All Chapters of Desiring My Sister-In-Law: Chapter 1 - Chapter 10

19 Chapters

CHAPTER 1

CHAPTER 2

Bryden's POV“Bastos!” namumulang sigaw niya.Bago pa ako makapagsalita, may matinis na tunog ang pumailanlang—at kasunod nito ang biglang init sa pisngi ko.Nasampal ako.“What the fuck…” napamura ako, hawak ang mukha. “Tinulungan na nga kita—”“Manyak!” sigaw niya, saka mabilis na bumaba ng bus.Doon ko lang napansin na hawak niya ang dibdib niya, tila pinoprotektahan.Putangina, Bryden.Naramdaman kong uminit ang mukha ko—hindi sa sampal, kundi sa hiya. Ramdam kong nakatingin sa akin ang mga tao. Kinuha ko ang gamit ko at bumaba agad, pilit nilulunok ang pride at inis.Masakit pa rin ang pisngi ko.“Bryden!”Napalingon ako.Sa hindi kalayuan, kumakaway si Kuya Bryan. At sa tabi niya—nandoon si Ate Luna.Para akong nalunod sa isang iglap. Parang biglang nawala ang ingay ng paligid at ang natira na lang ay siya: ang ganda niya, ang alindog niya, at ang paraan ng pagtayo niya na parang walang kamalay-malay sa epekto niya.Lumapit ako, pilit pinapakalma ang sarili.“Kuya, bakit nandit

CHAPTER 3

Bryden's POV"Yes! More... ohh fuck!" "More... sige pa— haaa... fuck!""I'm cumming... ughh... shit!""Ohhh..."Matapos ang mahabang halinghing, unti-unting nawala ang ingay na nagmumula sa kabilang kwarto. Bumalik ang katahimikan sa buong bahay—tanging mahinang ugong ng electric fan at paminsan-minsang langitngit ng kahoy ang maririnig.Mariing napapikit ako habang nakahiga, nanginginig ang dibdib sa pigil na paghinga. Hawak-hawak ko ang aking malaki at galit na galit na alaga, pabilis nang pabilis ang pagtaas-baba ng aking palad dito. Tila naninigas ang mga binti at paa ako dahil sa pagkakaunat, habang ang isang kamay ay mahigpit na nakahawak sa isang larawan."Damn..." mahinang ungol ko nang ako ay labasan ng mainit init at may kalaputang puting likido.Saglit sakong napahiga nang nakapikit, parang ninanamnam ang init na kumalat sa katawan. Pero agad din akong napabalik sa ulirat. Kinapa ko ang tissue sa gilid ng kama—wala. Dahil biglaan lang din ang aking ginawang pagpaparaos, hi

CHAPTER 4

Third Person's POV"A-ah… salamat," mabilis na sabi ni Luna, sabay kuha sa seasoning na parang iyon lang ang mahalaga sa sandaling iyon.Nanlalamig ang batok ni Bryden. Parang gusto niyang lumubog sa sahig sa sobrang hiya.'Tanga ka, Bryden… bakit ba kasi—' hindi na niya tinapos sa isip.Mabilis siyang bumalik sa upuan, halos madapa sa pagmamadali. Umupo siya nang mariin at inayos ang sando, pilit tinatakpan ang kung ano mang dapat takpan. Yumuko siya nang bahagya, kunwaring antok at walang malay, kahit ang totoo’y kabog na kabog ang dibdib.Tahimik.Tanging tunog ng kumukulong ulam at ugong ng bentilador ang maririnig. Si Luna naman, halatang nagmamadali sa mga galaw. Paulit-ulit nitong hinahalo ang ulam, binubuksan at sinasara ang takip ng kawali, tapos biglang kinapa ang sandok na para bang nawawala.Para siyang naghahanap ng pagkakaabalahan para hindi humarap kay Bryden.Si Bryden naman, nakatitig sa mesa, hindi malaman kung saan ipupwesto ang kamay. Hindi niya magawang tumingin k

