บททั้งหมดของ หย่าหวนรัก: บทที่ 11 - บทที่ 20

ลลิษาจากไปพร้อมกับทิ้งความเคลือบแคลงสงสัยไว้ให้ปรินทร เธอทำเขาไม่เป็นอันทำอะไร กังวลในคำพูดของเธอ แต่รอยยิ้มที่สะใจนั้นเขาจำได้ดี เขาปาทะเบียนหย่าในมือลงพื้นอย่างแค้นเคืองทบทวนความผิดพลาดของตัวที่ผ่านมา เขาดูแลเธอไม่ดีตรงไหนกัน ทำไมเธอถึงคิดทิ้งเขาไป สองปีก่อนเธอแทบจะกราบก

จางลี่เดินทางถึงเซินเจิ้นอย่างปลอดภัย โดยมีคนในครอบครัว ยกเว้นพี่รองกับแม่ที่ไปทำงานที่เซี่ยงไฮ้ น้ำตาแห่งความปลื้มปิติปริ่มที่ขอบตาของจางลี่ เธอไม่คิดว่าครอบครัวจะต้อนรับเธอขนาดนี้ ทั้งที่เธอเป็นเด็กเกเรไม่เชื่อฟัง ทั้งยังอกตัญญูคิดจะตัดครอบครัวที่รักเธออย่างแท้จริงทิ้งไปเสีย ตลอด

หลังจากนั้นสองสัปดาห์ก็เป็นวันคลอดของลี่ลี่ ทุกคนเฝ้ารอหลานชายคนแรกของตระกูลลืมตาขึ้นมาดูโลก โดยมีคุณตาที่เตรียมเงินรับขวัญหลักร้อยล้านไว้รอ “อาหลิงทำไมนานจริง” จางเจียเทาถามลูกชายคนโตอย่างร้อนใจ “ใจเย็น ๆ ครับพ่อเดี๋ยวก็ออกมา ลี่ลี่กับหลานต้องปลอดภัย” ใช่ทั้งน้องสาวและหลานต้องปลอด

เธอมองรูปปรินดา ที่ร่วมงานไฮโซอยู่เนือง ๆ ไม่รู้สึกอับอายที่ทำเรื่องเลว ๆ ไว้ ‘รอฉันก่อนนะ...แล้วเราจะได้พบกัน’ เธอหันไปอุ้มลูกชายขึ้นมาไว้แนบอกแล้วก็ป้อนนม การอยู่ที่บ้านมีพ่อกับแม่ช่วยเลี้ยงทำให้เธอสบายมาก แทบไม่ต้องทำอะไรเลย แต่ปีหน้าเธอต้องไปเมืองไทย และทำทุกอย่างให้มันจบแต่ก็ค

จางลี่มองหน้าพี่ชาย ที่สายตาดูเลิ่กลั่ก เวลามองเพื่อนสาวก็อมยิ้ม ‘รักแท้แพ้ใกล้ชิดสินะ’ เวลา 1 ทุ่มตรง จื่อหลิงปรากฎตัวพร้อมกับสาวข้างกายที่มีใบหน้าสวยหวานอย่างเอเชีย แต่แฝงด้วยเสน่ห์อย่างน่าหลงใหล มาในชุดราตรีสีแดงสุดหรูหราพร้อมกับเครื่องประดับแบรนด์ดังแพงระยับ เรียกแสงแฟลชให้ฉายมาที่ทั้ง