LOGIN“เพื่อนพี่ไม่ได้ใจร้ายกับคนสวยขนาดนั้นหรอกนะคับ” รามเอ่ย “ใช่ไหมวะ ไอ้มอส” รามถามเจ้าตัว “พี่ไม่เอาเรื่องฉันแล้วใช่ไหม...” เชอลิตาเอ่ยด้วยสีหน้ามีความหวังอีกครั้ง เธอมองเขาตาพริบๆ อย่างลูกแมวอ้อนเจ้าของ “ในเมื่อเธอไม่มีปัญญาจ่ายค่าเสียหายให้ฉัน ก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน” “ข้อแลกเปลี่ยน...” คนตัวเล็กใจเต้นตุบๆ ตับๆ “น่ารักอย่างน้อง ทำอะไรได้บ้างเอ่ย...” รามถาม น่ารักงั้นเหรอ ผู้ชายหล่ออย่างพี่ราม ชมแบบนี้ก็เขินอยู่นะ หึ...น่ารัก ใบหน้าได้แต่กระตุกรอยยิ้มร้ายกาจขึ้นที่มุมปาก สายตามองสำรวจ คนตัวเล็ก ถ้ายัยนี้ไม่ติดผอมจนเกินไป ก็น่าสนนะ สวย น่ารักก็ว่าไปอย่าง แต่ดูรวมๆ แล้วนั้น หน้าอกแบนราบเป็นหน้ากลองแบบนี้... ไม่ผ่าน “ผอมหน้าอกก็แบนแบบนี้ จะเอาไปทำอะไรได้ นอกเสียจาก...” มือเรียวยกขึ้นมาปิดหน้าอก เขามีสิทธิ์อะไรมาวิจารณ์หน้าอกฉัน ใบหน้าอันหล่อเหลาหยุดคำพูดไว้แค่นั้น
View More“มาริค มาคิณ ไม่วิ่งนะครับลูก” มอสที่พึ่งลงจากรถถึงกับเอ่ยตามหลังลูกชายทั้งสอง ส่วนลูกสาวน้องเมอร์รีนนั้นก็ไม่น้อยหน้าพอเห็นพี่ๆ วิ่งก็เอาบ้าง“ตัวเล็กคะ ไม่วิ่งซนนะคะลูก หม่ามี๊กลัวน้องล้ม เดี๋ยวเจ็บเอานะ” เชอเนมเอ่ยขณะที่สามพี่น้องวิ่งตามตูดกันไปที่สนามเด็กเล่น“น้องไม่ล้มค่ะ หม่ามี๊”“น้องซนไหมคะ” เชอเนมร่างบางในชุดกระโปรงเดรสยาวรายดอกไม้สีสวยสดใสเอ่ยกับลูกสาว“น้องไม่ซนค่ะ หม่ามี๊ แต่มาริค มาคิณซนมาก เหมือนลิงเลย” เด็กน้อยพูดจาเจื้อยแจ้ว โอเคค่ะ ตัวเองไม่ซน ส่วนคนที่ซนมากคือพี่ชายทั้งสอง คำบอกเล่าของลูกสาวตัวแสบทำเอามอสและเชอเนมถึงกับกลั้นขำไม่ไหว“น้องเมอร์รีนไม่ซนใช่ไหมคะลูก” ร่างสูงในชุดกางเกงสามส่วนขาสั้นและเสื้อยืดสบายตัวเอ่ยกับลูกสาว“มะ...ค่ะ ป๊ะป๋า น้อล เมอร์รีน ไม่ซนค่ะ” ลูกสาวเอ่ยพร้อมกับส่ายหัว“ป๊ะป๋าบอกใคร ซนไม่พามาเที่ยว น้องเมอร์รีน ไม่ซน” ลูกสาวที่พูดไม่ชัดถ้อยชัดคำ มอสและเชอเนมถึงกับหลุดยิ้มและมองหน้ากัน“แค่สองขวบ โบ้ยพี่เป็นแล้ว ฉลาดเหลี่ยมจัดจริงเลยนะเรา ยัยตัวแสบของหม่ามี๊” เชอเนมเอ่ยกับลูกสาว“พี่มาริค มาคิณ ไปดูปลากับป๊ะป๋าไหมลูก” มอสที่เห็นสองหนุ่มน้อยเล่นเ
