บททั้งหมดของ After Letting Him Go, I Became a Billionaire's Wife: บทที่ 41 - บทที่ 50

Imposible ‘yon baka naman namalikmata lang si Rhen.Huminga nang malalim si Serene. Pinilit niyang magmukhang kalmado para kumbinsihin si Rhen at ang sarili niya.“Oo, pumunta nga jan si Aera sa Baguio para sa training, pero normal lang ’yon na assignment sa trabaho. Ang taas ng level ng pamilyang Almeda hindi niya kayang abutin ‘yon. Baka may mayamang babae lang na kamukha niya. Nakakita ka na ba ng ganyan?”Tumahimik sandali si Rhen, parang napaisip:“...Baka nga nagkamali lang ako. Pero kamukha talaga…”“Mali ka talaga!” matigas na sabi ni Serene, halatang gigil.“Sinasabi ko sa’yo, kung may ganyan pala siyang background, eh di sana dati pa lang iba na ang trato sa kanya ni Zach. Hindi ko sana nagawa lahat nang ganun kadali… Basta, imposible.”Bigla siyang tumigil sa pagsasalita.Napabuntong-hininga si Rhen, medyo nag-aalala ang tono:“Sige, baka namalikmata nga ako. Pero Serene kung sakali lang ha paano kung yung ex ni Zach na sinasabi mo, may malakas palang koneksyon… mag-ingat k

Nanginginig si Serene sa sobrang galit.“May anak na ako!”“Anak?” nginisian siya ni Mr.Garcia may halong pang-aasar.“Kay Zach ba ’yan? Eh di ba lagi naman siyang nakasunod kay Miss Aera? Yung batang ’yan, hindi nga klaro kung saan galing. Baka naman siya na lang ang nagbulag-bulagan at tinanggap na lang, ’di ba?”Pinaka-ayaw ni Serene yung kinukwestyon ang pagkatao ni Cedric kasi yun ang kapit niya para manatili kay Zach.Halos mapasigaw siya.“Ano makikipag deal ka?!”“Hindi ako magiging kabit ng tulad mo! Tingnan mo nga sarili mo, ang tanda mo na wala kang hiya!”“Wala akong hiya?” biglang dumilim ang mukha ni Mr. Garcia, naging pangit ang itsura sa galit.“Serene wala kang modo! Ayaw mo sa maayos, gusto mo sa masama? Sige! Tingnan natin! Tingnan ko lang kung ilang araw pang tatagal ang kumpanya niyo!”“Lumayas ka dito!”Sumabog sa opisina yung salitang “lumayas.”Agad dinampot ni Serene ang folder sa mesa at halos tumakbo palabas.Habang bumababa siya sa elevator, nakita niya sa

Hapon na at inayos na ni Aera ang isip niya at dumating siya sa opisina ng sakto, ayon sa oras ng meeting na sinabi ni Ethan.Sa elevator hall ng building, may paparating ding pamilyar at matangkad na lalaki.Nabigla ng kaunti si Aera.Si Ethan? Naghihintay siya sa employee elevator?Napatingin siya agad.Ang weird… di ba may sarili siyang private elevator?At naalala niya rin, nitong mga araw, parang lagi na niyang nakikita si Ethan sa kumpanya halos araw-araw. Hindi tugma sa sinasabi ng mga empleyado na bihira raw itong makita.“Ding.” Bumukas ang elevator, at walang tao sa loob.Magkasunod silang pumasok sa loob. Biglang naging “awkward” ang hangin sa loob.Kita ni Aera ang buong feature ng mukha ng lalaki sa reflection ng salamin ng elevator.Naka-rimless glasses siya ngayon, lalo siyang nag mukhang “elite.”Sobrang tahimik, nakakakaba.Huminga ng malalim si Aera, tapos nag lakas loob siyang basagin ang katahimikan. Sa salamin siya tumingin, para matapat ang tingin.“Sir. Ethan… s

Halos gusto ng lumubog ni Aera sa lupa dahil sa hiya.Akala niya, yung nanay ni Ethan ay yung tipong mayaman na madam tapos elegante, seryoso, at bihira lang magsalita. Yung unang kita, medyo may distansya at parang sinusuri ka.Pero hindi pala. Dahil ang mama ni Ethan ay sobrang lively at madaldal parang mabilis mo makakasundo. Sobrang kabaligtaran ni Ethan.“Mr. Ethan, dito po,” sabi ng waiter, yumuko ng magalang.Umakyat sila sa reserved na private room.Pag-upo nila, ramdam ni Aera na may tumitingin sa kanya paminsan-minsan. Tuwing titingala siya, si Ethan lang ang nakikita niyang maayos umupo at nagbabasa ng menu o kausap ang nanay niya.“Baka imagination ko lang yun,” naisip niya.Sunod-sunod dumating ang masasarap na pagkain. Tapos si Eva, nagsimula na naman mag-assistPanay siya senyas sa anak niya, pati bibig gumagalaw na parang sinasabing: “kuhanan mo ng ulam.”Nakuha naman ni Ethan ang signal ng ina. Tahimik niyang kinuha ang chopsticks, tapos medyo stiff ang galaw habang

Nagpaalam si Aera kay Eva at pinanood itong sumakay sa family car at umalis. Pagkatapos, sumunod din siya agad kay Ethan papunta sa itim na Maybach nito.Sa loob ng kotse, andun pa rin ang pamilyar na katahimikan at ang preskong amoy niya. Pero iba na yung pakiramdam ni Aera ngayon.Siguro dahil medyo naka inom siya ng wine nung dinner nila, kaya mas naging matapang siya.Maayos ang naging takbo ng byahe nila dahil wala na masyadong traffic pag gabi. Parang panaginip ang mga ilaw sa labas ng bintana. Sumulyap si Aera kay Ethan habang nagmamaneho napansin niya ang matigas na linya ng mukha nito, parang seryoso, at medyo tense ang panga.Bigla siyang nagsalita. Klaro ang boses niya sa tahimik na kotse:“Ahm Ethan… nung birthday ko… hindi mo naman talaga sinabi sa parents mo, ’di ba? Yung sinasabi mong dadating sila, palusot lang. Ang totoo, gusto mo lang akong samahan na mag celebrate, ’di ba?”Matagal niyang kinimkim yun. Ngayon lang niya naitanong.Sandaling tumahimik ang hangin. Tuno