้อผ้าพ่อกับแม่ก็วันนี้ ของเล่นชิ้นเล็ก ไปจนถึงเครื่องเล่นชิ้นใหญ่ และ สไลเดอร์เป่าลมของลูกเต็มไปอีกหนึ่งคันรถ จะเอาทิ้งก็ไม่ได้ ตัวเล็กเดินตามหลังต้อยๆ คอยมองว่าเอาขึ้นรถหรือยัง ของเล่นทุกชิ้นไม่ว่าจะเล่นหรือเลิกเล่นแล้ว พริกหวานหวงของทั้งหมด พ่อกับแม่ปาดเหงื่อไปตามๆ กันรถรับจ้างขนย้ายของเที่ยวสุดท้ายเคลื่อนตัวออกไปก่อนพระอาทิตย์ตกดิน แสงสีแดงตัดส้มพาดผ่านเส้นขอบฟ้าแสงสุดท้ายของวัน และอาจจะเป็นครั้งสุ

ตอนพิเศษ(3)เครื่องบินลำสีฟ้าสดใสทะยานเหนือน่านฟ้า ลดระดับลงจอดสวยงามในสนามบินบนเกาะสมุย ผู้โดยสารเกือบครึ่งลำมาจากสองบ้าน มีแกนนำหลักเป็นท่านเจ้าสัวนพกับคุณภาวินี ยกโขยงกันมาทั้งเจ้านายและคนงานในบ้าน ท่องเที่ยวด้วยกันครั้งแรกนับจากหนูพริกไทยลืมตาดูโลกหนูพริกไทยในวัยหนึ่งขวบไม่เคยนั่งเครื่องบิน เครื่องขึ้นร้องไห้ เครื่องลงถึงพื้นก็ร้องไห้ พี่พริกหวานนั่งแถวหน้ากับคุณย่าซึ่งมีพื้นที่ว่างให้เหยียดขากว้างที่สุด ยื่นหน้าแทรกระหว่างเบาะมาบ่นน้องสาว “ร้องไห้อีกแล้ว พี่พริกหวานเคยนั่งหลายครั้ง ไม่เห็นจะร้องไห้เลยสักครั้ง”ถูกพี่สาวบ่น น้องสาวที่แสนจะน่ารักหยุดร้อง ตาแดงๆ นั้นมองพี่“แบบนี้สิน่ารัก พอไปถึง... ไปถึงที่พัก พี่พริกหวานจะพาเล่นน้ำ พาเล่นดินทราย ถ้าพริกไทยอยากเล่น ต้องไม่ร้องไห้นะ สัญญาได้ไหม”น้องพริกไทยพยักหน้า ยื่นนิ้วก้อยไปเกี่ยวกับพี่สาวธารธารากับภารนัยหันมามองหน้ากัน พวกเขาอมยิ้ม พอใจที่พริกหวานสามารถช่วยพ่อกับแม่เลี้ยงน้องได้ บนเครื่องบินลำนี้มีท่านเจ้าสัวนพนั่งมาด้วย ท่านเอ็นดูเหลนน้อยมากกว่าใครๆ คอยมองไม่ละสายตา มีเจนจิรามาเป็นเพื่อน และข้างๆ ของเจนจิรามีแฟนหนุ่มนักธุร