All Chapters of ภรรยาของคุณชายตาบอดในยุค70นี้ไม่ง่าย: Chapter 1 - Chapter 10

บรรยากาศของเมืองฉางซา ของประเทศเหยียนจิ่งจกวันนี้บรรยากาศค่อนข้างแจ่มใส ท้องฟ้ากระจ่าง เหมาะมากกับงานมงคลที่จัดเลี้ยงกลางแจ้งเสียเหลือเกิน และงานมงคลใดจะคึกคักไปกว่างานแต่งงานไปได้เล่า และในวันนี้ที่คฤหาสน์สกุลเซี่ยของท่านนายพลเซี่ยก็กำลังมีงานมงคลเพื่อสยบเรื่องร้ายที่เกิดขึ้นกับบุตรชายคนเล็กของพวกเขาด้วยการจัดงานแต่งงานขึ้นมาเสียยิ่งใหญ่และเชิญแขกมาเสียมากมายหลายร้อยชีวิตคึกคักเข้ากับบรรยากาศวันนี้จริงๆส่วนเจ้าบ่าวแล้วเจ้าสาวนั้นจะรักกันหวานชื่นหรืองานแต่งในครั้งจะเกิดขึ้นเพราะเต็มใจรักใคร่หรือถูกคลุมถุงชนบีบบังคับหรือไม่แขกภายในวันนี้กลับไม่มีใครสนใจสักนิด แขกส่วนใหญ่ที่มาเพื่อดื่มกินสนใจก็แค่เพียงงานเลี้ยงนี้มีของกินมาก และไม่จำกัดว่าต้องใส่ซองมากเท่าไหร่ก็ได้แค่นั้น มีงานเลี้ยงใหญ่โตของผู้มีอำนาจและร่ำรวยเป็นอันดับต้นๆ ในประเทศใครบ้างจะไม่อยากมาร่วมสนุกส่วนบ่าวสาวจะมีความสุขไหมเต็มใจหรือไม่กับงานในวันนี้พวกเขาและเธอทั้งหลายไม่ใส่ใจเลยทุกคนสนใจแค่มีของกินเสริมไม่อั้นเติมไม่พักจนกว่าพวกเขาจะกินและดื่มไม่ไหว เด็กสาวแอบมองงานเลี้ยงยิ่งใหญ่ด้วยแววตาหนักใจ เพราะเธอ หลินเสี่ยวเฉียว และ

หลังจากเหลือแค่เธอกับเจ้าบ่าวที่นอนเป็นหมดสติเหมือนผักหนึ่งต้นมีเครื่องช่วยชีวิตทันสมัยที่สุดในยุคนี้อยู่เต็มตัวไปหมด หลินเสี่ยวเฉียวก็ค่อยผ่อนลมหายใจออกยาวเหยียด หลังจากกดดันและหวาดกลัวไปหมด เพราะเธอก็แค่เด็กสาวอายุเพียง17ปี ประสบการณ์ชีวิตแสนจะน้อยนิด นอกจากโรงเรียนก็วนเวียนอยู่แค่ในสถานสงเคราะห์กับเด็กกำพร้าแสงเหนือที่จังหวัดใหญ่ทางภาคเหนือตอนบนที่ประเทศไทยเท่านั้นพอฟื้นขึ้นมาในโลกใบใหม่แห่งนี้ก็ต้องเผชิญหน้ากับธรรมเนียมประหลาด ซื้อขายเด็กสาวในหมู่บ้านกันดารติดชายแดนไปแต่งงานกับคนป่วยใกล้ตายหรืออาจแต่งงานกับป้ายวิญญาณแลกเงินให้กับครอบครัว ซึ่งตามความทรงจำเดิมของเจ้าของร่าง นับว่าเธอยังโชคดี ที่ครอบครัวของสามีร่ำรวยมาก และเจ้าบ่าวยังมีโอกาสรอดชีวิต เพราะเด็กสาวในหมู่บ้านแห่งนั้นไม่ได้โชคดีแบบเธอ เพราะบางครั้งครอบครัวเหล่านั้นเขาก็แค่ต้องการเจ้าสาวแต่งงานกับหลุมศพของบุตรชายเท่านั้น บางคนโชคดีมีชีวิตแต่ก็ต้องครองตัวเป็นหญิงหม้ายไปอีกหลายสิบปีทว่าบางคนไม่ใช่แบบนั้น เพราะถูกซินแสที่โฉมหน้าจริงก็แค่พวกหากินกับความเชื่อของคนเป่าหูให้จัดพิธีแต่งงานไม่พอยังให้ปลิดชีพเจ้าสาวโชคร้ายคนนั้นแล

