Lahat ng Kabanata ng BAD ‘KING ทาสรัก: Kabanata 11 - Kabanata 20

EP10“ทำไม…ฉันพูดความจริงแล้วรับไม่ได้?”“ต้องให้นิทำยังไงคุณถึงจะเชื่อว่านิไม่ได้ไปทำอะไรแบบนั้น…แล้วเลิกหาเรื่องนิสักที”“ก็ตอบมาดิว่าไปกับใคร!!” ทิศเหนือจ้องมองใบหน้าหวานเอาคำตอบด้วยสายตาเกรี้ยวกราด เสียงตะคอกของคนตรวหน้าทำให้เธอต้องหลับตาแน่นครืด… ครืด…ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังคาดคั้นเอาคำตอบเสียงมือถือของนิวาก็สั่นเครือขึ้นมาในกระเป๋าใบเล็ก สายตาคมกริบตวัดมองในทันใด เธอจึงพยายามบิดข้อมือออกแล้วล้วงหยิบขึ้นมา พอปรากฏรายชื่อหัวใจก็กระตุกวาบแทบหล่นลงไปตาตุ่ม…หมับ!“คุณเหนือ!”“…” ทิศเหนือคว้ามือถือมาแล้วจ้องมองรายชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอเป็นอิฐที่โทรเข้ามา มือหนากดรับสายแล้วเปิดลำโพงฟัง สายตาจ้องมองใบหน้าหวานราวกับอยากฉีกเนื้อเธอออกเป็นชิ้นๆ(ถึงห้องยัง แล้วพรุ่งนี้ว่างมั้ย…)ชายหนุ่มกดตัดสายมือหนาบีบโทรศัพท์แน่น ก่อนจะฟาดมันลงพื้นด้วยอารมณ์โมโหเพล้ง!“ที่ผ่านมาไม่เข็ด?” นิวากำลังจะวิ่งไปเก็บมือถือขึ้นมาดูแต่กลับถูกคนตัวโตดึงคอเสื้อเอาไว้แล้วกดลงผนังห้อง ร่างเล็กที่กำลังอ้าปากอธิบายถูกทิศเหนือกดจูบลงมาหนักหน่วง ใบหน้าหวานพยายามเบือนหนีและเม้มปากเอาไว้ แต่กลับถูกความแหลมคมกัดเข้าแรงๆ ที่

EP12ใบหน้าหวานชาวาบเมื่อได้ยินคำพูดของทิศเหนือ เธอมันโง่เองที่พาตัวเองมาช่วยเขาจนบาดเจ็บ ทั้งๆ ที่รู้ว่าทำไปก็เปล่าประโยชน์ ร่างเล็กถอยห่างออกมาจากคนตัวโตมือบางกุมต้นแขนที่โดนรอยมีดบาดเอาไว้แน่นไม่ให้เลือดไหลซึมออกมามากกว่าเดิม…“เธอมาที่นี้ทำไม?” ทิศเหนือย่างกรายเข้ามาหาเธอแล้วกระชากมือเรียวที่กำลังปิดแผลเอาไว้ขึ้นมา มือหนาออกแรงบีบข้อมือเธอแน่น“นิ…แอบตามคุณมา” นิวาโกหกออกไปเพื่อเอาตัวรอด“อยากเอาต่อ? แต่เสียใจด้วยนะฉันหมดอารมณ์แล้ว” ชายหนุ่มเค้นยิ้มออกมา พร้อมกับเหลือบมองรอยแผลที่ต้นแขนเธอ “ส่วนแผลแค่นี้ คงมีปัญญาช่วยตัวเองหรอกใช่มั้ย”“…ค่ะ นิไหว” เธอเอ่ยตอบสายตาเบือนมองไปทางอื่นไม่อยากโชว์ความอ่อนแอให้คนตรงหน้าเห็นอีกครั้ง ถึงแม้ร่างกายและข้างในจะเจ็บขนาดไหน ปากก็ต้องบอกว่าไหว เพราะต่อให้เธอกำลังจะตายต่อหน้าเขาก็ไม่สนใจอยู่ดี…“…”ชายหนุ่มไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเขาหันหลังให้เธอและเดินจากไปเรื่อยๆ อย่างไร้เยื่อใย นิวามองภาพตรงหน้าด้วยความพล่าเบลอ ในใจเกิดคำถามขึ้นมา นี้มันครั้งที่เท่าไหร่ของวันแล้วที่เธอต้องเสียน้ำตา…โรงพยาบาล…“เสร็จแล้วค่ะ”“…”“คนไข้คะ ทำแผลเสร็จแล้วค่ะ” เสียงของ

