Masukสามีตาบอดคนนี้หัดเจียมตัวหน่อยไม่ได้หรือไร ชอบจิกหัวใช้ไม่พอปากแซ่บเหมือนกับมีสุนัขทั้งฟาร์มไปอี๊ก! แต่ใครแคร์ค่ะคุณ? ไม่มี๊ ส่วนใครจะแคร์ก็ช่าง แต่เสี่ยวเฉียวไม่สนทั้งนั้น ด่ามาก็เถียงกลับ! ตีเธอก็ถีบคืน อย่านะ! อย่านะ! เสี่ยวเฉียวคนนี้สู้กลับนะบอกเลย คิดรังแกเมียหนุนดวงเมียแก้เคราะห์หนักแก้ปีชงเข้มแบบเธอยังเร็วไปมากนัก เซี่ยมู่เฉิน! ไอ้คนเฮงซวย ไอ้เฒ่าหัวงู!
Lihat lebih banyakบทนำ
กลิ่นควันไฟลอยมาเตะจมูก แต่เพราะเป็นเวลาดึกกว่าที่ณัฐมนนั้นจะรู้สึกตัวตื่นไอร้อนก็รุนแรงเสียแล้ว
แค่ก! แค่ก! แค่ก!
"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?"
เด็กสาวสำลักกลิ่นของควันไฟก่อนจะลืมตาขึ้นมาเสียอีก กว่าจะตื่นเต็มตาและพบว่าทั้งห้องนี้เต็มไปด้วยควันไฟที่บ่งบอกว่าบัดนี้ภายในห้องเก็บเอกสารของผอ.ของมูลนิธิช่วยเหลือเด็กกำพร้า ของภาคเหนือตอนบนแห่งนี้นั้นถูกไฟไหม้ เธอกับรุ่นน้องอายุ9ขวบก็ตกอยู่ในกองเพลิงไปด้วยกันทั้งคู่แล้ว
"หมูหวาน!หมูหวาน!"
เด็กสาวปลุกรุ่นน้องให้ตื่นขึ้นมา พอเด็กหญิงนามหมูหวานตื่น ณัฐธิดาก็รีบหาทางส่งเด็กหญิงออกไปก่อนส่วนตัวของเธอนั้นคิดจะตามไปทีหลัง
"หนีไปหมูหวาน หนีไป!"
บอกแค่นั้นเธอก็รีบผลักร่างเล็กพ้นออกไปทางหน้าต่างได้ แต่พอเธอจะปีนหนีตามออกไปเพราะห้องเก็บเอกสารในตึกเรือนนอนแห่งนี้อยู่แค่ชั้นหนึ่งไม่ได้สูงอะไรหนีออกไปได้อยู่แล้ว แต่คงเพราะชะตาของเด็กสาววัย17ปีจะถึงฆาตแล้วจริงๆ หรือไม่เธอก็คงดวงซวยมากถึงมากที่สุดฝ้าเพดานด้านบนถึงถล่มลงมาก่อนที่ณัฐธิดาจะได้ปีนตามรุ่นน้องออกไป
โครม!
"กรี๊ด!"
เด็กสาวกรีดร้องออกมาสุดเสียงเพราะทั้งความร้อนกับความหนักถาโถมเข้าใส่ ณัฐธิดาจุกจนหายใจไม่ออก ขยับก็ไม่ได้ เสียงเนื้อหนักถูกความร้อนเสียงดัง ฉู่ฉ่า! มาพร้อมกับกลิ่นเหม็นไหม้ของเนื้อหนังชวนให้อยากอาเจียน แต่แค่จะหายใจยังยากเธอจะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนมาอาเจียนได้กันเล่า
'เจ้าความตายที่แท้มันก็อยู่ใกล้กับคนเราแค่นี้นี่เอง'
เด็กสาวที่ลมหายใจเฮือกสุดท้ายกำลังจะมาถึง ความตายกำลังควักมือเรียกอยู่ตรงหน้า สติสุดท้ายกลับสำนึกรู้ ที่แท้ตนเองต้องมาตายก่อนวัยอันควรก็เพราะไปยุ่งกับเรื่องเบื้องหลังอันโสมมของเจ้าของบ้านเด็กกำพร้าและมูลนิธิเพื่อเด็กและสตรีบนดอยแห่งนี้นั่นเอง
เธอแค่ไปรู้ความลับดำมืดที่ผู้หญิงท่าทางใจดีคนนั้นนอกจากจะโกงเงินบริจาคของผู้ใจบุญที่มีให้กับเด็กกำพร้าและผู้หญิงไร้บ้านไร้ที่พึ่งพาต้องแบกความหวังทั้งหมดมาอาศัยบารมีมูลนิธิแห่งนี้ไม่พอ คนสวยสร้างภาพกับสามีที่โปรไฟล์ดีนั้นค้ามนุษย์โดยอาศัยการเป็นเจ้าของมูลนิธิแสงธรรมนำทางบังหน้าอีกด้วย
แย่จริง!
