All Chapters of His Brother's Wife: Chapter 1 - Chapter 10

Bryden's POV"Yes! More... ohh!""More... sige pa— haaa...""I'm going... ughh!""Ohhh..."Matapos ang mahabang pag-uusap, unti-unting nawala ang ingay na nagmumula sa kabilang kwarto. Bumalik ang katahimikan sa buong bahay—tanging mahinang ugong ng electric fan at paminsan-minsang langitngit ng kahoy ang maririnig.Mariing napapikit ako habang nakahiga, nanginginig ang dibdib sa pigil na paghinga. Hawak-hawak ko ang aking sariling kamay habang mabilis ang pagkabog ng aking dibdib. Tila naninigas ang mga binti at paa ko dahil sa pagkakaunat, habang ang isang kamay ay mahigpit na nakahawak sa isang larawan."Gosh..." mahinang buntong-hininga ko nang maramdaman ko ang matinding kaba at panginginig ng buong katawan.Saglit akong napahiga nang nakapikit, parang ninanamnam ang matinding emosyon at init na kumalat sa aking sistema. Pero agad din akong napabalik sa ulirat. Kinapa ko ang baso ng tubig sa gilid ng kama—wala. Dahil biglaan lang din ang aking pagkagising, hindi ako nakapaghanda.

Luna's POVHabang nakasandal sa dibdib ng aking asawang si Bryan ay hindi ko mapigilan ang mapahawak sa aking sariling dibdib. May kulang sa aming pagitan—isang bagay na pilit kong hinahanap ngunit tila hindi niya nararamdaman. Gusto kong iparamdam sa kanya ang nararamdaman ko, ngunit sarili lamang niya ang kanyang naiisip."Ayan..." mahinang buntong-hininga ko, hindi ko na alintana ang matinding pagod na nararamdaman dahil sa paulit-ulit na ganitong kaganapan sa aming relasyon.Umupo si Bryan at dahan-dahang humawak sa aking mga balikat, habang pilit na nagpapakita ng lambing sa gitna ng katahimikan ng silid."Ganyan nga..." halos masabunutan ko ang sarili kong buhok habang naaalala kung paanong napakabilis niyang matapos at mawalan ng pagnanais na alalamin ang nararamdaman ko.Hindi ko mapigilang buksan ang aking mga mata nang marinig ang kanyang malalalim na paghinga.Mas lalo siyang sumandal sa kama habang hawak-hawak ang aking bewang. Hindi ko malaman kung paano magiging masaya, a

Bryden's POVMaaga akong lumabas ng silid ko dahil hindi pa naman ako nakakatulog nang maayos. Siguro nakaidlip lang ako nang saglit, pero halos buong gabi kasi akong abala sa trading. Pagbaba ko ng hagdan, hindi ko maiwasang mapangiti nang maalala ko ang isang daang libo na kinita ko. Kahit papaano, may napapatunayan ako sa sarili ko—kahit hindi pa ‘yun sapat para matawag na “maayos ang buhay.”“Good morning!” bati sa akin ni Ate Luna nang makita niya akong pababa.Nasa may sala siya, parang kagagaling lang sa kusina. Hindi siya maingay kumilos, pero ramdam mo lagi ang presence niya—yung tipong kahit simpleng walis lang ang hawak niya, parang ang linis-linis tingnan ng bahay. Napansin ko rin agad: parang wala lang sa kanya yung nangyari kagabi. Walang iwas-tingin, walang awkward na pagkilos. Kaya pinilit ko ring isantabi muna sa isip ko. Mali ‘yon. Hindi ko dapat inaalala, at lalong hindi ko dapat pinapaikot sa ulo ko.“Good morning, Ate,” bati ko pabalik. “Nasaan si Kuya Bryan?”“Na

Bryden’s POV“Bryden, tapos ka na ba?”Dinampot ko ang wallet ko, pati cellphone na matagal ko nang hindi napapalitan. Napatingin pa ako sa salamin—hindi dahil arte ako, kundi dahil ayokong magmukhang bisita na walang direksyon sa buhay.“Palabas na,” sagot ko, saka lumabas ng kwarto.Nasa sala si Ate Luna, habang si Kuya Bryan naman ay abalang inaayos ang buhok niya sa maliit na salamin na nakapatong sa may kabinet. Maaliwalas tingnan ang bahay kapag silang dalawa ang nasa loob—parang may order ang lahat. Napansin ko ring pareho silang nakangiti, yung tipong hindi nila pinaparamdam na abala ako.“Tara na,” sabi ko, kaswal ang tono.Sabay-sabay kaming bumaba. Si Kuya ang unang lumabas, hawak ang susi ng sasakyan. Si Ate Luna naman ay sumunod, hawak ang cellphone, mukhang may chine-check na message. Saka ko pa lang napansin ang suot suot nito. Isang simpleng puting dress na siyang mas nagpalabas ng kanyang ganda, hindi man hapit sa kanyang katawan ay labas na labas pa rin ang hubog nit