~ 3 ปีต่อมา ~ ด้านมอสหลังจากที่ผมและเชอเนม พยายามมีน้องสาวให้กับเจ้าสองแสบ และตอนนี้ผมและเชอเนมก็มีลูกสาวสมดั่งใจ หน้าตาเจ้าเด็กน้อยวัย 2 ขวบเศษๆ ในชุดนางฟ้าที่เดินมาหาป๊ะป๋าสุดหล่อ ร่างสูงของมอสในชุดสูทสีเข้ม ส่วนสองหนุ่มน้อยตอนนี้ก็เริ่มโตเป็นหนุ่มแล้ว สายตาคมเข้มเหลือบมองสองแฝดที่มาในชุดสูทสีเข้มผูกโบว์ คล้ายๆ กับบิดา“โอ้ย...ลูกรัก นี้จะรีบโตไปไหนลูก” มอสที่เห็นมาริค มาคิณ เด็กๆ มาพร้อมเชอเนม ร่างบางในชุดราตรีสีชมพูโอรสสีสวยถึงกับอดแซวสองหนุ่มไม่ได้ ส่วนลูกสาว น้องเมอร์รีน ชุดเซตเดียวกับหม่ามี๊เชอเนมราวกับแฝดคู่ที่สองของบ้าน“ป๊ะป๋า ครับ มาคิณอยากมีแฟน” มาคิณเอ่ยขณะที่มือน้อยๆ เกาะแขนของบิดา ทำเอาหม่ามี๊ที่ได้ฟังเช่นนั้น ถึงกับหัวจะปวดกับลูกชายคนพี่“โอ้ย...ตายแล้วลูกฉัน ตัวแค่นี้เองลูก จะรีบห่างอกหม่ามี๊ไปไหน”“หม่ามี๊ครับ มาริค โตแล้วนะครับ” น้องมาริคไม่พูดเปล่า แต่กับหยิบแว่นตาของป๊ะป๋ามอสขึ้นมาสวมใส่ ทำเอาป๊ะป๋าหม่ามี๊ที่เห็นเช่นนั้นถึงกับอดยิ้มตามไม่ได้“ครับโตแล้วครับลูกชาย”“ป๊ะป๋า อุ้ม ป๊ะป๋าอุ้ม เมอร์รีนค่ะ” เสียงแจ้วๆ ของนางฟ้าตัวน้อย มือหนาของมอสคว้าตัวลูกสาวขึ้นมากอดพ
1 ชั่วโมงต่อมาด้านเชอเนมหลังจากที่มาดามริชชาเป่าเค้กฉลองวันเกิดเสร็จแล้วนั้น ขณะที่ร่างบางนั่งร่วมโต๊ะกับน้องสาวน้องเขยและมีญาติๆ ฝั่งมาดามริชชาอีกหลายๆ คนนั้น“ตามอส ลูกเนมจ๊ะ ดึกแล้วแม่กับคุณพ่อพาเด็กๆไปนอนก่อนนะลูก เจ้ามาริคเริ่มงอแงแล้ว สงสัยจะง่วงนอน พวกหนูๆ สนุกกันต่อได้เลยลูก ไม่ต้องห่วง”“อ่า...คุณแม่คะ ไม่เป็นไรค่ะ รบกวนคุณแม่เปล่าๆ ”“รบกวนอะไรล่ะลูก แม่รักเจ้ามาริคมาคิณยิ่งกว่าตามอส ซะอีก” มาดามริชชาเอ่ยกับลูกชายลูกสะใภ้“ตามสบายกันเลยนะลูก” เอ่ยจบมาดามริชชา คุณชลธรก็อุ้มหลานชายกลับห้องพักคนละคน“พี่ชายคืนนี้มีแผนอะไรหรือป่าวคะเนี้ย” แอร์เมย์ที่เห็นสีหน้ามอสยิ้มกริ่มอย่างมีเลศนัยถึงกับอดแซวไม่ได้“อยากได้หลานสาวไหมละ ถ้าอยากได้ก็เงียบไว้” มอสหันไปยกยิ้มกับน้องสาว เมื่อกลางวันรีบไปหน่อย คืนนี้ขอแก้ตัวรับรองเจ้าสองแสบไปป่วนคุณปู่คุณย่าคืนนี้เหมาะกับการปั้มลูกสาวสุดๆด้านมอสหลังจากที่มารดาและบิดากลับห้องพักไปแล้วนั้น คืนนี้เป็นคืนสำคัญของมารดาถึงมาดามริชชาจะกลับไปแล้วนั้น แต่ผมที่เป็นลูกชายก็ไม่ลืมทำหน้าที่เดินทักทายแขกที่ยังอยู่มีดื่มมีดริ้งชนแก้วกับโต๊ะโน้นโต๊ะนี้ ร่างสูงที