ตอนที่5เพล้ง!"ซี้ด...มารดามันเถอะ!"ผ่านไปอีก1วันที่เคยสงสารที่มีก็พลันหายไปจนสิ้นเมื่อต้องรับมือกับอารมณ์ฉุนเฉียวของเซี่ยมู่เฉิน หลินเสี่ยวเฉียวสบถเสียงเบาอีกมาเลยคราวนี้ เพราะอย่างไรชีวิตของเธอตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับเจ้าบัดซบอารมณ์ร้ายบนเตียงนั่น เขาอาละวาดมาครึ่งชั่วโมง ข้าวของภายในห้องที่แตกได้ก็แตกจนหมด ที่พังได้ก็พังจนไม่เหลือ ส่วนที่ทำให้หลินเสี่ยวเฉียวถึงกับสบถก็เพราะเศษแก้วชิ้นหนึ่งกระเด็นมาปักอยู่ที่นิ้วเท้าจนเลือดพุ่งนั่นแหละ คนหล่อแต่อารมณ์ร้ายเธอก็ไม่ไหวเหมือนกันนะ!"ใคร?"จริงๆ หลินเสี่ยวเฉียวอยากจะตอบออกไปว่า คน แต่คิดได้เสียก่อนเธอไม่อยู่ในฐานะที่จะไปกวนตีนเขาได้ จึงทำได้แค่ปรับอารมณ์แล้วฉีกยิ้มจอมปลอมออกไป ถึงเขาจะมองไม่เห็น แต่การทำแบบนี้ เธอเองนั่นแหละที่จะหลอกตัวเองได้ว่าขณะนี้เธอไม่โกรธ ไม่โกรธไอ้บ้าบนเตียงแม้แต่นิดเดียว ทั้งที่กำลังอยากกระโจนไปบีบคำอีกฝ่ายอย่างจริงใจ!"ฉันเองค่ะ" หลินเสี่ยวเฉียวตอบออกไปเสียงเรียบ"ฉันเองนั่นสุนัขหรือคนละ?" แต่คนกำลังอารมณ์เดือดดันถามกลับแสนจะกวนตีนเล็กๆ เสียเหลือเกิน...กวนตีนได้อีก...สุนัขบ้านนายนะสิพูดได้!"ต้องเป็นคนอยู่แล้ว สุน