คนชั่วยังไม่ทันถูกเปิดโปงเธอก็ต้องสังเวยชีวิตเสียแล้ว พลันนั้นจิตสุดท้ายของณัฐธิดาก็ร้องถามออกไปว่า เหตุใดคนชั่วจึงลอยนวลคนคิดดีหวังดีแบบเธอกับอีกหลายๆ คนต้องมาจบชีวิตลงด้วยความทรมานแบบนี้ด้วย!?
ไม่เป็นธรรม! สวรรค์ช่างไม่เป็นธรรมเลยจริงๆ!!!
หนึ่งดวงวิญญาณของโลกใบหนึ่งในหลายสิบหลายร้อยใบที่อยู่ทับซ้อนกันอยู่หลุดลอยออกจากร่าง แต่เพราะเด็กสาวแค่ดวงตก แต่ชะตายังไม่ขาด ชีวิตที่สวรรค์มอบให้นั้นยังไม่ทันถึงอายุขัย คราวนี้ท่านเทพชะตาที่กำลังจิบสุราชมบุปผาด้วยอารมณ์สุนทรีย์ถึงกับสะดุ้งเพราะเบาะที่ตนเองนั้นเอนกายกึ่งนั่งกึ่งนอนพลันติดไฟลุกพรึบขึ้นมา
"โอ๊ย! มารดามันเถอะ ใคร?! ใครมันทำงานผิดพลาด!!!"
เทพซือมิ่งกรีดร้องตะโกนถามหาคนของคนว่าใครทำงานผิดไป จนมีดวงวิญญาณหนึ่งดวงที่ยังไม่ถึงเวลาตายกลับต้องมาตายก่อนกำหนดนานเกือบ70ปีแบบนี้
"สืบหาคนทำผิดนั้นรอได้ แต่บัดนี้ดวงวิญญาณที่ยังไม่ถึงที่ตายแต่กลับไม่มีร่างให้อยู่นั้นรอช้าไม่ได้นะท่านซือมิ่ง หากมัวชักช้านางจะกลายเป็นดวงจิตเร่ร่อนกลายเป็นปีศาจร้ายในที่สุดรีบหาร่างใหม่ให้นางเดี๋ยวนี้!"
เสียงดังลงมาจากสวรรค์ชั้นที่สูงกว่าทำเอาท่านเทพซือมิ่งผู้ขีดเขียนชะตาชีวิตของคนและกำหนดอายุขัยถึงกับสะดุ้งเฮือกแรงกว่าตอนเบาะรองหนักไฟลุกพรึบขึ้นมาเสียอีก
"เร็วเข้า พวกเจ้าทั้งหลายรีบหารร่างใหม่ให้ดวงจิตของนางสาวณัฐมน นนทวัฒน์เดี๋ยวนี้"
หลังคำสั่งเด็ดขาด ความวุ่นวายในตำหนักของท่านเทพชะตาหรือเทพซือมิ่งก็โกลาหลอลหม่านอย่างมาก มากชนิดที่ว่าหลายร้อยปีบนสวรรค์นี่อาจเป็นครั้งแรกเลยทีเดียว
"เร็วหน่อยๆ เร่งมือเข้า"
คนหนึ่งคนกว่าจะสะสมแต้มบุญจนได้เกิดเป็นคนปกติมีร่างกายสมบูรณ์พร้อมว่ายากแล้ว จากปีศาจบำเพ็ญเพียรกว่าจะกลายเป็นดวงวิญญาณเพื่อจะเกิดเป็นสัตว์โลกธรรมดาหนึ่งตัวกลับยากยิ่ง แล้วดวงจิตของณัฐมนที่สะสมแต้มบุญจนได้เกิดเป็นคนแล้วแท้ๆ กลับตายโดยยังไม่ทันได้เสวยสุขเช่นนี้
เทพซือมิ่ง ก็เทพซือมิ่งเถอะ ต้องไปรับโทษทัณฑ์สายฟ้าถึงเจ็ดสิบสองครั้งแม้แต่เทียนจวินยังยากจะผ่านแล้วเซียนธรรมเช่นตนเองจะรับไหวได้อย่างไรโธ่เอ๊ย! ซวยไม่ไหวจริงๆ นังซือมิ่งคนงาม!!!
