All Chapters of After Letting Him Go, I Became a Billionaire's Wife: Chapter 231 - Chapter 240

Ang tunog ng pag-ungot ng kahoy na pinto ang bumasag sa katahimikan. Nakatayo si Jovie sa loob, tinitingnan ang gusgusing anyo ni Elizabeth isang bakas ng awa ang dumaan sa kanyang mga mata."Sabi ni Tatay, ayaw ka niyang makita," matigas na sabi ng babae.Biglang lumuhod ang matanada sa labas ng pintuan."Jovie, nakikiusap ako... hayaan mo akong makita si Papa... mamamatay si Zach... hindi siya tatantanan ng mga Almeda..." Ang kanyang boses ay basag, ang luha ay humahalo sa alikabok sa kanyang mukha, na lumilikha ng maduming bakas sa kanyang pisngi.Matagal siyang tiningnan ng babae bago bumuntong-hininga. "Maghintay ka rito."Muling sumara ang pinto. Nanatiling nakaluhod ang matanada sa ilalim ng nakatirik na araw. Pagkalipas ng kalahating oras, muling bumukas ang pinto. Sa pagkakataong ito, ang ama niya na mismo ang nakatayo doon."Pa...""Tumayo ka jan," malamig na utos ng matanda. "Ang mga babae sa pamilya natin ay hindi lumuluhod sa labas para mapahiya."Hirap na tumayo ang mat

Sa ilalim ng pagbabantay ni Ethan, naging mahimbing ang tulog ng kanyang asawa nang gabing iyon, at kinabukasan ay handa na siyang lumabas ng ospital.Nagpalit na si Aera mula sa kanyang suot na hospital gown sinuot niya ang dala ng kanyang asawa na cream-colored knitted dress na tinernuhan ng light gray cashmere cardigan. Mukha siyang napakalambot at napakahinhin sa suot na iyon.Pagbalik ng lalaki mula sa pag-aayos ng discharge papers, tumambad sa kanya ang isang napakagandang tanawin nakaupo si Aera sa lobby, ang sikat ng araw ay tumatama sa gilid ng kanyang mukha, na tila nagbibigay ng gintong liwanag sa kanyang anyo.Sa sandaling iyon, napatigil ang lalaki. Tahimik niyang pinagmasdan ang asawa, punung-puno ng pasasalamat ang kanyang puso salamat dahil nandito pa rin siya, salamat dahil ligtas siya, at salamat dahil sa huli, pinahintulutan ng tadhana na manatili ito sa tabi niya."Ano'ng tinitignan mo?" nag-angat ng tingin ang babae at napansing nakatitig ang asawa.Lumapit nag la

Tumama ang mga kamay ng wall clock sa alas-otso ng gabi. Tuluyan ng nagdilim ang langit sa labas, at matapos tignan ang oras at sulyapan si Suzy, nagsalita na rin sa wakas si Shawn."Gabi na, ihahatid na kita sa inyo."Natigilan ang babae at awtomatikong sumagot, "Bakit ang aga naman? Hindi pa ako tapos magsalita..."Hindi pa siya natatapos nang lumapit si Shawn sa kanyang tainga. Mababa ang boses nito at may halong panunukso. "Bakit, gusto mo bang maging third wheel ng mag asawa rito? Ako, ayaw ko."Sinundan ng babae ang tingin ng lalaki mula sa bahagyang nakabukas na pinto, nakita niya ang mag asawa. Nakaakap si Ethan sa baywang ni Aera mula sa likod habang may ibinubulong, at paminsan-minsan ay naririnig ang mahinang tawa ng babae.Ang ganoong klaseng natural na paglalambingan ay talagang hindi nag-iiwan ng puwang para sa ibang tao.Namula ang mukha ni Suzy at mahinang sumagot ng "Mm" bago tumayo. Tumayo rin si Shawn at natural na hinawakan ang kamay ng dalaga. "Ethan, Aera, una n

"Ililigtas kita? Noong nagpanggap ka bilang ako para ipapatay ako kay Zach, hindi ba't naging masaya ka pa?""Tigil!"Mabilis na nagbago ang ekspresyon ni Serene. Sumigaw siya at hinampas ang kanyang mga kamay sa lamesang bakal. "Anong ipinagmamalaki mo? Aera, sinasabi ko sa'yo, hinding-hindi ako mawawala sa puso ni Zach! Kahit galit siya sa akin ngayon, dahil 'yon sa minahal niya ako! Eh, ikaw?"Tumawa siya nang parang baliw habang umaagos ang luha. "Kamumuhian niya ako habambuhay, pero iisipin din niya ako habambuhay! Ikaw? Ano ka ba? Isang hamak na basurang itinapon na niya!"Napakasakit at napakabagsik ng mga salita niya, pero walang mababakas na emosyon sa mukha ni Aera. Pinanood lang niya si Serene na parang isang insekto sa loob ng bote na nagpupumilit makawala walang awa, walang galit, tanging malamig na pagka disgusto."Tapos ka na?" mahinahong tanong ng babae nang tumigil si Serene para huminga. "Hanggang ngayon pala, nabubuhay ka pa rin sa sarili mong pantasya."Lumapit an

Nakasiksik si Zach sa sulok ng isang abandonadong bodega sa nayon ng mga mangingisda. Simula nang tulungan siya ni Edwin na makatakas at isakay sa bangka ni Boss Ryan, hindi na siya dinalaw ng antok.Ang malamig na hangin na may halong amoy ng lansa ng dagat at amag ng mga lumang lambat ay pilit na pumapasok sa kanyang ilong. Malabo na ang kanyang paningin, hanggang sa pagsapit ng ika-apat na araw ng madaling-araw, nang mamataan ang unang sinag ng liwanag, nanginginig niyang idineyal ang isang numero.Matagal bago may sumagot."Ma..." paos niyang boses."Zach? Ikaw ba 'yan? Nasaan ka?" bakas ang panginginig sa boses ng kanyang ina."Hindi ko alam... isang isla. Ma, hindi ko na kaya, mahahanap din nila ako...""Huwag kang magsalita ng ganyan!" naging matigas ang boses ng kanyang ina. "Makinig ka, magtago ka lang. Gagawa ako ng paraan. Hintayin mo ako."Naramdaman ni Zach ang init sa kanyang mga mata. "Ma, huwag mo na kong puntahan, mapanganib. Hindi tayo tatantanan ng mga Almeda, at si