BAD ‘KING ทาสรัก のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

EP40 เป็นเวลาหลายชั่วโมงที่นิวาระบายความเจ็บปวดออกมาเป็นเสียงสะอื้น โดยมีอิฐคอยปลอบใจอยู่ไม่ห่าง…“ร้องให้มามากพอแล้วก็ควรหยุดนะ ไม่มีใครจากไปโดยอยากเห็นคนที่ตัวเองรักเป็นแบบนี้หรอก…” “…” มือบางยกขึ้นปาดน้ำตาออกจากพวงแก้มแล้วดันศรีษะออกจากอกแกร่ง แววตาหมองเศร้าช้อนมองคนตรงหน้า“…เสียใจได้…แต่ต้องเข้มแข็งนะรู้มั้ย ไปอาบน้ำแล้วเข้านอนจะได้ตื่นจากฝันร้ายเร็วๆ” มือหนายื่นไปยีผมเธอด้วยสีหน้าหมองเศร้า เขาเองก็สลดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเหมือนกัน “ค่ะ…เดี๋ยวนิเอาแจ็คเก็ตไปซักให้นะคะ เปื้อนหมดแล้ว” นิวาพยายามคุมเสียงตัวเองไม่ให้สั่นเครือแล้วถอดแจ็คเก็ตของอิฐออก“อืม…ถ้าไม่ไหวพรุ่งนี้ก็หยุดเรียนก่อนก็ได้” “…” เธอเพียงพยักหน้าตอบอย่างคนไร้ชีวิตก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย พอทุกอย่างเสร็จสับก็เดินออกมากินยาแก้อาการปวดหัวแล้วทิ้งตัวนอนลงบนเตียง พลันหยดน้ำสีใสมันก็ไหลออกจากหางตาอย่างอัตโนมัติ…กลางดึก…ภายในห้องนอนที่มีร่างเล็กนอนหลับใหลบนเตียงไปด้วยฤทธิ์ยา มีเงาของร่างสูงที่เดินเข้ามาในห้องของเธออย่างถือวิสาสะ ร่างหนาค่อยๆล้มตัวลงนอนข้างกายเด็กสาวแล้วสวมกอดเธอเอาไว้แน่นด

EP42 “…” เขานิ่งเงียบไม่ตอบอะไรกลับมา ฉันจึงหันหลังกลับไปมองก็เห็นคนตัวโตลุกจากพื้นแล้วเดินไปที่นอกระเบียง นี้อย่าบอกนะว่าเขากำลังคิดอะไรบ้าๆอีก คงไม่หรอกมั้งคงเรียกร้องความสนใจซะมากกว่า คิดได้แบบนั้นฉันจึงเอื้อมมือไปปิดโคมไฟที่หัวเตียงแล้วเข้าไปอยู่ในห้วงของนิทรา…‘อุแว้…อุแว้’ เสียงของทารกน้อยสอดแทรกเข้ามาในโซนประสาท ทำให้ใบหน้าหวานที่สวมชุดนอนอยู่เดินเข้าไปในห้องเพื่อตามหาเสียงของทารกน้อย พอเปิดประตูเข้าไปสายตาก็ไปหยุดอยู่บนเตียงนอนขนาดใหญ่ มีร่างของชายหนุ่มคุ้นตาที่นั่งหันหลังให้พร้อมกับอุ้มลูกน้อยในอ้อมกอด หยอกล้อกันอย่างมีความสุข นิวาจึงค่อยๆเดินไปหย่อนตัวนั่งลงข้างกายผู้ชายคนนั้น…เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาจึงหันกลับมามองเธอทำให้รู้ว่าผู้ชายที่กำลังอุ้มเด็กน้อยอยู่คือทิศเหนือ ส่วนทารกที่อยู่ในอ้อมกอดอุ่นหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกับเธอและชายหนุ่ม ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของใคร…‘…ลูกเราน่ารักมั้ย น่ารักเหมือนแม่เลยเนาะ’ ทิศเหนือถามเองตอบเอง ทำเอาเด็กสาวที่กำลังมีความโกรธในใจอยู่ไม่ยอมคุยกับเขา มือเรียวพยายามจะยื้อร่างป้อมมากกกอดเอาไว้ ทวาสายตาเปล่งประกายระยิบระยับที่มองเธอ

EP44ฉันผลักคนตัวโตออกจากทางประตูแล้วเดินออกมาจากห้องโดยที่ไม่หันกลับไปมองอีกเลย ได้ยินเพียงเสียงเอ่ยเรียกของเขาที่ดังตามมาติดๆบอกว่าขอโทษ แต่นั้นมันไม่ได้ทำให้ความผิดของคุณเหนือเบาลงเลย เขาพูดก่อนคิด ไม่ได้คิดก่อนพูด… -END-คอนโดอิฐ…ก๊อก ก๊อก ก๊อก…“เข้ามาก่อนสิ” อิฐเดินออกมาเปิดประตูพอได้ยินเสียงเคาะจากด้านนอก นิวาจึงสอดส่ายสายตาเข้าไปในห้องมองหาร่างของยิหวา“คุณหวาละคะ” “อยู่ข้างใน” ตอบเพียงเท่านั้นร่างหนาก็เดินตามเข้าไปข้างใน นิวาจึงเดินตามเข้าไป แล้วทั้งสองก็หยุดอยู่หน้าห้องนอนเมื่อเห็นแผ่นหลังของยิหวาที่นั่งหันหลังให้“รอที่ห้องนั่งเล่นก่อนนะคะ ให้นิจัดการเอง” “…ยิหวาเขาจะยอม” “ไม่เอาสิคะ มั่นใจหน่อย เชื่อนินะ” อิฐยอมเงียบ คนตัวเล็กจึงเดินเข้าไปในห้องนอนแล้วล็อกประตูเอาไว้ นิวาเดินเข้าไปหายิหวาแล้วหย่อนตัวนั่งลงข้างกายเธอ“นิขอคุยอะไรหน่อยนะคะ” “…ฉัน ไม่ได้ตั้งใจจะเข้ามาในห้องของแฟนเธอนะ นายนั้นลากฉันมา” “นิว่าคุณหวากำลังเข้าใจอะไรผิดอยู่นะคะ คุณอิฐไม่ใช่แฟนนิค่ะ แล้วนิก็ไม่คิดเกินกับเขามากไปกว่าพี่ชายด้วย…” นิวาไม่รอช้ารีบเข้าเรื่อง ยิหวาจึงหันกลับมามองเธอเหมื

