Semua Bab ภรรยาของคุณชายตาบอดในยุค70นี้ไม่ง่าย: Bab 21 - Bab 30

44 Bab

ตอนที่15

ตอนที่15กลางดึกคืนนั้นหมอนข้างก็ถูกเซี่ยมู่เฉินจับโยนลงไปจากเตียงราวกับเขาเป็นคนตาดีแต่ก็เพราะเขาตาบอดอยู่ในโลกมืดมาเดือนเศษจึงคุ้นเคยกับโลกมืดแล้วกระมังจึงแยกออกง่ายดายนักว่าส่งไหนคือหมอนข้างและสิ่งใดคือร่างกายมีเลือดมีเนื้อ จากนั้นมือแกร่งก็เอื้อมมาคลำหาร่างน้อยนุ่มนิ่มที่อบอุ่นพร้อมกับมีกลิ่นหอมสดชื่นเข้าไปกกกอดเหมือนหลายค่ำคืนที่ผ่านมา ก็เด็กมันตัวหอมขนาดนี้ เขาจะไปมัวโง่นอนกอดหมอนข้างที่ทั้งแข็งและเย็นเฉียบไปทำไมฟอด!ไม่แค่คิดเท่านั้น แต่เซี่ยมู่เฉินยังหอมลงไปบนเรือนผมนุ่มและหอมไปหนึ่งครั้ง ก่อนจะหลับลึก และสนิทกว่าเดิม เพราะนับตั้งแต่ชายหนุ่มฟื้นขึ้นมากลางดึกก็มักจะตกใจตื่นด้วยฝันร้ายอยู่บ่อยครั้ง ฝันเห็นเหตุการณ์วันที่เกิดอุบัติเหตุ ฝันเห็นคนสนิทที่นับถือกันเป็นพี่น้อง มีแต่เลือดท่วมตัว แต่พอเขาได้กอดร่างนุ่มนิ่มของหลินเสี่ยวเฉียวฝันร้ายก็ไม่เกิดขึ้น นี่จึงเป็นที่มา ที่เขาต้องบังคับเด็กสาวให้ขึ้นมานอนร่วมเตียงทุกคืนเซี่ยมู่เฉินเป็นคนยุคใหม่ ย่อมไม่เคยเชื่อถือไอ้เรื่องแต่งงานมาหนุนดวงอะไรนั่น แต่กับเหตุการณ์ที่ตนเองหลับโดยไม่ฝันร้ายแค่มีร่างน้อย มากอดแทนหมอนข้าง ก็ยากจะอธิบาย
Baca selengkapnya

ตอนที่16

ตอนที่16นั่นเองทุกคนที่นั่งประชุมกันอย่างพร้อมหน้าอยู่ตรงห้องโถงกลางบ้านจึงค่อยได้สติแล้วหันมามองหน้ากันเลิ่กลั่ก ก่อนจะเป็นท่านนายพลเซี่ยที่ได้สติก่อนใคร รีบพุ่งตรงไปยังห้องนอนของบุตรชายและสะใภ้ด้วยความเป็นห่วงว่าเด็กทั้งสองจะตีกันตายภายในห้องไปเสียก่อน"มู่เฉินแก..."เซี่ยเผยเหิงไม่รู้ว่าตนเองจะพูดอะไรดีกับภาพตรงหน้าชายหนุ่มที่กำลังขยับตัวลุกขึ้นนั่งและยืนเป็นลำดับเดาไม่ยากว่าก่อนหน้านี้อีกฝ่ายคงลงไปนอนตรงพื้นหน้าเตียงนี้แน่นอนผมเผ้ายังคงยุ่งเหยิงเสื้อผ้าก็ด้วยคงเพิ่งตื่นแล้วเกิดนัวเนียกันอย่างแน่นอน กระดุมเสื้อนอนขาดยาวลงไปทั้งแถวพูดไม่ออกเลยจริงๆ บุตรชายของเขาเติบโตเป็นหนุ่มฉกรรจ์แล้ว ที่สำคัญกับเด็กสาวที่วิ่งแตกตื่นเมื่อครู่ทั้งสองก็เป็นสามีภรรยากันแล้วถึงทางกฎหมายจะยังไม่สมบูรณ์ก็ตาม แต่ใครในบ้านหลังนี้ที่ไม่รู้ว่าหลินเสี่ยวเฉียวเป็นภรรยาเป็นสะใภ้สามบ้างนอกจากเขาที่รู้ความจริงแท้ว่าเด็กสองคนนี้อยู่ในฐานะเจ้านายกับลูกน้องเท่านั้น เขาจะด่าบุตรชายก็อย่างไรอยู่คนอื่นในบ้านจะสงสัยเอา แต่ไม่พูดเสียบ้างเขาก็คงรู้สึกผิดกับหลินเสี่ยวเฉียวเหมือนกัน"แก...ล่วงเกินน้องหรือเปล่ามู่เฉิน?"ใ
Baca selengkapnya