EP14นิวาพูดอะไรไม่ออก คนตรงหน้าเธอตอนนี้เหมือนปีศาจกำลังสิ่งร่าง คิดไปเองว่าเธอเป็นคนทำให้เรื่องมันเกิดขึ้นทั้งที่บอกออกไปแล้วว่าไม่เกี่ยวเขาก็ไม่ยอมเชื่อ จับตัวเธอมาเพื่อประชดด้วยวิธีแบบนี้…“คุณทำแบบนี้มันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นหรอกปล่อยนิกลับไปเถอะ แล้วอยากจะเอาคืนยังไงก็ทำแต่ไม่ใช่วิธีนี้ได้มั้ย…” น้ำเสียงสั่นเครือพูดออกไป เธอมองขอร้องอ้อนวอนคนตรงหน้า หากมัวแต่อธิบายยังไงคนที่ไม่ฟังอะไรอารมณ์ร้อนแบบทิศเหนือก็ไม่มีวันเชื่อ…“ทำไม…ฉันพอใจจะเอาคืนวิธีนี้หรือว่าหวงตัว?” ชายหนุ่มเลิกคิ้วถาม สายตาเย้ยหยันไล่มองเรือนร่างเธอแล้วเหยียดยิ้มนึกสมเพชออกมา “โดนฉันเอาจนยับเยินขนาดนี้…ทำเป็นเล่นตัว”“มันร่างกายของนิต่อให้มันยับเยินขนาดไหนนิก็มีสิทธิ์เลือก”“ตัวเลือกเยอะว่างั้น?” คำพูดของนิวากระตุกต่อมโมโหของทิศเหนือได้เป็นอย่างดี ลิ้นหนาดันกระพุ้งแก้มด้วยท่าทางยียวนกวนประสาท ในสมองกำลังคิดว่านิวาแอบไปคุยกับใครมากกว่าหนึ่งคน“นิก็ต้องหาผู้ชายดีๆ เข้ามาในชีวิตอยู่แล้ว ตอนนี้อาจจะยังไม่เจอในอนาคตสักวันนิก็ต้องเจอคนคนนั้น คุณเหนือไม่ต้องห่วงว่านิจะเลิกชอบคุณไม่ได้…”ใบหน้านวลเริ่มเบ้เข้าหากันด้วยความเจ็บ

EP16“เพราะยังไงเธอก็ไม่มีสิทธิ์เลือก…” ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปาก นิวากลั้นหายใจไปชั่วขณะ ดวงตาคู่สวยสั่นระริก“คุณก็รู้ว่านิทำไม่ดะ…โอ๊ย!” นิวายังไม่ทันจะพูดจบข้อเท้าก็ถูกรัดแน่นเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งระดับ ใบหน้าเบ้ด้วยความเจ็บปวด มือบางเอื้อมไปเกาะท่อนขากำยำเอาไว้เพื่อพยุงตัวเองลุกขึ้น ต่อให้บอกอีกกี่ครั้งเขาก็ยังคงทรมานเธอแบบนี้อยู่ดี…“อย่าชักช้า…ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน” สายตาหงุดหงิดมองคนตัวเล็กที่มีท่าทีเก้ๆ กังๆ จนขนอ่อนทั่วร่างมันลุกชันพร้อมกัน มือบางดึงกระโปรงที่ไม่สั้นมากนักลง ปิดท้ายด้วยการถอดแพนตี้ตัวเล็กด้วยอาการประหม่าทิศเหนือจ้องมองการกระทำของเธอไปด้วย ข่มอารมณ์ที่กำลังพุ่งขึ้นเมื่อเนินอวบที่มีเพียงไรขนอ่อนๆ ขึ้นปกคลุมโผล่พ้นออกมา แพนตี้ไหลตามเรียวขาคู่สวยลงมาเรื่อยๆ จนไปกองอยู่ข้อเท้า…“…” นิวาช้อนตามองใบหน้าชายหนุ่มแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี เธอไม่เคยต้องมาแก้ผ้าให้ผู้ชายจ้องขนาดนี้ ถึงแม้จะเคยมีอะไรกันมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วนก็เถอะ…เด็กสาวยื่นมือไปเกาะที่บ่าแกร่งเอาไว้ เรียวขาคู่สวยค่อยๆ กวาดคร่อมเอวสอบ เธอเม้มปากแน่นใบหน้าก้มหงุดนิวาจำใจยื่นมือที่สั่นเทาจับเข้าที่แก่นกายใหญ

EP18 @MMU.“ไง…แต่ละวันไม่ให้พ่อพักสมองเลยนะมึง” เสียงของไฟนอลเอ่ยทักทิศเหนือที่เดินเข้ามาในห้องชมรมด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ก่อนที่ร่างหนาจะเดินมาหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟา ซึ่งภายในห้องสี่หนุ่มนั่งกันอยู่ครบ “เสือกมายุ่งกับกูก่อน” ทิศเหนือตอบไม่ใส่ใจนัก มือเอื้อมหยิบซองบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ ถึงแต่ละคนจะเรียนคนละสาขาแต่ก็มักจะปลีกตัวมาอยู่ด้วยกันบ่อยๆ ส่วนเพื่อนในสาขาเดียวกันก็พอคุยได้แต่ไม่ค่อยสนิท… “แล้วกับว่าที่เมียทาสมึงจะหมั้นวันไหนว่ะ?”“พูดขึ้นมาหาหอกอะไร” “แล้วนี้มึงรู้รึยังเมียทาสมึงจะเข้ามาเรียนที่นี้” ไฟนอลพูดขึ้นมา ทำเอาทิศเหนือที่กำลังนั่งเป่าควันบุหรี่ลอยคละคลุ้งไปทั่วห้องหันหน้ากลับมามองหน้าไฟนอล เรียวคิ้วขมวดยุ่ง มาเรียนที่นี้งั้นหรอ?“เกี่ยวไรกับกู” “มึงไม่ถามหน่อยหรอว่าเมียทาสมึงจะเข้าคณะไหน” ไฟนอลถามยํ้า“เรื่องของแม่งมันดิ” ชายหนุ่มกระแทกเสียงตอบ แต่ข้างในกลับหงุดหงิดขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เขาต้องการรู้คำตอบว่าทำไมนิวาไม่ยอมบอกสักคำ จะปิดบังอะไรขนาดนั้น?“นี้ขนาดมึงบอกว่าไม่เกี่ยวกับตัวเองหน้าถึงกับพันกันเป็นส้นตีนเลยหรอว่ะ” “เสือก” “แถ” ประโยคสั้นๆเพียงคำเดีย