EP46“คุณเหนือ…พะ…พอก่อนค่ะ” ฉันผละใบหน้าขึ้นจากอกแกร่ง เมื่อคนใต้ร่างไม่มีท่าทีว่าจะหยุด ที่บอกให้พอเพราะตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกหิวขึ้นมากกว่าเดิมจนทำต่อไม่ได้แล้ว…กรอก~ กรอก~ และท้องมันก็เริ่มร้องประท้วงแล้วด้วย…“หิว?” “อื้อ…” “เดี๋ยวพาไปกินข้าวก่อนดีมั้ย” “ดีค่ะ…” ฉันพยักหน้าตอบหงึกๆแล้วฉีกยิ้มออกมา นี้เป็นครั้งแรกเลยนะที่เขาบอกว่าจะพาไปกินข้าว เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าถูกใส่ใจ ถึงแม้ตอนนี้เจ้าน้องชายของคุณเหนือมันยังคงแข็งทื่ออยู่ก็เถอะแต่เขาก็ยอมตามใจฉันก่อน…“รีบอาบนํ้าเถอะ…ถ้าอาบด้วยกันแบบนี้คงอดใจไม่ไหวแน่” ฟอด! “?” ฉันเบิกตากว้างตกใจกับการกระทำของเขา คุณเหนือหอมแก้มเข้าฟอดใหญ่แล้วอุ้มร่างลงจากตักพอฉันมองหน้าเขาก็รีบหลบสายตาแล้งคว้าผ้าเช็ดตัวมาพันท่อนล่างแล้วเดินไปล้างตัวที่ฝักบัวเหมือนเกิดอาการเขินจนทำตัวไม่ถูก…เห็นแบบนั้นฉันจึงยกมือขึ้นแตะที่แก้มตัวเองแล้วแอบอมยิ้มอยู่คนเดียว ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดนํ้าแล้วล้างตัวต่อ ไม่นานทุกอย่างก็เสร็จเรียบร้อยพอเดินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นร่างหนานั่งรออยู่ปลายเตียง เขามองหน้าอกฉันแล้วรีบก้มหน้าเล่นมือถือต่อ…เป็นอะไรลนลานแปลกๆ

EP48หลังจากผ่านศึกหนักมาทั้งคืนร่างเล็กก็ไร้เรี่ยวแรงพล็อยหลับยาวจนถึงช่วงสายของอีกวัน อาการปวดตรงจุดกลางกายทำให้เด็กสาวรู้สึกตัวแล้วกวาดสายตามองไปรอบห้อง…“ตื่นสายเชียวนะ…เมื่อคืนทิ้งฉันกลางทางเลย” ทิศเหนือที่อยู่ในชุดวิศวะเดินเข้ามาในห้องนอน มือหนายกกระป๋องเบียร์กระดกลงคอ พร้อมกับเอ่ยแซวคนตัวเล็กบนเตียงที่ร่างกายเปลือยเปล่าอยู่“นิหลับตอนไหนคะ…” นิวาก้มหน้าหลบสายตาแล้วพาตัวเองลุกขึ้นจากเตียงโดยมีผ้าห่มพันร่างเล็กอยู่ ทวาเรียวขากับสั่นระริกก้าวเดินแทบไม่ไหว กุญแจมืออีกข้างยังติดอยู่ที่ข้อมืออยู่“น็อคเลยดีกว่า” ชายหนุ่มเอ่ยตอบแล้ววางกระป๋องเบียร์เอาไว้ มือหนาถอดกุญแจมือออก แล้วอุ้มนิวาขึ้นมาในอ้อมกอด “นอนพักอยู่ห้องก่อน พรุ่งนี้ค่อยไปเรียน”“นิไม่เป็นไรค่ะ…นิไปไหว”“บอกก็อย่าดื้อดิ เดินยังไม่ไหว” ทิศเหนือเอ็ดคนตัวเล็กแล้ววางเด็กสาวลงในอ่าง แล้วกระชากผ้าห่มออก ร่างหนานั่งลงบนขอบอ่าง…“แต่…”“ฉันเป็นห่วง…เมื่อคืนรุนแรงไปหน่อย ไม่คิดว่าชุดนักเรียนของเธอจะทำให้ฮึกเหิมขนาดนั้น”“นิ…จะไม่ใส่อีกแล้ว” นิวาตอบอ้อมแอ้มพลางหลุบตามองไปทางอื่น“ทำไมล่ะ…แต่ฉันชอบนะ ใส่บ่อยๆ ยิ่งดีคืนนี้ข