(หึ...เท่าไรฉันก็ยอมจ่าย รีบเข้ามาอ้าขาให้ฉันเอาเร็วๆเฌอเอม) หญิงสาวยิ้มเหยียดเมื่ออ่านข้อความจบก่อนที่เธอจะวางงานทุกอย่างลงแล้วเดินตรงไปยังห้องทำงาน ซึ่งด้านหน้ามีป้ายเขียนชื่อภาษาไทยเด่นชัดปราชญ์ รุ่งโรจน์ขจรทวีชายหนุ่มผู้มีใบหน้าคมคราม คิ้วเข้ม ริมฝีปากหนา ผมสีดำสั้น ผิวขาวเพราะเป็นลูกเสี้ยวไทยจีน สูงหนึ่งร้อยแปดสิบสี่เซนติเมตรคนที่ทั้งโรงงานต่างเกรงขาม แต่ทว่าทันทีหญิงสาวบิดประตูเข้าไป กลับเห็นว่าชายหนุ่มกำลังจ้องมองมาที่เธอ ท่อนล่างเปลือยเปล่า ขณะที่มือขวากำรอบลำกายแข็ง สาวขึ้นลงไปมา นั่งอยู่เก้าอี้ทำงานสุดหรู“ทำไมช้า” ร่างสูงเอ่ยถาม คิ้วหนาขมวดแน่นอย่างขัดใจ“ช้าแค่ห้านาทีทำบ่นนะคะ ทีใช้งานเอม ยังไม่เห็นบ่นเลย” เฌอเอมต่อว่าไม่จริงจังนัก ส่วนงานที่เขาสั่งตอนสี่โมงเธอทำเสร็จหมดแล้วใบหน้าหญิงสาวเห่อร้อน อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองลำกายของอีกฝ่าย“เก่งขนาดนี้ แล้วปากเก่งด้วยไหม หึหึ” ปราชญ์เอ่ยถาม ก่อนที่ร่างสูงจะเดินไม่กี่ก้าวเข้ามาประชิดกายสาวแล้ว“น่าน้อยใจจัง อมให้ทุกวันยังไม่รู้ว่าเอมเก่งหรือไม่เก่งอีก” เฌอเอมประชดพร้อมกับทำแก้มป่อง ทำเอาปราชญ์หัวเราะในลำคอ“ฉันแค่พูดแหย่นิดเด
Última actualización : 2026-02-08 Leer más