CHAPTER 5

Before the encounter with Bryden...Luna's POVHabang umiindayog sa ibabaw ng aking asawang si Bryan ay hindi ko mapigilan ang mapahawak sa aking dibdib. Gusto ko pa. Mas mabilis. Mas madiin. "Yes! More... ohh fuck!" napapamurang ungol ko, hindi ko na alintana ang ingay na ginagawa ko dahil sa sarap na nararamdaman.Umupo si Bryan at hinawakan ang aking mga dibdib, habang patuloy pa rin sa pag ulos sa aking basang basang pagkababae. "More... sige pa— haaa... fuck!" halos masabunotang sabi ko kay Bryan habang palipat liapt nitong dinidilaan at sinisipsip ang aking mga utong. "I'm cumming... ughh... shit!" Hindi ko mapigilang buksan ang aking mga mata nang marinig ang mga katagang iyon. Mas lalong bumilis ang kanyang pag ulos, mas lalo itong dumiin habang hawak hawak ang aking p'wet. Hindi ko malaman kung saan kakapit, ang aking mga kamay ay humahanap ng suporta dahil anumang oras ay tila bibigay ang aking katawan dahil sa bilis at diin ng kanyang pag ulos. Gayunpaman, hindi pa ak

CHAPTER 6

Luna's POV"A-ah… salamat," mabilis na sabi ko dala ng pagka-ilang. Kinuha ko agad yung seasoning at nag umpisa na sa pagluluto.Bumalik sa upuan niya si Bryden, habang tuloy tuloy lang ako. Nag iinit ang aking katawan, hindi ako mapakali. Nag halo halo ang pakiramdam dahil sa aking nakita o marahil dala na rin sa nangyare kanina na hindi ako nakatapos. Naging tahimik ang paligid, tanging tunog ng kumukulong ulam at ugong ng bentilador ang maririnig. At rinig na rinig ko rin ang malakas na tibog ng aking puso. Ramdam ko ang titig mula sa aking likuran, habang naghihintay ay pinilit kong gawing abala ang aking sarili. Punas dito, punas doon. Nang mapansin ko na ayos na ang ulam, pinatay ko agad ang stove. "Ayan… luto na," sabi ko at agad na kumuha ng plato. Nag sandok na ako ng ulam at ng kanina saka ito ibinigay kay Bryden. Halos mapailing ako, nasanay kasi ako sa asawa ko na ganito ang ginagawa sa tuwing nag rerequest itong kumain."Kain ka na," sabi ko na lang sa kanya at agad na

CHAPTER 7

Bryden's POVMaaga akong lumabas ng silid ko dahil hindi pa naman ako nakakatulog nang maayos. Siguro nakaidlip lang ako nang saglit, pero halos buong gabi kasi akong abala sa trading. Pagbaba ko ng hagdan, hindi ko maiwasang mapangiti nang maalala ko ang isang daang libo na kinita ko. Kahit papaano, may napapatunayan ako sa sarili ko—kahit hindi pa ‘yun sapat para matawag na “maayos ang buhay.”“Good morning!” bati sa akin ni Ate Luna nang makita niya akong pababa.Nasa may sala siya, parang kagagaling lang sa kusina. Hindi siya maingay kumilos, pero ramdam mo lagi ang presence niya—yung tipong kahit simpleng walis lang ang hawak niya, parang ang linis-linis tingnan ng bahay. Napansin ko rin agad: parang wala lang sa kanya yung nangyari kagabi. Walang iwas-tingin, walang awkward na pagkilos. Kaya pinilit ko ring isantabi muna sa isip ko. Mali ‘yon. Hindi ko dapat inaalala, at lalong hindi ko dapat pinapaikot sa ulo ko.“Good morning, Ate,” bati ko pabalik. “Nasaan si Kuya Bryan?”“Na

