All Chapters of His Love Beyond Her Mask: Chapter 21 - Chapter 30

"No!"Sigaw na lang ang tanging nagawa ko dahil wala nang lakas ang katawan ko. Nilamon na kung ano mang inihalo sa inimun ko ang katinuan ng isip ko.Mariin na lang akong pumikit, marahil ay ito na talaga ang magiging kapalaran ko. Ang pagpasa-pasaan ng iba't ibang lalaki. Simula nang binenta ko ang katawan ko sa auction ng gabing iyon ay marami nang ganitong pangyayari ang kinakaharap ko."Stop!" Ngunit sa pagkakataong iyon ay nagkaroon ako ng pag-asa na makakaligtas ako sa mga kamay ng tatlong lalaking nasa harap ko ngayon.Nagmulat ako ng mga mata. Hindi ko agad naaninag ang mukha ng lalaking sumigaw na iyon para pigilan ang mga lalaking balak akong gahasahin.Ngunit nanlaki ang mga mata ko nang makilala ko ang lalaking iyon. Walang iba kundi ang lalaking nagtangka noong nakaraang gabi sa akin."Sino kayo na naglakas ng loob na gumawa ng kabulastugan sa teritoryo ko?" galit na tanong nito. "Patahimikin sila," saka nito inutos sa mga tauhan ang paghuli sa tatlong naunang lalaking

"Look,"Pang-uulit niya na gusto pang tumingin ako sa katawan niya."No! I'm not looking." Muli kong tinakpan ang mga mata ko ng aking mga palad."Why not? Narito ang ebidensya na hindi ako nagsisinungaling,"Habang sinasabi niya iyon, bahagya akong napasilip sa kanya.At ganun na lang ang panlalaki ng mga mata ko nang makita kung ano ang mga ebidensya na sinasabi niya.Mayroong marka ng mga ngipin sa kanyang leeg."This is... I did that?!" Hindi ako makapaniwala na ginawa ko iyon sa kanya.No! It can't be."Sa tingin mo ay kaya kong kagatin ang leeg ko?" balik-tanong niya na sinundan ng pagbuntong-hininga. "Hmm, but don't worry." Saka siya kumilos at bumaba na sa kama.Tanging ang itim na trunks lang ang suot niya na akala ko ay wala siyang suot kanina.Nakasunod na lang ang mata ko hanggang sa pumasok siya sa banyo."Totoo ba na ako ang may gawa nun?" tanong ko pa ulit sa sarili ko na hindi talaga ako makapaniwala. Hindi lang iisa, kundi marami pang mapupulang marka sa katawan niya.

"Kian... nandito na tayo." bahagya kong tinapik ang pisngi niya ngunit tanging mahinang ungol ang tinugon niya sa akin.Tinulungan ako ng driver niya na ibaba siya sa kotse ngunit ng makababa na siya ay tinulak niya ang driver niya kaya sa akin napunta ang buong bigat niya.Kahit na nahirapan ako sa pag alalay sa kanya ay nakaya ko naman siya na ipasok sa loob ng bahay."Tubig..." mahina niyang usal."Oo, sandali lang. Narito na tayo. Maupo ka na muna at ikukuha kita ng tubig." sabi ko sa kanya at pinaupo siya sa sofa.Kasama ko pa siyang natumba ngunit mabilis akong tumayo.Huwag kang maggagagalaw baka malaglag ka. Kukuha lang ako ng tubig mo."Akma akong tatalikod ng bigla niyang hinawakan ang kamay ko. Mas lalo akong nagulat ng hilain niya ako kaya muli akong napaupo sa tabi niya. Nagitla pa ako ng bigla niya akong yakapin sa likod ko."Eh!""Huwag kang umalis." iyon ang narinig ko sa kanya. "Hindi ko kayang mawala ka.."Hindi na ako nakapagsalita pa dahil sa mga sinasabi niya. Nap

At Falcon University.Hindi na ako mapakali at nakaramdam ako ng pagkabalisa. Halatang kakaiba ang kinikilos ni Kian simula pa kaninang umapak kami sa malaking gate pa lang ng Falcon.Nag-aalala tuloy ako na baka may hinala na siya na si Aria at Alina ay iisa.Tahimik lang akong nakasunog sa kanya. Wala na akong balak pang magsalita baka tuluyan na akong mabuking. Ngunit sa pagkabalisa ko ay hindi ko na napansin ang pagtigil niya, kaya nabangga lang ako sa likod niya."Bakit ayaw mong sumabay sa akin?" tanong niya, saka niya ako nilingon.Napahawak pa ako sa ilong ko na bumangga sa malapad niyang likod."H-hindi naman." mahina kong sagot.Kaya para hindi na siya magtanong pa at baka lalo siyang maghinala ay pinilit kong kinalma ang sarili ko at umagapay sa kanya sa paglalakad.Nagpatuloy siya sa paglalakad hanggang sa madaanan namin ang basketball court kung saan ko siya lagi nakikita sa hapon na naglalaro bago umuwi."This is the basketball court, palagi ako noon naglalaro dito araw-

"Magandang umaga." agad kung pagbati sa mga katrabaho ko paglabas ko pa lang ng elevator dahil agad silang napatingin sa akin na para bang hinihintay talaga nila ako.Napayuko pa ako dahil parang mayroong dumi sa mukha ko dahil sa pagkakatitig nila sa akin.Nagtuloy ako sa paghakbang palapit sa kanila.Doon nagsalita si Nathy. Isa sa laging nang bubully sa akin dahil sa pananamit ko."Congrats, Alina. I'll be in your hand in the future." sabi nito pero halatang nanunuya naman ang kanyang boses.Tinapik pa niya ang balikat ko."Anong ibig mong sabihin?" tanong ko dito dahil hindi ko naman makuha ang ibig nitong sabihin.“Sa loob ng isang taon ay magiging secretary ka ni Mr. Collins.”“Ano? And when did this happen? Bakit wala akong alam tungkol dito?”Ngunit hindi ko na hinintay na makasagot ito dahil nagmamadali na akong pumasok sa opisina ni Kian.Agad kung tinungo ang working table ko at binuksan ang email ko.Mayroon nga akong natanggap na notice sa inbox. Agad ko iyong binasa. At