ตอนที่17 1/2

ตอนที่17หลังจากนั่งทำใจในห้องน้ำอยู่เกือบครึ่งชั่วโมงหลินเสี่ยวเฉียวก็ออกมาจากห้องน้ำ มาหอบเสื้อผ้ากลับไปอาบน้ำเปลี่ยนมันในห้องน้ำไปด้วยเลย ก็คนมันระแวง ถึงจะรู้ว่าอีกฝ่ายมองไม่เห็นแต่ความรู้สึกมันไม่เหมือนเดิมแล้วเด็กสาวไม่วางใจรวมเวลาทั้งหมดจนถึงก้าวออกมาใหม่หลังอาบน้ำสวมเสื้อผ้าชุดให้เรียบร้อยก็เป็นเวลา1ชั่วโมงไม่ขาดไม่เกินหลินเสี่ยวเฉียวสูดลมหายใจเข้าลึกปล่อยออกจนสุดเพื่อจะทำใจได้จากนั้นเธอถึงไม่อยากเผชิญหน้ากับเซี่ยมู่เฉินเพียงใดเด็กสาวก็ต้องทำใจ เนื่องจากอย่างไรเธอเองนั้นมีหน้าที่ต้องดูแลเขาโกรธมาก ระแวงจนผวาแต่หน้าที่นี้เธอไม่อาจละเลยไม่ทำมันได้"คุณชายจะเข้าห้องน้ำเลยไหมคะ?" กัดปากจนได้กลิ่นคาวเลือดนั่นแหละหลินเสี่ยวเฉียวจึงได้สงบใจเพื่อจะกล่าวกับอีกฝ่ายออกไปได้ซึ่งขณะนี้เซี่ยมู่เฉินที่นั่งนิ่งอยู่ตรงเก้าอี้ริมหน้าต่างที่หันหน้าออกไปภายนอกราวกับว่าชายหนุ่มกำลังนั่งชมทิวทัศน์ในยามเช้าตรู่ที่มีหมอกจางๆ ด้านนอกเป็นวิวของสวนดอกไม้ที่ถูกจัดเอาไว้อย่างสวยงาม ทั้งที่ความจริงแล้วชายหนุ่มมองอะไรไม่เห็นแม้แต่น้อย พอได้ยินเสียงหวานดังขึ้นที่ด้านหลังเขาก็หันกลับมาช้าๆ"เข้า พาไปหน่อยสิ
Baca selengkapnya

