All Chapters of รักสุดร้ายท้ายสุดรัก: Chapter 31 - Chapter 40

“นับดาว เธอเห็นเชอเนมปะ” เสียงที่ดังมาจากทางโต๊ะคอมนั้น“ไม่รู้สิ ฉันแยกกับยัยเนม ที่โรงอาหาร นายมีไรกับเพื่อนฉันเหรอ ฝากได้นะ”“แค่จะชวนเชอเนมไปดูหนัง”“ว้าว เดท เหรอ”“ไว้ จะบอกให้”“ขอบใจเธอมาก”“ฝากบอกเชอเนม รับสายฉันด้วย” แต่ขณะที่ดรีมจะเดินออกไปนั้น“ดรีม นายจีบเพื่อนฉันเหรอ” นับดาวถาม“เฮ้ย...ถามกันแบบนี้ได้ไงเนี้ย” ดรีมเอ่ย“ไม่รู้เขาให้จีบไหม แต่ลอยกระทงปีนี้ฉันขอจองตัวเชอเนมเพื่อนเธอไว้แล้ว” ชัดเจน โอ้ยฉันอยากจะบ้าตาย แล้วยัยนับดาว นางไปถามดรีมทำไมเนี้ย จะเสียงดังกันทำไม พูดเบาๆ ก็ได้ไหมด้านนับดาวหลังจากที่ดรีมเดินพ้นประตูออกไปแล้วนั้น ให้ตายสิฉันพึ่งจะสังเกตว่าตรงนี้มีพวกพี่มอส พี่รามด้วย อ่า...เมื่อกี้ตอนที่ยัยเนมมุดโต๊ะฉันไม่เห็นเขา หล่อมากงานดีไม่ไหว นับดาวเดินมาหยุดที่โต๊ะของรุ่นพี่“แก ทางสะดวกแล้ว” นับดาวเอ่ยกับคนใต้โต๊ะ ด้านคนถูกเรียกให้ตายสิ ยัยนับ ฉันพึ่งบอกพี่มอสไปว่าหยิบปากกา ทว่าขณะที่ร่างบางลุกออกจากโต๊ะนั้น นัยน์ตาคู่สวยกับสบตาเข้ากับคนตัวสูง“อ่า...” ไงเขามานั่งตรงนี้ ตั้งแต่ตอนไหน เมื่อกี้พี่รามยืนตรงนี้ไม่ใช่เหรอ แต่นั้นคนตัวเล็กกับเลือกที่จะหลบสายตาคมเข้ม

“อืม ใหม่แกะกล่องเลยละ สนใจเหรอ” สายตาวาคิมจับจ้องร่างบางที่มองเชอเนมนั้นบ่งบอกชัดเจน ชายหนุ่มหน้าหวานสนใจเธอด้านวาคิมที่ได้ข้อมูลจากอิมมาแล้วนั้น ไม่ถึง 10 นาทีเข้าก็ได้คำตอบจากสาวสวยที่ตนรู้จักด้านรามและโรมสองหนุ่มที่เดินเข้ามาในผับ สถานที่ๆ ไอ้วาคิมนัดพวกผมมาตี้ตอนนี้ ทว่าขณะที่สองหนุ่มเดินขึ้นมายังโซนวีไอพีนั้น สายตากับสะดุดเข้ากับร่างบางสาวสวยอันคุ้นตาที่เดินไปกับอิมสาวสวยที่คลับแห่งนี้“เชี่ย...โรม มึงช่วยกูดูหน่อยดิ ว่านั้นใช่เธอหรือเปล่า” รามที่เห็นร่างบางสาวน้อยอันคุ้นตาใบหน้าสวยถูกแต่งแต้มเครื่องสำอางเปลี่ยนลุคหวานเป็นสาวมั่นทรงเสน่ห์ที่เดินผ่านหน้าพวกเขาไปนั้น“น้องเชอเนม งั้นเหรอ” โรมเอ่ยอย่างไม่เชื่อสายตา คนที่เดินไปกับอิมแบบนั้น นี้อย่าบอกนะว่าน้อง.. โรมรามสองพี่น้องได้แต่มองหน้ากัน แต่นั้นก็เดินไปยังโซนที่วาคิม นัดไว้ด้านวาคิมที่ยืนอยู่หน้าห้องไม่ไกลจากโรมและรามที่ตามตนมาติดๆ วาคิมอย่าว่าแต่ผมสนใจคนสวยคนนั้นเลยก่อนหน้านี้ผมเห็นนะ ระดับไอ้โรมไอ้รามมันยังหันมอง ใครจะไม่มองวะ สวยขนาดนั้น วาคิมได้แต่คิดพร้อมหลุดรอยยิ้มอันร้ายกาจภายในห้อง VVip3ด้านวาคิมที่เดินเข้ามาพร้อ

