All Chapters of After Letting Him Go, I Became a Billionaire's Wife: Chapter 251 - Chapter 260

Habang dahan-dahang bumababa ang elevator, magkatabing nakatayo sina Chriztle at Aera walang nagsasalita. Ang tingin ni Chriztle ay nakatuon sa malabong repleksyon sa pinto ng elevator, tinititigan ang gilid ng mukha ni Aera.Tunay ngang isang kakaibang tadhana.Sa isang tunog nakarating ang elevator sa unang palapag. Pagbukas ng pinto, natural na tumagilid si Chriztle at naglahad ng kamay bilang pag-imbita."Ihahatid na kita sa labas.""Huwag na, nakakahiya—" hindi pa natatapos ni Aera ang sasabihin."Ano ka ba wag ka ng mahiya," nauna nang lumabas ng elevator si Chriztle. "Eksaktong kailangan ko rin namang lumanghap ng sariwang hangin. Sumasakit ang ulo ko matapos makulong sa opisina buong umaga."Sabay nilang binagtas ang malawak at maliwanag na lobby ng kumpanya. Pagdating sa harap ng revolving door."Sandali."Lumingon si Aera. Naglabas si Chriztle ng isang sunglasses mula sa kanyang bag at iniabot ito sa babae."Masyadong matindi ang sikat ng araw, isuot mo ito. May itim na rin

Labimpitong araw bago ang Fashion Show, alas-sais y medya ng gabi. Pagkatulak ni Aera sa pinto ng kanilang bahay, agad siyang sinalubong ng isang malapot, manamis-namis, at malinamnam na amoy ng karne.Natigilan siya sa pintuan, bitbit pa rin ang kanyang high heels sa dulo ng kanyang daliri. Napakapamilyar ng amoy na ito. Ito ang sweet and sour pork ribs, ang specialty ng matandang kusinero sa pamilya ng mga Almeda, at ang pagkaing laging pinananabikan ng kanyang panlasa.Mula sa kusina ay narinig niya ang mahinang tunog ng paggigisa, at... may humuhuni?Dahan-dahang ibinaba ng babae ang kanyang bag at walang ingay na naglakad patungo sa pinto ng kusina. Bahagyang nakabukas ang sliding door at nakita niya ang kanyang asawa na nakatalikod sa kanya.Bihira itong hindi nakasuot ng pormal na damit sa halip, suot nito ang isang dark gray na pambahay, ang mga manggas ay nakatupi hanggang siko na nagpapakita ng magandang hugis ng kanyang mga braso. Sa kanyang baywang ay nakatali ang isang da

Tatlong araw bago ang malaking fashion show, ang buong gusali ng Dela Cruz Atelier ay nababalot ng tensyon at excitement.Bago pa mag-alas siyete ng umaga, nakatayo na si Aera sa lobby ng unang palapag. Nakasuot siya ng isang maayos na black suit at ang kanyang mahabang buhok ay nakatali sa isang malinis na ponytail.“Roan, nakumpirma na ba ang tatlong huling set ng damit para sa finale?” mabilis na naglakad si Aera, ang boses ay malinaw at puno ng awtoridad.“Confirmed na!” itinaas ni Roan ang kanyang ulo bagama't mapula ang mga mata sa puyat, bakas ang sigla rito. “Hanggang alas tres ng madaling araw kami nag-revise kagabi. Kasalukuyan na itong pinaplantsa. Naka-schedule na rin ang fitting ng mga model mamayang alas dos ng hapon.”“Mabuti naman kung ganun,” tumango ang babae at hinarap ang materials team. “Rio, i-double check ang listahan ng mga accessories. Lalo na ang handmade na deep-sea blue necklace, hindi pwedeng magkaroon ng pagkakamali roon.”“Noted po Miss! Tatlong beses

Ang deep-sea blue na gown ay humakbang patungo sa gitna ng spotlight.Sa sandaling iyon, tila huminto ang oras. Ang laylayan ng gown ay bumuka sa runway na parang alon sa dagat.Ang seda sa ilalim ng mga ilaw ay nagpapakita ng kinang ng kailaliman ng karagatan minsan ay madilim, minsan ay maningning. Mabagal ang bawat hakbang ni Rose, tila sinusukat ang distansya mula sa pagiging wasak tungo sa pagiging buo. Walang emosyon ang kanyang mukha, ngunit may kung anong kislap sa kanyang mga mata isang uri ng pag-asa na kahit dumaan sa matinding dilim ay naniniwala pa rin sa liwanag.Nakatahimik ang lahat. Pati ang tunog ng mga camera ay huminto. Pinagmamasdan ng lahat ang asul na tila dagat habang dahan-dahang naglalakad patungo sa dulo ng runway, lumingon, huminto, at nagsimulang maglakad pabalik.Ngunit nang nasa gitna na siya ng runway, isang aksidente ang nangyari.Ang isang dulo ng laylayan ay sumabit sa isang metal buckle sa gilid ng T-stage. Narinig ang tunog ng napunit na seda.Nap

Pagkasara ng mabigat na pintong kahoy ng judging room, dalawa na lang silang natira sa pasilyo sina Aera at Chriztle.Mula sa malayo ay maririnig ang ingay ng mga manonood na lumalabas na ng venue; huminto na rin ang musika. Masyadong maliwanag ang mga ilaw sa pasilyo, kaya ang kanilang mga anino ay humaba at nagtagpo sa makintab na sahig na marmol.Sumandal si Chriztle sa pader, kumuha ng isang kahon ng mints mula sa kanyang bag, naglabas ng dalawang piraso, at iniabot ang isa kay Aera.“Gusto mo?”“Salamat,” kinuha ito ng babae.Nanatili silang nakasandal sa pader nang magkatabi walang nagsasalita, tahimik lang silang naghihintay.“Kinakabahan ka ba?” biglang tanong ni Chriztle sa isang mahinang boses.Nag-isip si Aera at tapat na sumagot: “Medyo. Pero mas nangingibabaw ang kapayapaan.”“Kapayapaan?” lumingon ang babae sa kanya. “Hindi ka ba curious sa resulta?”“Curious din,” tumango si Aera. “Pero anuman ang maging resulta, ibinigay ko ang lahat ngayong gabi. Wala akong pinagsisis