ตอนที่17 2/2

"เปล่าหรอก ได้ข่าวว่าเธอชอบสีเขียว ฉันเองวันนี้ก็ว่างพอดี เลยจะชวนเธอเดินชมสวนกับที่นาด้านหลัง เธอสนใจไหม"เพราะระหว่างเขากับบุตรชายคนเล็กนั้นสนิทกันมาก มีอะไรก็เล่าสู่กันฟังแม้แต่เรื่องที่เซี่ยมู่ฉฺนแล้วเขาประทับใจก็เอามาเล่าให้บิดาเช่นเขาได้ร่วมรับรู้ไปด้วย ท่านนายพลเซี่ยไม่รู้จะชดเชยหรือขอโทษหลินเสี่ยวเฉียวแบบไหนดีเนื่องจากจะพูดจะถามออกไปก็กลัวเด็กสาวจะเขินอายไปมากกว่าเมื่อเช้าขึ้นไปอีกจึงเลือกจะเอ่ยปากชวนหลินเสี่ยวเฉียวไปเดินดูที่ดินซึ่งเป็นพื้นนาใช้ปลูกข้าวเสียเกือบทั้งหมดและยังมีแบ่งเอาไว้ปลูกผัก กับผลไม้ที่อยู่ด้านหลังตึกหลังนี้แทน"สนใจสิคะ สนใจมากๆ เลย"เด็กสาวตอบอย่างตื่นเต้น เพราะแต่เดิมหลินเสี่ยวเฉียวก็คิดที่จะออกไปลองเดินชมสักครั้งแต่พอมาถึงวันที่2 ท่านนายพลผู้เป็นเจ้าของและเจ้านายที่ใหญ่ที่สุดในตระกูลเซี่ยเสนอตัวจะพาไปเธอจะเล่นตัวไปทำไมกัน ต้องตอบตกลงอยู่แล้ว"อย่างนั้นก็ไปกันเลย อ๋อหยิบร่มติดไปด้วยนะเสี่ยวเฉียว""ได้ค่ะ""เดี๋ยวฉันไปบอกเฉินเอ๋อร์ก่อนว่าจะออกไปที่ด้านหลังกับเธอ"ท่านนายพลแยกไปหาบุตรชาย หลินเสี่ยวเฉียวจึงหันไปสั่งงานกับคนงานอีกสองสามคำ ก็ไปหยิบร่มมาสองคัน
Baca selengkapnya

ตอนที่18 1/2

ตอนที่18"ความฝันอย่างนั้นหรือ?"ท่านนายพลเซี่ยขมวดคิ้วพร้อมกับถามออกไปด้วยความกังขา แต่เด็กสาวตรงหน้าที่มีให้ยังคงเป็นแววตาใสซื่อกับรอยยิ้มจริงใจ แต่ใครจะรู้ว่าภายในใจของหลินเสี่ยวเฉียวกำลังซับเหงื่ออยู่เนื่องจากตนเองนั้นเพิ่งจะโกหกคำโตออกไปแถมโกหกใครไม่โกหกไปโหกคนเช่นเซี่ยเผยเหิงเสียด้วย ถ้าสำเร็จโลกต้องมอบโล่ตอแหลแห่งชาติให้เธอแน่นอน!"ใช่ค่ะมันก็แค่ความฝันตอนฉันหมดสติไปเท่านั้น ขายหน้าคุณพ่อแล้วจริงๆ แต่พอเห็นท้องนากว้างใหญ่ไพศาลกับคิดว่าจำนวนข้าวเปลือกที่ขายไปในราคาถูกก็อดจะคิดไปถึงความฝันไร้สาระนั่นไม่ได้ค่ะ จริงๆ หากได้ลองทำตามอาจจะสำเร็จก็ได้นะคะ"เด็กสาวฉลาดจะพูดให้มันดูไม่มีอะไร แต่ก็กินความนัยแอบแฝงก็ได้แค่แอบคาดหวัง ว่าท่านนายพลเซี่ยจะสะดุดหูสะดุดใจบ้าง อย่างไรเธอก็รู้สึกเสียดายข้าวเปลือกที่ลงแรงปลูกไป ท่านายพลและเซี่ยมู่เฉินคงไม่สนใจหรอกเพราะเขาร่ำรวยมาก แต่เธอสน และสนมากอีกด้วย เสียดายอย่างจริงใจเชียวละ ข้าวเปลือกเหล่านี้คาดว่าจะต้องเป็นข้าวหอมอย่างดี ใช้เวลาปลูกอย่างต่ำคง8เดือนถึง1ปีกว่าจะได้เก็บเกี่ยวกลับมาถูกกดราคา ท่านนายพลน่ะร่ำรวยขายถูกไปบ้างคงไม่คิดอะไรมากแต่เธอมั
Baca selengkapnya