“ฉันแค่ไปทำงานหาตังมาใช้หนี้พี่ ฉันไม่ได้ขายตัว” คนตัวเล็กคุยกับเขาอย่างมีเหตุผล แต่นั้นเธอกับไม่รู้เลยว่าตนตกเป็นเหยื่อและคนที่ซื้อเธอต่อจากเพื่อน คือเขา“หึ...งั้นเหรอ”“เด็กร้าน ขายตัว มันต่างกันตรงไหน อย่าโลกสวยให้มันมากนัก จะบอกว่าถูกเพื่อนหลอกงั้นเหรอ ถ้าเป็นเช่นนั้น จะโลกสวยไปไหนวะ”“ฉันไม่ได้ขายตัว และไม่อยากทำงานกับพี่แล้ว” เชอเนมเอ่ยขณะที่ร่างบางนั้นลุกออกจากเตียงนอน“สัญญาของฉันและเธอ 15 เดือน ก็คือ 15 เดือน ไม่เป็นอย่างอื่นไปได้”“ต่อให้ฉันมีตังมาคืนพี่ก็ไม่ได้เหรอ” เธอถาม“ใช่”“พี่กำลังเอาเปรียบฉัน” ด้านมอสในเมื่อเธอเข้ามาในโลกของฉัน ยากเกินที่เขาจะปล่อยเธอไป“ขายตัวไม่ใช่เหรอ ถอดสิ” เธอเกลียดสายตาและน้ำเสียงแบบนี้ของเขา“ไม่...“ต่อให้ฉันไม่เหลือตังสักบาท ฉันก็ไม่เคยคิดจะขายตัว หรือต่อให้ฉันขาย ฉันก็ไม่คิดจะขายให้พี่” คนตัวเล็กเอ่ยเสียงอย่างชัดถ้อยชัดคำ“เชอเนม” มอสขบสันกรามแน่นด้วยอารมณ์โกรธจัด เขาข่มอารมณ์สุดๆ ร่างบางที่เดินยังไม่พ้นขอบเตียงนอน ทว่าประตูกับถูกปิดลงด้วยรีโมทในมือมอส!! ปัง !! นัยน์ตาคมคู่สวยสบตาเข้ากับนัยน์ตาคมเข้ม“คืนนี้เธอทำฉันเสียเวลา แทนที่ตอนนี้ฉ

“จะเลิกร้องได้ยัง” เขาเอ่ยทั้งทีเธอนั้นหยุดแล้ว“อืม” แต่นั้นคนตรงหน้ากับทำกับเธออย่างไม่คลาดคิด เมื่อร่างสูงโน้มใบหน้าเข้าหาคนตัวเล็ก จูบครั้งนี้เชอเนมไม่ปฏิเสธ ร่างบางยอมเปิดโพรงปากให้ลิ้นสากหนาของคนปลอบเธอเข้ามาเชยชมความหวานหอมในโพรงปากของตนอย่างง่ายดาย จูบที่เขามอบให้ดูดดื่มและอ่อนโยนกว่าครั้งไหนๆ ทำเอาคนตัวเล็กคล้อยตาม ส่งลิ้นเล็กตวัดและเกี่ยวลิ้นหนาเล่นรุกเข้าถอยออกอย่างใจเธอตอนนี้ ทั้งกล้าและกลัว กังวลในเวลาเดียวกัน จูบที่คนตัวเล็กส่งเข้าไม่ประสีประสาจูบที่อ่อนหัดไร้ประสบการณ์ ราวกับเด็กประถม แต่นั้นทำเอามอสเคลิบเคลิ้มไปกับเสน่ห์ลิ้นเล็กของเชอเนมอย่างน่าหลงไหล ให้ตายสิจูบไม่ประสีประสาแต่ทำเอาเขาหัวเสีย แทบคลั่งอย่างบอกไม่ถูก มอสกับหลุดเสียงครางในลำคออย่างพึงพอใจ“อะ...อืม” มือหนาจับมือเรียวเล็กลูบไล่และสัมผัสหุ่นหนาร่างกายกำยำ มือเรียวลูบไล่เข้าเม็ดนมชมพูอย่างเป็นงาน เชอเนมยอมทำตามเข้าอย่างง่ายดาย มือหนาอุ้มคนตัวเล็กลอยหวือนั่งลงบนตักแกร่งของตน ชุดเดรสสีครีมถูกมือหนาดึงไปกองที่หน้าท้องอันแบนราบ ขาเรียวแยกออกโอบเข้ากลึ่งกลางเอวหนา!! อ่า...!! เชอเนมรับรู้ถึงอะไรเย็น วาบ ที่สะโพก

เช้าวันต่อมาด้านเชอเนมร่างบางรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกทีในช่วงสายกับพบว่าร่างกายของเธอ นั้นถูกแขนแกร่งหนาของเจ้าหนี้หนุ่มนั้นโอบกอดไว้ทั้งคืน ให้ตายสิคิดว่าวันนี้เขาจะรีบตื่นไปเรียนเหมือนกับวันนั้นแต่เปล่าเลย“หลับอยู่งั้นเหรอ” เสียงเล็กพึมพำออกมา ขณะที่เธอซุกใบหน้าเข้าหน้าอกเขามาตลอดทั้งคืน หายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ แต่นั้นมือกับไวกว่าความคิด นิ้วเรียวสะกิดเข้าที่เม็ดนมชมพูของคนหลับราวกับดูว่าเขายังหลับจริงหรือเปล่า“อ่า...หลับ แฮะ” เมื่อเชอเนมคิดว่ามอสหลับนั้น เมื่อคืนถึงเราจะเร้าร้อนสนุกกันมากขนาดไหน แต่ตื่นมาด้วยสภาพเปลือยเปล่าด้วยกันทั้งคู่แบบนี้ก็อายอยู่นะ ขณะที่ร่างบางลุกออกจากเตียงนอน!! พรึ่บ !! กับมีมือหนาของคนที่เธอคิดว่าหลับนั้นกดทับลงบนเตียง ใบหน้าของฉันและเขาห่างกันไม่ถึงคืบ“ไง จะรีบหนีฉันไปไหน” เสียงเข้มทักทายคนตัวเล็ก ที่มองเขาตาพริบๆ“ปะ...ป่าว ฉันแค่จะกลับหอ” ตื่นมาในสภาพเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันแบบนี้มันก็อายอยู่นะ แต่นั้นเขากับทำในสิ่งที่เธอไม่คาดคิด ริมฝีปากหนายื่นเข้ามากดจูบที่เรียวปากของเธอ“มอนิ่งคิส” ให้ตายสิ เมื่อคืนเราก็จูบกันจนปากฉันบวมแล้ว เช้ามานี้ยั