ของชดใช้มาเฟียคาสิโน 의 모든 챕터: 챕터 161 - 챕터 170

สามปีผ่านไป… ไม่ใช่สามปีที่ทุกอย่างดีขึ้น แต่เป็นสามปีที่ทุกอย่าง ถูกวางไว้ในที่ของมัน มิล่าไม่ได้ให้อภัยเวกเตอร์ ไม่ใช่เพราะเธอยังโกรธแค่เพียงอย่างเดียว เธอเลือกที่จะไม่โกหกความรู้สึกของตัวเองด้วยบางบาดแผล ไม่ได้มีไว้เพื่อหายแต่มันมีไว้เพื่อเตือนว่า ครั้งหนึ่งเราเคยเจ็บจนเกือบไม่รอด เธอเรียนจบปร

เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นหินอ่อนดังสม่ำเสมอ มิล่าเดินออกจากโถงนั้นด้วยจังหวะที่นิ่งกว่าตอนเข้ามา งานเลี้ยงด้านในยังคงครึกครื้น เสียงหัวเราะ เสียงดนตรี และแสงไฟอุ่น ๆ ถูกทิ้งไว้ข้างหลังเหมือนเรื่องราวที่เธอเลือกวางมันลงแล้วจริง ๆ เธอไม่ได้รีบ ไม่ได้หนี แค่ต้องการอากาศหายใจที่ไม่ต้องมีใครมอง พื้นหินอ่

“ให้เขาพาไปก็ได้ เดี๋ยวฉันโทรหาแก” พายถอนหายใจยาว เหมือนยอมแพ้ให้กับสถานการณ์ ก่อนจะก้มลงจับมือเพื่อนแน่น “ฝากด้วยนะคะ” พายเอ่ยต่อ “…” เวกเตอร์พยักหน้า ทั้งสองเดินออกไปจากโถง ผ่านประตูกระจกใสที่สะท้อนเงาของคนสองคนซ้อนกันชั่ววินาที ด้านหลังคือเสียงหัวเราะ งานแต่ง ความสุขของคนอื่น ด้านหน้าคืออากาศ

“มึงรู้ไหม” เขาพูดขึ้น “ตลอดเวลาที่อยู่กับเธอวันนี้ กูไม่ต้องระวังคำพูดเลย” “ไม่ต้องเป็นเวกเตอร์ในคาสิโน” “ไม่ต้องเป็นเวกเตอร์ที่ใครก็กลัว” “นั่นแหละครับนาย เวกเตอร์ที่ผมรู้จักจริง ๆ” ซานยิ้มออกมา ทั้งที่อีกฝ่ายมองไม่เห็น “มึงนี่มัน” เวกเตอร์หัวเราะในลำคอเบา ๆ และเว้นจังหวะ ก่อนจะพูดต่ออย่างยอม

มิล่า : ดีขึ้นแล้วค่ะ เวกเตอร์อ่านมันช้า ๆ หนึ่งรอบ สองรอบ ไม่ใช่เพราะไม่เข้าใจแต่เพราะกำลังแยกทุกน้ำเสียงที่ซ่อนอยู่ระหว่างบรรทัด มิล่าตอบแบบไม่เมินไม่ตัดขาดเหมือนแต่ก่อน แต่ก็ไม่ได้เชิญเขาเข้าไปไกลกว่านั้น มุมปากเวกเตอร์ยกขึ้นเล็กน้อย ไม่ใช่รอยยิ้ม เป็นแค่การยอมรับ ก่อนเขาพิมพ์ตอบกลับ “แล้วปวด