ตอนที่18 2/2

"ได้หรือไม่ได้เธอมาเกี่ยวอะไรด้วย มาอยู่ใต้เตียงฉันกับเมียหรือหมิ่นอี สันดานเสีย!!!"ยิ่งโต้เถียงยิ่งเลยเถิด หลินเสี่ยวเฉียวกับลู่เยี่ยนชิงนั้นหน้าแดงเถือกไปแล้วทั้งคู่และได้แต่เหลียวมองหน้ากันเองเพราะบังเอิญได้นั่งติดกันเลิ่กลักเลยทีเดียว ส่วนคนอื่นๆ นั่นคงชาชินแล้วจึงนั่งเฉยเสีย ท่านนายพลเซี่ยสงสารเด็กสาวกับหญิงสาวอีกคนที่ยังไม่ได้แต่งงานและยังไม่มีคนรักจนอดไม่ไหวอีกต่อไปปัง!"พอเถอะ กินข้าวๆ จางเจี้ยน นายพาหมิ่นอีกลับไปกินข้าวที่บ้านใหญ่เถอะ ส่วนใครที่อยู่จะกินข้าวก็กินไปหากใครอยากมีเรื่อง จะเปิดปากเถียงละก็ออกไปได้ อายแขกและสะใภ้สามบ้างไหมคนหนึ่งถึงจะแต่งงานแล้วแต่อายุเพิ่ง17 อีกคนเช่นเยี่ยนชิงยิ่งไปกันใหญ่เพราะเขายังไม่แต่งงานพูดออกมาแต่ละคำฟังได้ไหม?!"เป็นอันว่าอาหารค่ำมื้อนี้กร่อยสนิทถึงต่อจากนั้นทั้งคุณชายใหญ่และคุณนายใหญ่เซี่ยจะยังร่วมโต๊ะอยู่แต่ก็ไม่มีใครเปิดปากพูดอะไรเลย ส่วนหลินเสี่ยวเฉียวกับลู่เยี่ยนชิงยิ่งไม่ต้องพูดจะขยับช้อนยังไม่กล้าให้ส่งเสียงดังด้วยซ้ำจนจบมื้อค่ำแสนจะอึดอัดคนจากบ้านใหญ่เช่นคุณชายใหญ่และคุณนายใหญ่เซี่ยก็ขอตัวกลับ ไปทันที พอดื่มชาดอกไม้หลังมื้อค่ำแล
Baca selengkapnya

ตอนที่19 1/2

ตอนที่19ค่ำคืนนี้เซี่ยมู่เฉินนอนบนเตียง ส่วนหลินเสี่ยวเฉียวนั้นปูเบาะรองนอน นอนตรงข้างเตียง เสียงฝนด้านนอกเริ่มโปรยปรายลงมา เพราะหนานเป่ยนั้นฝนตกแทบจะทุกวันในฤดูเพาะปลูกแบบนี้ ทำให้บรรยากาศเย็นสบายไม่นานต่างคนก็ต่างหลับใหลไปด้วยกัน นั่นคงเพราะทั้งสองไม่มีอะไรกังวลหรือติดค้างกันและกันนั่นเองแต่กลางดึกคืนนั้นเซี่ยมู่เฉินก็ต้องสะดุ้งตื่นด้วยฝันร้ายเหมือนเคย ชายหนุ่มผุดลุกขึ้นมาด้วยอาการหอบหายใจถี่กระชั้น เหงื่อกาฬเต็มหน้าผากและฝ่ามือ"เสี่ยวเฉียว เสี่ยวเฉียว"เพียงสองครั้งหลินเสี่ยวเฉียวก็รู้สึกตัว เด็กสาวลุกขึ้นมาเปิดไฟดวงที่อยู่ตรงหัวเตียง เห็นใบหน้าของคุณชายสามเซี่ยดูซีดเผือดก็พอจะเข้าใจ"ฝันร้ายอีกแล้วหรือคะ?" เด็กสาวรีบปีนขึ้นไปบนเตียงช่วยซับเหงื่อให้แกชายหนุ่มเช่นทุกคืนที่ผ่านมา"ใช่" ขณะที่เอ่ยปากตอบชายหนุ่มนั้นกำลังเหนื่อยหอบอยู่เลย"ดื่มน้ำไหมคะ?" ดูจากเหงื่อเต็มใบหน้าหลินเสี่ยวเฉียวคิดว่าเซี่ยมู่เฉินคงจะต้องกระหายน้ำแน่นอน"เอาสิ ขอสักแก้ว"หลินเสี่ยวเฉียวคุ้นเคยแล้วเพราะนับจากเซี่ยมู่เฉินฟื้นขึ้นมาอีกฝ่ายก็มักจะสะดุ้งตื่นกลางดึกแบบนี้ทุกคืน เธอจึงเตรียมน้ำเปล่าสะอาดเอาไว้บนห
Baca selengkapnya

