Lahat ng Kabanata ng Desiring My Sister-In-Law: Kabanata 11 - Kabanata 19

Bryden’s POVPagkalabas namin sa cellphone shop, hawak ko pa rin ang paper bag ng bago kong phone habang naglalakad sa gitna ng mall. Malamig ang hangin mula sa aircon, pero hindi iyon sapat para pahupain ang bahagyang init sa pakiramdam ko—marahil dahil sa sunod-sunod na gastos, o dahil ramdam kong seryoso talaga si Kuya Bryan sa balak niyang “ayusin” ako ngayong araw.“Diretso na tayo sa men’s boutique,” sabi niya habang nauuna sa paglalakad, parang wala nang karapatang tumanggi ang kahit sino sa amin.“Kuya, kahit polo at slacks lang okay na,” sabi ko habang sumusunod. “Hindi naman ako mag-a-apply bilang CEO.”“Tingnan mo nga ’tong batang ’to, hon,” natatawang sabi ni Kuya sabay lingon kay Ate Luna. “Corporate nga papasukin, gusto yata magmukhang pupunta lang sa covered court.”Napailing ako at napatawa na lang. “Ano bang mali sa covered court?”“Wala,” singit ni Ate Luna, nangingiti. “Basta huwag ka lang pupunta sa interview na parang may pustahan ka mamaya sa kanto.”“Grabe naman

CHAPTER 13Bryden's POVAgad kong binayaran ang mga pinamili ko habang sila Kuya Bryan naman ay nakatayo lang at nakatingin sa kanyang cellphone. "Okay na?" mahinhin na tanong ni Ate Luna nang lumapit ako sa kanya, bahagya akong ngumiti rito at saka tumango. "Let's go? Gutom na ba kayo?" tanong ni Kuya Bryan sa amin pagkatapos nitong itabi ang kanyang cellphone. "Hindi pa naman, kumain tayo bago umalis 'diba?"sagot ko sa kanya bago bumaling ng tingin kay Ate Luna, "Ikaw ba, ate?""Hindi pa rin naman, gusto n'yo bang maglaro?" maaliwalas ang mga mata na tanong niya sa amin."Sige ba," sagot ko."Ano ba kayo mga bata? Tara, titingin muna tayo ng pc set up, matagal ko nang gusting bumili non," pagtanggi naman ni Kuya Bryan. Nakita ko naman ang bahagyang pagkadismaya sa mga mata ni ate Luna, mukang gusto nitong maglaro ngunit ayaw naman ni Kuya. Hindi na lang ako nag salita pa at sumunod na lang sa kanila dahil nag umpisa na silang maglakad. Nakarating naman kami sa isang shop na pun

Bryden’s POVPumasok kami sa isang restaurant.“Table for three,” dinig kong sabi ni Kuya sa waiter na sumalubong sa amin.“This way, sir,” sagot nito habang iniimbitahan kaming sumunod.Tahimik kaming naglakad hanggang sa isang mesa sa may gilid ng restaurant. Malinis ang ayos ng lugar—dim ang ilaw, may soft music sa background, at karamihan sa mga taong naroon ay mukhang mayayaman o may pinag-uusapang negosyo.Matapos kaming makaupo, binigyan niya kami ng tig-iisang menu.Agad naman akong tumingin sa mga pagkain, at nang makita ko ang mga presyo ay hindi ko maiwasang mapangiti.Grabe…Ang mahal ng mga pagkain.Pero sa totoo lang, sanay na rin naman ako sa ganitong presyo. Kahit sa probinsya namin, may mga ganito ring klaseng restaurant lalo na sa kabayanan. Madalas, kapag nagwi-withdraw ako ng pera, tinutreat ko rin ang sarili ko.Kaya hindi na bago sa akin ang ganitong mga presyo.“Pili na kayo,” nakangiting sabi ni Kuya Bryan habang nakatingin sa menu. “Ako na ang bahala.”Napatin

Pumasok ako sa fitting room dala ang mga damit.Pagkasara ko ng pinto, saka ako napabuntong-hininga.Mali.Maling masyado kong dinadala ang bawat salita niya.Maling naririnig ko ang kabutihan niya na parang may ibig sabihin pa.Asawa siya ng kuya ko.At kahit kailan, hindi dapat lumampas doon ang kahit anong iniisip ko.Paglabas ko ng fitting room, nakaayos na sa akin ang long sleeves. Pagharap ko sa salamin ay saglit akong natigilan. Hindi dahil sobrang gwapo ko bigla—kundi dahil mukhang mas presentable nga ako kaysa dati.Lumapit si Kuya at tiningnan ako mula ulo hanggang paa.“Ayan,” sabi niya. “Mukha ka nang puwedeng ipakilala sa matinong kumpanya.”“Tama na,” sabi ko, pero napangiti rin ako.Si Ate Luna ay ilang hakbang ang layo, tahimik na nakatingin. Tapos tumango siya nang kaunti.“Bagay sa’yo.”Awtomatikong napatingin ako sa kanya.At sa isang iglap, nawala sa isip ko ang suot kong long sleeves, ang mall, ang dami ng tao, at pati ang ingay sa paligid.Bagay sa’yo.Simpleng s

Tahimik siya habang nakatitig sa mensahe. Pagkatapos ay tumingin siya sa akin. “May pinagbigyan ka bang number mo kung kani-kanino?”“Wala, Kuya.”“Sure ka?”“Sigurado.”Narinig namin ang yabag ni Ate Luna mula sa kusina. Lumapit siya sa sala, hawak ang bimpo. “Bakit?”Tiningnan siya ni Kuya, tapos ang cellphone, tapos siya ulit.“Ano’ng nangyari?” tanong niya.Hindi agad sumagot si Kuya. Parang pinipili niya kung ipapakita ba o hindi. Pero bago pa siya makapagdesisyon, kinuha ko na sa kamay niya ang cellphone at iniabot kay Ate Luna.Pagkabasa niya, kitang-kita ko ang pagkaputla ng mukha niya.“Hindi ako nagbibiro kanina,” sabi ko, mababa ang boses. “May nakita talaga akong lalaki sa tapat.”Tahimik.Mabigat na tahimik.“Ako rin.”Sabay kaming napatingin kay Ate Luna.Mahigpit na ang hawak niya sa cellphone.“Ano?” tanong ni Kuya, biglang tuwid ang upo.Huminga siya nang malalim. “May napapansin na ako nitong mga nakaraang araw.”Nanigas ang buong katawan ko.“Bakit hindi mo sinabi?”