ตอนที่7เซี่ยหมิงเซินเปิดประตูห้องพักพิเศษออกไปก็พบเข้ากับเด็กสาวที่ตนเองรู้สึกถูกต้องต้องใจจึงยังไม่จากไปในทันที"เสี่ยวเฉียวกลับมาแล้วหรือ"หลินเสี่ยวเฉียวถึงกับแอบพ่นลมหายใจออกมาทางปาก เพราะชักจะไม่ชอบใจคุณชายใหญ่เซี่ยขึ้นเรื่อย อีกฝ่ายอายุก็ไม่น้อยหน้าตาก็ดี ท่าทีก็ดูสุภาพเทสที่สร้างกับร่างที่เป็นนี่มันยังไงกันนะ ต้องมีกันทุกภพทุกชาติเลยใช่ไหมคนหน้าไหว้หลังหลอกต่อหน้าคนอื่นทำอีกอย่าพอลับสายตาคนนอกกลับทำอีกอย่าง หลินเสี่ยวเฉียวเบื่อเสียจริง"กลับมาแล้วค่ะ"'หากยังไม่กลับฉันจะมียืนหัวโด่หัวดำอยู่ตรงหน้าหรือไงถามแปลกคน'บอกตอบอีกอย่างแต่ในใจของเด็กสาวกลับตอบอีกอย่าง ข้าวของที่ถ่อไปซื้อมามีทั้งโจ๊กสุขภาพและผลไม้หนักพอสมควรใจจริงขณะนี้หลินเสี่ยวเฉียวอยากจะเข้าไปภายในห้องเต็มแก่ติดก็แค่มีเรือนกายสูงใหญ่กว่า185ซม.ของคุณชายใหญ่เซี่ยขวางอยู่เท่านั้น"ขอทางด้วยค่ะคุณชายใหญ่""จิ๊! พี่ใหญ่ไงครับบอกไม่จำ เด็กดื้อจะโดนลงโทษนะ"คิ้วของหลินเสี่ยวเฉียวถึงกับขมวดคำพูดประเภทนี้คนเป็นพี่สามีสมควรพูดกับน้องสะใภ้หรือ?"ขอโทษค่ะ พี่ใหญ่ รบกวนหลบหน่อยค่ะ นี่ก็เที่ยงกว่าแล้วฉันต้องดูแลสามีของฉันค่ะ เขาไม

ตอนที่9สองพ่อลูกพูดคุยปรึกษากันอีกครู่ใหญ่หลินเสี่ยวเฉียวก็กลับมาจากการไปซื้ออาหารมาให้คนป่วย เนื่องจากคุณชายสามเซี่ยคนนี้อาหารจากคฤหาสน์สกุลเซี่ยเขาไม่กิน ของโรงพยาบาลคงไม่ต้องกล่าวถึง จึงลำบากนางทาสเช่นเธอที่ต้องไปเสาะหาร้านอาหารดังที่คุณชายเขาต้องการมาให้ในแต่ละมื้อแต่ละวันช่างไม่ง่ายสำหรับเธอเลยยังดีว่าเงินดีหรอกนะเธอถึงไม่ท้อเพราะตั้งแต่เซี่ยมู่เฉินฟื้นท่านนายพลเซี่ยก็มอบเงินให้หลินเสี่ยวเฉียวได้ติดกายไม่ขาดเพื่อว่าหากคุณชายเขาอยากกินอะไรจะได้รีบไปจัดหามาได้ทันใจพ่อเจ้าประคุณเขา"กลับมาแล้วค่ะ คุณพ่อ คุณสามี"พอเปิดประตูเข้ามาเด็กสาวก็ส่งเสียงแจ๋วนำหน้ามาก่อนแล้ว เซี่ยมู่เฉินได้ฟังยัยตัวแสบยังไม่เลิกเรียกตนเองว่าคุณสามีก็ถึงกับถอนใจเฮือกส่วนท่านนายพลเซี่ยนั้นได้ยินดังนั้นก็หัวเราะในลำคอหึๆ ออกมาเลยทีเดียว"หึ หึ หึ กลับมาแล้วหรือเสี่ยวเฉียว""ส่งเสียงแจ๋วมาขนาดนี้ถึงจะตามองไม่เห็นผมก็รู้แล้วละครับว่ายัยตัวแสบกลับมาแล้ว""ค่ะคุณพ่อ นี่คุณสามีไม่พูดก็ไม่มีใครว่าคุณเป็นใบ้หรอกนะคะ พูดแต่ละคำ…""ฉันเคยบอกไปแล้วว่าไม่ให้เรียกฉันว่า ‘คุณสามี’เพราะฉันไม่ใช่สามีของเธอยัยเด็กขี้ตู่"ท่าน