ตอนที่19 2/2

"ขอตัวก่อนนะคะ ดึกแล้ว ท่านนายพลเป็นผู้ใหญ่จะดูไม่เหมาะสมค่ะ"ลู่เยี่ยนชิงเปิดประตูรีบร้อนลงจากรถราวกับกำลังหนีปีศาจร้าย แต่ความจริงแล้วเธอกำลังหนีหัวใจของตนเองมากกว่า เพราะเธอก็แอบชอบท่านนายพลมานานมากตั้งแต่ตนเองนั้นเพิ่งเริ่มสาว แต่อีกฝ่ายมีภรรยาแล้วเธอยังจะเป็นอะไรได้นอกจากผู้หญิงแพศยาไปแย่งชิงสามีคนอื่น!"ฉันทำอะไรผิดไปหรือลุงตู้"ท่านนายพลถามคนสนิทที่ทำหน้าที่ขับรถให้เขามาตั้งแต่เซี่ยเผยเหิงยังเป็นแค่คุณชายใหญ่เซี่ยเมื่อ32ปีก่อนด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า“หากจะถามว่าท่านนายพลผิดอะไรก็คงผิดที่ใจดีเกินไป ใจอ่อนเกินไปหย่าขาดจากถงเพ่ยหนี่ว์มานานเท่าอายุของหมิ่นอี แต่ท่านนายพลกลับไม่ยอมขับไล่ผู้หญิงสำส่อนคนนั้นไปให้พ้นวันนี้ท่านนายพลยังจะถามอีกหรือว่าท่านผิดอะไร คุณหนูลู่เธอเป็นแค่เด็กสาวอายุเพิ่ง24ปีเท่านั้นถึงเธอจะมีใจแต่อย่าลืมท่านนายพลไม่ชัดเจนตัวเองยังไม่สะอาดแต่ใจร้อนไปบอกว่ารักเธอแบบนั้น…ใช้ไม่ได้จริงๆ” คนถูกถามก็ตอบมาเสียท่านนายพลพูดไม่ออกเลยทีเดียว"ปกติท่านนายพลก็สุขุมรอบคอบแต่ทำไม่เรื่องนี้ถึงใจร้อนนักเล่าครับ""……"เซี่ยเผยเหิงถึงกับจุกจนพูดไม่ออกไปเลยคราวนี้เพราะที่ลุงตู้ซึ่งเ
Baca selengkapnya