จนกระทั่งตกเย็น ด้านเชอเนมหลังจากที่พาเด็กๆ วิ่งเล่นบนหาดทรายแล้วนั้น ฉันและพี่มอสก็จับสองหนุ่มน้อยแต่งตัวเพื่อไปร่วมปาร์ตี้วันเกิดคุณย่าในธีมราตรีบนชายหาดโดยพี่มอสและลูกๆ อยู่ในชุดสูทสีเข้มชุดที่เป็นเซตเดียวกับสองหนุ่มแฝด ส่วนฉันอยู่ในชุดราตรีลายดอกไม้สีขาวตัดม่วง ฉันเหลือบมองตัวเองและสามหนุ่มของบ้าน“เหมือนเลยนะคะ เหมือนเราจะไปงานแต่งใครสักคน” ฉันเอ่ยกับพี่มอส“มาดามท่านชอบธีมแบบนี้เสียด้วยสิ ขัดไม่ได้นะ” มอสหันมาเอ่ยกับภรรยาด้านมอสนานๆ เชอเนมจะยอมแปลงโฉมอยู่ในชุดเดรสราตรีสีสวยสดใส ปกติภรรยาสุดที่รักของผมก็สวยหวานอยู่แล้ว ผิวขาวเนียนละเอียดตัดกับสีชุด ใบหน้าสวยหวานแต่งแต้มเครื่องสำอางวันนี้เชอเนมสวยหวานจับใจ“ลูกสอง ผัวหนึ่ง รู้ครับว่าเมียพี่สวย เนมแต่งสวยแบบนี้พี่ห่วงนะครับ” มอสที่ปลายสายตาเหลือบมองชุดราตรีที่แหวกยาวขึ้นมาถึงหน้าขา“สวยน่ะสวยแต่ใส่แล้วสวยเซ็กซี่ขยี้ใจผัวเธอแบบนี้ก็ไม่ไหวนะ หวงเมีย”“ก็เนมแต่งสวยให้สามีหวงนิคะ หรือพี่มอสไม่ชอบ มาริค มาคิณครับ วันนี้หม่ามี้สวยไหมครับลูกชาย” เชอเนมเอ่ยพร้อมกับย่อตัวไปจุ๊บแก้มของสองหนุ่มน้อยที่ตอนนี้พร้อมแล้ว พร้อมไปปาร์ตี้วันเกิดคุณย
[ค่ะ ] ทว่าขณะที่คุยสายกันนั้น สายตาดวงเล็กสะดุดเข้ากับร่างสูงในชุดสูทสีเข้ม เหมือนว่าเขานั่งอยู่ในห้องทำงานของใครสักคน[พี่มอส ทำอะไรอยู่คะ][ทำงาน พี่มาดูมาดามริช แต่ช่วงนี้พี่ต้องฝึกงาน ดูแลงานแทนคุณแม่ พี่คงอยู่ที่นี่ต่ออีกหลายวัน เราอยู่คนเดียวได้ใช่ไหม][สบายมาก พี่มอสไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอกค่
ด้านมอสถึงผมจะเห็นและสัมผัสเจ้าสองเต้าของเชอเนมทุกคืนแต่ไม่มีครั้งไหนที่ไม่ตื่นเต้น ลิ้นสากหน้าตวัดเข้าเม็ดยอดอกอมชมพู“อ่าส์ พี่มอส อ่ะ” เชอเนมที่ถูกแฟนหนุ่มปนเปรอด้วยเรียวอันลิ้นร้อนร่างบางถึงกับสั่นสะท้านไปทั้งตัว มือเรียวซุกเข้าเรียวผมดกดำ จากนั้นก็ไล่ปลดกระดุกนักศึกษาคนตัวสูงโชว์หน้าอกและนมชมพ
“เชอเนม เธอยังฟังฉันพูดอยู่ไหม” มอสตบโต๊ะดังลั่น ให้ตายสิ ผมอุตส่าห์เป็นห่วงกลัวยัยเด็กดื้อจะทำข้อสอบไม่ได้ ถึงกับต้องจองคิวไอ้โรมตัวท็อปสุดในคณะมาติวให้เธอ ทว่า 1 ชั่วโมงผ่านไปเชอเนมกับไม่ตอบ ยัยเด็กดื้อนั่งตาแป๋วเหมือนจะเก็ทและพอถามกับตอบไม่เก็ท เชอเนมยัยเด็กดื้อมันน่านัก“พี่มอสจะดุ ฉันทำไม ก็มั
“เห้ย...ขอโทษ สักคำก็ไม่มี ใจร้ายมาก” วาววาเอ่ยตามหลังพิชชี่ เมื่อเป็นเช่นนั้น เพื่อนๆ ของเธอจึงประคองพามานั่งที่แคร่ไม่ไผ่“คมมี่จ๋า แกฉันเดินไม่ไหว มันเจ็บมาก” เสียงหวานเอ่ยกับเพื่อนของเธอ“ทำไม แกจะขึ้นหลังฉันเหรอ” คมมี่เอ่ยขณะที่ช่วยทายาให้เชอเนม“ได้ปะ เจ็บจริง เดินไม่ไหว เจ็บขา โอ้ย...ซี๊ด เจ