ตอนที่5เพล้ง!"ซี้ด...มารดามันเถอะ!"ผ่านไปอีก1วันที่เคยสงสารที่มีก็พลันหายไปจนสิ้นเมื่อต้องรับมือกับอารมณ์ฉุนเฉียวของเซี่ยมู่เฉิน หลินเสี่ยวเฉียวสบถเสียงเบาอีกมาเลยคราวนี้ เพราะอย่างไรชีวิตของเธอตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับเจ้าบัดซบอารมณ์ร้ายบนเตียงนั่น เขาอาละวาดมาครึ่งชั่วโมง ข้าวของภายในห้องที่แตกได้ก็แตกจนหมด ที่พังได้ก็พังจนไม่เหลือ ส่วนที่ทำให้หลินเสี่ยวเฉียวถึงกับสบถก็เพราะเศษแก้วชิ้นหนึ่งกระเด็นมาปักอยู่ที่นิ้วเท้าจนเลือดพุ่งนั่นแหละ คนหล่อแต่อารมณ์ร้ายเธอก็ไม่ไหวเหมือนกันนะ!"ใคร?"จริงๆ หลินเสี่ยวเฉียวอยากจะตอบออกไปว่า คน แต่คิดได้เสียก่อนเธอไม่อยู่ในฐานะที่จะไปกวนตีนเขาได้ จึงทำได้แค่ปรับอารมณ์แล้วฉีกยิ้มจอมปลอมออกไป ถึงเขาจะมองไม่เห็น แต่การทำแบบนี้ เธอเองนั่นแหละที่จะหลอกตัวเองได้ว่าขณะนี้เธอไม่โกรธ ไม่โกรธไอ้บ้าบนเตียงแม้แต่นิดเดียว ทั้งที่กำลังอยากกระโจนไปบีบคำอีกฝ่ายอย่างจริงใจ!"ฉันเองค่ะ" หลินเสี่ยวเฉียวตอบออกไปเสียงเรียบ"ฉันเองนั่นสุนัขหรือคนละ?" แต่คนกำลังอารมณ์เดือดดันถามกลับแสนจะกวนตีนเล็กๆ เสียเหลือเกิน...กวนตีนได้อีก...สุนัขบ้านนายนะสิพูดได้!"ต้องเป็นคนอยู่แล้ว สุน
ตอนที่4หลังจากตื่นมาในร่างของคนอื่นและยังได้แต่งงานอีกด้วยนี่ก็ผ่านไปอีก15วัน คนที่นอนเป็นผักเหี่ยวเฉาก็ฟื้นขึ้นมาราวกับมีปาฏิหาริย์จากคนที่ค่อนไปทางตายมากกว่าจะรอด ทุกคนในสกุลเซี่ยต่างยินดีกันมากโดยเฉพาะท่านนายพลเซี่ย แต่ที่ดีใจกว่าใครคาดว่าคงเป็นหลินเสี่ยวเฉียวอยู่แล้ว เพราะหากเซี่ยมู่เฉินไม่ตายชีวิตน้อยๆ ของตนเองก็ปลอดภัยไปด้วยแน่นอนแต่ใครจะทันคิดว่าหลังจากดีใจที่คนในบ้านสกุลเซี่ยนั้นยังไม่ทันได้สุดใจที่คนบาดเจ็บสาหัสฟื้นท่านนายพลเซี่ยกับหลินเสี่ยวเฉียวต้องมาพบกับข่าวร้ายว่าเซี่ยมู่เฉินนั้นกลับดวงตามองสิ่งใดไม่เห็นบ่งบอกได้ว่าอาการบาดเจ็บคราวนี้ไม่ถึงตายแต่คาดว่าอาจพิการเสียแล้วเหล่าญาติและเพื่อนของคุณชายสามเซี่ยนั้นมากันมากมายล้นหลามเมื่อได้ทราบข่าวว่าเขาฟื้นแล้ว แต่กลับไม่ได้เข้าเยี่ยมเพราะตัวคนป่วยไม่พร้อมจะพบหน้าใครทั้งนั้น เนื่องจากเขากำลังคลุ้มคลั่งเอะอะโวยวายยากจะยอมรับสภาพตาบอดของตนเองได้นั่นเอง"ไม่จริง! ไม่จริง!!!"หลังจากฟื้นขึ้นมาเซี่ยมู่เฉินกลับพบว่าดวงตาทั้งสองข้างของเขากลับมืดมนมองอะไรก็ไม่เห็นแม้สักสิ่ง คนหนุ่มที่อายุเพิ่ง24ปีจึงไม่อาจยอมรับได้ เขาระเบิดอารมณ์ออก