CHAPTER 8

Bryden's POV Tumango ako. “Maliit lang naman kumpara sa dati. Kukuha lang ako ng panggastos.”“Naks,” natawa si Kuya. Tapos biglang umiling. “Pero duda pa rin ako kung maghahanap ka ba talaga ng trabaho dito, o lumipat ka lang tapos bahay ko gagawin mong opisina.”“Maghahanap talaga ako, Kuya,” seryoso kong sagot. “Nakakaboring din naman kapag paulit-ulit ganito buhay ko.”Kahit sinabi ko ‘yon, may parte sa akin na kinakabahan pa rin. Hindi sa trabaho—kundi sa posibilidad na mabigo na naman. Pero hindi ko na pinakita. Ayoko na ulit marinig sa sarili ko yung salitang “pabigat.”Marahan niyang tinapik ang balikat ko.“Ikaw bahala. Basta kapag kailangan mo ng tulong, sabihin mo lang,” sabi niya bago tumayo at maglakad papasok sa bahay.Sumunod na rin ako. Matagal na nung huli kaming nagkita, pero ganun pa rin siya—maalaga, kahit minsan tinatago sa biro. Kaya kahit nasa iisang bubong ako ng babaeng… pilit kong hindi iniisip, pinangako ko sa sarili ko na hindi ko hahayaang sirain ako ng k

CHAPTER 9

Bryden’s POV“Bryden, tapos ka na ba?”Dinampot ko ang wallet ko, pati cellphone na matagal ko nang hindi napapalitan. Napatingin pa ako sa salamin—hindi dahil arte ako, kundi dahil ayokong magmukhang bisita na walang direksyon sa buhay.“Palabas na,” sagot ko, saka lumabas ng kwarto.Nasa sala si Ate Luna, habang si Kuya Bryan naman ay abalang inaayos ang buhok niya sa maliit na salamin na nakapatong sa may kabinet. Maaliwalas tingnan ang bahay kapag silang dalawa ang nasa loob—parang may order ang lahat. Napansin ko ring pareho silang nakangiti, yung tipong hindi nila pinaparamdam na abala ako.“Tara na,” sabi ko, kaswal ang tono.Sabay-sabay kaming bumaba. Si Kuya ang unang lumabas, hawak ang susi ng sasakyan. Si Ate Luna naman ay sumunod, hawak ang cellphone, mukhang may chine-check na message. Saka ko pa lang napansin ang suot suot nito. Isang simpleng puting dress na siyang mas nagpalabas ng kanyang ganda, hindi man hapit sa kanyang katawan ay labas na labas pa rin ang hubog nit

CHAPTER 10 (ORIGINAL)

Bryden’s POVPaglabas ko ng bulsa ko ng cellphone, napangiti si Kuya Bryan.“Grabe, buhay pa ’yan?” natatawa niyang sabi. “Ilang taon na ’yan?”“Matibay kasi,” sagot ko habang nakangiti. “Pero oo… oras na siguro para palitan.”“Tara na sa loob,” sabi ni Kuya.Pumasok kami sa isang cellphone shop. Maliwanag sa loob at puno ng iba’t ibang display ng mga bagong modelong phone. Lumapit agad sa amin ang isang saleslady.“Good afternoon, sir. Ano pong hinahanap ninyo?” magalang nitong tanong.Pero bago pa ako makasagot—napatingin ako sa kanya.At sa isang iglap, nakilala ko siya.Siya.Ang babaeng natumba sa bus.Ang babaeng sumigaw ng “manyakis!” at sumampal sa akin.Bahagyang lumaki ang mga mata niya nang makilala rin ako.“Y-you…” mahina niyang sabi.Nagkatinginan kami sandali. Ramdam ko agad ang bahagyang pag-init ng mukha ko nang maalala ko ang nangyari.“Ako nga,” sabi ko habang napakamot sa batok. “Mukhang… nagkita ulit tayo.”Natahimik siya saglit, halatang naiilang.“A-ah… tungkol

1 2

SCAN CODE TO READ ON APP