ตอนที่20 1/2

ตอนที่20เด็กสาวไม่ได้เดินจูงมือ แต่หลินเสี่ยวเฉียวเลือกจะเดินคู่ไปกับเซี่ยมู่เฉินพร้อมกับค่อยบอกกับชายหนุ่มว่าถนนเป็นอย่างไร มีสิ่งกีดขวางไหม มีกลุ่มบ่อตรงจุดไหนบ้างโดยเธอจะบอกก่อนที่จะถึงตรงจุดดังกล่าวอยู่ราวสิบก้าวเพราะการทำแบบนี้จะทำให้คนตาบอดไม่รู้สึกว่าตนเองแตกต่างจนรู้สึกไม่มั่นใจที่จะก้าวดินกับเขาจะได้เตรียมตัวหลบหลีกด้วยความคิดของเขาเอง การเดินจูงหลินเสี่ยวเฉียวพยายามหลีกเลี่ยงหากไม่เร่งด่วนหรือฉุกเฉินเด็กสาวจะไม่ทำโดยเด็ดขาด ทำให้เซี่ยมู่เฉินซาบซึ้งใจเหลือนเกิน"เฉียวเฉียว ฉันเรียกเธอแบบนี้ได้ใช่ไหม?""ได้ค่ะ""ขอบใจนะ""อะไรคะ?""ขอบใจที่เธอดูแลฉันอย่างดี เข้าอกเข้าใจว่าคนตาบอดแท้จริงต้องการอะไร รู้ไหมช่วงแรกฉันยังสงสัยว่าทำไมคุณพ่อถึงยืนยันจะเลือกเธอให้ได้ แต่ตอนนี้ฉันไม่สงสัยอีกแล้วนะ เพราะฉันเข้าใจแล้ว"เด็กสาวถึงกับอมยิ้มนานครั้งคุณชายสามเซี่ยจะชื่นชมเธออย่างจริงใจสักครั้งไม่ยิ้มยังไงไหว แต่ก็แค่แอบยิ้มเท่านั้น"ฉันก็แค่หวังเงินกับตอบแทนที่คุณพ่อช่วยให้ฉันได้เข้าโรงเรียนอันดับหนึ่งแถมยังยอมเป็นผู้ปกครองให้อีกด้วย ไม่ได้ๆ ฉันต้องตั้งใจดูแลพี่มู่เฉินให้ดีกว่านี้แล้วแหละเ
Baca selengkapnya

ตอนที่20 2/2

"แดดยังแรงอยู่เลย พี่มู่เฉินจะไปถึงไหนคะ?"หลินเสี่ยวเฉียวที่กำลังบีบนวดตรงต้นคอเอ่ยถามขึ้นช่วงนี้เธอกับเซี่ยมู่เฉินไม่ค่อยได้หยิกหลังกันเท่าไหร่แล้ว ที่สำคัญอีกฝ่ายพูดจากับเด็กสาวมากขึ้นไม่20นาที24อารมณ์เหมือนก่อนอีกแล้ว"ไปถึงทุ่งนาดีไหม""แต่ช่วงใกล้ค่ำฝนชอบตกนะคะ ไปไกลขนาดนั้นจะกลับไม่ทันเอา""นั่นสิคะคุณชายสามเซี่ย ดูสิเมื่อครู่แดดแรงนี่ผ่านไปครู่เดียวจากแดดกลายเป็นท้องฟ้าเริ่มมีเมฆสีเทาเต็มไปหมด"ลู่เยี่ยนชิงที่นั่งอยู่ใกล้หน้าต่างร้องบอกมา"อย่างนั้นหรือ""ใช่ค่ะพี่มู่เฉิน"หลินเสี่ยวเฉียวเองก็เดินไปชะโงกหน้าออกไปด้านนอกหน้าต่างก่อนจะร้องตอบกลับมาอีกเสียง"อย่างนั้นเอาไว้วันหน้าก็แล้วกัน"เซี่ยมู่เฉินตอบรับเสียงเบื่อหน่าย แล้วจากนั้นอีกชั่วโมงฝนก็ตกลงมาอย่างหนักจริงๆ กว่าจะหยุดก็นานเป็นชั่วโมง พอฝนหยุด ลู่เยี่ยนชิงก็รีบขอตัวกลับเพราะดูแล้วจะหยุดไม่นานประเดี๋ยวสายฝนคงจะตกลงมาอีกแน่นอน"ฉันยังไม่ง่วงเลย เธออ่านหนังสือให้ฉันฟังหน่อยสิ"หลังจากลู่เยี่ยนชิงกลับไปได้ครู่ใหญ่ก็เป็นเวลาอาหารมื้อค่ำพอจบมื้อค่ำเซี่ยมู่เฉินก็ให้หลินเสี่ยวเฉียวพอกลับห้องส่วนตัวอาบน้ำแต่ยังไม่ง่วงและเขาก็ไม
Baca selengkapnya
Sebelumnya
12345
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status