หลังจากเหลือแค่เธอกับเจ้าบ่าวที่นอนเป็นหมดสติเหมือนผักหนึ่งต้นมีเครื่องช่วยชีวิตทันสมัยที่สุดในยุคนี้อยู่เต็มตัวไปหมด หลินเสี่ยวเฉียวก็ค่อยผ่อนลมหายใจออกยาวเหยียด หลังจากกดดันและหวาดกลัวไปหมด เพราะเธอก็แค่เด็กสาวอายุเพียง17ปี ประสบการณ์ชีวิตแสนจะน้อยนิด นอกจากโรงเรียนก็วนเวียนอยู่แค่ในสถานสงเคราะห์กับเด็กกำพร้าแสงเหนือที่จังหวัดใหญ่ทางภาคเหนือตอนบนที่ประเทศไทยเท่านั้นพอฟื้นขึ้นมาในโลกใบใหม่แห่งนี้ก็ต้องเผชิญหน้ากับธรรมเนียมประหลาด ซื้อขายเด็กสาวในหมู่บ้านกันดารติดชายแดนไปแต่งงานกับคนป่วยใกล้ตายหรืออาจแต่งงานกับป้ายวิญญาณแลกเงินให้กับครอบครัว ซึ่งตามความทรงจำเดิมของเจ้าของร่าง นับว่าเธอยังโชคดี ที่ครอบครัวของสามีร่ำรวยมาก และเจ้าบ่าวยังมีโอกาสรอดชีวิต เพราะเด็กสาวในหมู่บ้านแห่งนั้นไม่ได้โชคดีแบบเธอ เพราะบางครั้งครอบครัวเหล่านั้นเขาก็แค่ต้องการเจ้าสาวแต่งงานกับหลุมศพของบุตรชายเท่านั้น บางคนโชคดีมีชีวิตแต่ก็ต้องครองตัวเป็นหญิงหม้ายไปอีกหลายสิบปีทว่าบางคนไม่ใช่แบบนั้น เพราะถูกซินแสที่โฉมหน้าจริงก็แค่พวกหากินกับความเชื่อของคนเป่าหูให้จัดพิธีแต่งงานไม่พอยังให้ปลิดชีพเจ้าสาวโชคร้ายคนนั้นแล
"ได้เวลาเริ่มพิธีแล้ว เชิญเจ้าสาวได้"ถึงจะหวาดกลัว ถึงจะอยากหลบหนี แต่สุดท้าย หลินเสี่ยวเฉียวที่เพิ่งฟื้นขึ้นมาในโลกที่คล้ายประเทศจีนอยู่หลายส่วนแห่งนี้ได้แค่5วันก็ยากจะหนีไปได้จริงๆ หากความทรงจำของร่างนี้จะมีญาติอีกสักคนนอกจากครอบครัวของลุงกับป้าสะใภ้ใจเหี้ยม หรือมีเพื่อนฝูงอยู่บ้างเธออาจจะตัดสินใจไปตายเอาดาบหน้า แต่นี่ไม่มีเลย หลินเสี่ยวเฉียวมีแค่ครอบครัวของลุงกับป้าสะใภ้มหาภัยมาตั้งแต่อายุได้3ขวบหลังจากพ่อจากไปเป็นทหารและตายขณะปฏิบัติหน้าที่ส่วนแม่ของเด็กหญิงก็หายตัวไปจากหมู่บ้านอย่างลึกลับ แถมเงินติดตัวก็ไม่มีสักหยวนแบบนี้หากไม่โง่จริงใครมันจะกล้าหนีไปตายเอาดาบหน้ากันเล่าเธอคนหนึ่งแหละไม่คิดจะหลบหนีไปในตอนนี้เพราะถึงจะถูกซื้อตัวมาเป็นเจ้าสาวให้คนใกล้ตายแต่เขาก็ยังไม่ตายนี่นา ใครจะรู้อาจมีปาฏิหาริย์ขึ้นมาก็ได้ ก็ขนาดเธอตายแล้วยังโผล่มาเกิดใหม่ในร่างนี้ได้เลย คุณชายสามเซี่ยคนนั้นอาจก็อาจจะไม่ตายใครเล่าจะรู้ได้นอกจากสวรรค์…หลังจากออกจากหมู่บ้านที่ติดชายแดนแห่งนั้นเมื่อ4วันก่อนเธอก็เพิ่งจะมาถึงคฤหาสน์เซี่ยช่วงเช้ามืดนี้นี่เองจึงยังไม่ได้พบหน้าของเจ้าบ่าวคนนั้นว่ากันตามจริงชื่อของเจ





